Als ik echt streng moet zijn - Ik zou haar nooit aanwerven, iemand die expliciet aangeeft dat haar kinderen de grootste prioriteit zijn - gewoon omdat dat een evidentie is, bijkomend zou ik het mede-jurylid ook buiten zwieren - wat verwacht men dan, dat men zegt dat werk de prioriteit is en kinderen op plaats twee ofzo. Neen, met die mensen gaan we de oorlog niet winnen.
.
Als de vraag was of ze het wel zou zitten om voltijds te komen werken is dat natuurlijk iets anders dan te zeggen "want uw kinderen zijn blijkbaar uw prioriteit?" Dat is natuurlijk een dooddoener als je zoiets toevoegt
Uiteindelijk zijn die vragen onzin, je gaat gewoon antwoorden wat je weet dat men wil horen. "Tuurlijk, voltijds! Go werk! Flexibiliteit, gratis overuren, tuurlijk!" Dat wil niet zeggen dat je dat effectief moet doenAls de vraag was of ze het wel zou zitten om voltijds te komen werken is dat natuurlijk iets anders dan te zeggen "want uw kinderen zijn blijkbaar uw prioriteit?" Dat is natuurlijk een dooddoener als je zoiets toevoegt
Maar ik vind de vraag op zich, of ze van plan is om voltijds te werken of deeltijds natuurlijk niet meer dan terecht.
De vraag is geen onzin. Als dan blijkt dat je zegt "voltijds!" en 2 maanden nadat je in dienst bent dien je een aanvraag in om tijdskrediet te krijgen/deeltijds te werken, heb je op zich al heel snel door of die persoon "eerlijk" is. Ik zou daar als leidinggevende dan zeker naar vragen wat er op die beperkte tijd veranderd is dat ze dan toch niet voltijds gaat werken en afhangend van het antwoord rekening mee houden.
Ja akkoord, maar aangezien @Chilliewillie88 zegt dat ze het "eerder aangaf" en de toon van zijn post lijkt het toch maar een vreemd manoeuvre. Laat ons ook eerlijk zijn, hoeveel mannen zouden die vraag krijgen?
Geen idee, van mij zouden ze een vraag à la "Gaat voltijds werken geen probleem zijn" zeker krijgen als ze, nogmaals afhangend van het gesprek, verschillende keren wijzen op het feit dat hun gezin prioritair is. Veel subtieler dan wat dat jurylid doet en enkel indien het echt vragen oproept hoe vaak het gezin niet terugkomt, maar ik zou het wel stellen. Zowel aan een man als aan een vrouw als aan een onzijdig wezen, dat interesseert me geen ruk.
Heink? Dus als je een sollicitant hebt voor een voltijdse betrekking mag er niet gevraagd worden "gaat voltijds werken wel lukken voor u" als die persoon 5x zou zeggen "jah, mijn kinderen en mijn gezin is mijn alles" op een half uur tijd? Hoezo is dat onwettig?
euch, ik zie het probleem echt niet?
Op geen enkel moment zou ik vragen "gaat het lukken om voltijds te werken ivm uw kinderen". Maar de vraag of het voltijdse van de job wel zal gaan, zonder enige verwijzing naar de kinderen, lijkt mij gewoon te mogen hoor. Als je vermoedt dat iemand voor een job aan het solliciteren wat hij/zij/x mogelijks niet aankan, kan je daar toch naar informeren? Of dat nu over de inhoud gaat, het aantal uren dat gepresteerd moeten worden, de afstand, etc.... Heeft toch niets met de gezinssituatie te maken?
Net daarom dat ik zei "in het geval dat", omdat effectief alles afhangt van het gesprek zelf. Soit, heb het denk ik genoeg overdreven om uit te schijnen dat ik er enkel naar zou informeren als de sollicitant constant blijft verwijzen naar "mijn gezin" dat er alarmbellen afgaan.
Zoals het hier nu verder wordt uitgelegd had ik er zelf niet eens naar gevraagd gezien dat voor mij ook geen rode vlag is "ik ben X en ben mama van X kinderen, daarnaast werk ik...". Boeien.
Is op die vraag op enige manier reactie van u of een ander jurylid gekomen? Bij ons zit hr er altijd bij en die zou op dat moment zeker ingegrepen hebben.
