De band met je ouders

[Tinufiel]

Gasten, ik ben eigenlijk wel een stuk meer gerustgesteld na al jullie commentaren hier te lezen. Ik zal het inderdaad wat chiller aanpakken en wat meer vertrouwen geven aan haar.
Misschien straks als ze thuiskomt ook zeggen dat ik mij als vader onzeker voel en hoe ik hiermee moet omgaan. Op zich klikt het erg goed tussen ons dus wil er alles aan doen om ervoor te zorgen dat ze mij tegen haar 18 niet beu is.

Dikke merci!

 

[June]

Misschien niet de juiste topic maar ik heb 3 bladzijen teruggekeken en vond nergens iets dat overeen kwam.

Mijn dochter is nét 14 geworden en heeft een "lief". Ik heb het daar moeilijk mee want dat is wel heel erg vroeg vind ik. Ze hebben elkaar gevonden via een vriend van een vroegere goede vriendin van haar.
Alle contact is via Snapchat en ik kan daar net in volgen. Het "lief" is 1 jaar ouder en op een bepaald moment mocht ik niet in haar kamer terwijl ze aan't bellen was met hem. Heb de deur na enkele seconden toch open gekregen en ze zat in een crop top. Ik heb oprecht schrik dat ze beelden van zichzelf toont maar het was sowieso warm in de kamer dus op zich niet onlogisch van je trui uit te doen.

Ik vertrouw haar intussen quasi niet meer en ik heb schrik dat de goede communicatie die we tot nu toe hadden gaat verzanden ik zij die niets zegt als er iets misloopt omdat ze schrik gaat hebben dat ik zeg "zie ik heb het je gezegd".

Ze wil hem deze vakantie hem ook laten langskomen bij ons maar ben ik onredelijk als ik vind dat een 1 maand out 14 jarig kind geen "lief" mag hebben?




Ik ben zelf 50 dus misschien heb ik héél verouderde opvattingen. Als er iemand reageert wees dan gerust eerlijk mocht ik veel te beschermend zijn of een totale asshole om dit hier aan te kaarten. Alvast bedankt.

Ik begrijp je zorg. Zou het geen tijd zijn voor een gesprek over hoe je je online gedraagt en welke gevolgen bepaalde keuzes kunnen hebben? Bijvoorbeeld het filmen van jezelf (of een ander die jouw filmt) en die het filmpje kan doorsturen (ook al zegt iemand dat hij dat nooit zal doen —> stel hij doet het niet.. maar zijn telefoon raakt kwijt, gezakkenrold, gehackt…)? Dan stuur je dus geen kopie maar een master die je oneindig kan doubleren (waarbij je dan niet meer de kopie van het origineel kan onderscheiden) en daar kunnen vervelende dingen mee gebeuren als iemand verdrietig en teleurgesteld is geraakt en genoegdoening wil (bijv wraakbeelden posten op het internet of met een afbeelding wraakporno maken oid.)).

Niemand zegt dat het gebeurt maar het is naïef om te wachten tot dat zoiets is gebeurd. Beter om de uitkomst van je beelden zelf in handen te houden, toch. Ik heb gemerkt dat een gesprek met pubers over zelf iets in de hand houden beter landt dan een gesprek over angst en schaamte etc. Zo hadden wij een gesprek met onze zonen waarop je ook degradaties bespreekt (herkenbaar naakt is van een andere orde dan naakt, zonder ook je gezicht op beeld). Je wilt het natuurlijk allemaal helemaal niet, wij ook niet, maar je moet het allemaal benoemen en doornemen zodat zij hopelijk de juiste beslissing kan nemen (hoe je het ook wendt of keert, jij zal daar niet bij zijn, nu niet en in de toekomst niet en ze zal het ook niet snel met je delen als het wel fout is gegaan).

Je kan eens kijken wat No Limits (voorheen meldpunt kinderporno) daarover zegt, welke tips ze geven aan jongeren en hun ouders. Er zijn vast ook andere instanties en misschien ook wel eea op YT te vinden. Probeer niet alles in 1 gesprek te proppen.. daar zijn pubers niet van . Hou het luchtig (zo van die ouwe van jou heeft een gesprek over iets dat zij vast allang alles al over weet). Veel kleine gesprekjes is veel beter.. liefst niet persoonlijk. Wijs haar niet direct op haarzelf maar vraag eens of er fotos van meisjes rondgaan op school en wat voor fotos zijn dat dan, hoe komt dat dan? Wat hebben ze gedaan dat niet handig was.. waarom deden ze dat en wat vindt zij daarvan? Samen de afwas doen is daar heel geschikt voor. Misschien even de vaatwasser buitenwerking stellen .

En daarnaast heb je nog de gewone doorsnee, huis-tuin&keuken voorlichting.. die willen pubers helemaal niet van je horen.. en misschien moet een dochter dat van een vrouw horen.. Wij hebben ook een boek laten rondslingeren en ik heb ook wel eens condooms gekocht omdat pubers nu eenmaal vaak niet goed situaties kunnen inschatten en plannen. Voor kleinkinderen vind ik het nog iets te vroeg.

 

[Polle32]

Ik heb al 35 jaar geen contact meer met die van mij, en ik vraag mij zelfs af of ik het zou te weten komen mocht hij overlijden (voor zover ik weet, woont hij in het buitenland). Met die kant van de familie heb ik ook al jarenlang geen contact meer, die hadden mij zelfs niet laten weten dat mijn grootmoeder (waar ik als kind elk weekend van vrijdag op zaterdag logeerde) overleden was.

Vandaag heel toevallig (even een AI-zoekopdracht ingegeven op zijn naam) te weten gekomen dat hij blijkbaar in oktober vorig jaar overleden is... Tja.

 

[DiffieHM]

Contact met mijn biologische vader heb ik in mijn tienerjaren verbroken (hier ooit wel eens uitgelegd).

Paar weken geleden plots 2 flikken aan mijn deur: "Dag meneer, we komen melden dat uw vader overleden is." Enerzijds toch wel een shock (maar dan vooral omdat je zoiets en de manier waarop niet direct verwacht op een zondagavond). Anderzijds deed/doet het mij bijzonder weinig.

Was enig kind, heb niets geregeld voor de begrafenis, nu vorige week bericht ontvangen van OCMW dat hij een stadsuitvaart gekregen heeft. Waarschijnlijk niemand aanwezig geweest.

Mens is ook op de meest triestige manier aan zijn eind gekomen. Helemaal alleen, doodgevallen, en pas ontdekt toen de buren bij de politie gingen klagen over geurhinder. Boontje komt om zijn loontje.

 

[Polle32]

Die van mij woonde al jaren in Portugal. Daar zoekt men blijkbaar niet actief naar erfgenamen dus geen bericht van gekregen, en van mijn ‘familie’ dus ook niet…