Corona: Maatregelen, Updates & Algemene discussie

Status
Niet open voor verdere reacties.
Er zijn veel mensen die ervoor zouden kiezen, alleen jammer dat we ze niet gezet krijgen. En het is hallucinant dat sommige mensen dat gewoon laten passeren. Ik ben geen fan van Wouter Beke, maar hij riep meer dan een maand geleden al op tot die derde prik, terwijl Vandenbroucke tijd verloor met afwachten tot het advies. We hadden er klaar voor moeten zijn, en dat het niet zo is (ondanks anderhalf jaar coronacrisis) is gewoon idioot.
2 manad geleden: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/0...ezondheid-frank-vandenbroucke-wil-derde-prik/
https://www.standaard.be/cnt/dmf20211022_95092109 => Geen overleg tussen VDB & Beke op dat moment, de vraag was dus een vraag naar de pers toe, niet inhoudelijk.
 
voor jou.
Voor veel werknemers heeft het net een gunstig effect op hun mentale gezondheid, zeker nu dat je nog gewone contacten mag hebben.
Ook is het bewezen dat werknemers productiever zijn als ze thuiswerken.
Ik zie in mijn omgeving toch vaak het omgekeerde.
Ikzelf werk thuis ook een heel pak minder dan op het werk. Ik hoop dat mijn werkgever dit niet leest..maar waar ik op het werk 100% van mijn capaciteit werk, zit ik thuis eerder aan 20-30% :shutup:
Maar dit heeft eerder te maken met de tools die ik hier heb. Ik zit veel op Photoshop/Indesign/... en ik doe het op een laptopscherm van 13 inch...
Ik woon op dit moment in een klein appartement, zonder aparte bureau ruimte, mijn eettafel is mijn bureau..er is ook geen plaats voor een extern scherm enzo.. Mijn werkgever kent de problematiek (van het klein wonen...niet van mijn productiviteit lol :p) en heeft mij off the record al gezegd dat ik 2-3x/week naar het werk mocht komen en het geen probleem vormde, omdat ik altijd alleen zit in mijn bureau. Daarnaast heb ik beperekt contact in de gang.
 
voor jou.
Voor veel werknemers heeft het net een gunstig effect op hun mentale gezondheid, zeker nu dat je nog gewone contacten mag hebben.
Ook is het bewezen dat werknemers productiever zijn als ze thuiswerken.
Ikzelf zou mezelf nu ook niet productiever beschouwen.
Wel late uren (gisteren tot half tien) maar daarom niet productiever. Ik mis vooral de korte interacties die je op de werkvloer wel hebt.
De korte projectvraagjes die nu via teams, mails etc dienen te gebeuren.
 
Mijn excuses, het feit dat ze ernaar aan het kijken waren en ondanks dat niet klaar zijn om te vaccineren is veel beter. Mijn vertrouwen is hersteld.
Zoals eerder gezegd: ze zijn de derde in de EU qua aantal boostershots. Als je dus zegt dat ze niet klaar zijn, betekent dat dat ze in gans Europa er niet klaar voor zijn. Terwijl europa door de band qua vaccinaties (behalve in het begin) bij de beste waren in de wereld.
 
Tegenwoordig lijk je twee soorten mensen te hebben: mensen die zichzelf heiliger verklaren dan de paus en zichzelf op de borst kloppen dat zij alle regels perfect volgen en anderzijds mensen die alle regels aan hun laars lappen en de zondebok vormen omdat zij verantwoordelijk zijn voor de hoge druk op de zorg. En dan wordt er met de vinger gewezen dat ik egoïstisch ben en me schuldig zou moeten voelen omdat mede door mijn handelen nieuwe verstrengingen komen en de zorg zou kunnen kapseizen.

Ja, ik erken dat er een spanningsveld bestaat tussen individuele vrijheid en collectieve vrijheid. Dit is nu eenmaal een moeilijke periode voor iedereen en de frustratie en verzuchting zit bij iedereen zéér hoog. Maar ik weiger op te gaan in een tweedeling van de maatschappij tussen "goede verantwoordelijken" die staan aan de kant van de experts en beleidsmakers en "slechte egoïsten" die tegen het systeem zijn en voluit gaan voor een verrottingsstrategie.
Het is nochtans redelijk simpel, of wel volg je de regels ofwel niet. En in dat laatste heb je de 'oh ik wist het niet en ik ga het nu goed doen' en degene die het moedwillig doen. Die laatste zijn inderdaad de 'slechte egoïsten'
 
