We moeten de begroting primordiaal in evenwicht krijgen op twee manieren:
Onze economie gaat ten onder aan regulering. Onze industrie trekt weg, in versneld tempo. Onderschat niet welke impact dit heeft, onder andere ook op de toeleveranciers, op de afzetmarkten, op de dienstensector, etc. En dit alles met 30 miljard euro (!) begrotingstekort.
We beschouwen onze overheid niet langer als een noodzakelijk kwaad maar als een oneindige bron van geld en als oneindige bron van comfortabele jobs met quasi 100% werkzekerheid. Ik ken ganse families voor wie de jobinhoud niet belangrijk is, zolang het maar in de ambtenarij is. Dat is toch raar? Politiek cliëntelisme bestaat niet alleen in de vorm van onterechte OCMW-hulp zoals we in Anderlecht hebben gezien, het bestaat ook in de vorm van overheidsjobs creëren voor een bepaalde achterban.
Als je weet dat we de kaap van 1,6 miljoen overheidsjobs zijn gepasseerd, kun je je afvragen wie hier eigenlijk radicaal is? Diegene die dit in vraag stelt of diegenen die het zover hebben laten komen.
- Profitariaat moet eruit. Laaghangend fruit zoals aangetoond in de Pano-reportage is evident, daar spreek ik zelfs niet over. Maar we zijn in het algemeen een pampermaatschappij geworden. Zelfredzaamheid moet (terug) voorop staan. Zowel naar werkloosheidsuitkeringen als naar (mentale) ziektes toe. Schrijfgrage dokters (de grootste bron van fraude in dit land) onderwerpen aan routinematige controles, tot ze het afleren. Tegemoetkomingen in psychologische zorg volledig afschaffen.
- Ons overheidsapparaat moet drastisch inkrimpen. Focus op kerntaken: veiligheid (politie, leger) en justitie. En met justitie bedoel ik niet het legertje soft-power justitie-assistenten die 37 keer lief vragen of de veroordeelden alstublieft hun voorwaarden willen nakomen. Neen, die moeten we afbouwen. Met justitie bedoel ik extra rechters. Extra gevangenissen. Extra cipiers. Daarnaast kun je bijvoorbeeld quasi de ganse VDAB integraal schrappen door genoeg incentives te creëren om te gaan werken. Deregulering op alle niveau's waardoor je de helft van alle administraties kan schrappen. 90% van de subsidies schrappen, waardoor je ook al die opvolging niet meer moet doen. Alles wat enigszins kan uitbesteed worden aan de privé, effectief uitbesteden aan de privé. Het is wraakroepend op hoeveel vlakken de overheid (met zijn brede tentakels in de ganse maatschappij) zijn eigen bedrijven beconcurreert: zowel in de dienstensector, in de toeristische sector, op de arbeidsmarkt, ... Niet normaal.
Onze economie gaat ten onder aan regulering. Onze industrie trekt weg, in versneld tempo. Onderschat niet welke impact dit heeft, onder andere ook op de toeleveranciers, op de afzetmarkten, op de dienstensector, etc. En dit alles met 30 miljard euro (!) begrotingstekort.
We beschouwen onze overheid niet langer als een noodzakelijk kwaad maar als een oneindige bron van geld en als oneindige bron van comfortabele jobs met quasi 100% werkzekerheid. Ik ken ganse families voor wie de jobinhoud niet belangrijk is, zolang het maar in de ambtenarij is. Dat is toch raar? Politiek cliëntelisme bestaat niet alleen in de vorm van onterechte OCMW-hulp zoals we in Anderlecht hebben gezien, het bestaat ook in de vorm van overheidsjobs creëren voor een bepaalde achterban.
Als je weet dat we de kaap van 1,6 miljoen overheidsjobs zijn gepasseerd, kun je je afvragen wie hier eigenlijk radicaal is? Diegene die dit in vraag stelt of diegenen die het zover hebben laten komen.
Laatst bewerkt:
