Battle Royale: the 1960's - 1/8e finales (de echte)
- Onderwerp starter Kid_C
- Startdatum
PBR Streetgang
Well-known member
Ja dat is echt zoOm eerlijk te zijn had ik precies nog niet van nina Simone gehoord voor deze wedstrijdDus is dat echt zo?
FlyingHorseman
Well-known member
Ik vind de meeste prog rock enerverende wankery, waaronder zelfs een deel van het oeuvre van King Crimson (Red is wel fire) maar dit nummer is gelukkig een uitzondering. Goeie riff om mee te beginnen en ze verpesten het niet door er een pastorale suite met fluit aan vast te breien, gewoon 7 minuten blazen.
Nao Identificado vind ik ook een heel sterk nummer maar dat is subtieler, de hook is er niet meteen direct. Ik heb het album van Gal Costa al veel beluisterd maar voor mij is dat dan telkens één trip waar ik niet per se de afzonderlijke nummers van ga opzetten. Daarom is deze keer mijn stem voor King Crimson maar zet ik met de komende zonnige dagen het album van Gal Costa nog wat vaker op.
King Crimson - 21st Century Schizoid Man - 11
Gal Costa - Nao Identificado - 4
Edit: 11-4 sorry Jules
Nao Identificado vind ik ook een heel sterk nummer maar dat is subtieler, de hook is er niet meteen direct. Ik heb het album van Gal Costa al veel beluisterd maar voor mij is dat dan telkens één trip waar ik niet per se de afzonderlijke nummers van ga opzetten. Daarom is deze keer mijn stem voor King Crimson maar zet ik met de komende zonnige dagen het album van Gal Costa nog wat vaker op.
King Crimson - 21st Century Schizoid Man - 11
Gal Costa - Nao Identificado - 4
Edit: 11-4 sorry Jules
Laatst bewerkt:
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
11-4 dus
Edit: zal proberen om het in de toekomst iets vriendelijker te formuleren.
Edit: zal proberen om het in de toekomst iets vriendelijker te formuleren.
Laatst bewerkt:
willydrama
Well-known member
Beetje WK gevoel, paar landen steken door stom toeval topploegen voorbij. Volstrekt oninteressante nummers met in hun genre veel betere tracks.
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
Ergens snap ik u punt maar prog is een genre dat ik zo hard aan 70's link dat King Crimson toch echt wel straf is? Meer pionier kan haast niet
Gatekeepers gonna gatekeep.
Om dan uiteindelijk toch gewonnen tegen worden door de Dechamps van de muziek, The Beatles.
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
The Beatles - While My Guitar Gently Weeps - 1
Pierre Henry - Psyché Rock - 0
youtube.com
Beide tracks hebben voor mij een grote gelijkenis: beide zijn ze het product van het idee dat de studio ook een instrument is. En is dat een boeiend idee dat in de jaren 60 tot baanbrekende dingen geleid heeft? Absoluut, met het heengaan van Brian Wilson is dat nog maar eens in de verf gezet (ik zou mijn stem niet wijzigen maar de uitleg van kenners als Blaute Jean en Didden Marc helpt het te snappen). Maar die studio als instrument wordt wel 2 keer heel anders ingevuld.
The Beatles hanteren hier voor mij de studio als een soort slijpmachine voor hun diamant: ervoor zorgen dat alles goed klinkt, een strakke compositie vormt en dat alle elementen samen komen in een machtig geheel. Harrison was een geweldige zanger en gitarist op dit nummer, net als Lennon ook top gitaar kon spelen. En die studio maakt het mogelijk om iemand als Clapton er nog eens over te laten soleren en dat allemaal van elkaar te kunnen onderscheiden. Mccartney en Starr maken het af.
Pierre Henry hanteert eerder het "what does this button do" principe. En dat vind ik vooral enerverend want dat leid tot een ongeleid projectiel waarbij alles wat die studio aankan tegelijk in de mix wordt gegooid. En het is die chaos en rommeligheid die aan het eind helemaal ontspoord en mij gewoon op de zenuwen gaat werken. Eigenlijk lijkt het alsof Henry de controle verliest over die studio die als instrument dient. En dat zou niet mogen.
Pierre Henry - Psyché Rock - 0
Beyond Gaming Battle Royale: 1960's
Teile deine Videos mit Freunden, Verwandten oder der ganzen Welt
youtube.com
Beide tracks hebben voor mij een grote gelijkenis: beide zijn ze het product van het idee dat de studio ook een instrument is. En is dat een boeiend idee dat in de jaren 60 tot baanbrekende dingen geleid heeft? Absoluut, met het heengaan van Brian Wilson is dat nog maar eens in de verf gezet (ik zou mijn stem niet wijzigen maar de uitleg van kenners als Blaute Jean en Didden Marc helpt het te snappen). Maar die studio als instrument wordt wel 2 keer heel anders ingevuld.
The Beatles hanteren hier voor mij de studio als een soort slijpmachine voor hun diamant: ervoor zorgen dat alles goed klinkt, een strakke compositie vormt en dat alle elementen samen komen in een machtig geheel. Harrison was een geweldige zanger en gitarist op dit nummer, net als Lennon ook top gitaar kon spelen. En die studio maakt het mogelijk om iemand als Clapton er nog eens over te laten soleren en dat allemaal van elkaar te kunnen onderscheiden. Mccartney en Starr maken het af.
Pierre Henry hanteert eerder het "what does this button do" principe. En dat vind ik vooral enerverend want dat leid tot een ongeleid projectiel waarbij alles wat die studio aankan tegelijk in de mix wordt gegooid. En het is die chaos en rommeligheid die aan het eind helemaal ontspoord en mij gewoon op de zenuwen gaat werken. Eigenlijk lijkt het alsof Henry de controle verliest over die studio die als instrument dient. En dat zou niet mogen.
SnakeGodRovinin
Well-known member
The Beatles - While My Guitar Gently Weeps - 3
Pierre Henry - Psyché Rock - 0
Pierre Henry - Psyché Rock - 0
The Beatles - While My Guitar Gently Weeps - 4
Pierre Henry - Psyché Rock - 1
Pierre Henry - Psyché Rock - 1
Mr.Fingers
Well-known member
The Beatles - While My Guitar Gently Weeps - 6
Pierre Henry - Psyché Rock - 2
Pierre Henry - Psyché Rock - 2