Ik zie in mijn omgeving toch vaak het omgekeerde.
Ikzelf werk thuis ook een heel pak minder dan op het werk. Ik hoop dat mijn werkgever dit niet leest..maar waar ik op het werk 100% van mijn capaciteit werk, zit ik thuis eerder aan 20-30% :shutup:
Maar dit heeft eerder te maken met de tools die ik hier heb. Ik zit veel op Photoshop/Indesign/... en ik doe het op een laptopscherm van 13 inch...
Ik woon op dit moment in een klein appartement, zonder aparte bureau ruimte, mijn eettafel is mijn bureau..er is ook geen plaats voor een extern scherm enzo.. Mijn werkgever kent de problematiek (van het klein wonen...niet van mijn productiviteit lol :p) en heeft mij off the record al gezegd dat ik 2-3x/week naar het werk mocht komen en het geen probleem vormde, omdat ik altijd alleen zit in mijn bureau. Daarnaast heb ik beperekt contact in de gang.

Zo kan je inderdaad niet productiever zijn :)
Maar als tijdelijke maatregel mag de WG zich niet wegsteken achter een te groot productiviteitverlies.
Zeker niet als hij niet de juiste middelen aanreikt.
 
Het is nochtans redelijk simpel, of wel volg je de regels ofwel niet. En in dat laatste heb je de 'oh ik wist het niet en ik ga het nu goed doen' en degene die het moedwillig doen. Die laatste zijn inderdaad de 'slechte egoïsten'
Goh, niet zo zwart wit vind ik. Als ik willens en wetens de regels overtreedt (toch enige tijd geleden) door op school te komen om een IT-probleem op te lossen (terwijl ouders niet toegelaten zijn), dan overtreed ik zéker en bewust de regels, maar dan is dat niet verschillend van een firma die langskomt om een IT-probleem op te lossen.

Als iemand een partner verloren heeft en op de begrafenis gesteund (troosten, knuffelen, ...) "moet" worden door de dochter, dan heeft eigenlijk geen enkele wetgever daar een groot probleem mee, maar ze kunnen dat gewoon niet in wet gieten dat DIT wél zou mogen, maar niet iedereen zomaar op een begrafenis iedereen mag knuffelen.

Dus nee, niet zo zwart/wit. Belangrijkste is dat elke afweging bij het overtreden van de wet niet enkel in je eigenbelang is en dat je de overtreding zo minimaal houdt. En ja, daar zullen dan zeker mensen zijn die zeggen dat het essentieel is dat ze in het midden van de eerste golf op café moeten kunnen gaan, maar het lijkt me duidelijk dat de overgrote meerderheid daar toen anders over denkt en datje die mensen dus ook mag moreel terechtwijzen.
 
Nieuwe maatregelen zijn nog maar pas van kracht.
Vandaag op radio zeiden ze 50km file wat niks is. Dus volgens mij toch veel die thuiswerken.
Vorige maatregelen waren te veel suggestie behalve de CST en daar was de controle niet goed genoeg.

Geen idee wanneer de cijfers zullen dalen maar iedere nieuwe maatregel gaat toch 2 weken duren vooraleer we effect ervan zien.
Eerlijk , kheb net een rit van West-Vlaanderen naar Brussel en terug opzitten , (ik rij niet veel met de wagen op deze uren) . Geen file , maar kalm kon je het toch ook niet noemen .
 
Mijn sociaal contact met collega's (de weinigen die nog komen) blijft beperkt tot anderhalve meter afstand en mogelijk een kleine middagwandeling in de buitenlucht. Dat is strikt genomen "de kantjes ervan aflopen" omdat ik twee dagen ga in plaats van één dag. Ik "praat mezelf goed", maar maak het oordeel dat ik hiermee weinig risico's neem of maak ten aanzien van mijn omgeving. Dan loopt mijn vrouw, die in het lager onderwijs staat op een concentratieschool in Antwerpen, véél meer risico maar die is, wonder boven wonder, nog niet in quarantaine moeten gaan.

Als ik als een Calimero overkom, is het omdat ik het heb gehad met deze situatie. Het is zéér verleidelijk om voluit te gaan richting frustratie, verzuring en zelfs rancune maar ik probeer mezelf daartegen te wapenen en dat lukt me de laatste tijd minder en minder.
Maar veel mensen (zowat iedereen?) heeft het wel gehad met deze situatie. Maar als je dan moedwillig de regels overtreedt en de schuld op anderen afschuift, dan is het logisch dat andere mensen je erop wijzen.

