500.000 langdurig zieken in België

[contextbinder]

Praktisch voorbeeld bij werkgever:

Diegene die de administratieve documenten voor verzending opmaakt (paklijst, aflevernota etc.) moet telkens ook het gewicht van de goederen invullen - nu zijn er bepaalde onderdelen die 2 triljard keer terugkeren gedurende de 15 jaar dat ze er al werkt. Hoe vul je dat gewicht van dat artikel nu in - juist, je vraagt het aan je collega en noteert het antwoord.

Voila, zo wordt je depressief en krijg je een burn -out, als kers op de taart ontwikkeld die collega een drankprobleem en voor je het weet heb je een gat in de begroting dat nooit meer dicht geraakt.

 

[Sylverscythe]

Ik denk aan decoratieve elementen, entertainen van de kinderen ( die mogen zich best wel eens vervelen), deelnemen aan allerhande extra activiteiten in sportclubs, scholen, etc. Als ik kijk naar mijn moeder die letterlijk alles strijkt en elke week alles verzet om te kunnen afstoffen. Als je dan zegt "maar je moet dat toch niet doen?" dan krijg je "maar als ik het niet doe wie gaat het dan doen?". Terwijl dat eigenlijk gewoon niet nodig is. Maar die is nu in de 60 en ik denk niet dat die ooit voor 22:00 in de zetel kan zitten, om dan prompt in slaap te vallen.

Is dat niet een beetje combinatie van "vroeger" met vrouw aan de haard en actief in het verenigingsleven, met "nu" waar die ook voltijds werkt?

Ik weet nu niet of die worden gecombineerd in die mate bij moderne tweeverdieners eerlijk gezegd. Het verenigingsleven bloedt dood, mensen lopen gefrustreerd wanneer de school ongepland sluit, ... Puur een anekdote, maar het zeer weinige dat bij ons wordt gestreken, strijk ik. Maar feit is dat vrouwen zich gemiddeld die zaken meer aantrekken, wat eerlijk gezegd vaak wel een goede zaak is denk ik hoor.

 

[contextbinder]

Ik denk aan decoratieve elementen, entertainen van de kinderen ( die mogen zich best wel eens vervelen), deelnemen aan allerhande extra activiteiten in sportclubs, scholen, etc. Als ik kijk naar mijn moeder die letterlijk alles strijkt en elke week alles verzet om te kunnen afstoffen. Als je dan zegt "maar je moet dat toch niet doen?" dan krijg je "maar als ik het niet doe wie gaat het dan doen?". Terwijl dat eigenlijk gewoon niet nodig is. Maar die is nu in de 60 en ik denk niet dat die ooit voor 22:00 in de zetel kan zitten, om dan prompt in slaap te vallen.

Soms werkt de maatschappij het nu eenmaal in de hand: dochter van goede vriendin speelt voetbal, ze is 8 jaar en speelt bij de U10: dat zijn 3 trainingen en 1 match per week - en behoudens de match allemaal onhaalbare uren met een normaal werkrooster. Hoe die trainers dat doen is mij ook een raadsel trouwens. Waarom geen 5 trainingen en 2 matchen vraag ik me af, bij voorkeur interprovinciaal met wat verplaatsingen van meer dan 1 uur.

 

[JPV]

Daarbij mogen wel enige nuances gemaakt worden dat dat minder met seksisme te maken heeft maar met zéér praktische redenen:

de nuance die je vergeet is natuurlijk wel dat een aantal andere zaken die ook voor grotere kosten zorgen wél in rekening genomen werden of als randfactoren vermeld werden, terwijl het feit dat vrouwen niet getest werden vaak gewoon een extra kost is die niet de moeite gevonden werd om in rekening te nemen of zelfs maar te vermelden. Bij wijze van spreken wordt een allergie wél vermeldt als risico, het feit dat je een vrouw bent (en dus het geneesmiddel niet getest werd, werd niet vermeld)

Nu er zitten ook wel wat wetenschappelijk "foute" redeneringen achter bijvoorbeeld dat mannen en vrouwen biologisch per se gelijk zijn op voortplanting na, maar dat horen sommige feministen/mensen ook niet graag)

ik ken geen noemenswaardige feminist die poneert dat vrouwen en mannen gelijk zijn op voortplanting na, wel dat ze gelijkwaardig zijn. Grot verschil.

