Begroting in het regeerakkoord: supernota

Nie door de maatschappij of overheid.

Voor mijn part. Als iemand door een dokter wordt thuis geschreven en die wordt alsnog betrapt aan het (zwart) werk mag de overheid een onderzoek openen bij de orde der geneesheren.

Jij gooit artikel 10 en 11 van de grondwet al meteen overboord? Volgens mij is elke Belg gelijk?
Voor jou mag tante Rita die al 30j deeltijds huishoud hulp is, maar op haar 55e vind dat het wel goed geweest is dan thuis blijven zonder verdere controle? Want ze heeft lang genoeg gewerkt..

Je moet voorkomen dat mensen langdurig gaan profiteren of op een vervangingsinkomen leven. Dat doe je vanaf de 1e keer (niet de 1e dag)
En als jij ziek valt en het volgens de regels speelt dan zal je geen risico lopen of financiële risico's hebben hoor.

Enkelingen?
295.000 volledig werklozen in 2023
Uitgaven RVA: bijna 4 miljard dacht ik

Van die 295.000 zijn er in kwartaal 2 ochottekes 7290 gecontroleerd op cumul (+2,5% dus van de werkloze) en is al 30% in inbreuk

Van die 295.000 zijn er in kwartaal 2: 4927 gecontroleerd op doorgegeven gezinstoestand (1,5% dus) en loopt al 20% tegen de lamp

En dan heb ik nog geen cijfers opgezocht van het Riziv.

Die in jou schoonfamilie is dus van die 19j ook 17j thuis geschreven door een dokter.
En jij bent geen dokter? dus waarom mag jij over hem wel oordelen? Het zijn dezelfde dokters die ook andere thuisschrijven hoor 😊
Zijn het er dan zoveel dat betrapt worden bij zwart werk nadat ze een ziektebriefje hebben? Ik zou de dokter dan inderdaad viseren en ook de misbruiker zwaar straffen.

Waar zeg ik iets dat onze tante zomaar mag beslissen of het goed geweest is en thuis kan blijven? Nergens volgens mij?
Ik geef u volledig gelijk zelfs? Ik heb nergens iets positiefs gezegd over profiteurs volgens mij??? Ik vind wel dat we erover moeten waken dat we niet TE streng worden, zoals ik al zei ik krijg kippenvel als ik moet denken dat ik een ernstig ongeval krijg en verplicht wordt andere jobs uit te voeren waar ik totaal niet goed in ben ipv me te laten recupereren zoals dokters me voorschrijven.

Dat de cijfers zo erg waren, wist ik zelfs niet, nogmaals de profiteurs moeten eruit, daar ligt het probleem en laten we daar zeer streng tegen optreden. Niet tegen de goede huisvader die eens pech gehad heeft en in een loopbaan van 45jr eens 6maanden thuis moet zitten.

Mijn schoonfamilie had ik niet bij de discussie moeten betrekken, verkeerd voorbeeld. Het gaat me zelfs niet over dokter spelen of niet, de helft van de tijd was er nog niet eens sprake van werk.
 
Sweet summer child.


Als ze niet kunnen doppen gaan ze gewoon naar een ander stelsel.
Nochtans had ik in mijn periode van arbeidsongeschiktheid wel de indruk dat er controle was.
Na mijn verkeersongeluk was ik met moeite uit het ziekenhuis ontslagen of ik kreeg al oproepbrieven van de instanties om een traject te volgen om terug aan het werk te gaan.
Al valt alles te omzeilen natuurlijk indien je dat wil.

Ik kan wel zeggen dat het bloed zweet en tranen heeft gekost om terug aan het werk te geraken.
Werkgevers staan niet te springen voor langdurig zieken.
 
Een tante is al 15 jaar arbeidsongeschikt door een zware rugoperatie. Ze blijft ook gretig volhouden dat ze onmogelijk nog kan gaan werken omdat ze niet voor lange periodes kan rechtzitten. Ze krijgt dus ook al 15 jaar een doktersbriefje.