En dan probeer je het nog te relativeren, zelfs in diezelfde post (eerste paragraaf). Want je houdt je niet aan de regels, maar maar beperkt niet, dus het zal wel geen probleem zijn. En daar ga ik deels in mee, ik vind ook dat de situatie meespeelt en er gradaties zijn. En ik ben zeker niet heiliger dan de paus.

De toon van mijn post was inderdaad ook half frustratie, gewoon omdat het de zoveelste keer is dat men de schuld probeert af te schuiven. Want in je ene post zeg je dat je beseft dat sommige werknemers het niet te nauw nemen met de regels met de implicatie dat het op jouw bedrijf niet aan de orde is. Dan schiet het bij mij in het verkeerde keelgat dat je in je volgende vlakaf zegt dat je zelf je niet aan de regels houdt...


Overleven is het probleem niet en gelukkig is er geen stockbreuk wc-papier meer, maar het gevoel dat het leven al een hele tijd op de rem staat blijft wel aanslepen. Tussen de derde en vierde golf leek alles weer te normaliseren en was corona een dingetje dat op de achtergrond bleeft en kon het "echte nieuws" weer doorgeraken, ook al besefte je dat we er nog niet waren. Nu is corona weer gespreksonderwerp nummer één en krijg ik het idee dat het licht aan het einde van de tunnel is uitgevallen.
De situatie momenteel is dan ook niet zoals tussen 3e en 4e golf. Logisch dat het terug het gespreksonderwerp is. En logisch dat het lijkt dat het licht aan het eind van de tunnel weggevallen is. Dat gevoel zullen velen hebben, ik ook. Maar het is wat het is. En de maatregelen zijn er voor de hele maatschappij om hopelijk het licht terug te brengen. Maar als iedereen persoonlijk er naartoe kijkt en voor zichzelf uitmaakt dat de maatregelen voor hem/haar niet gelden, dan gaat de situatie er anders uitzien.
 
Maar veel mensen (zowat iedereen?) heeft het wel gehad met deze situatie. Maar als je dan moedwillig de regels overtreedt en de schuld op anderen afschuift, dan is het logisch dat andere mensen je erop wijzen.

En dan probeer je het nog te relativeren, zelfs in diezelfde post (eerste paragraaf). Want je houdt je niet aan de regels, maar maar beperkt niet, dus het zal wel geen probleem zijn. En daar ga ik deels in mee, ik vind ook dat de situatie meespeelt en er gradaties zijn. En ik ben zeker niet heiliger dan de paus.

De toon van mijn post was inderdaad ook half frustratie, gewoon omdat het de zoveelste keer is dat men de schuld probeert af te schuiven. Want in je ene post zeg je dat je beseft dat sommige werknemers het niet te nauw nemen met de regels met de implicatie dat het op jouw bedrijf niet aan de orde is. Dan schiet het bij mij in het verkeerde keelgat dat je in je volgende vlakaf zegt dat je zelf je niet aan de regels houdt...



De situatie momenteel is dan ook niet zoals tussen 3e en 4e golf. Logisch dat het terug het gespreksonderwerp is. En logisch dat het lijkt dat het licht aan het eind van de tunnel weggevallen is. Dat gevoel zullen velen hebben, ik ook. Maar het is wat het is. En de maatregelen zijn er voor de hele maatschappij om hopelijk het licht terug te brengen. Maar als iedereen persoonlijk er naartoe kijkt en voor zichzelf uitmaakt dat de maatregelen voor hem/haar niet gelden, dan gaat de situatie er anders uitzien.

De maatregelen zijn er om op korte termijn het niet te druk te maken in de ziekenhuizen.

Ik zie niet welke lange termijn oplossing ze zouden brengen om dat 'licht' terug te brengen. De experten zeggen zelf dat de boosters het niet allemaal gaan oplossen en dat er geen oplossing is, buiten deze winter jojo nog een paar jaar hebben.

Ik zie niet hoe dat acceptabel is. Als dat ons uitzicht is, waarom zou je je dan aan de regels houden ? Ze zeggen zelf dat het het niet gaat oplossen.
 
Mijn sociaal contact met collega's (de weinigen die nog komen) blijft beperkt tot anderhalve meter afstand en mogelijk een kleine middagwandeling in de buitenlucht. Dat is strikt genomen "de kantjes ervan aflopen" omdat ik twee dagen ga in plaats van één dag. Ik "praat mezelf goed", maar maak het oordeel dat ik hiermee weinig risico's neem of maak ten aanzien van mijn omgeving. Dan loopt mijn vrouw, die in het lager onderwijs staat op een concentratieschool in Antwerpen, véél meer risico maar die is, wonder boven wonder, nog niet in quarantaine moeten gaan.