Want tegelijkertijd werken vrouwen al vaker deeltijds, hebben ze toegang tot een extra verlofstelsel (en niet onterecht overigens), gebruiken vaker ouderschapsverlof, ... ik vind niet dat het een "evidentie" is/moet zijn dat vrouwen vaker langdurig ziek zijn dan mannen (voor 2009 was dat blijkbaar omgekeerd, deels natuurlijk ook omdat vrouwen toen vroeger eerder op pensioen mochten blijkbaar).

ouderschapsverlof maakt niet noodzakelijk een leven gemakkelijker, wel gemakkelijker om gezin te combineren met werk. Maar de combinatie gezin met werk kan nog altijd lastiger zijn dan werk alleen.

 

[the_fox]

Hoe is die ‘ten laste’ gedefinieerd? Voor hetzelfde geld staan de kinderen bij de papa opgegeven omdat die een hoger loon en dus hogere korting op zijn bedrijfsvoorheffing geniet.

En in hoeveel gevallen valt dat voor?
Bij gehuwden, wettelijk samenwonenden, fiscaal co-ouderschap & alleenstaande moeder (ik had eerst ouder getypt wat logisch is in de discussie enkel op moeder slaat, maar dit is duidelijker) is dat kind altijd ten minste deels ten laste van de moeder en zal meegeteld worden. Dus kan enkel bij feitelijk samenwonenden of co-ouderschap zonder dat het discaal co-ouderschap is.

Bij mijn weten bestaan hier geen publieke cijfers over, dusja...

 

[JPV]

Soms werkt de maatschappij het nu eenmaal in de hand: dochter van goede vriendin speelt voetbal, ze is 8 jaar en speelt bij de U10: dat zijn 3 trainingen en 1 match per week - en behoudens de match allemaal onhaalbare uren met een normaal werkrooster. Hoe die trainers dat doen is mij ook een raadsel trouwens. Waarom geen 5 trainingen en 2 matchen vraag ik me af, bij voorkeur interprovinciaal met wat verplaatsingen van meer dan 1 uur.

Wat is een normaal werkrooster? Voltijds, of een werkrooster waarbij je kinderen met werk kan combineren?

Veel mensen willen per se beide voltijds (in de zin van 9-5) én dan nog eens niet vlakbij huis werken. Dat dit héél moeilijk is in combinatie met een gezin, is logisch. Dat is het altijd al geweest. Zoon doet maximaal 4 baskettrainingen, 2 atletiektrainingen en 1 basketwedstrijd per week. Maar als het voor ons of hem eens niet gaat, dan gaat hij niet (de circusclub dat hij erbij wou doen, is ondertussen al afgelast)

 

[JPV]

En in hoeveel gevallen valt dat voor?
Bij gehuwden, wettelijk samenwonenden, fiscaal co-ouderschap & alleenstaande moeder (ik had eerst ouder getypt wat logisch is in de discussie enkel op moeder slaat, maar dit is duidelijker) is dat kind altijd ten minste deels ten laste van de moeder en zal meegeteld worden. Dus kan enkel bij feitelijk samenwonenden of co-ouderschap zonder dat het discaal co-ouderschap is.

Bij mijn weten bestaan hier geen publieke cijfers over, dusja...

klopt niet hoor. Op de belastingsbrief wordt het fiscaal voordeel altijd bij de persoon met het grootst belastbaar inkomen geteld, omdat dit het maximale voordeel geeft. Je kan dat zlefs niet aanpassen (tenzij natuurlijk bij fiscaal co-ouderschap of andere situaties van scheiding tussen 2 ouders).

(het fiscaal voordeel van de bedrijfsvoorheffing, die maar een voorlopig voordeel is, kan wél zoals de ouders dat zelf willen toegewezen worden aan de partner die ze kiezen, maar dat is maar een voorlopig voordeel)

 

[the_fox]

klopt niet hoor. Op de belastingsbrief wordt het fiscaal voordeel altijd bij de persoon met het grootst belastbaar inkomen geteld, omdat dit het maximale voordeel geeft. Je kan dat zlefs niet aanpassen (tenzij natuurlijk bij fiscaal co-ouderschap of andere situaties van scheiding tussen 2 ouders).

