Bedrog in je relaties?
- Onderwerp starter Panda
- Startdatum
willydrama
Well-known member
Een vriend, een echte vrouwenmagneet, had voor zijn scheiding al drie dames afgevinkt met status getrouwd of lang samenwonend + kinderen, hier overviel hen dus wel de kortstondige liefde/lust; hij zei: de kans dat het uitkomt is nihil, die gaan hun leven niet op het spel zetten, ze zullen blijven zwijgen of ontkennen, vreemdgaan met een single is het riskantste. Was het hier luchtdicht anoniem zouden er misschien meer verhalen komen. Persoonlijk vind ik het maar verdacht dat er geen compartiment in uw mannenbrein zou zitten waar je de praktijk van gemeenschap met een andere partner overdenkt.
D
Deleted member 95
Guest
En zo zie je maar dat er 1001 manieren zijn om achterlijk te zijn. Happy reporting. 
Ge gaat er dan vanuit dat die mensen bewust op zoek gaan naar iemand om hun partner mee te bedriegen?
Ik denk eerlijk gezegd dat mensen die al uit de relatie zijn gechecked ook eerder spontaan klikken met iemand en daarin verder gaan. Meestal komt dat besef van uit de relatie te zijn gechecked pas halverwege (of bij de start) van overspel.
Str8_6
Well-known member
BG never fails to deliver.
Man, man, man. En gij zijt dan de norm van normaal?
Vertel eens wat meer over uzelf zodat we ons aan u kunnen spiegelen.
Dus uw pm's zijn spontaan en dus minder gemeend?Gebeurt overspel ooit niet spontaan
Galaxy
Banned
Ik bedrieg mijn vriendin niet.Ik zou dat ook nooit doen, jullie wel dus wie is de goeie mens, gij of ik?
Het ging over parenclubs, ga je meestal als koppel naartoe en ben je dus beide akkoord met wat er gaat gebeuren = niet bedriegen.
Leer af en toe begrijpend lezen.
Het verhaal van Saartje is iets anders en kan/mag ieder zijn/haar mening over hebben. Maar doe niet alsof je heiliger bent dan de paus.
Ik kan hier tig voorbeelden geven van mensen die hun vriendin/vrouw niet bedriegen maar toch geen goede mensen zijn.
Wie ben jij eigenlijk om te bepalen wat normaal is?
Ga je frustraties afreageren bij meneer pastoor maar kom hier niet de moraalridder uithangen aub.
Meh. Het idee alleen al om mijn vriendin te bedriegen, maakt me misselijk. Ik zie op straat, het werk of in winkels uiteraard ook aantrekkelijke vrouwen, maar geen haar op mijn kaal hoofd die er aan denk om daar iets mee te gaan doen. Dat gaat mij niet. Jarenlang bouw je iets op, goede en minder goede momenten, een huis samen kopen, kind krijgen, elkaar z'n kleine kantjes accepteren, ... En dat mogelijk kapot maken voor een avontuurtje? No way.
En voor ge afkomt met die zever uit uw eerste post hier: ik ben 12 jaar lang telkens 1 tot 2 weken weggeweest voor mijn werk. Ik heb in die periode ook kans gehad, maar nooit is het in mij opgekomen om daar op in te gaan. Dat iedereen in die "val" kan trappen geloof ik niet. Er moet imo thuis al iets fout zitten voor je gaat bedriegen, anders denk je sowieso al eens aan je vrouw/vriendin/gezin op zo'n moment.
derp
Well-known member
Ik volg Polle gewoon, als ge nu gewoon toegeeft dat ge af en toe graag op een ander gaat en dat ge dat belangrijker vindt dan dat ge uw vriend daarmee zou kunnen kwetsen is dat voor mij ook goed hoor, moet er daarom geen opstel aan vasthangen. Allez gij kunt nu in zijn plaats hier komen zeggen dat de relatie goed is, maar gij zijt ook degene (als ik het zo hoor) die ook wat dingen te verbergen heeft, dus uw relatie werkt goed volgens de stiekeme parameters die ge zelf bepaald hebt waarin ze werkt. Echt proper kunt ge dat niet noemen.
Ben het ook gewoon niet eens met het feit dat het 'nu eenmaal gebeurt'. Aantrekking gebeurt ja, maar uw handelen bepaalt ge nog steeds zelf.
Moest ik in mijn relatie er achter komen dat mijn vriendin jarenlang op die manier gehandeld heeft achter mijne rug en ook nog eens met zo'n uitleg afkomen zou ik echt zwaar gehavend uit de relatie komen. Als ik dan ook nog eens te horen krijg dat blijkbaar een deel van de mensen aanwezig op de BBQ op de hoogte was maar ik niet gaan we al richting misantroop.
Ben het ook gewoon niet eens met het feit dat het 'nu eenmaal gebeurt'. Aantrekking gebeurt ja, maar uw handelen bepaalt ge nog steeds zelf.
Moest ik in mijn relatie er achter komen dat mijn vriendin jarenlang op die manier gehandeld heeft achter mijne rug en ook nog eens met zo'n uitleg afkomen zou ik echt zwaar gehavend uit de relatie komen. Als ik dan ook nog eens te horen krijg dat blijkbaar een deel van de mensen aanwezig op de BBQ op de hoogte was maar ik niet gaan we al richting misantroop.
Own_wistleblower
New member
Ietwat ongewoon, ik zal het toegeven..maar ik vind de commentaren hier te extreem. Zelf was ik altijd tegenstander van overspel/bedrog. Ik hield er een "extreme" mening op na zoals Galaxy ...tot het mij ook overkwam. Ik ga bewust niet onthullen of ik een man of een vrouw ben. Sommige mensen zouden hierin een vriend/vriendin kunnen herkennen, mag ik vragen hier discreet mee om te springen. Nog anderen zaten aan dezelfde kant van het verhaal en hebben ook bedrogen. Wie weet leest mijn minnaar/minnares hier ook mee, want ik weet dat de persoon hier af en toe meeleest/meelas.
Zelf langdurig in een relatie tot de partner plots ziek wordt. Ongeneeselijk ziek. Mensen zien niets aan de buitenkant, maar toch is de ziekte er. Mensen zien ons altijd als gelukkig koppel dat op alle vlakken mooie successen boekt: goede job, dikke exclusieve wagen, huisje tuintje, leuke reizen en nooit ergens op moeten besparen..maar niets is minder waar.
Achter de schermen moet de partner dagelijks een handvol pillen slikken en zich prikken om in leven te blijven, meermaals per jaar op controle gaan om dan te hopen dat de toestand niet achteruit gegaan is.
Sinds de ziekte ontdekt is, is er rond het seksuele altijd een angst sfeer geweest bij mijn partner.
Plots werd hij/zij preuts, had hij/zij nooit zin..en zelfs seksuele thema's waren taboe. Soms lees ik mensen online zeggen dat ze 1x/maand seks hebben, weinig vinden. Er komt dan altijd een glimlach op mijn gezicht tevoorschijn
. In ons geval was 1x/maand extreem veel. Veelal was het 1x/3-4 maand en dan was het nog slechte seks. Soms waren er uitschieters van iets meer dan een jaar. Op een gegeven moment hield ik het zelfs schriftelijk bij hoe vaak we seks hadden, omdat ik het zelf niet kon geloven hoe weinig het was en of ik mezelf niets wijsmaakte.
Het probleem was dat hij/zij mij wel teasde met zoenen en aanrakingen..en als ik verder wou, blokkeerde die volledig. Heel verwarrend en tegenstrijdig.
Over de problematiek praten was moeilijk. Externe hulp zoeken wou de partner niet.."ik ga het zelf oplossen, ik ga mijn best doen".
En zo geschiedde..1 jaar..2jaar..3 jaar..na vele beloftes was er nooit verandering. Na een tijdje was ik het wat beu..ik had enorm veel frustraties, ik was droevig en voelde mij 60 jaar ouder dan ik werkelijk was. Ik kon er ook met weinig mensen over praten. Wat doe je dan? Ik zocht naar "hulp" om van mijn frustraties af te raken. En zo zocht ik lotgenoten. Het lag in het begin toch moeilijk. Het klikte op alle vlakken super goed met de partner, maar seksueel lag echt een enorm struikelblok. Op mentaal vlak klikte het als geen ander. Volledig op dezelfde golflengte, amper spanningen ed. Maak je het enkel voor het seksuele uit?! Uitmaken terwijl de rest zo goed klikt? Wie weet zou ik seksueel kei goed klikken met een een ander, maar was het mentaal een hel. En bestaat er iemand dat op elk vlak 9 of 10/10 scoort?
Of zoek ik stiekem het seksuele op een ander, zodat ik mijn partner hier niet meer lastig om hoef te vallen? Het is helaas ook taboe om er open en bloot over te kunnen praten in de vriendenkring. Je kan je moeilijk openstellen als de meningen radicaal zijn. "Moet ik een relatie die op alle vlakken (behalve het seksuele) stopzetten omdat de seks tegenzit? Kan het echt niet anders opgelost worden?". De buitenwereld ziet het altijd zo zwart-wit. Zij hebben een gezonde partner, kunnen alles doen wat ze willen. De hele toekomst ligt nog voor hen open. En nee, geen haar op mijn hoofd die het zou uitmaken om die ziekte...daar heeft die partner helaas ook niet om gekozen.
Ik schreef mij online in op een site en leerde daar iemand kennen. Oh..zelfs een leeftijdsgenoot die in een gelijkaardige situatie zat..hoewel zijn/haar partner enkel casual seks wou. Voor de rest was er niets mis met hun relatie."Ik wil meer dan vanillasex", hoor ik die persoon nog zeggen.."ik voel mij oud bij mijn huidige partner. Is dit het enige dat ik in het leven ga kennen?". Uitspraken die ook volledig matchten met het gevoel dat ik had.
We hebben een week intens gechat en spraken later die week af in een park. De klik was er: we hadden dezelfde humor, we zaten op dezelfde golflengte over veel zaken (ja, hier zal ik waarschijnlijk op gequote worden).
We kenden mekaars nickname, maar niet mekaars echte naam. We wouden alles liefst zo anoniem mogelijk houden, mocht die "relatie" fout aflopen, konden we mekaar niets doen.
De weken en maanden gingen voorbij: we hebben heel vaak naar mekaar gestuurd, we hebben veel afgesproken. We spraken vb. Officieel af met vrienden (wat ook zo was) en gingen daar extra vroeg door zodat we mekaar nog stiekem konden zien die avond. We spraken soms 2-3x/week af om seks te hebben: in de wagen, op hotel..of zelfs in de bossen.. om achteraf met mekaar te praten. Lang praten in de wagen. Leuke en oprechte gesprekken. Gesprekken waarbij er geen taboe was. We kenden elkaar precies door en door..en na een moment jeukte het toch om meer van mekaars "officieel leven" te kennen. Wat bleek? Die woonde nog in hetzelfde dorp ook. What are the odds?!
Het maakte alles zoveel spannender dan voorheen. We konden mekaar toevallig tegenkomen in de winkel met de echte partners erbij. Hoe zouden we dan reageren? Zou het niet opvallen dat we plots nerveuzer zouden reageren dan anders?
Op één of andere manier was de klik er enorm, maar voelden we ons toch meer aangetrokken door onze echte partner. Wat die persoon en ik hadden was fun..en zeer open. Maar niet genoeg om iets serieus mee op te bouwen. We waren mekaars uitlaatklep. We hadden enorme frustraties in de eigen relatie door de seks die volledig scheef zat.
Het leuke en tegenstrijdige is dat we mekaar ook hielpen met de echte relatie te verbeteren. We gaven tips om de echte relatie leuker te maken..en daar de seks te verbeteren. Het was duidelijk dat onze fun maar van tijdelijke aard ging zijn.
Elke keer we mekaar hadden gezien, gingen we happy de dag door. We waren ook aangenamer naar onze partner toe. Geen frustraties meer, we hadden onze uitlaatklep gevonden.
Na 5-6 maanden besloten we gewoon vrienden te blijven. Dit was eigenlijk moeilijk. We spraken mekaar op Fb aan en probeerden daar normale gesprekken aan te knopen zonder het over ons "2de leven" te hebben. We waren in de ogen van onze partner gewoon kennissen. De gesprekken waren meestal fake, omdat we eigenlijk veel meer van elkaar afwisten dan we officieel mochten doen uitschijnen.
Op een gegeven moment reageerde die niet meer op mijn berichten..ik gaf die enkele maanden de tijd om toch nog iets te sturen en gaf mezelf de deadline om die te blokkeren als die tegen dan niets meer stuurde (ik stuurde niets meer extra nadat die niet mij niet antwoordde, geen zin om iets te forceren als de ander het niet wil).