Als ik als een Calimero overkom, is het omdat ik het heb gehad met deze situatie. Het is zéér verleidelijk om voluit te gaan richting frustratie, verzuring en zelfs rancune maar ik probeer mezelf daartegen te wapenen en dat lukt me de laatste tijd minder en minder.
Ik begrijp je volledig. Heb het zelf ook gehad en de uitzichtloosheid is een verschrikkelijke domper op het algemeen welzijn van mensen. Uiteraard begrijp ik de noodzaak en troost mezelf met de idee dat we het doen voor de overwerkte zorgsector. Zo lang die aan de alarmbel trekken zal ik mijn best blijven doen. Maar de motivatie zakt zienderogen.

Dat thuiswerken is ook een maatregel die iedereen zeer individueel beleeft in functie van persoonlijkheid, gezinssituatie en omgeving.
 
Ikzelf zou mezelf nu ook niet productiever beschouwen.
Wel late uren (gisteren tot half tien) maar daarom niet productiever. Ik mis vooral de korte interacties die je op de werkvloer wel hebt.
De korte projectvraagjes die nu via teams, mails etc dienen te gebeuren.
Wel, ik ben net wel VEEL productiever thuis dan op de werkvloer.
Onder andere omdat ik niet gestoord wordt aan mijn bureau door die korte vraagjes. Die krijg ik nu via Teams binnen en kan ik beantwoorden wanneer ik wil. Ja, de andere zal wat langer moeten wachten, maar hij/zij moet ook leren om even iets anders te doen. Men kan niet altijd verwachten dat iedereen alles laat vallen omdat hij/zij een vraagje heeft (tenzij het productieprobleem is natuurlijk)

Ook niet meer al dat geroezemoes en lawaai in de kantoortuin, maar rustig radio op de achtergrond ipv noise cancelling headphones met muziek die net wat te dicht in mijn hoofd zit.

Sociaal contact? Ja, mis ik wel wat. Maar bij de laatste klanten die ik heb gehad voor Corona was er zowiezo al niet veel sociaal contact. (IT-ers en ergens op autisme spectrum zijn)

Ik zie het echt niet meer zitten om zeker 4 dagen in de week +1u in de file te staan of in drukke trein te zitten om 8u op lawaaierig kantoor te zitten. 20-30 minuten fietsen naar kantoor met eigen bureau met deur, dat wel. Maar dat zit er denk ik niet in voor mij in mijn regio.
 
De maatregelen zijn er om op korte termijn het niet te druk te maken in de ziekenhuizen.

Ik zie niet welke lange termijn oplossing ze zouden brengen om dat 'licht' terug te brengen. De experten zeggen zelf dat de boosters het niet allemaal gaan oplossen en dat er geen oplossing is, buiten deze winter jojo nog een paar jaar hebben.

Ik zie niet hoe dat acceptabel is. Als dat ons uitzicht is, waarom zou je je dan aan de regels houden ? Ze zeggen zelf dat het het niet gaat oplossen.
Ik deel die mening ergens wel. Ik begrijp de noodzaak van de maatregelen maar zie ook niet hoe die enig licht aan het einde van de tunnel bieden. Het relatieve licht aan het einde van de tunnel zal zich wel weer ergens rond de maand mei situeren, zoals de afgelopen twee lentes. Ik zie toch niet direct een scenario voor me waarin we, tot die tijd, een vrijer leven gaan kunnen lijden.

En de winter erop is het dan bidden dat we niet opnieuw hetzelfde meemaken.
 
@Obi Wan Kenobi Volgens een raming van De Standaard/Het Nieuwsblad zou je er een pak uit kunnen houden maar als het aantal besmettingen blijft stijgen zijn er nog altijd problemen, ik denk dat ze nog altijd ongerust zouden zijn.
211123_Covid_IZ_opnames_DIG_d.jpg
Ik ben nu eigenlijk benieuwd naar een onderverdeling van de 18-64-jarigen categorie.
Ferm deel in IC zijn gevaccineerd, maar is dat evenredig over de leeftijden, of zijn bvb de 55-64 jarigen daarin oververtegenwoordigd?
Is die informatie ergens terug te vinden?

Ik hoop wel dat Corona over 20 jaar opgelost is, want ben ik ook 65 plusser en helpt vaccin kennelijk niet zoveel...
 
