En die meer input had toch aangekocht kunnen worden door meer geld op tafel te smijten?
Was het maar zo simpel.
Flexibiliteit in de input zit vooral in LNG. Het aanbod op de wereldmarkt kan je niet zomaar verhogen naar eigen goeddunken. Europa staat in concurrentie met andere afnemers om de beperkte hoeveelheid LNG op de wereldmarkt te kopen. Vooral Azië (Japan, deels ook China) is een kapitaalkrachtige concurrent die je enkel uit de markt duwt door recordprijzen te betalen (zoals sinds begin dit jaar het geval is).
Want vergis je niet. Europa zuigt nu alle LNG naar zich toe in een poging om de stockages gevuld te krijgen. We doen dit zonder ons een moer aan te trekken van niet-Europese landen. Pakistan staat op de rand van een energiecrisis, Brazilië ziet een dip in de vraag omdat deze prijzen onbetaalbaar zijn voor hen, etc. Enkele maanden geleden zijn er cargo's naar Europa gekomen met ladingen die eigenlijk reeds verkocht waren aan andere landen. Maar voor de LNG-shippers was er meer winst te halen door hun cargo op de spotmarkt in Europa te verkopen en de boeteclausule uit de long term contracts te betalen, dan om hun contracten na te komen.
Je gaat me niet wijsmaken dat de gasmarkt zo verstrengeld in elkaar zit dat er helemaal geen manoevreerruimte in zit?
Ik snap dat de aanvoer beperkt is, maar dit is in mijn ogen nog steeds te wijten aan geen toekomstgerichte aankopen.
Als de aanvoer zo beperkt zou zijn als jij impliceert, is er nooit ruimte om de gasreverves aan te vullen.
Europa heeft zich inderdaad laten verleiden tot het inruilen van long term oil indexed contracts naar short term gas indexed contracts, en dat heeft Europa (en de consument) enige tijd geen windeieren gelegd met lage energieprijzen.
De vraag is in hoeverre die long term contracts ons hadden geholpen wanneer Rusland toch te pas en te onpas Force majeure inroept om de tanende leveringen te rechtvaardigen. Zullen nog pittige rechtbankdiscussies worden.
De invoer is altijd beperkt geweest, maar in evenwicht met de consumptie. Neem echter één van je belangrijkste supply-routes weg en je systeem gaat altijd in onbalans. Een compleet wegvallen van Noors gas zou Europa ook in een energiecrisis duwen. Een compleet wegvallen van Noord-Afrikaans gas zou hetzelfde doen. Een compleet wegvallen van LNG zou hetzelfde doen. Een compleet wegvallen van Russisch gas doet het nu.
Zo zou je bvb een gaselektriciteitscentrale kunnen afzetten indien een andere centrale op die moment (waarschijnlijk) duurdere elektriciteit kan aanleveren (ik zeg maar wat, windmolens die ze soms stilleggen door te groot aanbod, een kerncentrale die niet op 100% vermogen werkt, heck, een bruinkoolcentrale in duitsland die even wat minder produceert omdat er toch genoeg is, ook het
affakkelen van teveel gas gebeurt). Maar zoals hieronder aangegeven is dat nooit de meest economisch rendabele beslissing.
Hindsight is a beautiful country.
Gascentrales zijn bij uitstek de leverancier van de flexibiliteit die een elektriciteitssysteem nodig heeft. Enkel andere, meer vervuilende, fossiele brandstoffen kunnen die rol overnemen. Remmen op gascentrales had vorig jaar dus sowieso geleid tot hogere elektriciteitsprijzen en meer uitstoot. Dat had je toen -zonder de kennis van verminderde Russische leveringen, zonder de kennis over historische lage niveaus van stuwmeren in heel Europa in 2022, etc- nooit verkocht gekregen aan de publieke opinie.
Dit artikel impliceert nochtans dat de lege gasreverves eerder (deels) aan de gasbedrijven toe te schrijven is:
Dat artikel gaat over de summer/winter spread. In essentie is een stockage vullen een vorm van arbitrage. Aankoopprijs gas in de zomer + kosten stockage < verkoopprijs gas in de winter, en dan is er een incentive om een stockage te vullen (dit is een hele simpele voorstelling want je kunt uren spreken over alle aspecten van een stockage, en om dat te optimaliseren werk je eigenlijk best met complexe rekenmodellen).
Wat dat artikel stelt is dat op dat moment (februari) de spotprijs voor gas hoger was dan op de termijnmarkt. Wat een incentive is om gas uit stockage te halen in plaats van te injecteren. Wat niet abnormaal is in februari aangezien dit nog volop withdrawal-season is.
De commissie heeft nu bepaald dat stockages 80% gevuld moeten zijn doorheen Europa. Andere landen zoals Frankrijk hebben al jaren zo'n verplichting. En de summer/winter spread is al een hele tijd in z'n normale plooi gevallen (lagere prijzen nu dan op de termijnmarkt voor winterperiode) waardoor er sowieso, los van verplichting, een incentive is om de stockages te vullen.
Dat je niet gewoon de kraan van je vat kan opendraaien en vullen tot het vol is, snap ik ook wel, maar alles afschuiven op input/output lijkt me toch ook wat kort door de bocht...
Europa zal altijd afhankelijk zijn van niet-Europese landen voor z'n energievoorziening. Een te grote afhankelijkheid opbouwen van Russisch gas blijkt nu een foute beslissing te zijn geweest. Maar om dit te compenseren verhogen we nu onze afhankelijkheid van andere landen (US, Azerbeidjan, aanschurken (sic) bij enkele landen uit het Midden-Oosten etc).
Trekken we volop de kaart van een andere energievoorziening dan zijn we weer afhankelijk van andere landen. Zonnepanelen zonder China? Gaat niet snel gebeuren. Batterijen zonder Afrikaanse grondstoffen? Windmolens?
Het enige wat je als continent kan doen is zo veel mogelijk diversifiëren in je energievoorziening en je verbruik naar beneden proberen halen. Maar maak je geen illusies, er zijn geen makkelijke oplossingen. En Europa gaat afzien.