En zo heb ik die einde van het jaar geblokkeerd. Om die dan na enkele maanden terug de unblocken, want uiteindelijk was het misschien toch wat kinderachtig? Sindsdien heb ik die niet meer gehoord, maar kruis die persoon nog wekelijks op de baan, zo reed ik er onlangs nog enkele kilometers achter terwijl mijn officiele partner naast mij zat.
Ik weet dat die persoon nog met mij in het zijn/haar hoofd zit. Ik had onlangs gemerkt dat die mij ook geblockt had om een week later te unblocken.
Geen idee waarom? We gaven mekaar de beste seks ooit (en gaven dit ook openlijk aan mekaar toe), wij brachten seks naar een totaal ander niveau. Is het toch terug slecht met zijn/haar partner en durft die mij niet aan te spreken, omdat die denkt dat het hier allemaal ok is en die mij dus maar beter niet meer kan storen?
Of gaat zijn/haar relatie top, maar krijgt die de misstap niet uit het hoofd?
Wie zal het zeggen..
Heb ik er spijt van? Ja en nee:
Ja, ik had het liever allemaal met de eigen partner willen doen. Het is een leugen waar ik heel mijn leven lang mee zal moeten leven. En ja, ik denk er dagelijks verschillende keren aan. Het slijt nooit.
Nee, want dankzij die misstap heb ik enorm veel zaken geleerd en in de huidige relatie stappen gezet die ik anders nooit zou gezet hebben: het seksuele in de echte relatie is dag en nacht verschil. Nee, de seks is niet even goed als met die ander, maar waar de seks voorheen met de partner zelfs geen 1/10 was, is het nu een 7/10.
Het is een stap in mijn leven dat ik waarschijnlijk nooit zal vergeten. Maar het is ook een stap die mij enorm veel bijgebracht heeft. Zo heb ik gezien dat niet de enige was met het probleem en dat bedrog vaak gebeurt. Ook merkte ik dat het iets menselijk was, wat ik deed.
Of mn partner ooit iets vermoed heeft?
In de periode van het bedrog, schonk ik die minder aandacht dan gewoonlijk. We hadden beiden ook een drukke agenda en zagen mekaar daardoor niet heel vaak (of toch niet zoals normale koppels zouden doen). Op een gegeven moment vroeg die wel eens of ik hem/haar nog graag zag.
Ooit schrik gehad dat het zou uitkomen?
Neen, niet echt. De communicatie met die andere persoon gebeurde via speciale apps waarbij ge een speciale toetsencombinatie moest indrukken voor de werkelijke app opende.
Als we met mekaar afspraken, waren onze "officiele uitvluchten" altijd waterdicht. Nekeer overwerken/met vrienden (die de partner amper kent) afspreken/ business meeting/...
Of ik het ooit ga vertellen tegen mijn partner? Neen, waarschijnlijk niet. Er is geen enkele reden om mijn partner nodeloos te kwetsen. Wat gaat het veranderen, behalve dat er iemand zich nodeloos gekleineerd en gekwetst gaat voelen? Ja het was een keuze om te bedriegen, maar het was uit frustratie en onmacht. Je zit ook met 2 in een relatie...
En uiteraard ben ik mij ervan bewust dat 90% mij hier zou kunnen aanvallen en mij allerlei verwijten zal geven. Alleen is het altijd makkelijk om vanaf de zijlijn te reageren zonder zelf in de situatie te zitten.
Of ik soms nog de neiging heb om met die ander te willen communiceren?
Ja, héél vaak! Al zou het nu misschien niet om het seksuele gaan, maar de open gesprekken. Hoe zou het nu met hem/haar gaan? Wat is er op.die periode veranderd? Ik zit met heel wat vragen. Ik ken die zijn/haar echte naam en heb zelfs zijn/haar nummer. Wat me tegenhoud is dat ik zijn/haar huidig leven niet overhoop wil halen..maarja, kan die ook denken natuurlijk.
Mocht hij/zij zich in dit verhaal herkennen en dus die andere persoon zijn..you know what to do
Trouwens, dikke merci @saartje om hier zo open over te durven communiceren. Het is dankzij u dat ik de stap heb durven zetten!
Al is het maar om aan te bashers aan te tonen dat het leven niet zo zwart-wit is en het iedereen kan overkomen.
En tuurlijk kan mijn partner ooit hetzelfde doen..wie ben ik om dan met verwijten te smijten? Ik zal het trachten te begrijpen en we zien dan hoe het verder loopt.