Wel, ik ben net wel VEEL productiever thuis dan op de werkvloer.
Onder andere omdat ik niet gestoord wordt aan mijn bureau door die korte vraagjes. Die krijg ik nu via Teams binnen en kan ik beantwoorden wanneer ik wil. Ja, de andere zal wat langer moeten wachten, maar hij/zij moet ook leren om even iets anders te doen. Men kan niet altijd verwachten dat iedereen alles laat vallen omdat hij/zij een vraagje heeft (tenzij het productieprobleem is natuurlijk)

Ook niet meer al dat geroezemoes en lawaai in de kantoortuin, maar rustig radio op de achtergrond ipv noise cancelling headphones met muziek die net wat te dicht in mijn hoofd zit.

Sociaal contact? Ja, mis ik wel wat. Maar bij de laatste klanten die ik heb gehad voor Corona was er zowiezo al niet veel sociaal contact. (IT-ers en ergens op autisme spectrum zijn)

Ik zie het echt niet meer zitten om zeker 4 dagen in de week +1u in de file te staan of in drukke trein te zitten om 8u op lawaaierig kantoor te zitten. 20-30 minuten fietsen naar kantoor met eigen bureau met deur, dat wel. Maar dat zit er denk ik niet in voor mij in mijn regio.
JIJ wel maar niet iedereen die nu verplicht moet thuiswerken heeft de optimale omstandigheden om dat te doen:

- aparte werkruimte
- rustige omgeving
- nodige comfort

Je huis wordt verbouwd en is momenteel een werf. Er lopen kleine kindjes rond die je aandacht vergen. Je woont klein waardoor er geen apart bureau is en je noodgedwongen een kantoor in de keuken hebt geïnstalleerd. Je woont op een heel drukke plek. Er zijn veel situaties waarin thuiswerken toch niet in de optimale omstandigheden kan gebeuren. En wie in zo'n een situatie zit zal het niet makkelijk zijn.

In ons oordeel moeten we met z'n allen 's proberen om wat empathie te tonen. Daarom moet de maatregel niet overboord worden gegooid maar erkennen dat bepaalde maatregelen een grote impact op iemands leven kunnen hebben (terwijl het voor jezelf misschien a walk in the park is) zou al een grote stap zijn.

Tijdens de eerste golf, toen we allemaal opgehokt zaten, zag je ook hoe de berichtgeving alleen maar mensen toonden die onder het zonnetje in hun tuin zaten te aperitieven... ja, we maken er het beste van he. Zo'n staycation is ook 's leuk dus wat zit iedereen hier toch te zagen over die lockdown? De beleving vanuit de villawijk zal helemaal anders zijn geweest als vanuit een Amelinckx blok.
 
Laatst bewerkt:
Ik deel die mening ergens wel. Ik begrijp de noodzaak van de maatregelen maar zie ook niet hoe die enig licht aan het einde van de tunnel bieden. Het relatieve licht aan het einde van de tunnel zal zich wel weer ergens rond de maand mei situeren, zoals de afgelopen twee lentes. Ik zie toch niet direct een scenario voor me waarin we, tot die tijd, een vrijer leven gaan kunnen lijden.

En de winter erop is het dan bidden dat we niet opnieuw hetzelfde meemaken.
Maar wat is er momenteel zo vrijheidsbeperkend? De enige maatregel die er onder valt, is maar 1 dag in de week op kantoor mogen werken, en zelfs die maatregel geldt niet voor iedereen.
Alles anders kan je doen. Ok, voor sommige dingen moet je een mondmasker dragen of je CST tonen (wat kan met vaccin of test of herstelcertificaat) of nog een testresultaat tonen. Maar je kan die dingen perfect doen, ook als je niet gevaccineerd bent.

PS: Dit is natuurlijk op de huidige maatregelen, als er in de (nabije) toekomst iets zou wijzigen, gaat deze post niet meer op ;)
 
Maar wat is er momenteel zo vrijheidsbeperkend? De enige maatregel die er onder valt, is maar 1 dag in de week op kantoor mogen werken, en zelfs die maatregel geldt niet voor iedereen.
Alles anders kan je doen. Ok, voor sommige dingen moet je een mondmasker dragen of je CST tonen (wat kan met vaccin of test of herstelcertificaat) of nog een testresultaat tonen. Maar je kan die dingen perfect doen, ook als je niet gevaccineerd bent.

PS: Dit is natuurlijk op de huidige maatregelen, als er in de (nabije) toekomst iets zou wijzigen, gaat deze post niet meer op ;)

Euh? Dat ik niet meer van een theatervoorstelling kan genieten zonder mondmasker op is voor mij vrijheidsbeperkend. Dat tal van eindejaarsevenementen op de schop gaan ook.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan