Ik zou graag eens zien hoe die hele gasbeurs en bij uitbreiding elektriciteitsmarkt werkt, want uiteindelijk zijn die variabele contracten wel bepaald door die TTF. Zijn dat mensen in loondienst van engie,eneco, luminus etc die aan 10K per maand aan hun computer bieden op gas, of hoe gaat dat juist? Is het gas al niet eerder aangekocht en worden we niet gewoon allemaal geript op basis van een koers op de spotmarkt? Het is moeilijk te vatten, net zoals het moeilijk te vatten is dat bepaalde leveranciers zogenaamd 100% groene stroom leveren en daar zelf een absurde betalende optie van maken, maar het net geen onderscheid kan maken tussen jou of je buurman.
De energiemarkt is heel complex. Stellen dat het gewoon wat bieden op gas is en 10K per maand verdienen, is hetzelfde als zeggen dat een stieleman enkel wat leidingen moet kunnen aansluiten en u dan een factuur stuurt van 10K.
Naar mijn mening zijn er een aantal mensen geld aan het verdienen als slijk op kosten van de bevolking, op basis van paniekvoetbal op de markten. Hoewel er eigenlijk wel gas genoeg is.
Ah, maar hier wordt het simpel en hoef je niets van de markten te begrijpen.
Eigenlijk is het gewoon een rekensom:
Bekijk hoeveel gas er minder uit Rusland binnenkomt
Bekijk hoeveel gas er meer van andere oorsprong binnenkomt (kortweg: Noorwegen, LNG, pijpleidingen met Noord-Afrika & eigen productie in de EU)
Bij ongewijzigde vraag klopt die rekensom niet en zit je met een tekort. Meer gas uit Rusland is geen optie. En meer gas van andere oorsprong is geen optie, omdat daar alles al gemaximaliseerd is. Blijft over als oplossing: een verlaging van de vraag.
Stockages hebben een invloed maar zijn niet meer dan een buffervat. Je hebt het buffervat deze zomer nog kunnen aanvullen omdat er nog wat gas uit Rusland kwam (en komt). Trek het buffervat deze winter leeg, en je kan het volgende zomer niet meer opvullen, tenzij opnieuw die vraag naar beneden gaat.
Neem nu die sociale contracten. Het tarief is begrensd voor de gebruiker, maar het loopt wel via een leverancier. Hoeveel rekent die leverancier in werkelijkheid? Voor hetzelfde geld wordt de overheid (belastingbetaler)hier even hard geript als bij de Avrox-deal.
Sociaal tarief is een strop rond de nek van leveranciers.
Een leverancier kan niet op de markt gaan en zeggen: hey, ik heb 20% sociale tarieven in mijn portfolio, dus ik wil 20% van mijn gas/elektriciteit kopen aan een lage prijs. Nee, die koopt alles in aan marktprijzen. En verkoopt het vervolgens goedkoop door aan eindverbruikers met sociaal tarief.
Het verschil tussen het sociaal tarief en de werkelijke tarieven wordt gedragen door de overheid. Maar de overheid betaalt de gemaakte kosten pas achteraf terug aan de leverancier (en iedereen weet dat de overheid een slechte/late betaler is). Hoe groter het verschil tussen sociaal tarief en marktprijs, en hoe groter het aantal mensen dat geniet van het sociaal tarief, hoe meer geld leveranciers moeten voorschieten en hoe groter de impact op hun cashflow.
Tot 1 januari werden de fondsen hiervoor verzameld via de federale bijdrage van de CREG, te vinden op je eindfactuur. Sinds 1 januari is de federale bijdrage vervangen door een bijzondere accijns. Kleine uitsmijter: op de federale bijdrage was geen BTW verschuldigd, op een bijzonder accijns wel.