Hoe bedoel je?
Het zijn in regeringsonderhandelingen toch ook vaak de voorzitters?
Als er zo grote besparingen/wijzigingen nodig zijn op hetgeen onderhandeld is, is dat toch niet zo vreemd?
Ministers betalen we voor de uitvoering van het regeerakkoord. Puur technisch gezien bepalen ministers niets van de grote lijnen. Zij zijn de uitvoerende macht.
Puur theoretisch zou je zelfs kunnen stellen dat de besparingsoefening in het parlement gemaakt moeten worden. Maar dat is met zoveel personen, ook degenen die niet in de regering zitten, natuurlijk niet te doen.
De regering is gemaakt. En de partijen hebben hun mensen afgevaardigd om die regering te bestieren. Het bijsturen van de zaken in de regering hoort dan ook aan de regering. Ook indien de wijzigingen substantieel zijn en buiten de gemaakte afspraken gaan.
Je hebt gelijk dat bij de regeringsonderhandelingen het de voorzitters zijn die de onderhandelingen doen. Maar op dat moment is dat ook 100% logisch aangezien je op dat moment nog geen regering hebt. En er dus ook nog geen management, wat een regering in mijn ogen is, hebt aangesteld.
Voor mij spreekt het dan ook voor zich dat het aan het management is om de aanpassingen en de richting van die aanpassingen te bepalen.
Ik ben niet akkoord dat de voorzitters of het parlement die oefening moeten maken. Dit is voor mij de taak van de regering zelf om een plan voor te leggen waarvan men als regering verwacht dat men een meerderheid voor kan vinden. Het parlement heeft voor mij eerder een controlerende werking op de regering. En de voorzitters dienen zich op dit moment ook niet meer te moeien.
En ja als het parlement het er niet mee eens is. Dan hebben zij perfect het recht en de plicht om het voorstel van de regering of specifieke ministers af te schieten en dus hun controlefunctie uit te voeren. Maar het is niet aan hen in mijn ogen om de oplossingen te gaan voorstellen.
De regering is gedelegeerd om het beheer te doen. En dus ook de bijsturingen te doen als er zaken zijn die ervoor zorgen dat onderhandelde zaken niet meer voldoende zijn.
Als je stelt dat hetgeen Bouchez voorstelt logisch is, waarmee uw antwoord overkomt, dan ondergraaf je het volledige principe achter de delegatie waarvoor je een regering voorzien hebt. Namelijk voor het besturen van het land.
Waarbij het parlement, en niet de voorzitters, dan de controle uitvoert of hetgeen ze als oplossing voorstellen aanvaardbaar is. Al spreekt het voor zich dat via het parlement de voorzitters nog wel een vinger in de pap te zeggen hebben.
MAAR als ze echt de bepalende factor willen zijn dan is de enige manier om dit te realiseren en te aanvaarden in mijn ogen. Dat ze, de voorzitters, effectief onderdeel van de regering zijn (vice premiers) en dan ook de verantwoordelijkheid ervoor kunnen dragen. Al ben ik niet echt voorstander van het principe dat voorzitters dit doen doordat die strikte scheiding tussen uitvoerend, wetgevend dan mogelijks te gemakkelijk gecompromitteerd wordt en is.
Terwijl door het feit dat men het delegeert... ze een beperkte inoculatie hebben en krijgen voor de beslissingen van de regering.
En laat ons eerlijk zijn, doordat zij eerder de politieke macht zijn, is die beperkte inoculatie een voordeel...
