Bedrog in je relaties?

Hoe zit het met bedrog in jouw relaties?

  • Ik ben al bedrogen geweest door een partner.

  • Ik heb een partner al bedrogen.

  • Ik ben al bedrogen + heb al bedrogen.

  • Geen van bovenstaande.


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
't Is inderdaad wel veel moeite.
Gisteren was het vrij koud (8 graden) dus gewoon kort ritje met de auto gemaakt ipv een fietstocht en ergens langs de kant van de weg gezet in een rustig gebied. Daar dan wat geflikflooid. Maar achteraf natuurlijk wel extra toertje mogen rijden met ramen open om toch maar zeker geen parfumsporen in de auto te hebben, ook naar de carwash om alle zetels te stofzuigen, thuis ook nog een douche nemen, andere kleren aandoen en een wasmachine aanzetten met de gedragen kleding.

Eerlijk gezegd, ben het al beu. Ze irriteert me ook eigenlijk, tijdens het rijden ook de hele tijd blablablablabla. Mensenlief.

Wederom blijft de vraag. Van al dat plotse afwijkende gedrag zegt de madam niks ? Plots naar de carwash, douchen na autorit, kleren wassen. Zou hier al een wenkbrauw naar boven krijgen...
 
Wederom blijft de vraag. Van al dat plotse afwijkende gedrag zegt de madam niks ? Plots naar de carwash, douchen na autorit, kleren wassen. Zou hier al een wenkbrauw naar boven krijgen...

Madam was naar de kapster, anders zou ik het inderdaad niet uitgelegd krijgen. Als madam thuis was, zou ik het ook niet gedaan hebben. Zoals je stelt, afwijkend gedrag...

Maar bon, 't is wel genoeg geweest. Het was fijn om nog eens begeerd te worden en bepaalde activiteiten aangeboden te krijgen, maar het is noch de moeite, noch het risico waard. Zal me wel focussen op het succesvol afhandelen van de scheiding eerst.
 
Ik heb meer vertrouwen in de mensheid dan dat. Voor 99% van de mensen: scheefpoepen takes time and effort. Zoals Eminem zei "tripped, fell, landed on his dick?", weinig plausibel.

Als je gelukkig in je relatie zit, gaat er niet plots een blonde deer op je paal komen zitten terwijl je thuis naar Terzake zit te kijken...

En toch zijn er veel meer dan ge denkt die het thuis goed hebben en toch op een ander gaan poepen se. Véél meer dan ge denkt.
 
Heel deze topic gaat voor mij niet over exclusiviteit of niet. Je doet maar wat je wil, mij niet gelaten.

Wat mij wel mijn stoel doet vallen is dat je systematisch rondpoept en laat afzuigen en weet ik veel wat terwijl de andere niet geinformeerd is. Man up en zeg dan "ik wil XYZ". Dan vind je een samenlevingsvorm uit of je gaat uit elkaar.

Dat je uit zattigheid nog eens per ongeluk op een ander beland en poepekezwam doet, all fair enough. Dat je je jarenlang je laat volschieten in de sex club door jan en alleman, all fair enough. Dat je dat doet terwijl je vent en kinderen hebt, ik.snap.het.niet. Ga dan van je vent weg, waarom zit je nog bij je vent ?
Van 2 walletjes eten hé. Iets nieuws uitproberen en het vangnet van 'man en kinderen' nog willen hebben indien het toch niet zou lukken.

Maar volledig akkoord hoor. Als je de stap zet om te liegen en bedriegen omdat uw huidige relatie niet meer werkt, own it, maak er een einde aan en ga dan op een nieuw avontuur.

Ik geef je volledig gelijk voor zover dat nog niet duidelijk was van mijn uitleg... Maar feit dat er overal zoveel van die verhalen zijn zegt toch genoeg? De aard van het beestje is anders dan de 'logica' die veel mensen wel hebben.
Zoveel verhalen, ja. Maar hoeveel? De relaties die goed lopen en blijven duren, daar spreekt niemand over want dat is saai.

De meeste van die verhalen in mijn omgeving draaien zo goed als altijd om één of andere egoïst met weinig respect voor anderen. Als je op een ander moet gaan omdat uw vrouw 6 maanden geen seks wilt nadat ze UW kind op de wereld gezet heeft, dan ben je in mijn ogen gewoon een stuk vuil. Of zoals een neef van mij die weggaat bij zijn vriendin omdat hij z'n vrienden en uitgaansleven mistte na de geboorte van hun dochter. 't Kind was nog geen jaar oud. Hij kon dan een week uitgaan en een week doorbrengen met z'n dochter. Dat pastte hem beter. Loser.
 
Madam was naar de kapster, anders zou ik het inderdaad niet uitgelegd krijgen. Als madam thuis was, zou ik het ook niet gedaan hebben. Zoals je stelt, afwijkend gedrag...

Maar bon, 't is wel genoeg geweest. Het was fijn om nog eens begeerd te worden en bepaalde activiteiten aangeboden te krijgen, maar het is noch de moeite, noch het risico waard. Zal me wel focussen op het succesvol afhandelen van de scheiding eerst.

De geest is uit de fles. Kompromat is a bitch.
 
De meeste van die verhalen in mijn omgeving draaien zo goed als altijd om één of andere egoïst met weinig respect voor anderen. Als je op een ander moet gaan omdat uw vrouw 6 maanden geen seks wilt nadat ze UW kind op de wereld gezet heeft, dan ben je in mijn ogen gewoon een stuk vuil. Of zoals een neef van mij die weggaat bij zijn vriendin omdat hij z'n vrienden en uitgaansleven mistte na de geboorte van hun dochter. 't Kind was nog geen jaar oud. Hij kon dan een week uitgaan en een week doorbrengen met z'n dochter. Dat pastte hem beter. Loser.

Voor sommigen is het moeilijk om 2 dagen vooruit te denken precies.


Eigenlijk zou iedereen verplicht 5y op kot moeten zitten. Alle farsen uithalen, scheefpoepen, feesten. Door alle miserie eens gaan en beseffen wat werkt en wat niet. Om dan op zijn 25 of 30 niet het warm water denken uit te vinden en dan met zijn kop tegen de muur te lopen als er al kinderen in het spel zijn. Want het zijn toch die die altijd de pineut zijn...
 
't Is inderdaad wel veel moeite.
Gisteren was het vrij koud (8 graden) dus gewoon kort ritje met de auto gemaakt ipv een fietstocht en ergens langs de kant van de weg gezet in een rustig gebied. Daar dan wat geflikflooid. Maar achteraf natuurlijk wel extra toertje mogen rijden met ramen open om toch maar zeker geen parfumsporen in de auto te hebben, ook naar de carwash om alle zetels te stofzuigen, thuis ook nog een douche nemen, andere kleren aandoen en een wasmachine aanzetten met de gedragen kleding.

Eerlijk gezegd, ben het al beu. Ze irriteert me ook eigenlijk, tijdens het rijden ook de hele tijd blablablablabla. Mensenlief.
is dit echt? :unsure: :lol:

zoja stop er dan maar snel mee :nono:
 
Mee eens, hoe gouder de kooi, hoe schever de schaats als het ware. (En ja, er zullen zeker uitzonderingen zijn)

4j geleden het zelf gedaan, en hoewel ik alles heb.
Was ik toch eenzaam in de relatie.
In 1ste instantie was het eigenlijk niet om de sex te doen maar om gehoord te worden.
 
4j geleden het zelf gedaan, en hoewel ik alles heb.
Was ik toch eenzaam in de relatie.
In 1ste instantie was het eigenlijk niet om de sex te doen maar om gehoord te worden.
Ik vraag mij dan wel altijd af of dat aangekaart is geweest, en op een manier dat je partner het ook begrijpt dat je je eenzaam voelt en waarom dat net is, zodat je partner eerst de kans krijgt om er aan te werken.

Totaal geen aanval he, vraag me gewoon af hoe dat dan tot stand komt.
 
Ik vraag mij dan wel altijd af of dat aangekaart is geweest, en op een manier dat je partner het ook begrijpt dat je je eenzaam voelt en waarom dat net is, zodat je partner eerst de kans krijgt om er aan te werken.

Totaal geen aanval he, vraag me gewoon af hoe dat dan tot stand komt.
Ik denk wederzijds onbegrip en het onvermogen om elkaar daarin te begrijpen of te waarderen wat de andere voelt. Die zaken zijn ook niet gemakkelijker onder woorden te brengen vind ik.
 
Hoeveel relaties/huwelijken zijn er ook niet waar alles goed lijkt, of zelfs ook echt goed gaat (financieel, taakverdeling, zorg voor de kinderen, elkaar steunen, weinig of geen ruzies, ...), maar er iets ontbreekt of weggeëbd is op vlak van pure liefde en passie?

(Te) groot verschil in libido, andere wensen/noden in de slaapkamer, teveel 'van hetzelfde', geen spanning meer, ... te weinig connectie op dat vlak, waarbij één van beiden zich misschien ook niet gehoord of begrepen voelt?

En dan zijn er die het ergens anders gaan zoeken natuurlijk, zonder het gewone leventje te willen opgeven. Er zijn er ook genoeg in die situatie die braaf blijven natuurlijk.
 
Hoeveel relaties/huwelijken zijn er ook niet waar alles goed lijkt, of zelfs ook echt goed gaat (financieel, taakverdeling, zorg voor de kinderen, elkaar steunen, weinig of geen ruzies, ...), maar er iets ontbreekt of weggeëbd is op vlak van pure liefde en passie?

(Te) groot verschil in libido, andere wensen/noden in de slaapkamer, teveel 'van hetzelfde', geen spanning meer, ... te weinig connectie op dat vlak, waarbij één van beiden zich misschien ook niet gehoord of begrepen voelt?

En dan zijn er die het ergens anders gaan zoeken natuurlijk, zonder het gewone leventje te willen opgeven. Er zijn er ook genoeg in die situatie die braaf blijven natuurlijk.

