Ik viseer jou niet, jij maakt gewoon wel vaker posts die snel overgaan in "personen die iets niet aanpakken zoals ik zijn slecht(e ouders)".
En als men daar op ingaat word je kennelijk kribbig.
Laatst bewerkt:
Communie/Lentefeest/...
- Onderwerp starter JPV
- Startdatum
En als men daar op ingaat word je kennelijk kribbig.
Ga dan klagen over de ouders in een ander topic en scheer niet iedereen over dezelfde kam
Mugge
Member
Wij hebben voor de communie een zaaltje gehuurd om met familie en vrienden dit te vieren. Frietkot laten komen, springkasteel gehuurd,... Misschien iets groter feest dan voorzien, maar in onze vriendenkring doen we dit zo.
Onze zoon zit in een katholieke school, waar naar mijn verbazing, de helft van de klas maar zijn communie deed (misschien zit godvergeten hier voor iets tussen?).
Zelf zijn we zeker niet gelovig ofzo, maar vonden het toch belangrijk dat hij dit deed. Ik ben er van overtuigd dat ze adhv hun voorbereidingen, toneeltje, lezing,... toch ook iets opsteken van onze waarden en normen, of dat het toch nog eens duidelijk gemaakt wordt naast wat wij zeggen en verwachten. Respect, liefde, zelfvertrouwen,... Hij leefde ook echt toe naar deze dag. Om dan achteraf ook nog eens zo'n leuk feest te hebben was zijn dag helemaal geslaagd. Dat hij hiervoor dan nog eens cadeautjes kreeg was natuurlijk de kers op de taart.
Wij zijn niet echt voorstander voor een lentefeest, omdat zoals eerder aangehaald, dit meer een feest om een feest te geven is met cadeaus ter compensatie van kindjes die wel hun een communie doen. Iedereen is natuurlijk vrij om zelf te kiezen wat ze willen en doen.
Enkele weken geleden ook een naar een lentefeest geweest en was gewoon cadeau afgeven, eten en drinken zonder verder enige betekenis. Dit had even goed een verjaardag of dergelijke kunnen zijn. En als je dan toch niet vast hangt aan een datum hadden ze beter een zomerfeest gegeven, dan was de kans op mooi en warm weer toch iets groter
Onze zoon mag zelf beslissen of hij zijn vormsel doet of niet maar een alternatief feest organiseren we niet, omdat er ook niets te vieren valt dan Zijn verjaardag is ook in mei dus hij zal wel nog cadeaus genoeg krijgen.
Onze zoon zit in een katholieke school, waar naar mijn verbazing, de helft van de klas maar zijn communie deed (misschien zit godvergeten hier voor iets tussen?).
Zelf zijn we zeker niet gelovig ofzo, maar vonden het toch belangrijk dat hij dit deed. Ik ben er van overtuigd dat ze adhv hun voorbereidingen, toneeltje, lezing,... toch ook iets opsteken van onze waarden en normen, of dat het toch nog eens duidelijk gemaakt wordt naast wat wij zeggen en verwachten. Respect, liefde, zelfvertrouwen,... Hij leefde ook echt toe naar deze dag. Om dan achteraf ook nog eens zo'n leuk feest te hebben was zijn dag helemaal geslaagd. Dat hij hiervoor dan nog eens cadeautjes kreeg was natuurlijk de kers op de taart.
Wij zijn niet echt voorstander voor een lentefeest, omdat zoals eerder aangehaald, dit meer een feest om een feest te geven is met cadeaus ter compensatie van kindjes die wel hun een communie doen. Iedereen is natuurlijk vrij om zelf te kiezen wat ze willen en doen.
