De hopeloze zoektocht naar werk

[kinxton]

Dus ik denk dat ik echt wel geluk gehad heb, zowel dat het op het goede moment geëscaleerd is, maar ook dat ik bij een goeie huisarts en arbeidsgeneesheer ben terecht gekomen, die beter dan ikzelf de ernst hebben ingeschat en mij tegen mezelf beschermd hebben.

Gelukkig kon je ergens terecht en werd je begrepen.

Met de toenemende druk en hervormingen die de overheid oplegt aan (huis)artsen, ziet het er helaas niet naar uit dat de situatie (ergens terecht kunnen met zoiets) snel zal verbeteren.

 

[Licargon]

Ja daar ben ik echt mee bezig, maar wil nog niet mijn ontslag indienen, omdat het te moeilijk wordt om mijn ancienniteit over te nemen, als ik aanklop als werkloze. Als werkende sta ik toch sterker vind ik.

Das nu de zoveelste keer dat gij da blijft bovenhalen, waar komt da eigenlijk vandaan?

Als ik ergens 10 jaar werk, bedrijf gaat failliet, ik sta ineens op straat, dan ga ik alsnog solliciteren met 10j ervaring en niet 0. Uw jaren werk verdwijnen niet ineens omdat ge ergens stopt he...? Als er 10 jaar zitten tussen nu en uw werkervaring, dan valt er een argument te maken, maar al de rest is quatsch.

 

[makila]

Na alles wat ik al heb opgesomd hier, en das nog maar het topje van de ijsberg.... er zijn er die voor veel minder een depressie of burn out krijgen hoor.

Ik zeg niet dat ik het zou doen, maar als ik naar dokter zou gaan, zou ik me zeker niet schuldig voelen. Na slechts 2 korte ziektes op 10 jaar.
Wie kan dat voorleggen?

Mijn moto = beter eens een dagje u extra ziek laten schrijven (lees extra lang uitzieken) dan plots u langer moeten ziek melden wegens een grote *crash* van uw lichaam of ne burn out.

Niemand ligt er wakker van als je eens een jaartje 5 dagjes verspreid over 52 weken extra afwezig bent wegens ziekte.
Dat is alsof je ipv 20/26/32 dagen verlof er 25/31/37 dagen hebt. Daar sterft niemand van.
Ook eens een weekje in bed door griep --> Nobody cares.

Zo onmisbaar ben je niet. Ben je dat echter wel? Dan is er iets fout binnen je bedrijfsstructuur.

Waarmee ik niet wil zeggen dat je van het systeem moet profiteren. U zomaar ziek schrijven zoals sommige mensen in dit topic aanraden: Daar ben ik persoonlijk geen voorstander van.

 

[makila]

Gelukkig kon je ergens terecht en werd je begrepen.

Met de toenemende druk en hervormingen die de overheid oplegt aan (huis)artsen, ziet het er helaas niet naar uit dat de situatie (ergens terecht kunnen met zoiets) snel zal verbeteren.

Ik praat artsen die vlotjes attesten schrijven niet goed, maar als uw eigen arts u niet serieus neemt, de alarmsignalen niet snel genoeg herkent en tegen u zegt: Makila het zal wel gaan, je bent niet (fysiek meer) ziek dus ik schrijf niks. Dag.

.. terwijl je echt mentaal of fysiek aan het kapot gaan bent dan ben je toch blij dat je elders een briefje kan krijgen (indien dat terecht is).

 

[Zinja]

Ik denk persoonlijk dat je diep van binnen weet dat je voor jezelf moet kijken voor iets anders wil je u mentaal welzijn respecteren, maar dat je bang bent de stap te zetten en er allerlei dingen bijhaalt om voor jezelf te rechtvaardigen de stap toch niet te zetten.

 

[Arvy]

Ondertussen bijna 4 weken zonder werk en nog steeds niets nieuws.
Enkele gesprekken gehad die op niets uitdraaiden.

Weet op dit moment ook zelf niet op welke functies ik nog het best solliciteer om wat successen te boeken. Ik denk ook dat ik niet helemaal weet welke job mij echt gelukkig zou maken

 

[Verdansk]

Das nu de zoveelste keer dat gij da blijft bovenhalen, waar komt da eigenlijk vandaan?

Als ik ergens 10 jaar werk, bedrijf gaat failliet, ik sta ineens op straat, dan ga ik alsnog solliciteren met 10j ervaring en niet 0. Uw jaren werk verdwijnen niet ineens omdat ge ergens stopt he...? Als er 10 jaar zitten tussen nu en uw werkervaring, dan valt er een argument te maken, maar al de rest is quatsch.

Dat heeft meer met jou te maken dan met de andere persoon. Als je een gevraagd profiel hebt, zal het een stukje minder uitmaken of als je van nature een goede onderhandelaar bent, is het feit dat je wel of niet werkt niet zo relevant.
Maar voor sommige mensen maakt het wel degelijk uit; voor jou misschien niet.

Wie zal het meeste kans hebben op een beter salaris: een voetballer geen nieuw contract krijgt aangeboden van zijn club en dus een nieuwe moet zoeken of eentje die het aangeboden contract afhoudt om met andere ploegen te onderhandelen?

 

[Madeen]

Ondertussen bijna 4 weken zonder werk en nog steeds niets nieuws.
Enkele gesprekken gehad die op niets uitdraaiden.