Vooral uw middelste alinea verwoordt het wel waarom ik gedaan heb wat ik gedaan heb.
Allez was niet enkel op dat vlak.

En ik had dat aangegeven ja, maar voor de partner was er geen enkel issue en was alles normaal.
Die heeft zich ook vooral gestort op de mama rol. Alle begrip voor de eerste 2j, maar daarna mag er terug meer tijd zich voor zichzelf en de partner.
 
Weer de zoveelste die dacht dat zijn madam na kinderen op de wereld te zetten niet mama ging worden en blijven. Apen klimmen en vissen zwemmen, ook al wil je dat een aap zwemt en een vis klimt...
 
Weer de zoveelste die dacht dat zijn madam na kinderen op de wereld te zetten niet mama ging worden en blijven. Apen klimmen en vissen zwemmen, ook al wil je dat een aap zwemt en een vis klimt...
Wat een veralgemening is dat nu weer?
Ik ben zelf papa van 2 kinderen, mijn vrouw is mama van diezelfde 2, maar wij zijn ook nog altijd man en vrouw en het één hoeft het ander echt niet uit te sluiten.
 
Ik denk dat dat ook een beetje het gemakzuchtige is bij sommige mama's en papa's. We kunnen dit niet meer, of we kunnen dat niet meer, of dat is nu gewoon zo, ... waarbij het soms ook gewoon een kwestie van willen is hé.

Iedere situatie is anders natuurlijk. De één zijn situatie is moeilijker/complexer dan de ander, daar niet van.
 
En ik had dat aangegeven ja, maar voor de partner was er geen enkel issue en was alles normaal.
Die heeft zich ook vooral gestort op de mama rol. Alle begrip voor de eerste 2j, maar daarna mag er terug meer tijd zich voor zichzelf en de partner.
Weer de zoveelste die dacht dat zijn madam na kinderen op de wereld te zetten niet mama ging worden en blijven. Apen klimmen en vissen zwemmen, ook al wil je dat een aap zwemt en een vis klimt...
Dat er een periode is waarin de zorg voor kinderen de absolute prio krijgt is vrij logisch. Als je echter in die periode blijft zitten en dan naadloos overgaat in een andere periode (bvb. menopauze) waarin verminderd libido kan voorkomen dan kan dat toch een probleem zijn in een relatie. Als je een koppel bent en één iemand heeft een probleem met iets dan is dat sowieso een issue. Dat negeren is geen goede basis.

Trouwens @cege de vrouwen die ik als vrijgezel tegenkom zijn ook mama maar kunnen daarnaast vlotjes andere rollen aan. Denk dus niet dat het zozeer aan de persoon ligt dan wel aan de context.
 
Ik denk wederzijds onbegrip en het onvermogen om elkaar daarin te begrijpen of te waarderen wat de andere voelt. Die zaken zijn ook niet gemakkelijker onder woorden te brengen vind ik.
Je kan altijd professionele hulp inschakelen ook. Maar je moet er beiden willen aan werken.

Hoeveel relaties/huwelijken zijn er ook niet waar alles goed lijkt, of zelfs ook echt goed gaat (financieel, taakverdeling, zorg voor de kinderen, elkaar steunen, weinig of geen ruzies, ...), maar er iets ontbreekt of weggeëbd is op vlak van pure liefde en passie?

(Te) groot verschil in libido, andere wensen/noden in de slaapkamer, teveel 'van hetzelfde', geen spanning meer, ... te weinig connectie op dat vlak, waarbij één van beiden zich misschien ook niet gehoord of begrepen voelt?

En dan zijn er die het ergens anders gaan zoeken natuurlijk, zonder het gewone leventje te willen opgeven. Er zijn er ook genoeg in die situatie die braaf blijven natuurlijk.
Ik denk dat velen dan gewoon niet beseffen dat mensen groeien en veranderen, net zoals een relatie ook onderhevig is aan veranderingen (bijvoorbeeld door de komst van kinderen).

Communicatie en beiden beseffen dat eraan gewerkt moet worden en je komt al heel ver. Ik merk dat sommige mensen al snel de handdoek in de ring gooien zonder dat er echt deftige pogingen ondernomen werden om eraan te werken. Afwachten en er enkele jaren overheen laten gaan zal het probleem niet oplossen, integendeel.

Ik wijk af en dus misschien wat offtopic: mensen die we kennen zijn al samen van toen ze 16 waren. Getrouwd, huis gekocht, 2 kinderen, lap grond gekocht, enz. Plots gaan die uit elkaar want 'het gaat niet meer'. Er zijn verschillende momenten geweest (huwelijk, kinderen, bouwgrond) waarbij die als koppel toch moeten gedacht hebben: met deze persoon wil ik de wereld veroveren! Maar om de relatie te redden zijn niet veel pogingen ondernomen, zelfs geen professionele hulp. Ik kan dat dus moeilijk begrijpen. Zeker als er kinderen zijn.
 
Terug
Bovenaan