Enkele weken geleden ook een naar een lentefeest geweest en was gewoon cadeau afgeven, eten en drinken zonder verder enige betekenis. Dit had even goed een verjaardag of dergelijke kunnen zijn. En als je dan toch niet vast hangt aan een datum hadden ze beter een zomerfeest gegeven, dan was de kans op mooi en warm weer toch iets groter
Onze zoon mag zelf beslissen of hij zijn vormsel doet of niet maar een alternatief feest organiseren we niet, omdat er ook niets te vieren valt dan
Zijn verjaardag is ook in mei dus hij zal wel nog cadeaus genoeg krijgen.
NemesisBE
Well-known member
Wij mailden recent naar school om te vragen op welke datum volgend jaar de eerste communie georganiseerd werd. Bleek er dit jaar niemand uit het 2de leerjaar zijn of haar communie te doen. Ik geloof ook wel dat 1/3e van de leerlingen moslim is, maar bon, het is een katholieke basisschool... We zijn dus nog wat in dubio of we volgend jaar een eerste communie met de medeleerlingen in de parochie hier gaan vieren of dat we een ceremonie doen met een voorganger van de Emmaüs-gemeenschap. Zo hebben we ook onze kinderen laten dopen via "rent-a-priest" en dat was eigenlijk een ongelooflijk mooie ervaring. https://rentapriest.be/
Eigenlijk kan ik het iedereen aanraden die wel gelovig opgevoed werd, maar de Kerk ondertussen geen warm hart mee toedraagt of genoeg heeft van alle negatieve klanken.
Eigenlijk kan ik het iedereen aanraden die wel gelovig opgevoed werd, maar de Kerk ondertussen geen warm hart mee toedraagt of genoeg heeft van alle negatieve klanken.
Avondland
Well-known member
Akkoord. Ik heb niets tegen mensen die een lentefeest geven en ben onlangs nog op eentje geweest, maar eigenlijk is dat gewoon een groot feest met cadeau's en niet meer dan dat. Bij een communie worden kinderen nog betrokken in een zingevend geheel, waarbij een en ander blijft hangen al zal dat ook voor een deel van de ouders afhangen die hun betrokkenheid tonen en zelf die waarden uitdragen. Er zijn ook humanistische lentefeesten waar wel een ritueel aan verbonden is, maar dat zal wel een minderheid zijn. Er zijn mensen die niet-religieus zijn en daar bewust mee bezig zijn maar er zijn ook heel veel niet-religieuze mensen die zich daar totaal niet mee bezig houden dat ze niet-religieus zijn.Wij hebben voor de communie een zaaltje gehuurd om met familie en vrienden dit te vieren. Frietkot laten komen, springkasteel gehuurd,... Misschien iets groter feest dan voorzien, maar in onze vriendenkring doen we dit zo.
Onze zoon zit in een katholieke school, waar naar mijn verbazing, de helft van de klas maar zijn communie deed (misschien zit godvergeten hier voor iets tussen?).
Zelf zijn we zeker niet gelovig ofzo, maar vonden het toch belangrijk dat hij dit deed. Ik ben er van overtuigd dat ze adhv hun voorbereidingen, toneeltje, lezing,... toch ook iets opsteken van onze waarden en normen, of dat het toch nog eens duidelijk gemaakt wordt naast wat wij zeggen en verwachten. Respect, liefde, zelfvertrouwen,... Hij leefde ook echt toe naar deze dag. Om dan achteraf ook nog eens zo'n leuk feest te hebben was zijn dag helemaal geslaagd. Dat hij hiervoor dan nog eens cadeautjes kreeg was natuurlijk de kers op de taart.
Wij zijn niet echt voorstander voor een lentefeest, omdat zoals eerder aangehaald, dit meer een feest om een feest te geven is met cadeaus ter compensatie van kindjes die wel hun een communie doen. Iedereen is natuurlijk vrij om zelf te kiezen wat ze willen en doen.
