Corona: Maatregelen, Updates & Algemene discussie

Status
Niet open voor verdere reacties.
Dat valt precies best mee.

Aantal zelfmoordpogingen in 2020 een stuk lager dan 2019.
Aantal zelfmoorden in 2020 identiek aan 2019.

Aantal zelfmoorden in juni 2020 wel significant hoger. Net toen de maatregelen gelost werden...


Dus zomaar aannemen dat "de maatregelen er psychologisch serieus inhakken" is minder voor de hand liggend dan er gedacht wordt.

Uw "analyse" wordt ondersteund door drie — in mijn ogen foute — assumpties: 1) dat de gevolgen van traumatische ervaringen zich altijd onmiddellijk uiten, 2) dat zelfmoord de enige indicator is voor psychologisch leed, en 3) dat het aantal pogingen in elk geval evenredig is met het aantal gevallen van trauma.

Eerlijk gezegd vind ik uw uitspraak "dat valt precies best mee" gevolgd door wat statistieken over zelfmoord walgelijk. Dus omdat iemand geen zelfmoordpoging heeft ondernomen, zal het precies wel goed meevallen met dat trauma? Geen nood om er u zorgen over te maken?

Het zal pas de komende jaren zijn dat de psychologische gevolgen van corona echt beginnen duidelijk te worden.
 
Als die denken dat ik terug met die mondmaskers ga lopen zijn ze goed zot. We zitten met 92% gevaccineerden in Vlaanderen, wij deden ons deel. Tijd dat ze Brussel en Wallonië een ferme sjot onder hun kont geven voor die barslechte vaccinatiecijfers. De cijfers gaan omhoog ja, maar we zitten op 15% van de ultieme piek in de 2e golf, 1/8 van de ICU bedden. Stop die paniekvoetbal, er zullen mensen besmet blijven worden en ja ook mensen sterven, zoals met tig andere ziektes.
Ik vraag me dan letterlijk af wat ze gaan zeggen. Vorig jaar was hst “kerstmis redden”, niet gehaald. Daarna was hst, nog even volhouden, tegen de zomer is iedereen gevaccineerd…
Ben echt benieuwd wat nu de uitleg gaat zijn. Vlaanderen is 90% gevaccineerd, dat excuses kunnen ze niet meer gebruiken…
 
Zelfmoord is dan ook maar 1 van de vele (en dan nog de meest extreme) indicatoren van de impact op de geestelijke gezondheid.
Oela, maar die discussie werd hier al gevoerd met iemand die studies doorstuurde die hij bleek zelf niet gelezen te hebben (classic BG), en die totaal geen notie heeft wat correlatie en causaliteit is.
Die ga ik niet opnieuw starten, alles valt in die link te lezen :)
 
Uw "analyse" wordt ondersteund door drie — in mijn ogen foute — assumpties: 1) dat de gevolgen van traumatische ervaringen zich altijd onmiddellijk uiten, 2) dat zelfmoord de enige indicator is voor psychologisch leed, en 3) dat het aantal pogingen in elk geval evenredig is met het aantal gevallen van trauma.

Eerlijk gezegd vind ik uw uitspraak "dat valt precies best mee" gevolgd door wat statistieken over zelfmoord walgelijk. Dus omdat iemand geen zelfmoordpoging heeft ondernomen, zal het precies wel goed meevallen met dat trauma? Geen nood om er u zorgen over te maken?

Het zal pas de komende jaren zijn dat de psychologische gevolgen van corona echt beginnen duidelijk te worden.
Het is vooral walgelijk om een gewone discussie zo in het belachelijke te trekken door dingen in zijn mond te leggen die niet gezegd zijn, om daar dan zelf tegen strijde te trekken. Een stroman, zoals men wel eens zegt.

Ik ga zeker niet ontkennen dat corona er bij veel mensen op in gehakt geeft, maar tegelijkertijd zijn er ook veel mensen die meer rust gevonden hebben tijdens corona. Waar de balans precies ligt op maatschappelijk vlak in totaliteit is moeilijk te meten. Zelfmoord is daar één (onvolledige) factor in als mogelijke maatstaf. Hij probeert ten minste aan de hand van cijfers te werken ipv buikgevoel.
 
Oela, maar die discussie werd hier al gevoerd met iemand die studies doorstuurde die hij bleek zelf niet gelezen te hebben (classic BG), en die totaal geen notie heeft wat correlatie en causaliteit is.
Die ga ik niet opnieuw starten, alles valt in die link te lezen :)
Ik dacht niet te reageren op je belachelijke statement (dat weer maar eens is tegen gesproken door twee andere leden) maar kom. Dat je die link dan post alsof je daarmee je gelijk haalt is gewoonweg belachelijk. Ik vat het nog even kort samen:

  1. Zelfmoord is lang niet de enige indicator van het algemene mentale welzijn van een grote groep mensen. Moest dat zo zijn zouden psychologen enzovoorts zich niet bezig houden met 'onnozeliteiten' als bevragingen enzovoorts, dan kan je gewoon naar de zelfmoorden kijken.
  2. Niet elke 'mentale aandoening' heeft zelfmoord (of zelfs maar een poging) tot gevolg. Veel mensen met pakweg een burnout, of die rouwen om het verlies van een dierbare, ... denken daar niet eens aan, maar dat zijn wel allemaal zaken die het mentale welzijn van een persoon kunnen beïnvloeden.
  3. Link, link, link. Link. Ja, dat zijn 'bevragingen,' maar:
  4. Mentale problemen kan je enkel in kaart brengen door bevragingen. Er is geen objectieve parameter in iemand's lichaam die je kan testen om te zien of iemand zich al dan niet slecht in zijn of haar vel voelt. Psychologie/psychiatrie gaat aanvankelijk vooral over mensen 'bevragen.' Psychologie/psychiatrie handelt per definitie vaak met subjectieve parameters.

Quote uit een onderzoek van Scienscano (hierboven ook gelinkt, hier link naar het rapport):

Angst-/depressieproblemen zijn aanzienlijk toegenomen tijdens de coronacrisis: van 32% van de bevolking die dergelijke problemen in deze dimensie rapporteerde in de gezondheidsenquête van 2018 tot de helft van de bevolking die dergelijke problemen rapporteerde tijdens de crisis (bijna 52% in de 2 de COVID-19 gezondheidsenquêtes). Er is ook een stijging, maar minder uitgesproken, in het aandeel mensen dat problemen meldt bij dagelijkse activiteiten: van 20% in 2018 tot bijna 23% in de twee COVID-19- gezondheidsenquêtes.

Echt, ik vind dat je hier (en elders op het forum) vaak zinnige zaken post, maar je kan gewoon niet zeggen dat de COVID pandemie (en de maatregelen en heel het 'circus' er rond) er niet op hebben ingehakt. Dat je dat nu nog altijd niet wilt toegeven dat je daar een foutje hebt gemaakt (want aanvankelijk ging het er over dat jij beweerde dat je op basis van zelfmoordcijfers kon concluderen dat de pandemie geen enkele invloed heeft gehad op het mentale welzijn van de bevolking) vind ik echt een beetje belachelijk. Moeilijk te meten: akkoord. Concluderen dat 'het er niet heeft ingehakt' op basis van enkel zelfmoordcijfers? Onzin.

Ik laat het hierbij (ik heb toen echt wel alles gezegd wat er gezegd kan worden) maar ik post deze samenvatting maar even voor mensen die die voorgaande discussie toen niet gevolgd hebben of (terecht) genegeerd hebben na een tijdje.
 
Laatst bewerkt:
Mij zien ze nimeer met mondmasker op. Als ze het morgen verplichten en ik moet naar de winkel dan moeten ze me maar proberen buiten smijten. En ik hoop dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt.
 
Mij zien ze nimeer met mondmasker op. Als ze het morgen verplichten en ik moet naar de winkel dan moeten ze me maar proberen buiten smijten. En ik hoop dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt.
Ik hoop van wel want anders is het nog triestiger gesteld met de mensheid dan ik dacht.
 
Ik dacht niet te reageren op je belachelijke statement (dat weer maar eens is tegen gesproken door twee andere leden) maar kom. Dat je die link dan post alsof je daarmee je gelijk haalt is gewoonweg belachelijk. Ik vat het nog even kort samen:

  1. Zelfmoord is lang niet de enige indicator van het algemene mentale welzijn van een grote groep mensen. Moest dat zo zijn zouden psychologen enzovoorts zich niet bezig houden met 'onnozeliteiten' als bevragingen enzovoorts, dan kan je gewoon naar de zelfmoorden kijken.
  2. Niet elke 'mentale aandoening' heeft zelfmoord (of zelfs maar een poging) tot gevolg. Veel mensen met pakweg een burnout, of die rouwen om het verlies van een dierbare, ... denken daar niet eens aan, maar dat zijn wel allemaal zaken die het mentale welzijn van een persoon kunnen beïnvloeden.
  3. Link, link, link. Link. Ja, dat zijn 'bevragingen,' maar:
  4. Mentale problemen kan je enkel in kaart brengen door bevragingen. Er is geen objectieve parameter in iemand's lichaam die je kan testen om te zien of iemand zich al dan niet slecht in zijn of haar vel voelt. Psychologie/psychiatrie gaat aanvankelijk vooral over mensen 'bevragen.' Psychologie/psychiatrie handelt per definitie vaak met subjectieve parameters.