Ze gaat wel wekelijks 2 km zwemmen, gaat regelmatig eens 50 km fietsen, jaarlijks 1-2 skiën, en kan gerust koken voor 20-30 man op familiefeestjes.

Als je dus niet wilt werken en zo zijn er veel in België kan je die trajecten makkelijk omzeilen.
 
Een tante is al 15 jaar arbeidsongeschikt door een zware rugoperatie. Ze blijft ook gretig volhouden dat ze onmogelijk nog kan gaan werken omdat ze niet voor lange periodes kan rechtzitten. Ze krijgt dus ook al 15 jaar een doktersbriefje.

Ze gaat wel wekelijks 2 km zwemmen, gaat regelmatig eens 50 km fietsen, jaarlijks 1-2 skiën, en kan gerust koken voor 20-30 man op familiefeestjes.

Als je dus niet wilt werken en zo zijn er veel in België kan je die trajecten makkelijk omzeilen.

Ik snap niet hoe zo iemand twee keer per jaar kan gaan skiën, op een uitkering. Over wat voor bedrag spreken we dan?
 
Waarom zelfs de discussie?
Het gaat toch helemaal niet over wie superieur is aan wie, zijn we niet allemaal gewoon mensen? Een tuinman is gewend om met zijn handen te werken, de meeste managers allesbehalve. Ik zou als ik werkgever was toch serieus nadenken of ik zo iemand wel wil in mijn team.
Een tuinman kan je ook niet zomaar een manager maken, ongeacht dat de tuinman misschien 100x beter een manager zal zijn is het niet vanzelfsprekend een persoon die, zoals ik al zei, gewend is te werken met zijn handen +8u op een bureaustoel te zetten en met de computer te doen werken, om een voorbeeld te geven, in het bedrijf waar ik werk is een zeer ernstig ongeval geweest x aantal jaren terug, nu na al deze jaren is deze persoon niet meer geschikt om "in de bouw" te werken, we proberen hem nu "op de bureau" te integreren, vorige week stond hij met de tranen in zijn ogen aan mijn bureau dat dat bureauwerk niks voor hem was, ookal kan hij het werk dat hij vroeger gedaan heeft nooit meer uitvoeren, die jonge heeft nog nooit in Excel gewerkt, amper een computer aangeraakt in zijn leven, heeft het mentaal ZEER moeilijk met slechte gedachten dat erbij komen. Laat staan dat je als overheid mensen die langdurig ziek zijn gaat verplichten om deze jobs dan te doen... Daar los je niks mee op en dat voorstel zal er, hopelijk, ook nooit daadwerkelijk komen.

Als je al "slechte gedachten" krijgt omdat je op een computer moet werken... Sorry hoor.

Wat is het alternatief als hij niets fysiek meer kan doen? Hem laten thuis zitten? En wat zal hij dan doen thuis? 9 kansen op 10 ook ganser dagen voor de televisie of aan de computer zitten.
En ok, YouTube-filmpjes bekijken is leuker dan in Excel werken. Maar om nu te zeggen dat het een mentale foltering is om iemand voor een PC te zetten?! Laat ons serieus blijven. Dat neigt eerder naar het type verwaandheid waar ik eerder over sprak. Zonder sociaal vangnet was het creperen of met de computer werken. Dan zou de keuze snel gemaakt zijn en zou er niemand bezig zijn over "slechte gedachten". Hij zou gelukkig zijn dat hij tenminste nog zijn brood kon verdienen zonder fysiek werk te moeten doen.

Bottom Line:
  1. Elke nieuwe job wordt plots onaantrekkelijk als het alternatief "niets moeten doen met behoud van loon" is.
  2. Elke nieuwe job wordt plots super-aantrekkelijk als het alternatief "creperen" is.

Pleit ik ervoor om terug naar optie 2 te gaan? Liever niet. Maar het systeem is duidelijk teveel doorgeslaan naar optie 1. Zeker wanneer subjectieve aspecten als mentaal welzijn steeds serieuzer genomen worden.
Laat ons dus niet te verwaand doen. Laat ons weten waar we vandaan komen. Laat ons appreciëren wat we opgebouwd hebben, door het systeem niet uit te melken. En met dàt in je achterhoofd, denk ik dat er nog enorm veel marge is om ergens een nieuw evenwicht te zoeken tussen opties 1 en 2.
 
Als je al "slechte gedachten" krijgt omdat je op een computer moet werken... Sorry hoor.

Wat is het alternatief als hij niets fysiek meer kan doen? Hem laten thuis zitten? En wat zal hij dan doen thuis? 9 kansen op 10 ook ganser dagen voor de televisie of aan de computer zitten.
En ok, YouTube-filmpjes bekijken is leuker dan in Excel werken. Maar om nu te zeggen dat het een mentale foltering is om iemand voor een PC te zetten?! Laat ons serieus blijven. Dat neigt eerder naar het type verwaandheid waar ik eerder over sprak. Zonder sociaal vangnet was het creperen of met de computer werken. Dan zou de keuze snel gemaakt zijn en zou er niemand bezig zijn over "slechte gedachten". Hij zou gelukkig zijn dat hij tenminste nog zijn brood kon verdienen zonder fysiek werk te moeten doen.

Bottom Line:
  1. Elke nieuwe job wordt plots onaantrekkelijk als het alternatief "niets moeten doen met behoud van loon" is.
  2. Elke nieuwe job wordt plots super-aantrekkelijk als het alternatief "creperen" is.

Pleit ik ervoor om terug naar optie 2 te gaan? Liever niet. Maar het systeem is duidelijk teveel doorgeslaan naar optie 1. Zeker wanneer subjectieve aspecten als mentaal welzijn steeds serieuzer genomen worden.
Laat ons dus niet te verwaand doen. Laat ons weten waar we vandaan komen. Laat ons appreciëren wat we opgebouwd hebben, door het systeem niet uit te melken. En met dàt in je achterhoofd, denk ik dat er nog enorm veel marge is om ergens een nieuw evenwicht te zoeken tussen opties 1 en 2.
Zijn er dan functies genoeg waarbij iemand met 0.0 relevante studies of ervaring aan een bureau kan werken? Dat lijken me anders wel vrij gegeerde jobs. Volgens mij eindigen zo'n mensen zonder sociaal vangnet gewoon op straat eigenlijk, terwijl er wel een of andere goedkope schoolverlater met diploma middelbaar wordt aangeworven.
 
Kunnen ze dan niet gewoon als hun werkloosheidsuitkering wegvalt gewoon max een maand slecht werken ergens en ontslagen worden en dan weer werkloosheidsuitkering krijgen? Alle dat is een beetje het cliché toch?
Voor alle duidelijkheid: nee, dan heb je geen recht op een uitkering (als het wegvallen van de werkloosheidsuitkering door uitsluiting komt). Je moet dan immers opnieuw vanaf nul beginnen en dus minstens 1 jaar werken om recht op wlh te krijgen.

(bij een schorsing heb je na afloop wél terug recht op uitkeringen, als je zelf ontslag neemt moet je sinds enkele jaren 3 maand werken vooraleer terug bij ontslag een uitkering te kunnen krijgen).

En nog: als je zelf ontslag neemt of ontslagen wordt "met een slecht briefje" moet je het bij de RVA gaan uitleggen en krijg je een schorsing van minimaal 4 weken met maximaal volledige uitsluiting
 
Werkloosheidsuitkering beperken in de tijd (op zich al een besparing) en door de incentive naar werk die je daarmee creëert kan je ineens de volledige VDAB liquideren, een besparing van 5000 FTE's of een volledige Volvo-fabriek. Dat is dubbel in de kering.
VDAB doet een stuk meer dan werklozen begeleiden naar werk en die begeleiding is voor een deel van de werklozen ook nodig, je wil nog altijd dat ze werk hebben en niet naar het leefloon gaan.
Dat werkloosheidsuitkering beperken in de tijd een (betekenisvolle) besparing zou zijn, is trouwens ook maar een illusie. Dat alleen zal de kost van werklozen niet doen dalen.
mac-bc zei:
Bijkomend zou ik ook de massale fraude met doktersbriefjes aanpakken. Veel meer controle-artsen uitsturen bijvoorbeeld. Dit moet de astronomische kosten in de gezondheidszorg aanpakken.
controleartsen controleren nu al élke zieke als hij naar 1 jaar invaliditeit gaat. Het zijn de invaliden die de grootste groep uitmaken. ik zie dus niet wat je probleem zal verhelpen.
Een doktersbriefje heb je overigens niet nodig om naar de mutualiteit te gaan, dat is een ander attest die je nodig hebt. Doktersbriefje is voor de werkgever.
mac-bc zei:
En als de privacy dan toch volledig overboord gegooid wordt om een eenmalige renovatiepremie te mogen verkrijgen, dan kan je ook de privacy overboord gooien om recht te hebben op een maandenlange, jarenlang of zelfs levenslange ziekte-uitkering in mijn ogen. Inzage in de rekeningen, de omgeving bevragen naar de dagelijkse handel en wandel, enzovoort.
Behalve inzage in de rekeningen kan dat perfect nu al. Voor een renovatiepremie niet.
 
Toename langdurig zieken vooral omwille van psychische problemen (burn-out, depresie,...) en die vallen ook na x tijd op invaliditeit.
Hoe ze dat gaan oplossen is mij een raadsel: veel mensen die bewust frauderen en anderzijds mensen met een depressie/burn-out die eigenlijk voor hun eigen herstel terug zouden moeten gaan werken maar niemand durft ze een stamp te geven.....

Edit:

Een toename van 46% van langdurige burn-outs en depressies in 5 jaar

Arbeidsongeschiktheid van langer dan één jaar (invaliditeit) door een psychische stoornis is in 2021 verder gestegen, vooral voor burn-out of depressie (+5%), hoewel deze stijging iets minder groot is dan in 2020.

Tussen 2016 en 2021 kende ons land een stijging van meer dan 46% van het aantal mensen in invaliditeit als gevolg van een van deze twee aandoeningen.

Welke mensen zijn in arbeidsongeschiktheid door burn-out of depressie in 2021

  • 36,44% van de mensen in invaliditeit op 31 december 2021 zijn arbeidsongeschikt door een psychische stoornissen. Van hen lijdt 66,39% aan een depressie of een burn-out.
  • Bijna een kwart van alle mensen in langdurige arbeidsongeschiktheid is door burn-out of depressie.
  • Tussen 2016 en 2021 steeg het aantal mensen in langdurige arbeidsongeschiktheid door een psychische stoornis met 30,97%, voor burn-out en depressie is de stijging 46,35%.
 
Laatst bewerkt:
Als je al "slechte gedachten" krijgt omdat je op een computer moet werken... Sorry hoor.

Wat is het alternatief als hij niets fysiek meer kan doen? Hem laten thuis zitten? En wat zal hij dan doen thuis? 9 kansen op 10 ook ganser dagen voor de televisie of aan de computer zitten.
En ok, YouTube-filmpjes bekijken is leuker dan in Excel werken. Maar om nu te zeggen dat het een mentale foltering is om iemand voor een PC te zetten?! Laat ons serieus blijven. Dat neigt eerder naar het type verwaandheid waar ik eerder over sprak. Zonder sociaal vangnet was het creperen of met de computer werken. Dan zou de keuze snel gemaakt zijn en zou er niemand bezig zijn over "slechte gedachten". Hij zou gelukkig zijn dat hij tenminste nog zijn brood kon verdienen zonder fysiek werk te moeten doen.

Bottom Line:
  1. Elke nieuwe job wordt plots onaantrekkelijk als het alternatief "niets moeten doen met behoud van loon" is.
  2. Elke nieuwe job wordt plots super-aantrekkelijk als het alternatief "creperen" is.

Pleit ik ervoor om terug naar optie 2 te gaan? Liever niet. Maar het systeem is duidelijk teveel doorgeslaan naar optie 1. Zeker wanneer subjectieve aspecten als mentaal welzijn steeds serieuzer genomen worden.
Laat ons dus niet te verwaand doen. Laat ons weten waar we vandaan komen. Laat ons appreciëren wat we opgebouwd hebben, door het systeem niet uit te melken. En met dàt in je achterhoofd, denk ik dat er nog enorm veel marge is om ergens een nieuw evenwicht te zoeken tussen opties 1 en 2.
Uiteraard makkelijk praten in onze eigen 'circle jerk' van de betere 'ex 9 livers' met een goede job en een goed inkomen. Ik zal er even mijn eigen vader bij nemen als voorbeeld; werkt in de bouw en is nu ook aan het aftakelen; hernia,liesbreuk... maar die man is ook een letterlijke analfabeet, heeft zijn school ook nooit afgewerkt en slaat al in paniek als hij een handtekening moet plaatsen en 'gelezen en goedgekeurd' moet schrijven. Dus wie ben jij om die 'slechte gedachten' in het ridicule te trekken?
 
Uiteraard makkelijk praten in onze eigen 'circle jerk' van de betere 'ex 9 livers' met een goede job en een goed inkomen. Ik zal er even mijn eigen vader bij nemen als voorbeeld; werkt in de bouw en is nu ook aan het aftakelen; hernia,liesbreuk... maar die man is ook een letterlijke analfabeet, heeft zijn school ook nooit afgewerkt en slaat al in paniek als hij een handtekening moet plaatsen en 'gelezen en goedgekeurd' moet schrijven. Dus wie ben jij om die 'slechte gedachten' in het ridicule te trekken?
Uw vader heeft wellicht al meer dan 35 werkjaren op de teller. Ik denk niet dat iemand daar moeilijk over gaat doen als hij stopt met werken....
 
Nochtans had ik in mijn periode van arbeidsongeschiktheid wel de indruk dat er controle was.
Na mijn verkeersongeluk was ik met moeite uit het ziekenhuis ontslagen of ik kreeg al oproepbrieven van de instanties om een traject te volgen om terug aan het werk te gaan.
Al valt alles te omzeilen natuurlijk indien je dat wil.

Ik kan wel zeggen dat het bloed zweet en tranen heeft gekost om terug aan het werk te geraken.
Werkgevers staan niet te springen voor langdurig zieken.
K heb jaren geleden een zeer zwaar auto ongeluk gehad en was enkele jaren arbeidsongeschikt (invalide +66%).
Moest ik het gewild hebben, dan zou ik nog jaren arbeidsongeschikt kunnen geweest zijn.

Dokter vroeg hoe het met me ging, stelde een 3 a 5 tal vragen en mocht al vertrekken

Mijn mening is dat als je op de invaliditeit wilt dat blijven dat je dit zonder te veel problemen kunt doen door wat komedie te spelen bij de arbeidsgeneesheer.



Op m'n werk, een 5tal jaar geleden, ern kuisvrouw hoorde via z'n zus (werkte op tzelfde bedrijf) dat ze de dag nadien ging ontslagen worden. Ze is vlug naar de dokter geweest en staat nog steeds op de loonlijst van mn werkgever als ziekte! En zij heeft NIETS!! Zogezegd rugproblemen maar ze heeft echt geen last.
 
Laatst bewerkt:
Vriendin is huisarts. Teveel werkdruk, te weinig tijd om bij burnout door te vragen en psycho gesprek te voeren.
Zeker in het begin neemt een arts het zekere voor het onzekere en schrijft briefje voor periode van rust.
Stel dat zij dat niet doet & patient heeft werkelijk burnout + inzinking kunnen gevolgen nog groter zijn.
Pas na herhaaldelijk terugkeren voor briefje, kan je als arts andere conclusies beginnen trekken en als de patient daar dan nog eens fel op reageert, weet je meteen hoe laat het is.
Maar dan loopt de patien gewoonweg naar een andere huisarts ...