Enkele weken geleden ook een naar een lentefeest geweest en was gewoon cadeau afgeven, eten en drinken zonder verder enige betekenis. Dit had even goed een verjaardag of dergelijke kunnen zijn. En als je dan toch niet vast hangt aan een datum hadden ze beter een zomerfeest gegeven, dan was de kans op mooi en warm weer toch iets groter
Onze zoon mag zelf beslissen of hij zijn vormsel doet of niet maar een alternatief feest organiseren we niet, omdat er ook niets te vieren valt dan
Maar ook hier: leef en laat leven. Het is niet aan mij te dicteren hoe andere mensen hun kinderen moeten opvoeden.
Ons dochter wou dit jaar per sé een lentefeest, ipv een plechtige communie, en na enige aarzeling hebben we dit gedaan. Uiteindelijk hebben zowat al haar vriendinnen hetzelfde gedaan en moesten we constateren dat er een vijftal kindjes hun communie deden op 2 klassen (van haar school). Ik en mijn vrouw komen uit een klassieke situatie, ook getrouwd voor de kerk, en met grootouders die bij wijlen zeer katholiek zijn (opgevoed). De aarzeling was dus geen verassing. Mijn vrouw wou zeker geen 'feest met cadeautjes' en we schakelden dan ook een humastische/vrijzinnige ceremonieleidster in. Na enige begeleidingsgesprekken kwam we snel tot de conclusie dat we de juiste keuze hadden gemaakt.
Het feest zelf was dan ook zeer persoonlijk, veel persoonlijker dan een communie ooit kan zijn: mooie teksten, talenten die getoond werden, foto's, muziek,...iedereen die wou kreeg het woord en alles werd naadloos aan elkaar gepraat. De emoties waren zeker aanwezig en veel intenser dan bij een communie... Ik zou het dus zeker niet zomaar opzij schuiven, wel integendeel. De 'klassieke' kerk kan hier nog veel van leren.
Het feest zelf was dan ook zeer persoonlijk, veel persoonlijker dan een communie ooit kan zijn: mooie teksten, talenten die getoond werden, foto's, muziek,...iedereen die wou kreeg het woord en alles werd naadloos aan elkaar gepraat. De emoties waren zeker aanwezig en veel intenser dan bij een communie... Ik zou het dus zeker niet zomaar opzij schuiven, wel integendeel. De 'klassieke' kerk kan hier nog veel van leren.
Mr.Anderson
Well-known member
Dochter mocht zelf kiezen. Eerst was het lentefeest, dan communie omdat al haar vriendinnen van de klas dat ook deden. Wij hechten daar niet zo'n belang aan en gingen mee in het verhaal. Zelf ook m'n communie destijds gedaan en dat was wel plezant.
Eerlijk, bij de voorbereiding hebben we naar een verplichte viering moeten gaan in de kerk en dat leek heel bizar. Ik snap niet hoe je als rationeel denkend mens religieus kan zijn. Maar dat is een andere discussie.
De viering van de communie zelf was dan wel weer heel tof. De boodschap die werd mee gegeven en alle kinderen die er proper uitgedost op stonden, heel schoon om te zien.
Achteraf broodjes gegeten met de familie in een gehuurde zaal. Daarna ijslammetje. Heel traditioneel eigenlijk. In de vooravond kwam de rest van de familie en vrienden achter. Dan kwam een foodtruck en was 't feest. 80 man ongeveer.
Dochter was super tevreden met haar dag een vond het heel spijtig dat het al gepasseerd was. Daarvoor doen we het.
Wel was ik vergeten hoeveel strubbelingen en onnozelheden boven water komen als je 3 grote families bij elkaar steekt. Die spreekt niet meer met die, deze belt dag ervoor al wenen omdat die er gaat zijn, enz. Doe normaal en gedraag u for the sake van het kind hé zeg, kleuters.
Eerlijk, bij de voorbereiding hebben we naar een verplichte viering moeten gaan in de kerk en dat leek heel bizar. Ik snap niet hoe je als rationeel denkend mens religieus kan zijn. Maar dat is een andere discussie.
De viering van de communie zelf was dan wel weer heel tof. De boodschap die werd mee gegeven en alle kinderen die er proper uitgedost op stonden, heel schoon om te zien.
Achteraf broodjes gegeten met de familie in een gehuurde zaal. Daarna ijslammetje. Heel traditioneel eigenlijk. In de vooravond kwam de rest van de familie en vrienden achter. Dan kwam een foodtruck en was 't feest. 80 man ongeveer.
Dochter was super tevreden met haar dag een vond het heel spijtig dat het al gepasseerd was. Daarvoor doen we het.
Wel was ik vergeten hoeveel strubbelingen en onnozelheden boven water komen als je 3 grote families bij elkaar steekt. Die spreekt niet meer met die, deze belt dag ervoor al wenen omdat die er gaat zijn, enz. Doe normaal en gedraag u for the sake van het kind hé zeg, kleuters.
Hier, in het bijna rurale west-vlaanderen, zijn we nog wel fan van communies. Uiteraard valt er heel veel over te zeggen en uiteraard zijn ze ook hier ondertussen wel in de minderheid om hun communie te vieren. Het laatste hip-and-trendy verhaal is uitnodigingen voor het "niet-communie feest". Kortom, de recuperatie van een sacrament om toch maar een feestje te kunnen geven. Nu, ik kon dat nog wel appreciëren omdat het tenminste duidelijk is "feestje voor de dochter die geen communie doet".
Al zeer geanimeerde discussies over gehad aangezien het, zoals zo vaak wanneer kinderen betrokken zijn, wel een gevoelig thema kan zijn.
Er is één iets dat ik minder goed begrijp en dat is het, vaak terugkerende, verhaal dat de kinderen zelf mogen beslissen. Hier mogen ze dat dus niet. En ik voel me hier nu ook niet bepaald een tiran van een vader door. Voor ons is het een van de fundamenten van de opvoeding en daar valt nu eenmaal niet te veel over de discussieren. De inspraak kent zijn grenzen zoals op zo veel vlakken. Het zelf keuzes maken begint uiteraard stilaan te komen maar op een van de pijlers van mijn opvoeding ga ik niet beginnen marchanderen. Als ze 18 zijn mogen ze grote brieven sturen om zich te laten ontdopen maar tot dan zetten wij de bakens uit.
Uiteraard halen wij het geloof ook wel aan in gesprekken met de kinderen. Zij hebben immers ook vragen over vriendjes die hun communie niet doen en in de plaats zedenleer volgen. Wat ze op hun beurt dan ook willen volgen want daar doen ze leuke dingen. Het zorgt er ook voor dat je zelf eens stil staat bij de "waarom doen we dat hier eigenlijk allemaal" vraag, in al zijn varianten. Zonder te veel af te glijden in diep religieuze gedachten denk ik gewoon dat het "geloven" (in wie wat hoe) zorgt voor een verbinding in het gezin. Niet uitgesproken kerkelijk, bewust van de wandaden en misdrijven in het instituut, maar wel een zekere warmte en verbondenheid. Als je zoon van 8 rustig zit te vertellen dat jezus in zijn hartje zit en we elkaar graag moeten zien dan kan ik met de beste wil van de wereld dat eigenlijk niet koppelen aan het instituut maar hoor ik zonder dat hij er zich van bewust is belangrijke kernwaarden van onze opvoeding (respect,...) naar boven komen. Uiteraard kan dat ook zonder een communie , zonder "geloven" en zonder al die verhaaltjes errond...bij ons is het nu echter wel zo.
ps: ik weet ook wel dat ik wat conservatief ben op dat vlak maar veel kwaad doen we er nu niet bepaald mee.
Al zeer geanimeerde discussies over gehad aangezien het, zoals zo vaak wanneer kinderen betrokken zijn, wel een gevoelig thema kan zijn.
Er is één iets dat ik minder goed begrijp en dat is het, vaak terugkerende, verhaal dat de kinderen zelf mogen beslissen. Hier mogen ze dat dus niet.