Quote uit een onderzoek van Scienscano (hierboven ook gelinkt, hier link naar het rapport):



Echt, ik vind dat je hier (en elders op het forum) vaak zinnige zaken post, maar je kan gewoon niet zeggen dat de COVID pandemie (en de maatregelen en heel het 'circus' er rond) er niet op hebben ingehakt. Dat je dat nu nog altijd niet wilt toegeven dat je daar een foutje hebt gemaakt (want aanvankelijk ging het er over dat jij beweerde dat je op basis van zelfmoordcijfers kon concluderen dat de pandemie geen enkele invloed heeft gehad op het mentale welzijn van de bevolking) vind ik echt een beetje belachelijk.

Ik laat het hierbij, maar ik post deze samenvatting maar even voor mensen die die voorgaande discussie toen niet gevolgd hebben of (terecht) genegeerd hebben na een tijdje.
Ik vind nog steeds dat je ongelijk hebt.

Mijn punt is dat je niet zomaar kan zeggen dat het "mentale welzijn" van de bevolking algemeen is afgenomen.

Psychologen gaven aan : "een stijging van het aantal jonge mensen dat worstelt met klachten als angst, eenzaamheid en depressieve gevoelens".
Zoals jij staafde met inderdaad enquetes, de enige manier om het te bevragen.
Enquetes die notoir onbetrouwbaar zijn, en zeker in tijden toen om de 2 dagen nieuwsberichten kwamen met mentaal welzijn in de titel, zodat ik er zelf bijna een depressie van kreeg.

Zoals ik toen zij, zijn zowel angst als depressie als eenzaamheid, wetenschappelijk vastgesteld, causaal gelinkt aan zelfmoordpoging.

ALS dan de cijfers zwart op wit zeggen dat het aantal zelfmoordpogingen gedaald is, dan moeten er negatief gecorreleerde drivers van zelfmoorden zijn die ook toegenomen zijn (positieve gevoelens dus).
Dat moét. Je kan niet de belangrijkste 3 drivers van zelfmoord zogezegd gevoelig laten stijgen, waarna dan het aantal zelfmoorden gewoon gelijk blijft.
Dan moéten er andere positieve factoren zijn die gecompenseerd hebben dat het aantal zelfmoorden toch niet steeg.

En dan komt @phate_13 zijn punt naar boven: er zijn ook heel wat mensen die zich de afgelopen 2 jaar beter gevoeld hebben.
Geen mental energy draining vergaderingen, niet 8 uur op kantoor moeten zijn, eens nagedacht over waarmee je bezig bent en een nieuwe richting ingeslaan die je gelukkiger maakt, enz...

Vandaar mijn stelling: het is niet zo dat je zomaar kan besluiten dat het "algemene welzijn" zomaar gedaald is.
Wat plausibeler lijkt uit de cijfers, is dat sommigen er last van hebben en sommigen integendeel deugd.

En dat was mijn reactie op anderen die hier zomaar vol zelfvertrouwen zeggen "mentaal welzijn is gedaald" of "psychologische problemen door de coronamaatregelen zijn enorm en we houden er te weinig rekening mee"
 
Laatst bewerkt:
Awel, dan moete gij u mondvodje opzetten he
Als dat terug verplicht wordt zal ik dat ook doen. Daarom niet met mijn volle goesting, maar wat is het alternatief? Zoals u een beetje vroom gaan doen tegen winkelbediendes en jobstudenten omwille van een regel waar zij niets aan kunnen doen maar wel moeten toepassen?
 
Ik vind nog steeds dat je ongelijk hebt.

Mijn punt is dat je niet zomaar kan zeggen dat het "mentale welzijn" van de bevolking algemeen is afgenomen.
Net zoals ik niet beweer dat het de facto toegenomen zou zijn of gelijkgebleven.

Psychologen gaven aan : "een stijging van het aantal jonge mensen dat worstelt met klachten als angst, eenzaamheid en depressieve gevoelens".

Zoals ik toen zij, zijn zowel angst als depressie als eenzaamheid causaal gelinkt aan zelfmoordpoging.

ALS dan de cijfers zwart op wit zeggen dat het aantal zelfmoordpogingen gedaald is, dan moeten er negatief gecorreleerde drivers van zelfmoorden zijn die ook toegenomen zijn.

