Battle Royale: the 1970's - nominaties

Weer veel te weinig vrouwen genomineerd. The Godmother of Punk mag niet ontbreken, en speciaal voor jullie een klepper van 9 minuten!


Nog even getwijfeld om Belgische vergeten trots The Chakachas met Jungle Fever te nomineren. Voor wie nog inspiratie zoekt ;)
 
Ik zou écht graag een tweede Led Zeppelin nummer nomineren maar ik blijf al weken twijfelen tussen een vijftal. Daarom gooi ik het over een andere boeg met deze tweede nominatie: Janis Ian – Stars

Nina Simone maakte er een voortreffelijke live cover van (Montreux, 1976) maar ik vind dat Janis Ian ook wat aandacht mag krijgen want ze is een goede singer-songwriter en het lied is diep persoonlijk. Hierbij een extra vrouw vertegenwoordigd in de 70s battle royale.

Sorry aan David Bowie, Bob Dylan, Pink Floyd, Deep Purple, Stevie Wonder, Joan Baez, King Crimson, CCR, Fleetwood Mac, Serge Gainsbourg, The Doobie Brothers, Funkadelic, Al Green, Mahavishnu Orchestra, Miles Davis, Herbie Hancock, Charles Mingus, Buddy Rich, Keith Jarrett, enz.
 
Wie is dat weer die hier altijd zit te klagen over te lange nummers?
Speciaal voor die persoon, 1 killer riff die gedurende 10 minuten herhaald wordt :love:


Voor mij ging het vooral tussen dit of een nummer van Pink Floyd - Animals. Als iemand anders nog wat Pink Floyd wilt nomineren plz?
 
Wie is dat weer die hier altijd zit te klagen over te lange nummers?
Speciaal voor die persoon, 1 killer riff die gedurende 10 minuten herhaald wordt :love:

giphy.gif
 
Omdat dit nummer:
  • Zomerse melancholie zo treffend muzikaal verwoordt
  • 1 van de vehementste baslijnen uit de popgeschiedenis herbergt

(& omdat ABBA toch niet kan ontbreken in een draad over seventies-muziek)


 
Weer veel te weinig vrouwen genomineerd.
Klopt! Ik voel mij als vrouw zelf vaak een buitenbeentje omdat - naar wat ik online lees dan toch - "veel" andere vrouwen liever female vocals lijken te horen, maar ik ben altijd compleet anders geweest op dat gebied. Al beluister ik sinds de laatste jaren wel enkele bands met vrouwelijke of deels vrouwelijke vocals.

Tip:
Earth & Fire - Song Of The Marching Children / Storm And Thunder (van beide de lange versies graag! Sorry @Sir.Killalot :unsure: ) / Memories

Op alternatief gebied:
Amon Düül II - Surrounded By The Stars
Amon Düül II - Green-Bubble-Raincoated-Man
Bröselmaschine - Schmetterling (wel enkel gesproken tekst)
Frumpy - Good Winds
Frumpy - When The Gypsy Was Born
Frumpy - Take Care Of Illusion
 
Dé artiest die de 70's voor mij belichaamt, is Brian Eno. Doorgebroken met de glam rock van Roxy Music, vervolgens solo vreemde art rockplaten gemaakt, gaandeweg ook nog eens ambient muziek mee doen ontwikkelen en op het eind decenniumbepalende platen geproduceerd voor David Bowie en Talking Heads.

Moeilijk om daar één bepaald nummer van te kiezen. Ga ik voor mijn absolute favoriet, The Big Ship? Kies ik voor een van die hoekige art rockpareltjes? Durf ik het aan mensen hier te onderwerpen aan het eerste nummer van Ambient 1 of zelfs Discreet Music? Uiteindelijk kies ik voor een andere topper, Baby's On Fire. Om aan te tonen aan de mannen van de zware metalen dat de echte nasty guitar shit gedaan werd door dudes met brilletjes die er uit zagen als een bibliothecaris. Absolute face melter van Robert Fripp (of Paul Rudolph die ook nog altijd volhoudt dat hij 'm ingespeeld heeft).

 
Marvin Gaye - What's going on


Aka het beste nummer aller tijden
What's going on? ---> There's a Riot Going On!

Prangend actueel, relevant en urgent. Eerbetoon aan Sly die dit jaar gestorven is en voor mij nog steeds het absolute meesterwerk van de funk.

Ook weer een kort maar krachtig nummertje :evil:

Lastige tweede keuze wel, want dit of zoveel andere nummers komen zoveel harder binnen in de context van het album waarop ze zich vertoeven...
 
Ik ging eigenlijk The Big Ship kiezen maar ik wil geen afdankertje van FlyingHorseman zijn.
Dan ging ik Humpty Dumpty kiezen maar ik wil geen afdankertje van Shiftyke zijn.
En het 26 minuten durende eerste deel van Keith Jarrett zijn Koln Concerto is misschien wat te veel gevraagd van de arme mensen hier.

Dus we gaan voor de hartverscheurende 10 minuten durende gitaarsolo van Eddie Hazel.
 
Terug
Bovenaan