Ja en nee. Alles dat valt onder "responsabilisering" is eigenlijk de federale overheid die de factuur -terecht- doorschuift naar de deelstaten voor bv. de pensioenen. Voor ziekteregeling is daar naar mijn weten geen "aparte" regeling voor, toch niet in die mate dat dat expliciet betaald wordt. En gezien hoe gedetailleerd wij hier zijn met onze looncodes, durf ik daar redelijk mijn hand voor in het vuur steken.
Dat was de uitleg die men mij heeft gegeven voor de federale ambtenaren.
Volgens mij spreek je over de ambtenaren die tewerk gesteld zijn bij de lokale of regionale overheid. En daar kan ik mij best inbeelden dat de rekening niet meer klopt op basis van die 7.5% met het feit dat ik nog maar weinig plaatsen ken waar men effectief op gemeentelijk vlak statutairen aanwerft.
Mag van mij ook gerust. Ik vind voordelen van de ambtenarij naar de privé doorschuiven veel logischer dan voordelen van de ambtenarij afpakken tot het gelijkgetrokken is met de privé.
Voor mij mogen beiden. Afhankelijk van welke versie logisch is. Als je ervoor wil zorgen dat er een positieve incentive is om om te gaan met ziekte dan lijkt mij hetgeen de overheid doet niet slecht.
Net zoals dat ik een verloning op basis van brutoloon ook logischer vind dan een verloning die geoptimaliseerd is tussen het brutoloon, allerhande extralegale voorzieningen, cafetariaplannen, verlof, salariswagens, bonnen, etc... juist omdat het het allemaal zo moeilijk maakt om het te vergelijken en ervoor te zorgen dat elke persoon zijn juiste bijdrage levert aan de maatschappij. Des te simpeler dat je dat houdt, des te minder overhead heb je en des te makkelijker is het geregel...
Ook dat is niet overal het geval. Een zéér goeie maatregel, maar voor sommigen kan ik mij ook wel inbeelden dat het zeer nefast is. Bij ons wordt dat alleszins niet gedaan, en ja, daar is misbruik op. Maar goed, wij kunnen elk jaar 11 verlofdagen overdragen tot een maximum van ik denk 150 dus dat zet ook de deur open voor misbruik.
Klopt, ik heb het dan ook altijd eerder over hetgeen waar ik iets van ken, zijnde de federale entiteit. En geef voorbeelden hoe dat zit bij onze entiteit. Waarbij er andere entiteiten zijn waar het verschillend is. Al geldt voor zo goed als de volledige federale overheid wel hetzelfde systeem. (allez niet contractuelen of managers) Maar dat zijn dan ook geen statutairen natuurlijk.
En dat vind ik eigenlijk ook wel goed. Heb nooit begrepen waarom vlaanderen, wallonië, de gemeenten dat allemaal anders moeten invullen. Houd het gewoon simpel en 1 systeem. Ipv al die aparte systemen te voorzien...
Maar bon, regionalisatie is efficiënter zeker.
Dat klopt in theorie wel, maar gelukkig zit er tegenwoordig wel genoeg knowhow binnen de overheid om direct de reflex te maken "maar wat hebben we dan nog aan Rudy, uiteindelijk moeten we hem blijven betalen." Maar het klopt wel, in theorie (en de praktijk) is dat vaak de optie die wordt gebruikt voor een ontslag.
Het is vooral een maatregel die dient om wijzigende behoeften in de tijd op te vangen. Juist omdat het principe achter statutaire tewerkstelling is dat je werk uitvoert waardoor dat strikt noodzakelijk is voor het functioneren van de overheid. En die je nu en in de toekomst dan ook gaat nodige hebben en dat het nuttig is en kan zijn om mensen te hebben met ervaring die weten waarmee ze bezig zijn en de klappen van de zweep kennen.
Maar zoals je zegt, het wordt nu eenmaal niet veel toegepast. Al is het een tool om mensen te kunnen negatief beoordelen en daarna te ontslaan. Maar zeer veel wordt dat niet toegepast. Juist omdat, zoals hierboven vermeld, de intentie van statutaire functie juist is dat het een functie is waarvan je niet verwacht in de tijd dat die obsolete wordt.