(het fiscaal voordeel van de bedrijfsvoorheffing, die maar een voorlopig voordeel is, kan wél zoals de ouders dat zelf willen toegewezen worden aan de partner die ze kiezen, maar dat is maar een voorlopig voordeel)

Voor het fiscaal deel van de bedrijfsvoorheffing klopt dit idd, je vult dit in in vak 1030 van de gemeenschappelijke aangifte en de fiscus past de vermindering toe op het hoogste loon.

Maar is dit ook van toepassing op de voorwaarden van riziv?
[edit] Je hebt gelijk, ik was fout. RIZIV/RVA beschouwt je nooit als "met gezinslast" als je partner nog werkt blijkbaar.

 

[zarathustra]

Soms werkt de maatschappij het nu eenmaal in de hand: dochter van goede vriendin speelt voetbal, ze is 8 jaar en speelt bij de U10: dat zijn 3 trainingen en 1 match per week - en behoudens de match allemaal onhaalbare uren met een normaal werkrooster. Hoe die trainers dat doen is mij ook een raadsel trouwens. Waarom geen 5 trainingen en 2 matchen vraag ik me af, bij voorkeur interprovinciaal met wat verplaatsingen van meer dan 1 uur.

Mja het belgische is dan natuurlijk wel dat het gezin moet wijken voor het werk.

Wij werken ook beide voltijds, kinderen hebben een activiteit dinsdag 16-19, donderdag 16-18 en vrijdag 16-17. Met goede afspraken en vooral werkgevers die beseffen dat als je werknemers wil tussen de 25 en 50 je ook wat moet meewerken is dat allemaal niet echt een probleem.

 

[Vega]

Nu zoals ik zei dat zou een extreem zijn. Beter zou zijn om die mens eerst andere mogelijkheden te geven, zoals ander werk, of minder werk, of deeltijds werk, of hetzelfde werk maar anders ingedeeld. En ander werk kan heel vaak wel, soms denkt men "het werk is toch altijd hetzelfde daar kunnen ze niks aan wijzigen", is niet altijd waar, verre van: als ge tegen de verkoopsafdeling zegt "verkoop minder van deze shitprojecten" of "stop dit contract want die klant is een lastige klant", "als die ene klant problemen heeft laat ze dan bellen naar X want Y is overbelast" of "vanaf nu is klantendienst alleen nog in de voormiddag bereikbaar" of "vanaf nu alles via mail, telefoons alleen via de receptie die niet doorschakelen" om maar wat op te noemen, dan kan dat in 1 mailtje opgelost zijn. Zijn gewoon business beslissingen @Vega

Die collega werd wel degelijk aangeboden om al eens te proberen halftijds te komen werken, is daar niet op willen ingaan (alé, als je dat tenminste gelooft hé).

Je blijft maar in hetzelfde verhaal => De werkgever is de enige die de situatie van een werknemer kan aanpassen. Dat is dus niet hé... Één van onze collega's die dezelfde job doet als die collega die bij ons gecrasht is werkt 4/5e, heeft in verhouding met de andere 2/3 collega's veruit het minste aantal dossiers (in vergelijking met de topper zit ze ongeveer aan 40% van zijn dossiers, stel dat we haar aantal dossiers zouden extrapoleren naar een voltijds schema). Ze hoeft ook de algemene mailbox niet echt in't oog te houden, dat doen die andere 2/3 collega's, nieuwe schade-aangiftes per telefoon komen pas als "last resort" bij haar terecht, etc... Die persoon met veruit het minste aantal dossiers, minste verantwoordelijkheden, etc... is wel de collega met het meeste stress. Ze hoeft nog maar het woord "deadline" te horen of ze krijgt al een migraineaanval.

Niet dat daar iets mis mee is, elke werknemer is nu eenmaal anders, maar ik geef dit maar mee als voorbeeld om te schetsen dat de werkgever maar zoveel faciliteiten kan voorzien voor iemand, soms ligt "het probleem" wel degelijk gewoon bij een werknemer.

Ik denk dat de maatschappelijke druk nu eenmaal het hoogst is op vrouwelijke schouders. En dan mag je ook het hormonale aspect na een bevalling en de mogelijke complicaties niet onderschatten. De vrouw moet voortaan een gezinsleven combineren met een job daar waar de vrouw vroeger eerder thuis zat of deeltijds werkte. De maatschappij is daar nog niet volledig op aangepast.

