Begrotingsakkoord bereikt op 23/11

Daarnaast tel jij als consultant niet mee in het aantal FTE's en zijn dit andere budgetten.
Dat heb ik dus al opgemerkt.

Werk je als consultant voor project A en er is een piek voor project B (en ze vragen of je kan bijspringen) dan mag dat NIET altijd.
Dat kan (als je pech hebt) een 'ander' budget zijn.

Belachelijk maar zo werkt het dus wel. Of ik moet afspreken alles op project A te boeken. Dat kan dan wel mits toestemming van alle partijen.

Maar het kan makkelijk stop gezet worden, ongeacht de miserie die dit geeft, zonder verpinken. Wat in het verleden al eens gebeurd is. Naast het feit dat het niet altijd evident is om bepaalde profielen te krijgen. Zelfs voor een functie bij de overheid...
Yup 30 dagen opzeg en klaar. ;) Morgen zeggen ze: Makila je moet weg. Na 12 dec mag ik dan iets anders zoeken.

Ja ik had dit ook al opgemerkt. Ik zit bij Solidaris en daar is het blijkbaar maar 15%? Misschien moet ik overwegen te switchen naar CM :)
 
Laatst bewerkt:
Ik heb daar geen zicht op maar wel:
  • persoonlijk 2x cash geld betaald voor laseren ogen, die mens moet mijn ogen doen - dus ja, ik wist dat het gewoon blackies onder de tafel waren (bovenop de kosten van +2500 €/oog)
  • weet van een kankerpatiënt die 10k cash heeft betaald om in het buitenland (Duitsland) begeleid te worden door een gerenommeerde (mss wel DE specialist in ons land) arts in ons land actief.
  • weet van verpleegkundigen die pampers in het zwart verkopen, op redelijke schaal


Los van het zwarte, denk dat de officiële zaken idd een véél groter probleem zijn: onderzoeken, classificatie van bepaalde zaken, zaken aanrekenen die niet gebeurd zijn, ...

Persoonlijke anekdotes betekenen helaas weinig. Ik heb weet van hele groepspraktijken waar niets in het zwart gebeurd. Waar staan we dan in de discussie.

@Renegadexxripxx het punt is dat wie een groot deel van zijn indexatie aan luxegoederen kan spenderen meer kan bijdragen in de huidige situatie. De intentie van een indexatie is niet om jouw luxekoopkracht in stand te houden. De bedoeling is dat de bevolking niet dermate verarmt dat de onderste lagen in de miserie terecht komen. In tijden van goede conjunctuur kan je er dan bijnemen dat ook de hogere inkomens mee profiteren. Maar ondertussen is de financiële toestand bar slecht. Er zal dus meer moeten bijgedragen worden door zij die dat kunnen.
 

Dat dit in Wallonië zo open en bloot wordt aangekaart vind ik zeer positief. Magnette reageert ook maar zeer ondermaats hierop, zeer tekenend.

Anderzijds lijken de mensen die aan bod kwamen ook wel uitgekozen voor sensatie te brengen, dat zijn randgevallen waar niet veel werkgevers op zitten te wachten denk ik.

Het is zowaar nog erger dan wat we te zien/horen kregen:

 
Persoonlijke anekdotes betekenen helaas weinig. Ik heb weet van hele groepspraktijken waar niets in het zwart gebeurd. Waar staan we dan in de discussie.

True - maar anderzijds zijn er tal van zaken waar gewoon geen echte cijfers van bestaan: hoeveel % van de thuisverpleegkundigen rekent zaken aan die niet/deels gebeuren, geeft hogere classificaties aan bepaalde zaken - om maar iets te noemen.

Betrouwbare cijfers inzake illegale of frauduleuze zaken zijn er imo gewoon niet, bijgevolg kan de naald idd elke kant uitslaan.
 
Dat er geen indexering voor de hogere lonen is of in de vorm van een vast bedrag. Wat is hier het probleem? De normale indexering zorgt enkel voor een vergroting van de ongelijkheid. Indexering a ratio zou de norm mogen worden.
Je hebt redenen voor of tegen maar procentuele indexering voor iedereen verhoogt of verkleint de ongelijkheid niet, het is perfect neutraal op het vlak van ongelijkheid. Een vast bedrag zou de ongelijkheid verkleinen.
 
@Renegadexxripxx het punt is dat wie een groot deel van zijn indexatie aan luxegoederen kan spenderen meer kan bijdragen in de huidige situatie. De intentie van een indexatie is niet om jouw luxekoopkracht in stand te houden. De bedoeling is dat de bevolking niet dermate verarmt dat de onderste lagen in de miserie terecht komen. In tijden van goede conjunctuur kan je er dan bijnemen dat ook de hogere inkomens mee profiteren. Maar ondertussen is de financiële toestand bar slecht. Er zal dus meer moeten bijgedragen worden door zij die dat kunnen.

Dat is dan hetgeen waar wij het niet eens over zijn of ooit gaan eens geraken. Indexatie is voor mij een manier om ervoor te zorgen dat de koopkracht van elkeen beschermd wordt bij stijgende inflatie.

Indexatie dient NIET om de onderste lagen uit de miserie te houden of om bij te dragen in de financiële toestand van het land.

Daarvoor dienen de andere tools. Zoals uw belastingsschijven (die kan je vb niet mee indexeren), subsidies (werkbonus anyone), hogere BTW op luxegoederen, crisisbijdragen, etc...

Maar niet het principe van de indexatie of het stuk van het loon dat daarvoor in aanmerking komt.
 
Dat er geen indexering voor de hogere lonen is of in de vorm van een vast bedrag. Wat is hier het probleem? De normale indexering zorgt enkel voor een vergroting van de ongelijkheid. Indexering a ratio zou de norm mogen worden.

Ongelijkheid is ook wel weer zo een modewoord hé.
Het is hier nog altijd niet Noord-Korea hé. Als er ergens een ongelijkheid is dan is het wel degelijk dat mensen die meer verdienen ook procentueel en in harde cijfers véél meer afdragen dan de mensen onderaan.
Op zich is dat een mooi systeem, maar ook dat is ongelijkheid hé. Je kan dat woord niet alleen gebruiken in de context dat het je uitkomt.
 
De vraag is ook: hoe worden producten duurder? In centen of in procenten? Duurdere producten worden verhoudingsgewijs ook nog duurder dus een indexering in procenten is niet meer dan juist, want anders krijg je natuurlijk een nivellering van de hogere lonen op termijn.

Ook indien je enkel netto-bedragen zou indexeren, snij je bij de overheid natuurlijk cruciale inkomsten weg, om dan nadien te klagen dat de financiering van de sociale zekerheid tekort schiet.

Over de "korf" die de index bepaalt zouden we wél kunnen discussiëren natuurlijk. De gezondheidsindex is in weze al géén volledige index meer, want benzine/diesel zitten er niet in, alleen is jezelf kunnen verplaatsen toch weer behoorlijk essentieel...

Ik zou eerder naar de timing kijken, eventueel hogere inflaties bufferen, maar zéker géén sprongen, dat is gewoon stelen van mensen die werken of gewerkt hebben, ten voordele van een vermogende klasse. Want als ik me de vorige indexsprong goed herinner, heeft men huren wél mogen blijven indexeren bijvoorbeeld, daar valt een grotere lans te breken voor dat niet meer procentueel te blijven indexeren (leningen indexeren immers ook niet).
 
Ongelijkheid is ook gewoon een neutraal begrip voor mij, een vaststelling in plaats van een moreel geladen term. Veel belangrijker is de minimale levenskwaliteit van je onderklasse in de maatschappij te waarborgen/verhogen, daarboven mogen er gerust grote verschillen zijn. Enkel over echt extreme rijkdom zoals een John D. Rockefeller indertijd kan je nog wel moreel discussiëren wat mij betreft gezien je democratisch stelsel dan in gevaar kan komen.
 
Persoonlijke anekdotes betekenen helaas weinig. Ik heb weet van hele groepspraktijken waar niets in het zwart gebeurd. Waar staan we dan in de discussie.

@Renegadexxripxx het punt is dat wie een groot deel van zijn indexatie aan luxegoederen kan spenderen meer kan bijdragen in de huidige situatie. De intentie van een indexatie is niet om jouw luxekoopkracht in stand te houden. De bedoeling is dat de bevolking niet dermate verarmt dat de onderste lagen in de miserie terecht komen. In tijden van goede conjunctuur kan je er dan bijnemen dat ook de hogere inkomens mee profiteren. Maar ondertussen is de financiële toestand bar slecht. Er zal dus meer moeten bijgedragen worden door zij die dat kunnen.
Perfect, kunnen we misschien ineens alle financiële hulp die leefloners en andere met sociale/financiële bijstand beperken tot het essentiële, uitkeren in een vorm dat we kunnen controleren/reguleren en er voor zorgen dat geen euro daarvan naar luxegoederen gaat.
 
Ongelijkheid is ook wel weer zo een modewoord hé.
Het is hier nog altijd niet Noord-Korea hé. Als er ergens een ongelijkheid is dan is het wel degelijk dat mensen die meer verdienen ook procentueel en in harde cijfers véél meer afdragen dan de mensen onderaan.
Op zich is dat een mooi systeem, maar ook dat is ongelijkheid hé. Je kan dat woord niet alleen gebruiken in de context dat het je uitkomt.
Het woord wordt toch niet aangewend voor elke situatie? Ik heb liever dat de lagere inkomens meer voordeel genieten van de index i.p.v. de hogere. Ikzelf zit in de hogere klassen en zie eerlijk gezegd het issue niet. Het doel achter de indexering is de koopkracht laten behouden maar ik zie het momenteel toch niet.
 
Het woord wordt toch niet aangewend voor elke situatie? Ik heb liever dat de lagere inkomens meer voordeel genieten van de index i.p.v. de hogere. Ikzelf zit in de hogere klassen en zie eerlijk gezegd het issue niet. Het doel achter de indexering is de koopkracht laten behouden maar ik zie het momenteel toch niet.
Het doel van de index is iedereen zijn huidige koopkracht te laten behouden, niet een soort minimum koopkracht getoetst aan de laagste inkomens garanderen. Daarvoor hebben we andere systemen, anders kan je dat argument evengoed gebruiken om de hogere inkomens nooit te indexeren.
 
Je hebt redenen voor of tegen maar procentuele indexering voor iedereen verhoogt of verkleint de ongelijkheid niet, het is perfect neutraal op het vlak van ongelijkheid. Een vast bedrag zou de ongelijkheid verkleinen.

Maar waarom moet elke maatregel in dit land dienen om "ongelijkheid weg te werken".

Wat is het einddoel? Iedereen 3000 netto?


Alle huizen confisceren en herverdelen? Wat is het volgende? Wie een lekker me vrouw heeft, moet die 2 x per maand aan zijn buurman geven? Er is ongelijkheid op meerdere dimensies, get over it.

Niet elke maatregel moet daarop focussen.
 
Het woord wordt toch niet aangewend voor elke situatie? Ik heb liever dat de lagere inkomens meer voordeel genieten van de index i.p.v. de hogere. Ikzelf zit in de hogere klassen en zie eerlijk gezegd het issue niet. Het doel achter de indexering is de koopkracht laten behouden maar ik zie het momenteel toch niet.
We moeten vooral opletten dat we niet naar een situatie afglijden waarbij meer je best doen afgestraft wordt.
Ik hoor het graag zeggen, de hogere inkomens, de rijken, de beter gegoede, pak het maar bij hen. Maar zo nivelleer je ambitie en gedrevenheid volledig uit. Zo straf je hen omdat ze het goed doen, omdat ze er iets van willen maken.
En dwing je mensen nog meer naar hangmat, zo creëer je volledig het beeld dat je beter werkloos kunt zijn en van alle voordelen en geneugten die het sociaal systeem bied kunt genieten.

Elk potentieel probleem of activiteit daar hebben we een vangnet voor diegene op een uitkering. En tegelijk gaan we dan pleiten dat diegene die al die vangnetten mogelijk maakt zijn koopkracht verlagen, en hem benadelen.
Ergens klopt dat verhaal niet.
 
Het doel van de index is iedereen zijn huidige koopkracht te laten behouden, niet een soort minimum koopkracht getoetst aan de laagste inkomens garanderen. Daarvoor hebben we andere systemen, anders kan je dat argument evengoed gebruiken om de hogere inkomens nooit te indexeren.
Slechts tot op zekere hoogte, denk ik.
De index wordt niet overschreden wanneer Lamborghini zijn prijzen verhoogt, maar wanneer eieren etc... duurder worden.
Ook minder evidente zaken als bijles, dakkoffers etc... zitten daar blijkbaar in.

Wanneer "het leven" 10% duurder wordt, om de berekeningen simpel te houden, dan kunnen we aanvaarden dat iemand met 2k netto plots 2200 Euro nodig heeft om zijn koopkracht aan te houden, maar dat iemand met 10k netto plots 1000 Euro meer nodig zou hebben om de inflatie 'niet te voelen' lijkt mij nogal overdreven.

Ik zou graag eens weten hoeveel % van het loon daadwerkelijk wordt uitgegeven (geconsumeerd) per looncategorie.
Hoeveelk volk zit hier niet dat elke maand verschillende honderden tot zelfs duizenden Euro's op de beurs kan parkeren? Sparen/investeren lijkt me geen consumptie meer.

Een puur hypothetische en open vraagstelling: als we zouden kunnen vaststellen dat gemiddeld genomen iemand met 2k netto 90-95% van zijn loon besteedt, en 5-10% spaart/investeert/etc...., en dat dat voor iemand met 10k netto nog maar pakweg 60%, is het dan niet logischer om de indexering, die toch op consumptie berekend wordt, volgens één of andere formule die aan die vaststellingen gelinkt is toe te kennen?
Dus dat de logica wordt: inflatie mag geen invloed hebben op je consumptie, maar bijvoorbeeld wel op je spaarvermorgen boven een bepaalde grens.

Ik heb betrekkelijk weinig verstand van dit soort zaken dus ik maak er een punt van om mijn gebruikelijke arrogantie in deze achterwege te laten. Vrije meningsuiting is immers een recht, geen plicht. Al te velen vergeten dat, in een soort ziekelijke drang om toch maar over alles in even sterke bewoordingen hun gedacht te moeten formuleren.
 
Slechts tot op zekere hoogte, denk ik.
De index wordt niet overschreden wanneer Lamborghini zijn prijzen verhoogt, maar wanneer eieren etc... duurder worden.
Ook minder evidente zaken als bijles, dakkoffers etc... zitten daar blijkbaar in.

Wanneer "het leven" 10% duurder wordt, om de berekeningen simpel te houden, dan kunnen we aanvaarden dat iemand met 2k netto plots 2200 Euro nodig heeft om zijn koopkracht aan te houden, maar dat iemand met 10k netto plots 1000 Euro meer nodig zou hebben om de inflatie 'niet te voelen' lijkt mij nogal overdreven.

Ik zou graag eens weten hoeveel % van het loon daadwerkelijk wordt uitgegeven (geconsumeerd) per looncategorie.
Hoeveelk volk zit hier niet dat elke maand verschillende honderden tot zelfs duizenden Euro's op de beurs kan parkeren? Sparen/investeren lijkt me geen consumptie meer.

Een puur hypothetische en open vraagstelling: als we zouden kunnen vaststellen dat gemiddeld genomen iemand met 2k netto 90-95% van zijn loon besteedt, en 5-10% spaart/investeert/etc...., en dat dat voor iemand met 10k netto nog maar pakweg 60%, is het dan niet logischer om de indexering, die toch op consumptie berekend wordt, volgens één of andere formule die aan die vaststellingen gelinkt is toe te kennen?
Dus dat de logica wordt: inflatie mag geen invloed hebben op je consumptie, maar bijvoorbeeld wel op je spaarvermorgen boven een bepaalde grens.

Ik heb betrekkelijk weinig verstand van dit soort zaken dus ik maak er een punt van om mijn gebruikelijke arrogantie in deze achterwege te laten. Vrije meningsuiting is immers een recht, geen plicht. Al te velen vergeten dat, in een soort ziekelijke drang om toch maar over alles in even sterke bewoordingen hun gedacht te moeten formuleren.
Hier kan ik me dus ook in vinden. Wel gecombineerd met het sentiment van MrKend54l hierboven, we moeten oppassen dat we niet overal progressiviteit in zoeken.

In functie van de index, lijkt een soort getrapte index me een goed idee, waarbij het ook geen alles of niets verhaal moet zijn. Bv. Een 'volledig' index tot x euro en z% van de index vanaf x euro.

Men zou deze progressiviteit vooral in functie van andere voordelen, zoals verbouwpremie, sociaal tarief, lager tarief kinderopvang, enz enz. Minder loonsafhankelijk moeten maken. Ik vind die dubbele progressiviteit die (kunstmatig) lage lonen en andere inkomstbronnen (beleggingen, vastgoed, zwartwerk,...) bevoordeeld, veel frappanter en impactvoller dan een beperkte aftopping van de index.
 
Een puur hypothetische en open vraagstelling: als we zouden kunnen vaststellen dat gemiddeld genomen iemand met 2k netto 90-95% van zijn loon besteedt, en 5-10% spaart/investeert/etc...., en dat dat voor iemand met 10k netto nog maar pakweg 60%, is het dan niet logischer om de indexering, die toch op consumptie berekend wordt, volgens één of andere formule die aan die vaststellingen gelinkt is toe te kennen?
Dus dat de logica wordt: inflatie mag geen invloed hebben op je consumptie, maar bijvoorbeeld wel op je spaarvermorgen boven een bepaalde grens.