En dan komt @phate_13 zijn punt naar boven: er zijn ook heel wat mensen die zich de afgelopen 2 jaar beter gevoeld hebben.
Geen mental energy draining vergaderingen, niet 8 uur op kantoor moeten zijn, eens nagedacht over waarmee je bezig bent en een nieuwe richting ingeslaan die je gelukkiger maakt, enz...

Vandaar mijn stelling: het is niet zo dat je zomaar kan besluiten dat het "algemene welzijn" zomaar gedaald is.
Wat plausibeler lijkt uit de cijfers, is dat sommigen er last van hebben en sommigen integendeel deugd.

En dat was mijn reactie op anderen die hier zomaar vol zelfvertrouwen zeggen "mentaal welzijn is gedaald" of "psychologische problemen door de maatregelen zijn een enorme druk op de maatschappij"
Da's vind ik al wel een andere reactie dan degene die je enkele maanden (of weken, weet ik veel) gaf waarbij je zei dat er helemaal niks aan de hand was, puur op basis van zelfmoordcijfers. Ik blijf er wel bij dat al die studies en bevragingen een goed beeld geven van de algemene toestand op mentaal vlak (en dat die dus, over het algemeen, gedaald is, hetzij mogelijk licht) maar als jij dat niet voldoende vindt, dan agree to disagree. Dat mag natuurlijk, daar is niks mis mee.

Nog wel snel: lang niet alle angstige, eenzame, en zelfs depressieve mensen denken aan zelfmoord. De meesten van die eerste twee groepen denken daar zelfs vrijwel nooit (serieus) over na. Als er dus uit een groep van tien mensen er zich acht eenzaam hebben gevoeld omwille van de contactbeperkingen in de lockdown (maar dus nooit diep genoeg hebben gezeten om een poging te ondergaan) dan is bijvoorbeeld het mentale welzijn van die groep wel gedaald, maar zie je dat niet in zelfmoordcijfers. Die hun leven is gewoon (tijdelijk) aangetast in de negatieve zin omdat ze hun vrienden niet meer konden zien, geen wekelijkse bordspel avond meer konden doen, ...

Dat zijn klachten die ik vaak heb gehoord van bevriende psychologen en psychiaters (ik ga daar niet over in detail gaan want ik blijf graag anoniem, dus je moet mij niet geloven) toen ze het hadden over het stijgend aantal aanvragen voor afspraken enzovoorts en dat is ook logisch. Die mensen denken niet na over zelfmoord (toch iets dat is voorbehouden voor extreme gevallen meestal) want zo diep zit het allemaal niet, maar ze voel(d)en zich toch flink wat kutter.
 
Als dat terug verplicht wordt zal ik dat ook doen. Daarom niet met mijn volle goesting, maar wat is het alternatief? Zoals u een beetje vroom gaan doen tegen winkelbediendes en jobstudenten omwille van een regel waar zij niets aan kunnen doen maar wel moeten toepassen?
Ik denk dat je die mensen overschat, ik denk niet dat het verder gaat komen dan klagen op internet maar dan wel braaf hun mondvodje opzetten omdat ze diep vanbinnen zijn wat ze verafschuwen en zelf zo benoemen: schaapjes.
 
Ik denk dat je die mensen overschat, ik denk niet dat het verder gaat komen dan klagen op internet maar dan wel braaf hun mondvodje opzetten omdat ze diep vanbinnen zijn wat ze verafschuwen en zelf zo benoemen: schaapjes.
Pas op, ik ken er (helaas) wel een paar (vooral via-via, maar dan nog) die met een soort misplaatst Braveheart allure overal zonder masker binnen stapten hoor. Als ze daar dan werden over aangesproken ging dat vrijwel onmiddellijk weer aan (zo zijn ze dan ook weer wel) maar toch. Niet toevallig ook het soort volk dat niet van de vaccins moeten weten want 'daar is niet genoeg onderzoek naar gedaan' maar dan wel elke week vanop de WC bril van een vortig toilet lijnen poeder door hun neus jagen en pillen in hun mond steken.

Eentje daarvan maakte er dan ook een zaak van om mensen die wel de maatregelen volgden te komen knuffelen of te proberen kussen (bij outdoor bijeenkomsten) en al van dat. Wist natuurlijk ook perfect bij wie hij dat wel en niet kon doen, want als je zoiets bij de verkeerde doet krijg je terecht een mep tegen je tanden natuurlijk.

Mede dankzij zulke boeren (niet enkel dankzij zulke boeren, weet ik ook wel) zitten we nu in de problemen. Fijn.