Ik heb 3 vriendinnen die in een langdurige burnout terechtgekomen zijn zodra er meerdere kleine kinderen waren en ze na hun bevallingsverlof opnieuw aan het werk gingen. Ik hoor van alle 3 dat je de hormonale impact op uw mentaal welzijn na een bevalling niet mag onderschatten, moet zijn dat dit iets is dat hun psycholoog benadrukt heeft.
Hoe je het ook draait of keert, in de meeste gezinnen zal de vrouw nog altijd het kloppend hart van het gezin zijn en zal de zorg/huishouden/administratie eerder 70-30 zijn ipv 50-50.
Ik heb in een opleiding gezien dat ‘het aantal zwevende lijstjes in uw hoofd/losse blokjes aan to do’s’ u richting een burnout duwen. Kan mij inbeelden dat een vrouw meer lijstjes heeft dan een man. Ik hoor jonge mama’s zeggen dat ze het gevoel hebben dat ze continu ‘aan’ moeten staan en er weinig ruimte is voor zelfzorg. Je hebt naast lijstjes van uw job, lijstjes in het huishouden en vooral van de jonge kinderen.

1 van die 3 vriendinnen was na maandenlang borstvoeding van een tweeling ook gewoon fysiek op, haar bloedwaarden waren dramatisch slecht, dat lichaam was letterlijk leeggezogen. Een andere had ernstige bekkenbodem-klachten na een 3e kind waardoor ze sowieso al een dik jaar out was naast de postnatale depressie.

Het is niet omdat een vrouw statistisch langer leeft dat zij minder risico’s kent in haar leven..

Ik ga iets zeer controversieels zeggen en kan allicht zeer gemakkelijk als seksist bestempeld worden maar ga het toch even doen. Voor mij is een vrouw ook nu eenmaal niet hetzelfde als een man. We hebben bij ons op kantoor ongeveer 50/50 mannen en vrouwen en het is vrij frappant dat beide "groepen" gewoon hun eigen gemiddelde sterktes en zwaktes hebben, op zich ook niets mis mee.

Één ding dat opvalt (naast de verschillende positieve zaken) is dat de vrouwen over het algemeen aanzienlijk stressgevoeliger zijn en over het algemeen nogal snel een negatieve kijk op zaken kunnen hebben en elkaar daar ook in "meetrekken". Dit is iets wat we veel minder zien bij de mannen van het kantoor. En het zijn net de vrouwen die een gezin hebben/kinderen hebben die het meest stressbestending zijn op kantoor. De "jeugd" of de vrouwen die niet meer met kinderen/huishouden moeten rekening houden zijn vaak het meest gevoelig aan stress.

Dat terzijde denk ik dat over het algemeen vrouwen het inderdaad zwaarder te verduren hebben dan pakweg 30-40 jaar geleden. Toen was het nog normaal dat de man carrière zou maken en de vrouw vooral voor de kindjes en het huishouden zorgde, vandaag de dag kan je allebei gewoon carrière maken maar is over het algemeen toch nog de vrouw die het meeste doet voor de kindjes (denk ik). Schoolvoorbeeld is het weer gaan werken na moederverlof, dat is zo zwaar... Mensen denken dat het peanuts is om even 4 maanden niet te werken, ondertussen bevallen, een baby opvoeden en hupsa, weer gaan werken. Mijn zus woont in Zweden en het is daar abnormaal als je als moeder niet minimum 6 maanden thuisblijft (is ook de periode dat je vergoed wordt van moederschapsrust, vader krijgt ook 6 maanden, er kan overdracht zijn van deze periodes van de ene naar de andere, maw kan je als 1 persoon max. 1 jaar thuisblijven om voor je kind te zorgen).

 

[Five-seveN]

Die collega werd wel degelijk aangeboden om al eens te proberen halftijds te komen werken, is daar niet op willen ingaan (alé, als je dat tenminste gelooft hé).

Van u kan ik niks meer geloven.

Uw hele verhaal begint met “er was geen enkele indicatie waaraan de firma had kunnen zien dat het niet goed ging, wij doen evaluaties enzovoort en uit niets bleek dat er stress was! Al het werk was perfect sociale activiteiten enz niemand zag dat aankomen!!”.

Vervolgens als we wat gaan peuteren blijkt dat gij en nog 3 collega’s wisten dat hij stress had.

Vervolgens komt ge nu weer af met “we hebben hem aangeboden halftijds te werken” dat is dus in feite al aanbieden om hem half te ontslaan. Zonder er enige indicatie was dat iets niet goed liep!

Nee hou op man, please.

 

[Vega]

Van u kan ik niks meer geloven.

Uw hele verhaal begint met “er was geen enkele indicatie waaraan de firma had kunnen zien dat het niet goed ging, wij doen evaluaties enzovoort en uit niets bleek dat er stress was! Al het werk was perfect sociale activiteiten enz niemand zag dat aankomen!!”.

Vervolgens als we wat gaan peuteren blijkt dat gij en nog 3 collega’s wisten dat hij stress had.

Vervolgens komt ge nu weer af met “we hebben hem aangeboden halftijds te werken” dat is dus in feite al aanbieden om hem half te ontslaan. Zonder er enige indicatie was dat iets niet goed liep!

Nee hou op man, please.

We boden hem aan om weer halftijds te komen werken nadat hij gecrasht was, duh...

Als je niets gelooft van wat ik zeg, prima, je volste recht, hou dan aub ook op met @Vega te benoemen hé

 

[cege]

Aan welke zaken denk je dan, want ik zou denken dat de was en de plas gewoon moeten gedaan worden en dit vaker bij vrouwen terecht komt. Je kan dan discussiëren dat "een man" sneller tevreden is hoe alles erbij ligt, mede omdat dat minder als zijn verantwoordelijkheid wordt gezien, dat wel.

Ik heb toch ook de indruk dat er veel vrouwen aan zelf sabotage doen. Er loopt hier ook zo'n geval rond.

De madam is 1y thuis geweest met ouderschapsverlof. Ik was full time aan het werken en was 3-4d per week thuiswerk. Op den duur was mijn ritme als volgt. Opstaan om 6.45, ochtend shift, 2 kinderen naar school doen, 1 naar creche doen. Thuis om 8.45. Opruimen van ontbijt. Beginnen werken om 9.00, tot 18.00. Tussendoor alles mise en place om te kunnen koken. Meestal moest de madam in de oven steken of gewoon rijst koken of zo. Eten om 18.00. Dan in bed steken, afruimen en opruimen en tegen 19.30 in de zetel. Dan emails en alle betalingen/admin regelen.

Ik deed ook de boodschappen, vuilzakken, alles in de tuin, planten water geven, met de kinderen gaan zwemmen, de helft van de was, 80% van de droogmachines en was plooien, ... bijna het hele huishouden dus.

En wat deed de madam ? Tijd wegpissen aan zinloosheid. Het weekend volproppen met activiteiten en daar alles voor plannen. Activiteiten die je perfect kunt weglaten. We hebben een tuin van een halve hectare. We moeten niet elke speeltuin van Vlaanderen bezocht hebben in de zomer. De vaatwasser hervullen want ik doe dat niet juist. Was herwassen want ik doe dat niet juist. 2x per week met vriendinnen s avonds gaan eten (yeey, avondshift helemaal alleen), 1x naar haar hobby, 2x naar de fitness in de week.

Haar bezighouden met kinderkleren die te klein zijn te verkopen voor 1 euro en daar dan 8h per dag mee bezig te zijn en dan 17 no shows te hebben en mogen zagen achter geld.

Dan heb ik wel eventjes aan de bel moeten trekken.

Nu werken we weer alle 2, dus veel van die zinloosheid is automatisch verdwenen wegens tijdsgebrek. Maar het blijft toch een oefening om "sjoeke, denk eens aan jezelf en stop met die dommigheden". Case in point. Haar broer dumpt zijn madam (Haar schoonzus dus) en ze ligt dagenlang te bleiten en "wil dat oplossen voor haar" "je verwaarloost je vent en kinders omdat je broer zijn madam voor whatever reden dumpt".