En ik voel me hier nu ook niet bepaald een tiran van een vader door. Voor ons is het een van de fundamenten van de opvoeding en daar valt nu eenmaal niet te veel over de discussieren. De inspraak kent zijn grenzen zoals op zo veel vlakken. Het zelf keuzes maken begint uiteraard stilaan te komen maar op een van de pijlers van mijn opvoeding ga ik niet beginnen marchanderen. Als ze 18 zijn mogen ze grote brieven sturen om zich te laten ontdopen maar tot dan zetten wij de bakens uit. Uiteraard halen wij het geloof ook wel aan in gesprekken met de kinderen. Zij hebben immers ook vragen over vriendjes die hun communie niet doen en in de plaats zedenleer volgen. Wat ze op hun beurt dan ook willen volgen want daar doen ze leuke dingen. Het zorgt er ook voor dat je zelf eens stil staat bij de "waarom doen we dat hier eigenlijk allemaal" vraag, in al zijn varianten. Zonder te veel af te glijden in diep religieuze gedachten denk ik gewoon dat het "geloven" (in wie wat hoe) zorgt voor een verbinding in het gezin. Niet uitgesproken kerkelijk, bewust van de wandaden en misdrijven in het instituut, maar wel een zekere warmte en verbondenheid. Als je zoon van 8 rustig zit te vertellen dat jezus in zijn hartje zit en we elkaar graag moeten zien dan kan ik met de beste wil van de wereld dat eigenlijk niet koppelen aan het instituut maar hoor ik zonder dat hij er zich van bewust is belangrijke kernwaarden van onze opvoeding (respect,...) naar boven komen. Uiteraard kan dat ook zonder een communie , zonder "geloven" en zonder al die verhaaltjes errond...bij ons is het nu echter wel zo.
ps: ik weet ook wel dat ik wat conservatief ben op dat vlak maar veel kwaad doen we er nu niet bepaald mee.
Goed gesproken!Er is één iets dat ik minder goed begrijp en dat is het, vaak terugkerende, verhaal dat de kinderen zelf mogen beslissen. Hier mogen ze dat dus niet.
Als ze 18 zijn mogen ze zich laten onderdompelen in een plaske water en indoctrineren zoveel ze willen.
Begrijp de mensen ook niet goed die een 8 jarige zelf keuzes laten maken waar ze zelf levensbeschouwelijk niet helemaal achter staan. Alsof een kind dat geen feest krijgt (zowel lentefeest als communie of gewoon cadeautjesfeest) perse iets te kort gedaan wordt.
Ons dochter is 12 en we vonden het normaal om haar daar mee over te laten beslissen. Achteraf gezien de beste keuze die we konden maken hebben: naar haar verhaal luisteren waarom ze die keuze wou. Kinderen van die leeftijd kunnen soms al heel doordachte meningen hebben, niet zoals in de jaren 80 of 90 waarin wij opgroeiden. Kind zijn toen of nu valt op sommige vlakken niet meer te vergelijken. Het was echt een gezinsbeslissing en samen met de ceremonieleidster van de vrijzinnigen hebben we er iets moois van gemaakt.
Chelark007
Well-known member
Bon in mei ook ons lentefeest voor de zoon.
Eerst alles voor het feest aan het regelen, maar wat zijn zo wat de kadoos van deze tijd?
Geen fiets, maar wat kan er dan nog gegeven worden. Budget van 250.
Eerst alles voor het feest aan het regelen, maar wat zijn zo wat de kadoos van deze tijd?
Geen fiets, maar wat kan er dan nog gegeven worden. Budget van 250.
Hangt ook af van wat de jongen of meisje geïnteresseerd in is. Bij mij was het ook een fiets voor de dochter en bij leggen voor de zoon zijn playstation 5.
Lego is ook populair je zit al snel boven de 200€