Weet op dit moment ook zelf niet op welke functies ik nog het best solliciteer om wat successen te boeken. Ik denk ook dat ik niet helemaal weet welke job mij echt gelukkig zou maken

Een job die gelukkig maakt is slechts voor de happy few ben ik bang. Mijn idee is dat een job draagbaar en combineerbaar moet zijn met je persoonlijk leven. Of dat nu een gezinsleven is met kinderen of een vrijgezellenleven met vele hobbies.

Daarna kan je kijken waar je voor in aanmerking komt en wat je wil doen en wat je graag zou doen. Vertrouw in geen geval interimkantoren want ze maken het altijd mooier dan het in werkelijkheid is. Vertrouw op je eigen gevoel bij het lezen van vacatures.

 

[TRUMP]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

klinkt banale vraag maar ik vraag me dit toch af.
hand geven kan overkomen dat je te zelfzeker bent?
geen gand geven kan overkomen dat je te schuchter bent?

hoe zien jullie dit?

 

[Mothman]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

klinkt banale vraag maar ik vraag me dit toch af.
hand geven kan overkomen dat je te zelfzeker bent?
geen gand geven kan overkomen dat je te schuchter bent?

hoe zien jullie dit?

Grab them by the pussy! Direct dominantie laten zien als Alpha Male, werkt altijd goed bij HR!

 

[makila]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

klinkt banale vraag maar ik vraag me dit toch af.

Neen ik gaf geen hand tijdens mijn laatste interview
mijn interview was online.

 

[Arvy]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

klinkt banale vraag maar ik vraag me dit toch af.
hand geven kan overkomen dat je te zelfzeker bent?
geen gand geven kan overkomen dat je te schuchter bent?

hoe zien jullie dit?

Ik heb een tijd geleden een gepsrek gehad bij Defensie, voor een jury. Dat waren 2 militairen en een HR persoon. Ik kwam binnen en ging die alle3 een hand geven. Zou ik sowieso doen, maar zeker in die context zeker gepast dacht ik. 't was alleszins wat tegen hun goesting precies.

Maar ik doe het wel elke keer.

 

[DogFacedGod]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

klinkt banale vraag maar ik vraag me dit toch af.
hand geven kan overkomen dat je te zelfzeker bent?
geen gand geven kan overkomen dat je te schuchter bent?

hoe zien jullie dit?

Nee, zeker niet bij die overheid/jury-toestanden.

 

[Castil]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

klinkt banale vraag maar ik vraag me dit toch af.
hand geven kan overkomen dat je te zelfzeker bent?
geen gand geven kan overkomen dat je te schuchter bent?

hoe zien jullie dit?

Altijd een hand geven.

 

[TRUMP]

Sja hierboven zeggen ze net van niet....
Ga nog moeten poll starten gelovek

 

[Falafel]

Denk dat je dat best op dat moment aanvoelt. Toen ik de jury had voor de overheid kwam de "voorzitter" van de jury me zelf halen en stak zelf zijn hand al uit. Dus ja...

 

[Vteclover]

Is dat ook niet streekgebonden ??
Hopelijk zit je dan niet in een streek dat er gewoon 1 of 3 kussen gegeven worden

 

[Guazala]

Nee, zeker niet bij die overheid/jury-toestanden.

Ik heb dat nochtans wel gedaan, zowel bij aanwerving als bij interne mobiliteit.
Ik zit zelf soms in de jury en dat is op zich geen punt, maar helpt wel bij een eerste indruk dat iemand correct en beleefd is.

Denk dat je vooral moet doen wat voor jezelf goed aanvoelt. Als dat iets is dat geforceerd voelt, gaat dat ook zo overkomen. Als dat op een spontane, naturele manier is, geeft dat net een positief beeld.

Edit: niet doen als ge gigantische zweetpollen hebt door de zenuwen!

 

[Lulplayer]

Bij een interview, geven jullie dan een hand aan de interviewers?

Laat hun initiatief nemen.

Is trouwens al jaren geleden dat ik iemand een hand gegeven heb. Zou het zelf raar vinden nu.

Sollicitaties en zeker eerste gesprekken doe ik altijd digitaal tenzij het in een leuke stad is met een gratis vdab treinticket.

 

[DogFacedGod]

Ik heb dat nochtans wel gedaan, zowel bij aanwerving als bij interne mobiliteit.
Ik zit zelf soms in de jury en dat is op zich geen punt, maar helpt wel bij een eerste indruk dat iemand correct en beleefd is.

Denk dat je vooral moet doen wat voor jezelf goed aanvoelt. Als dat iets is dat geforceerd voelt, gaat dat ook zo overkomen. Als dat op een spontane, naturele manier is, geeft dat net een positief beeld.

Edit: niet doen als ge gigantische zweetpollen hebt door de zenuwen!

Ik vind dat zelf vrij onnaturel overkomen eigenlijk. Je hebt al die setting van een jurygesprek waar je met 1 vs 3 (of 6 soms) bent met 1 stoel vs 3 tot 6 stoelen en twee tafels ertussen. Soms in een vrij hiërarchische setting (met rechters in hun toga die aan de andere kant zitten.)
Dat verbaast mij dan absoluut niet bijvoorbeeld dat de militairen al met tegen goesting reageren.

Tijdens die jurygesprekken, er komt daar ook soms wat binnen denk ik . Met reden dat er twee tafels afstand is .

Ik heb een tijd geleden een gesprek gehad bij Defensie, voor een jury. Dat waren 2 militairen en een HR persoon. Ik kwam binnen en ging die alle3 een hand geven. Zou ik sowieso doen, maar zeker in die context zeker gepast dacht ik. 't was alleszins wat tegen hun goesting precies.

Maar ik doe het wel elke keer.

Het doet me denken aan dit.