Nog een goede 3 weken en dan staat mijn 5e marathon op de planning: Brugge
Ze zijn slim geweest om het parcours wat aan te passen door die saaie lange strook richting de zeedijk van Zeebrugge weg te halen.
In Rotterdam eerder dit jaar wou ik onder 3u finishen en dat is me net gelukt.
Nu mik ik tussen de 2u50 en 2u55.
Ik was al enkele weken super bezig tot het noodlot opeens toesloeg op 31 augustus.
Tijdens een interval training werd ik aangereden door de uitstekende aanhangwagen van een auto juist onder de knieholte aan de achterkant.
Het was op een smalle geasfalteerde boerenbaantje zonder fietspad waar de chauffeur bij het inhalen niet genoeg uitweek.
Ik vloog een meter vooruit en landde op mijn staartbeen op het grasgedeelte tussen het asfalt en de gracht.
De chauffeur stopte onmiddellijk en bood hulp aan voor alle duidelijkheid. Geen vluchtmisdrijf.
Ik had behoorlijk wat pijn en stappen lukte moeilijk.
Naar spoed geweest voor een foto en echo waar de dokter zei dat er een spierscheurtje te zien was.
1 week op krukken en 4 weken revalideren.
Als sportman is het heel erg pijnlijk om al uw werk, energie, tijd, ... in de vuilbak te zien verdwijnen in een fractie van een seconde. Na 48u zag je de blauwe bloeduitstorting plekken.
Het herstel ging echter zeer snel en na een consultatie een week later zei de dokter dat ik nog 1 week mij rustig moest houden en dan weer lichtjes opnieuw mag hervatten. Geen spierscheur maar een verrekking dus.
In die 2 weken ben ik een paar keer naar fitness geweest (crosstrainer) en gaan zwemmen in de plaats.
Tijdens het lopen voelde ik niks meer van last op mijn staartbeen na. Het enige jammere was de conditievorm die ik toen had. Weer 5 stappen achteruit.
We zijn nu een week later en de progressie is significant. Exact 1 week geleden 11km met een gemiddelde hartslag van 146 aan 12,1km/u.
Vanmorgen 19km aan een gemiddelde hartslag van 149 aan 13,7km/u.
Ik heb bijna weer mijn oude vorm terug en weer erg hoopvol in een goede afloop binnen 3 weken.