Al is dat niet evident. Voor hetzelfde geld vervangt men ons binnen dit en 10-20j met AI. In het verleden verwachtte men ook niet van stenografen dat die niet meer nodig waren en zijn een groot aandeel van die personen destijds over de tijd heen omgevormd tot administratief bediende. Of zijn er mensen die chauffeur waren ingezet om andere zaken te doen. Ik ken zo een paar mensen die technische controleur zijn geworden van bouwinstallaties.
Het kan dus perfect. En heb je met talent exchange op federaal niveau al wel een klein beetje dat principe eigenlijk. Om mensen te laten proeven van andere omgevingen en zo hen te mogelijks terug zin te laten krijgen om ergens vol voor te gaan. Dan weg te kwijnen of te eindigen met een burn-out. Of whatever.
Heeft ook te maken met het feit dat in veel, niet alle bedrijven, een werknemer als kost wordt gezien. Terwijl bij de overheid die nog eerder gezien worden als persoon / investering. Familiale bedrijven hadden die visie van de overheid vroeger ook meer (desnoods geen grote of zelfs geen winstmarge nemen op een project omdat het zijn mensen aan de waggel hield en dat hij hierdoor de lonen van zijn personeel kon betalen) dan met de hedendaagse focus op profitabiliteit en winstmaximalisatie.
Maar die percentages dekken de pensioenen niet, daarom zit je met ofwel een pool der parastatalen (52,5%) of een responsabiliseringsbijdrage (5-6%). En die percentages gaan enkel maar stijgen nu er minder en minder statutairen worden aangeworven, want al die kleine 7,5%'jes die je nu wel hebt gaan er in de toekomst niet meer zijn en in die collectieve potten die puur door de overheid betaald worden moeten opgevangen worden.
Maar dat zijn bij mijn weten voorbeelden van de lokale en de vlaamse overheid. Juist omdat men er hervormingen heeft doorgevoerd om het statutaire karakter af te schaffen. Het is dan ook wiedes dat het volledige systeem dat men heeft opgebouwd en dat in het verleden zelfbedruipend was ook als een kaartenhuisje in elkaar stuikt en dat je daar dan ook extra maatregelen voor moet nemen...
Het zou dan echter wel oneerlijk zijn als je het systeem verandert om dan te zeggen tegen de resterende statutairen... awel ipv 7.5% ga je nu 7.5% +6% mogen gaan dokken om dat potje nog voldoende gevuld te hebben. Desondanks dat wij als vlaamse overheid besloten hebben om 70% (arbitrair gekozen) van de statutaire functies niet meer in te vullen met statutairen maar met contractuelen.
Echter sprak ik over het federale stuk. Het statutaire principe wordt daar voorlopig toch nog meer in ere gehouden waardoor dit voorlopig niet onder druk staat. Of zo dacht ik toch verstaan te hebben. Het probleem is echter wel het moment dat men beslist om de statutairen effectief af te schaffen. Bij ons heeft dit een tijdje op de planning gestaan bij het management om dat te bekijken onder input van NVA, MR en VLD in het verleden (toen ik startte in 2010 was men daar al over aan het nadenken bij de politiek en het management onder input van MR en VLD). Het is er enorm kortbij geweest tijdens de vorige MR en NVA regering dat het er was doorgekomen. Net zoals men toen ook sprak om de regels zoals hierboven vermeld rond ziekte af te schaffen op federaal niveau en die eerder gelijk te trekken naar die van de werknemer. Maar dat is toen in het water gevallen door het laten vallen van de regering door NVA (dank u NVA
). Maar de plannen leken toen wel vergevorderd te zijn.
Ik acht de kans enorm aannemelijk dat dit terug op de planning komt. Een kostbesparing gaat dat echter niet zijn. Het management, benoemd door NVA en MR in het verleden, ging dat toch opnieuw voorleggen aan de huidige onderhandelaars.