Beetje rant-achtig en off topic, maar ik moest het even kwijt.
 
Ik denk dat je die mensen overschat, ik denk niet dat het verder gaat komen dan klagen op internet maar dan wel braaf hun mondvodje opzetten omdat ze diep vanbinnen zijn wat ze verafschuwen en zelf zo benoemen: schaapjes.
Daar twijfel ik ook niet aan. In Maastricht zag je veel cafés op FB posten dat ze niet gingen "discrimineren" en iedereen welkom was met of zonder vaccinatie. Het heeft niet lang geduurd voor ze zich toch maar aan de regels hielden en begrijpelijk ook. Alleen vraag je je dan af waarom ze eerst zoveel tam tam maken op FB.
 
Het is vooral walgelijk om een gewone discussie zo in het belachelijke te trekken door dingen in zijn mond te leggen die niet gezegd zijn, om daar dan zelf tegen strijde te trekken. Een stroman, zoals men wel eens zegt.

Ik ga zeker niet ontkennen dat corona er bij veel mensen op in gehakt geeft, maar tegelijkertijd zijn er ook veel mensen die meer rust gevonden hebben tijdens corona. Waar de balans precies ligt op maatschappelijk vlak in totaliteit is moeilijk te meten. Zelfmoord is daar één (onvolledige) factor in als mogelijke maatstaf. Hij probeert ten minste aan de hand van cijfers te werken ipv buikgevoel.
Het hangt vooral af van de generatie.
Voor studenten was het een hele zware periode, het is normaal de levensfase waar je veel contacten opbouwt en u zelf ontwikkeld op sociaal vlak. Dat is hen volledig afgepakt. Volgens een recente studie heeft 1 op 5 studenten psychische problemen, er heerst echt wel een verontrustende stijging van mentale problemen bij de jongeren. 17% van de studenten heeft afgelopen jaar zelfmoord gedachten gehad.
Velen hadden deels al wat problemen voor corona, en dat is natuurlijk verergerd met de pandemie. Los van de corona leven we sowieso in een maatschappij die niet geschikt is voor de menselijke ziel. Het oude materialistische denken heeft zijn vervaldatum bereikt.
 
Laatst bewerkt:
Mij zien ze nimeer met mondmasker op. Als ze het morgen verplichten en ik moet naar de winkel dan moeten ze me maar proberen buiten smijten. En ik hoop dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt.
Same here. Dat ze eerst eens beginnen met de anti-vaxxers
 
Ik denk dat je die mensen overschat, ik denk niet dat het verder gaat komen dan klagen op internet maar dan wel braaf hun mondvodje opzetten omdat ze diep vanbinnen zijn wat ze verafschuwen en zelf zo benoemen: schaapjes.
Ik ga zeker niet winkelbedienden of jobstudenten liggen ambeteren lol. Ik ga inderdaad met volle goesting dat mondvodje opzetten en braaf het schaapje spelen zoals iedereen doet zeker
 
Nog wel snel: lang niet alle angstige, eenzame, en zelfs depressieve mensen denken aan zelfmoord. De meesten van die eerste twee groepen denken daar zelfs vrijwel nooit (serieus) over na. Als er dus uit een groep van tien mensen er zich acht eenzaam hebben gevoeld omwille van de contactbeperkingen in de lockdown (maar dus nooit diep genoeg hebben gezeten om een poging te ondergaan) dan is bijvoorbeeld het mentale welzijn van die groep wel gedaald, maar zie je dat niet in zelfmoordcijfers. Die hun leven is gewoon (tijdelijk) aangetast in de negatieve zin omdat ze hun vrienden niet meer konden zien, geen wekelijkse bordspel avond meer konden doen, ...

Dat zijn klachten die ik vaak heb gehoord van bevriende psychologen en psychiaters (ik ga daar niet over in detail gaan want ik blijf graag anoniem, dus je moet mij niet geloven) toen ze het hadden over het stijgend aantal aanvragen voor afspraken enzovoorts en dat is ook logisch. Die mensen denken niet na over zelfmoord (toch iets dat is voorbehouden voor extreme gevallen meestal) want zo diep zit het allemaal niet, maar ze voel(d)en zich toch flink wat kutter.
Dan ook nog snel :) : Er is een wetenschappelijk aangetoonde directe causaliteit tussen angststoornis, eenzaamheid, depressie (allen apart) en zelfmoordpoging hé.
Dat is een kernpunt van de redenering.

Dus die zaken zijn statistisch echt wel vol gerelateerd. Je kan dit niet gaan wegborstelen onder 'niet alle depressieve mensen denken aan zelfmoord' of bevriende psychologen.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan