Wat is je punt nu ? Iedereen die nu een huis koopt is niet zijn eigen verdienste en vroeger wel ? Of zoiets ?
Is er een probleem? Indien zo, wat is de oplossing die je voorstelt ?
Punt is vooral dat er hier veel mensen zijn die op een 'makkelijker' moment een huis gekocht hebben, de realiteit ontkennen dat het nu moeilijker is geworden om een eigen eigendom te verwerven.
2016, het jaar dat de prijzen gewoon stegen zoals andere jaren ?
https://statbel.fgov.be/nl/themas/bouwen-wonen/residentiele-vastgoedprijsindex. Ik heb in 2015 en 2022 gekocht. Dat leken me toch gewoon dezelfde wereld hoor. Als je lowballt, heb je nougatbollen. Als je fair price betaalt, heb je het.
"kopersmarkt" lijkt me een *kuch* subjectieve interpretatie. Weet je wanneer het een kopersmarkt was ? 2023. 10% indexering en huizenprijzen die zakten...
Kopersmarkt ja. Huis gaan bekijken, bod gedaan, tegenbod gekregen, bod gedaan, tegenbod gekregen. 3 weken op vakantie vertrokken. Teruggekomen, aan tafel gaan zitten met de verkopers, hand geschud. In totaal anderhalve maand aan het onderhandelen geweest.
Bieden boven vraagprijs, kijkdagen die direct vol zaten, bieden zonder het huis gezien te hebben etc...ongehoord in 2016.
Waarom je je eigen zou de grond inboren om een punt te maken, mij een mysterie.
Maar goed, we zitten met arbeidsmarkt krapte al 3000y of zo en sparen kan iedereen. Wie werkt, kan een huis kopen.
Ik boor mezelf de grond niet in. Maar ik zet mezelf ook niet op een piedestal.
Ik kan bovengemiddeld met cijfers om, kan een coherente tekst schrijven en wordt, word én zelfs wort kan ik op een correcte manier gebruiken.
Maar had ik zoon geweest van een strontschepper in Indië dan had ik ook gewoon stront geschept hoor.
Sommigen hier denken dat ze heel wat zijn omdat ze goed verdienen of een groot huis hebben. Maar dat hebben ze enkel maar omdat ze toevallig in België geboren zijn, met ouders die hen aanspoorden, en met gratis onderwijs, en met vaak nog wat geld toegestopt ook, etc. Mensen die opklimmen uit barre armoede en het maken in het leven, dat maakt mooie films. Maar in realiteit blijft een strontschepper quasi altijd een strontschepper en iemand van rijke ouders blijft meestal comfortabel leven. Eigen verdienste? Beperkt.
Trouwens beginnen werken in 2008. Krapte op de arbeidsmarkt toen? Ahum. Begonnen int fabriek, met mijn universitaire diploma's. Tijdelijk wat laaggeschoolden uit de markt geduwd om 1100 euro per maand te verdienen.
Ja, want wie jouw huis zou kopen, zal plots een andere OV betalen. De woonbonus is er niet meer. Maar je betaalt ongeveer 0 registratierechten tegenwoordig.
Huizenprijzen vs 2016: +39%
Lonen: 31% index alleen al.
Had je liever in 2016 gekocht of nu?
Duurdere prijzen, hogere rentes, striktere normen.
En wij hebben een 'bescheiden woning' (met 3 slaapkamers en 2 livings en 250 m2 bewoonbare oppervlakte...leve het nooit geupdate kadaster), dus wij betaalden ook al maar een klein beschrijf. Die 2% verschil registratierechten halen we er op 2 jaar woonbonus uit.
Ons huis is onze beste investering tot nu toe gebleken, zonder twijfel.
Waar ik je wel gelijk in geef: niet iedereen moet een huis kunnen kopen. Maar iedereen met een gewone, full-time job moet wel een eigendom kunnen verwerven. En ik denk dat steeds minder het geval is. Mijn schoonbroer heeft een huis gekocht en dankzij de gulle schenking van mijn schoonouders is dat een deftig huis. Neem dat geld weg en hij kon hem een krot kopen. En dat voor iemand die op niveau A bij de overheid verloond wordt. En of hij nu in zijn leven 1 of 100 frappucino's gekocht heeft gaat daar weinig aan veranderen.
De oplossing? Heb ik niet direct, ik ben ook geen specialist in onroerende fiscaliteit, urban planning of whatever.
Maar ik vind het wel een probleem dat je steeds hoger op de sociale ladder moet staan om een eigen eigendom te verwerven.
En dat mensen die vroeger, toen alles goedkoper en makkelijker was, ontkennen dat het moeilijker is geworden om een huis te kopen.