Ik sta daar helemaal niet achter. Net zoals ik ook niet achter het principe van een prosument sta. Ik kan achter het principe van een wijkbatterij / batterijregio staan. Aangezien je dan de verantwoordelijkheid ervoor volledig bij de netbeheerder of een balanceringsverantwoordelijke kan leggen voor de goede werking en je dan ook nog eens de schaalvoordelen kan voorzien EN dit in uw gridconcept volledig kan inwerken. Maar het zou dan nog beter geweest zijn indien je dan ook voor de generatie dat niet bij de particulier had gelegd, en die "batterij" dan mee als voorwaarde had kunnen opnemen in de investering.
Het probleem zoals altijd met deze visie is dat dit geld kost, en het in een land dat al bol staat van de belastingen enorm moeilijk verteerbaar is dat je daar geld aan geeft. Maar als je dan toch kiest voor decentrale generatiemogelijkheden, dan hoort die kost van die batterijen voor het net te balanceren gewoon mee in die oplossing. Terwijl bij een centrale generatiemogelijkheid die balancering eerder op het niveau van het centrale punt lag.
Een particulier gaat eens goed lachen als je zijn zonnepaneelinstallatie op afstand afzet omdat uw netwerk het niet aankan. En die dan tegelijkertijd ook die energie die er opgewekt werd met zijn installatie voor de vuilbak is of hij daar nog eens op mag gaan betalen als hij die wel op het net zet. Aangezien mensen dit zien als een investeringsvehikel ipv een energiegeneratievehikel.
Ik denk dat, als je over energie spreekt, het toch wel duidelijk is geworden dat enkel individuele verantwoordelijkheid de mensen aanspoort?
Batterijen op wijkniveau gaan weinig uitdoen omdat ze suboptimaal gaan gebruikt worden. De kost ervan wordt gecollectiviseerd dus het individu voelt zich niet meer persoonlijk gebonden om zijn eigen impact te minimaliseren. Net zoals je nu mensen met terugdraaiende analoge teller er alles aan ziet doen om de individuele return te maximaliseren (door te gaan bijverwarmen met elektrische vuurtjes) hoewel dit op collectief niveau zowat het slechtste is wat je kan doen.
Bovendien gaat het net van de toekomst batterijen nodig hebben om de middellange termijn te overbruggen. De enkele duistere en windstille dagen na een storm bijvoorbeeld.
Qua capaciteit staat de technologie nog altijd niet ver genoeg om de lange termijn verschillen te dekken (zomer/winter), en voor de korte termijn (de dagelijkse swing) is het logischer om in te spelen op de vraagzijde (door een capaciteitstarief) dan om de beperkte grondstoffen in te zetten voor batterijen om dat te dekken.
We gaan én batterijen én fossiele brandstoffen als back-up én vraagsturing nodig hebben om het te doen werken. En die vraagsturing zal enkel efficient werken als de juiste prijsprikkel wordt voorzien.
Maar het is toch een klein beetje gek dat elke belg al decennia lang het grootste deel van zijn energiefactuur naar die netbeheerders ziet schuiven. En dat die nu afkomen met "ah, het net is verouderd". Dat is zoals telenet die elk jaar een prijsstijging doet om het netwerk te verbeteren en dan plots zegt "ah sorry, als ge internet wilt 's avonds, dan moet ge extra gaan betalen"...
De distributiekosten zijn nog geen decennia zo hoog. Tis pas voornamelijk de laatste 10 jaar dat het een verkapte belasting is geworden.
Enerzijds slecht beleid. Als je nu retroactief bekijkt hoe we hernieuwbare energie hebben gesubsidieerd kan je eigenlijk enkel besluiten dat we gigantisch veel geld hebben gespendeerd voor een te lage return. Via de distributietarieven betalen we nu nog altijd voor de groene stroom certificaten.
Anderzijds een veranderende context waarin elektrificatie aanzien wordt als de oplossing voor het klimaat. Met als consequentie dat het net daaraan aangepast dient te worden, wat gigantisch veel geld zal kosten.
Laat ons duidelijk zijn, ons energiebeleid is een ramp en ik ga nooit iets anders beweren. Ik word er dagdagelijks op professioneel vlak mee geconfronteerd en het is een triestige bedoening. Maar bepaalde principes, zoals het capaciteitstarief, zijn broodnodig om de trein weer op de sporen te krijgen.