Ik heb betrekkelijk weinig verstand van dit soort zaken dus ik maak er een punt van om mijn gebruikelijke arrogantie in deze achterwege te laten. Vrije meningsuiting is immers een recht, geen plicht. Al te velen vergeten dat, in een soort ziekelijke drang om toch maar over alles in even sterke bewoordingen hun gedacht te moeten formuleren.
Ik snap je intuïtie erachter maar het onderscheid tussen consumptie en sparen is arbitrair gezien sparen gewoon uitgestelde consumptie is. Het idee is dat je met dat gespaarde geld nog hetzelfde kan kopen in de toekomst, niet meer of minder. De indexering is niet bedoeld als tool voor herverdeling, daar hebben we andere instrumenten voor. Progressief indexeren zorgt voor nivellering van de lonen, tenzij dat dat specifiek de bedoeling is (ik kijk naar jou Raoul) moet je dat niet willen.
 
Ik snap je intuïtie erachter maar het onderscheid tussen consumptie en sparen is arbitrair gezien sparen gewoon uitgestelde consumptie is. Het idee is dat je met dat gespaarde geld nog hetzelfde kan kopen in de toekomst, niet meer of minder.
Ik weet niet of ik het daar mee eens ben. De index is berekend op een korf van specifieke producten. Je spaart niet om er later een doos eieren mee te kopen, of een pak pasta. Je spaart voor zaken die laat ons zeggen buiten de korf vallen. Enfin, dat zou ik toch denken, ik spreek heel erg vanuit het gevoel in deze discussie maar ergens zie ik daar toch een onderscheid tussen.

De indexering is niet bedoeld als tool voor herverdeling, daar hebben we andere instrumenten voor. Progressief indexeren zorgt voor nivellering van de lonen, tenzij dat dat specifiek de bedoeling is (ik kijk naar jou Raoul) moet je dat niet willen.
Daar ben ik het in principe wel mee eens, al hoeft dat voor mij geen dogma te zijn.
Zeker als eenmalige ingreep lijkt het mij op het eerste zicht een efficiënte, elegante oplossing om een brede inspanning van de bevolking sociaal te corrigeren voor de laagste lonen.

Afgaande op de zeer stellige uitlatingen van het ABVV denk ik overigens niet dat kameraad Raoul bepaald voorstander is om te sleutelen aan de index, zelfs voor de hoogste lonen.
 
Een puur hypothetische en open vraagstelling: als we zouden kunnen vaststellen dat gemiddeld genomen iemand met 2k netto 90-95% van zijn loon besteedt, en 5-10% spaart/investeert/etc...., en dat dat voor iemand met 10k netto nog maar pakweg 60%, is het dan niet logischer om de indexering, die toch op consumptie berekend wordt, volgens één of andere formule die aan die vaststellingen gelinkt is toe te kennen?
Dus dat de logica wordt: inflatie mag geen invloed hebben op je consumptie, maar bijvoorbeeld wel op je spaarvermorgen boven een bepaalde grens.

Bijkomend op de reeds aangehaalde argumenten:

Aangezien elke euro die je verdient potentieel kan uitgegeven worden is het potentieel op consumptie dus altijd 100% (zelfs meer als je gaat lenen). Bovendien is de consumptie - dus het uitgeven/beheer van geld en consumptiegedrag sterk afhankelijk van veel factoren. Er bestaat imo dan ook geen gemiddelde consumptie.
 
Ik weet niet of ik het daar mee eens ben. De index is berekend op een korf van specifieke producten. Je spaart niet om er later een doos eieren mee te kopen, of een pak pasta. Je spaart voor zaken die laat ons zeggen buiten de korf vallen. Enfin, dat zou ik toch denken, ik spreek heel erg vanuit het gevoel in deze discussie maar ergens zie ik daar toch een onderscheid tussen.
Die index is redelijk allesomvattend hoor, je gaf hierboven het voorbeeld dat de index niet aangepast wordt als Lamborghini zijn prijzen verhoogd maar aankoop van voertuigen is gewoon een indicator in de index. De index heeft als bedoeling dat iemand die nu een specifieke auto kan kopen die nog altijd kan blijven kopen in de toekomst, ongeacht welk merk.

Dat het ABVV niet happig is op zelfs een progressieve index komt denk ik vooral omdat ze schrik hebben dat het een potentiële springplank zou kunnen zijn naar een algemene afschaffing.
 
Terug
Bovenaan