Per jaar heeft ze van haar 3000 patienten in de groepspraktijk, er ongeveer een 50tal (vermoedelijke 'profiteurs')
 
Per jaar heeft ze van haar 3000 patienten in de groepspraktijk, er ongeveer een 50tal (vermoedelijke 'profiteurs')

Dat kan je toch oplossen door dit te noteren in het dossier van de patiënt? De huisarts moet zo een dossier opstellen. Op het moment dat een andere huisarts dan ook een papiertje aanlevert en de vaste heeft zo'n aanduiding gemaakt.

-> controle van een 3de arts (vb van medex). Die verifieert of dit effectief comedie is of realiteit. Indien te veel van die valse briefjes gemaakt worden -> controle door orde van artsen.
Normaliter heeft die toch via helan of zo toegang tot het dossier dat de huisarts bijhoudt. En waarvoor de huisarts ook vergoed wordt.

Al zijn zo een zaken moeilijk te beoordelen. Het moment dat iemand werk verzet dat visueel te confirmeren valt zien we natuurlijk niet de consequentie ervan de dagen erna. Je kan u namelijk forceren op 1 dag en dan 2 dagen lang met pijnstillers in bed of op de zetel te liggen dat je niet van plaats kan. Wij zien dan het visuele... van zie eens wat die met zijn rugletsel wel niet kan. Maar dat die daarna 2 of whatever dagen gewoon uit dienst is, is iets wat men in een werkomgeving niet echt kan. Zo anekdotische verhalen zijn dan ook moeilijk. Ik heb vertrouwen in de dokters. En indien onvoldoende dat er voorzieningen zijn om dit misbruik er op termijn uit te wieden.
 
Laatst bewerkt:
Alles wordt uiteraard genoteerd in het dossier.
Maar dossier is maar gedeeltelijk zichtbaar (of helemaal niet denk ik, moet ik eens vragen) voor een andere arts indien transfert van dossier wordt aangevraagd door nieuwe arts. En zomaar dossier aanvragen om te verplaatsen is iet wat pas gedaan wordt op verzoek van nieuwe arts + goedkeuring patient.
En dit gebeurt nooit bij 1e, 2e consultatie ... Pas bij frequente bezoeken.
 
Alles wordt uiteraard genoteerd in het dossier.
Maar dossier is maar gedeeltelijk zichtbaar (of helemaal niet denk ik, moet ik eens vragen) voor een andere arts indien transfert van dossier wordt aangevraagd door nieuwe arts. En zomaar dossier aanvragen om te verplaatsen is iet wat pas gedaan wordt op verzoek van nieuwe arts + goedkeuring patient.
En dit gebeurt nooit bij 1e, 2e consultatie ... Pas bij frequente bezoeken.

De oplossing is dus dat de nieuwe arts toegang moet krijgen tot het dossier vanaf de eerste keer (desnoods na verificatie met de identiteitskaart/itsme). Zodanig dat hij dan ook geïnformeerd(er) kan beoordelen.

Als je zelf zegt dat de arts te veel patiënten heeft en de eerste keer een papiertje schrijft. Dan is het toch ook niet raar dat een andere arts waar die dan de eerste keer naartoe gaat ook dat papiertje al wat sneller schrijft? Zeker als die toch geen inzage heeft in dat dossier aangezien die dat pas krijgt op het moment van verzoek van de nieuwe arts + goedkeuring patiënt. Dan behandelt die dat een beetje blind en op basis van goed vertrouwen.

Het laatste is toch een klein beetje hetgeen je moet doen. Er vanuit gaan dat mensen naar u komen omdat je ziek bent.
 
Ik geef enkel mee hoe het er in de realiteit aan toe gaat hé , ik vind dit zelf ook absurd :)
Een arts kan bvb zelfs niet zien wat voor medicatie er is voorgeschreven door andere, waardoor je pillenshoppers krijgt die in elke praktijk om slaappillen gaan. Maar dat valt dus niet te controleren ...

Er is teveel misbruik van ziektebriefjes, uitkering, invaliditeit. Ik denk dat het nog maar topje van de ijsberg is , die in de cijfers terecht komt.
Zelfde als met OCMW gedoe in anderlecht
 
Terug
Bovenaan