Zelf langdurig in een relatie tot de partner plots ziek wordt. Ongeneeselijk ziek. Mensen zien niets aan de buitenkant, maar toch is de ziekte er. Mensen zien ons altijd als gelukkig koppel dat op alle vlakken mooie successen boekt: goede job, dikke exclusieve wagen, huisje tuintje, leuke reizen en nooit ergens op moeten besparen..maar niets is minder waar.
Achter de schermen moet de partner dagelijks een handvol pillen slikken en zich prikken om in leven te blijven, meermaals per jaar op controle gaan om dan te hopen dat de toestand niet achteruit gegaan is.
Sinds de ziekte ontdekt is, is er rond het seksuele altijd een angst sfeer geweest bij mijn partner.
Plots werd hij/zij preuts, had hij/zij nooit zin..en zelfs seksuele thema's waren taboe. Soms lees ik mensen online zeggen dat ze 1x/maand seks hebben, weinig vinden. Er komt dan altijd een glimlach op mijn gezicht tevoorschijn
. In ons geval was 1x/maand extreem veel. Veelal was het 1x/3-4 maand en dan was het nog slechte seks. Soms waren er uitschieters van iets meer dan een jaar. Op een gegeven moment hield ik het zelfs schriftelijk bij hoe vaak we seks hadden, omdat ik het zelf niet kon geloven hoe weinig het was en of ik mezelf niets wijsmaakte.Het probleem was dat hij/zij mij wel teasde met zoenen en aanrakingen..en als ik verder wou, blokkeerde die volledig. Heel verwarrend en tegenstrijdig.
Over de problematiek praten was moeilijk. Externe hulp zoeken wou de partner niet.."ik ga het zelf oplossen, ik ga mijn best doen".
En zo geschiedde..1 jaar..2jaar..3 jaar..na vele beloftes was er nooit verandering. Na een tijdje was ik het wat beu..ik had enorm veel frustraties, ik was droevig en voelde mij 60 jaar ouder dan ik werkelijk was. Ik kon er ook met weinig mensen over praten. Wat doe je dan? Ik zocht naar "hulp" om van mijn frustraties af te raken. En zo zocht ik lotgenoten. Het lag in het begin toch moeilijk. Het klikte op alle vlakken super goed met de partner, maar seksueel lag echt een enorm struikelblok. Op mentaal vlak klikte het als geen ander. Volledig op dezelfde golflengte, amper spanningen ed. Maak je het enkel voor het seksuele uit?! Uitmaken terwijl de rest zo goed klikt? Wie weet zou ik seksueel kei goed klikken met een een ander, maar was het mentaal een hel. En bestaat er iemand dat op elk vlak 9 of 10/10 scoort?
Of zoek ik stiekem het seksuele op een ander, zodat ik mijn partner hier niet meer lastig om hoef te vallen? Het is helaas ook taboe om er open en bloot over te kunnen praten in de vriendenkring. Je kan je moeilijk openstellen als de meningen radicaal zijn. "Moet ik een relatie die op alle vlakken (behalve het seksuele) stopzetten omdat de seks tegenzit? Kan het echt niet anders opgelost worden?". De buitenwereld ziet het altijd zo zwart-wit. Zij hebben een gezonde partner, kunnen alles doen wat ze willen. De hele toekomst ligt nog voor hen open. En nee, geen haar op mijn hoofd die het zou uitmaken om die ziekte...daar heeft die partner helaas ook niet om gekozen.
Ik schreef mij online in op een site en leerde daar iemand kennen. Oh..zelfs een leeftijdsgenoot die in een gelijkaardige situatie zat..hoewel zijn/haar partner enkel casual seks wou. Voor de rest was er niets mis met hun relatie."Ik wil meer dan vanillasex", hoor ik die persoon nog zeggen.."ik voel mij oud bij mijn huidige partner. Is dit het enige dat ik in het leven ga kennen?". Uitspraken die ook volledig matchten met het gevoel dat ik had.
We hebben een week intens gechat en spraken later die week af in een park. De klik was er: we hadden dezelfde humor, we zaten op dezelfde golflengte over veel zaken (ja, hier zal ik waarschijnlijk op gequote worden).
We kenden mekaars nickname, maar niet mekaars echte naam. We wouden alles liefst zo anoniem mogelijk houden, mocht die "relatie" fout aflopen, konden we mekaar niets doen.
De weken en maanden gingen voorbij: we hebben heel vaak naar mekaar gestuurd, we hebben veel afgesproken. We spraken vb. Officieel af met vrienden (wat ook zo was) en gingen daar extra vroeg door zodat we mekaar nog stiekem konden zien die avond. We spraken soms 2-3x/week af om seks te hebben: in de wagen, op hotel..of zelfs in de bossen.. om achteraf met mekaar te praten. Lang praten in de wagen. Leuke en oprechte gesprekken. Gesprekken waarbij er geen taboe was. We kenden elkaar precies door en door..en na een moment jeukte het toch om meer van mekaars "officieel leven" te kennen. Wat bleek? Die woonde nog in hetzelfde dorp ook. What are the odds?!
Het maakte alles zoveel spannender dan voorheen. We konden mekaar toevallig tegenkomen in de winkel met de echte partners erbij. Hoe zouden we dan reageren? Zou het niet opvallen dat we plots nerveuzer zouden reageren dan anders?
Op één of andere manier was de klik er enorm, maar voelden we ons toch meer aangetrokken door onze echte partner. Wat die persoon en ik hadden was fun..en zeer open. Maar niet genoeg om iets serieus mee op te bouwen. We waren mekaars uitlaatklep. We hadden enorme frustraties in de eigen relatie door de seks die volledig scheef zat.
Het leuke en tegenstrijdige is dat we mekaar ook hielpen met de echte relatie te verbeteren. We gaven tips om de echte relatie leuker te maken..en daar de seks te verbeteren. Het was duidelijk dat onze fun maar van tijdelijke aard ging zijn.
Elke keer we mekaar hadden gezien, gingen we happy de dag door. We waren ook aangenamer naar onze partner toe. Geen frustraties meer, we hadden onze uitlaatklep gevonden.
Na 5-6 maanden besloten we gewoon vrienden te blijven. Dit was eigenlijk moeilijk. We spraken mekaar op Fb aan en probeerden daar normale gesprekken aan te knopen zonder het over ons "2de leven" te hebben. We waren in de ogen van onze partner gewoon kennissen. De gesprekken waren meestal fake, omdat we eigenlijk veel meer van elkaar afwisten dan we officieel mochten doen uitschijnen.
Op een gegeven moment reageerde die niet meer op mijn berichten..ik gaf die enkele maanden de tijd om toch nog iets te sturen en gaf mezelf de deadline om die te blokkeren als die tegen dan niets meer stuurde (ik stuurde niets meer extra nadat die niet mij niet antwoordde, geen zin om iets te forceren als de ander het niet wil).
En zo heb ik die einde van het jaar geblokkeerd. Om die dan na enkele maanden terug de unblocken, want uiteindelijk was het misschien toch wat kinderachtig? Sindsdien heb ik die niet meer gehoord, maar kruis die persoon nog wekelijks op de baan, zo reed ik er onlangs nog enkele kilometers achter terwijl mijn officiele partner naast mij zat.
Ik weet dat die persoon nog met mij in het zijn/haar hoofd zit. Ik had onlangs gemerkt dat die mij ook geblockt had om een week later te unblocken
.Geen idee waarom? We gaven mekaar de beste seks ooit (en gaven dit ook openlijk aan mekaar toe), wij brachten seks naar een totaal ander niveau. Is het toch terug slecht met zijn/haar partner en durft die mij niet aan te spreken, omdat die denkt dat het hier allemaal ok is en die mij dus maar beter niet meer kan storen?
Of gaat zijn/haar relatie top, maar krijgt die de misstap niet uit het hoofd?
Wie zal het zeggen..
Heb ik er spijt van? Ja en nee:
Ja, ik had het liever allemaal met de eigen partner willen doen. Het is een leugen waar ik heel mijn leven lang mee zal moeten leven. En ja, ik denk er dagelijks verschillende keren aan. Het slijt nooit.
Nee, want dankzij die misstap heb ik enorm veel zaken geleerd en in de huidige relatie stappen gezet die ik anders nooit zou gezet hebben: het seksuele in de echte relatie is dag en nacht verschil. Nee, de seks is niet even goed als met die ander, maar waar de seks voorheen met de partner zelfs geen 1/10 was, is het nu een 7/10.
Het is een stap in mijn leven dat ik waarschijnlijk nooit zal vergeten. Maar het is ook een stap die mij enorm veel bijgebracht heeft. Zo heb ik gezien dat niet de enige was met het probleem en dat bedrog vaak gebeurt. Ook merkte ik dat het iets menselijk was, wat ik deed.
Of mn partner ooit iets vermoed heeft?
In de periode van het bedrog, schonk ik die minder aandacht dan gewoonlijk. We hadden beiden ook een drukke agenda en zagen mekaar daardoor niet heel vaak (of toch niet zoals normale koppels zouden doen). Op een gegeven moment vroeg die wel eens of ik hem/haar nog graag zag.
Ooit schrik gehad dat het zou uitkomen?
Neen, niet echt. De communicatie met die andere persoon gebeurde via speciale apps waarbij ge een speciale toetsencombinatie moest indrukken voor de werkelijke app opende.
Als we met mekaar afspraken, waren onze "officiele uitvluchten" altijd waterdicht. Nekeer overwerken/met vrienden (die de partner amper kent) afspreken/ business meeting/...
Of ik het ooit ga vertellen tegen mijn partner? Neen, waarschijnlijk niet. Er is geen enkele reden om mijn partner nodeloos te kwetsen. Wat gaat het veranderen, behalve dat er iemand zich nodeloos gekleineerd en gekwetst gaat voelen? Ja het was een keuze om te bedriegen, maar het was uit frustratie en onmacht. Je zit ook met 2 in een relatie...
En uiteraard ben ik mij ervan bewust dat 90% mij hier zou kunnen aanvallen en mij allerlei verwijten zal geven. Alleen is het altijd makkelijk om vanaf de zijlijn te reageren zonder zelf in de situatie te zitten.
Of ik soms nog de neiging heb om met die ander te willen communiceren?
Ja, héél vaak! Al zou het nu misschien niet om het seksuele gaan, maar de open gesprekken. Hoe zou het nu met hem/haar gaan? Wat is er op.die periode veranderd? Ik zit met heel wat vragen. Ik ken die zijn/haar echte naam en heb zelfs zijn/haar nummer. Wat me tegenhoud is dat ik zijn/haar huidig leven niet overhoop wil halen..maarja, kan die ook denken natuurlijk
.Mocht hij/zij zich in dit verhaal herkennen en dus die andere persoon zijn..you know what to do
Trouwens, dikke merci @saartje om hier zo open over te durven communiceren. Het is dankzij u dat ik de stap heb durven zetten!
Al is het maar om aan te bashers aan te tonen dat het leven niet zo zwart-wit is en het iedereen kan overkomen.
En tuurlijk kan mijn partner ooit hetzelfde doen..wie ben ik om dan met verwijten te smijten? Ik zal het trachten te begrijpen en we zien dan hoe het verder loopt.
Laatst bewerkt:
Slyke
Well-known member
@Own_wistleblower ; let je vooral op in uw vervolgposts, misschien in andere topics die over totaal iets anders gaan, dat jouw identiteit anoniem blijft?
Een simpele post kan algauuw m/v verraden bijvoorbeeld.
Ik heb dit topic niet gevolgd, maar heb wel met veel interesse uw bericht gelezen en ik denk dat uw situatie heel erg menselijk en begrijpbaar is.
Een simpele post kan algauuw m/v verraden bijvoorbeeld.
Ik heb dit topic niet gevolgd, maar heb wel met veel interesse uw bericht gelezen en ik denk dat uw situatie heel erg menselijk en begrijpbaar is.
Own_wistleblower
New member
Ik heb bewust een nieuw account aangemaakt om deze post te plaatsen. Geen zin dat ik door anderen aangevallen word op mijn officieel account
.Dit account zal nog even beschikbaar blijven en wil zeker nog op vragen antwoorden zolang het met respect kan (mag ook via pb)
Mochten anderen het ook doen, ben ik er zeker van dat we op dit forum met heel wat dergelijke verhalen zouden zitten. Sinds kort weet één iemand uit mijn vriendenkring van het verhaal af..en zij biechtte ook op dat ze het ooit ook heeft gedaan. En nochtans was zij vroeger een zware tegenstander van bedrog. Zo zie je maar..
En bedrog is niet iets om trots op te zijn. In mijn geval was het een uitlaatklep voor frustraties en verdriet..en misschien zelfs boosheid die ik had naar mijn partner toe omdat die communicatief zo slecht was op dat vlak. Ook boosheid om de verloren tijd. Door beter te communiceren had ik het waarschijnlijk anders opgelost..maar het is nu zo.
En ik kan ook niet beloven dat ik het nooit meer zal doen. Net zoals ik niet kan vertellen of ik het ooit terug zal doen. Only time will tell..
Waarom zou spontaan en niet gemeend het tegenovergestelde zijn? Kzou net denken dat iets spontaan meer gemeend is!Dus uw pm's zijn spontaan en dus minder gemeend?
(Maar wat wij hebben is uiteraard uniek, once in a lifetime, te mooi en echt om op te geven)
Fyi ge zijt wel herkenbaar voor mensen die al langer meelezen (als ik me niet vergis hé).
Verder wou ik net dit aanhalen: lijkt mij alsof er bepaalde stappen in de relatie waren, voor het bedrog, die niet genomen zijn uit een soort onkunde, onmacht, frustratie, niet meewerken van de partner? Er zijn nog mensen waar het seksuele spaak loopt en ze dit dan op een andere manier vervullen maar idealiter is dat toch in samenspraak met de partner. Wat niet betekent dat ik geen begrip heb voor uw situatie.
(Puur voor het seksuele zijn er trouwens ook professionele oplossingen die een soort gehechtheid, mentale of emotionele band al verminderen. Iemand zoeken waar het mee klikt, klinkt vré plezant maar is het dan wel puur voor seks?)
Nu: ik denk dat ge uzelf momenteel nog wat wijs maakt hoezeer alles prima verlopen is en hoezeer ge het 'los' gehouden hebt met uw tweede bureau. Ik denk dat ge u daar allebei bewust van moet zijn en wat bewust ontkoppeling moet maken mentaal. Dat hopen dat hij/zij u contacteert zodat ge in elkaars leven kunt blijven, lijkt mij ongezond en nogal riskant.
Wat ik vaak teruglees, is dat men het bedrog niet wil opbiechten om de partner niet 'nodeloos' te kwetsen, wat ik begrijp en niet per se in vraag trek. Maar mensen die hun partner meermaals bedriegen en daarover blijven zwijgen doen dat toch ook grotendeels om zichzelf te beschermen. Ze zijn bang hoe familie en vrienden over hen (de bedrieger) gaan denken, ze willen er financieel niet op achteruit gaan bij een breuk, ze willen de rompslomp van een verhuis niet, etc. Ik vind dat de partner wel recht heeft om te weten wat heeft plaatsgevonden en zelf zijn/haar conclusies te trekken.
Wat als je niet samen wil blijven? Ga je dan liegen over de reden van de breuk, weer 'om de partner niet te kwetsen'?
Wat als je net op het punt staat een grote, ingrijpende beslissing te nemen als koppel? Bijvoorbeeld: een huis kopen, een kind krijgen, ... Ik zou willen dat mijn partner toch de feiten weet zodat hij zelf kan beslissen of hij het de moeite waard vindt om samen aan de relatie te werken vooraleer ik hem in zo'n nieuw avontuur stort, met nadien veel zwaardere gevolgen als hij er dan toch achter komt.
Ik ga nu uit van een situatie waar er nog geen kinderen zijn. Zodra kinderen mee in de mix zitten, snap ik dat dit nog moeilijker ligt en het voor hun welzijn wellicht wel beter is om niets te vertellen (wel de affaire stoppen) als de relatie tussen de ouders nog een goede kans maakt om terug gezond te worden.
Wat als je niet samen wil blijven? Ga je dan liegen over de reden van de breuk, weer 'om de partner niet te kwetsen'?
Wat als je net op het punt staat een grote, ingrijpende beslissing te nemen als koppel? Bijvoorbeeld: een huis kopen, een kind krijgen, ... Ik zou willen dat mijn partner toch de feiten weet zodat hij zelf kan beslissen of hij het de moeite waard vindt om samen aan de relatie te werken vooraleer ik hem in zo'n nieuw avontuur stort, met nadien veel zwaardere gevolgen als hij er dan toch achter komt.
Ik ga nu uit van een situatie waar er nog geen kinderen zijn. Zodra kinderen mee in de mix zitten, snap ik dat dit nog moeilijker ligt en het voor hun welzijn wellicht wel beter is om niets te vertellen (wel de affaire stoppen) als de relatie tussen de ouders nog een goede kans maakt om terug gezond te worden.
Vergelijkbare onderwerpen