 

[iamhollywood]

Van het puur operationele zoals boodschappen doen/koken/dweilen etc gaat een mens geen burn out krijgen. Wel van de zwevende lijstjes en blokjes in uw hoofd die onrust scheppen en u wakker houden. Dingen die je moet gaan organiseren/opvolgen. En dat zal qua huishouden/kinderen vaker traditioneel de vrouw zijn. Om paar domme vben te geven. Hoeveel mannen kennen er hier de exacte maat van hun kinderen en weten wanneer welke kledingstuks vervangen moeten worden? Maken de boekentas/valies (in ons geval luiertas) van de kinderen? Bedenken de instructies van de poetshulp? Maken de volledige boodschappenlijst? etc
Het is een opeenstapeling van, en ja daar zitten vaak klein onnozel prullen tussen maar veel kleintjes vullen op den duur een overvolle emmer. Doe daar voor sommigen nog verbouwingswerken bij, een lastige zwangerschap/nasleep, misschien een ziek familielid en een job vol lijstjes en blokjes en men crasht.

 

[zarathustra]

Van het puur operationele zoals boodschappen doen/koken/dweilen etc gaat een mens geen burn out krijgen. Wel van de zwevende lijstjes en blokjes in uw hoofd die onrust scheppen en u wakker houden. Dingen die je moet gaan organiseren/opvolgen. En dat zal qua huishouden/kinderen vaker traditioneel de vrouw zijn. Om paar domme vben te geven. Hoeveel mannen kennen er hier de exacte maat van hun kinderen en weten wanneer welke kledingstuks vervangen moeten worden? Maken de boekentas/valies (in ons geval luiertas) van de kinderen? Bedenken de instructies van de poetshulp? Maken de volledige boodschappenlijst? etc
Het is een opeenstapeling van, en ja daar zitten vaak klein onnozel prullen tussen maar veel kleintjes vullen op den duur een overvolle emmer. Doe daar voor sommigen nog verbouwingswerken bij, een lastige zwangerschap/nasleep, misschien een ziek familielid en een job vol lijstjes en blokjes en men crasht.

Maar is dat niet waar we technologie voor hebben? Boodschappen doe je 1 keer per week met de lijst die gedurende de week aangevuld is met zaken die bijna op zijn/leeg gaan/vervangen moeten worden + eten voor de komende maaltijden. Dat zit in een of andere gedeelde lijst. In ons geval gewoon iOS/macOS reminder. Zelfde met al de rest eigenlijk, verjaardagen, activiteiten, etc in een gedeelde kalender. Hell ik heb een reminder staan dat eind maart nieuwe lichte schoenen moeten gekocht worden. ( zaterdag 22/03 10:00-10:30 schoenen A&A)

Maw gebruik de werktuigen die er zijn om die zaken uit uw hoofd te halen. Veel eenvoudiger om gewoon zondag avond snel even te zien of er iets speciaal is deze week, dan constant te proberen alles te onthouden. Ik heb het nu anderhalf jaar (volledig) alleen gedaan en ik vroeg me ook af "wat gaat er hier nu allemaal opduiken waar ik me niet van bewust was".. realiteit was dat het +/- niks extra was.

Verkeerde verwachtingen is imo ook vaak een probleem, het is nu weekend geweest. Ik heb mss van vrijdag 16 tot zondag 0:00 5-6 wakkere uren gehad waar ik niet nuttige zaken aan het doen was? ( aka in de avond) De rest is klusjes en random zaken met de kinderen.. sommige gaan dan zeggen dat het geen weekend is, ik denk dat dat gewoon de realiteit is met kinderen.

soit, ik ga niet zeggen dat hiet niet vaak scheef verdeeld zit. Maar ik heb toch ook al heel vaak een tendens gezien waar vrouwen zaken moeilijker maken dan het moet zijn. Cege zegt het vaak wat kort door de bocht en grof, maar er zijn veel zaken die er gewoon niet echt toe doen en die men enkel doet omdat men denkt dat "het moet"

 

[iamhollywood]

Maar is dat niet waar we technologie voor hebben? Boodschappen doe je 1 keer per week met de lijst die gedurende de week aangevuld is met zaken die bijna op zijn/leeg gaan/vervangen moeten worden + eten voor de komende maaltijden. Dat zit in een of andere gedeelde lijst. In ons geval gewoon iOS/macOS reminder. Zelfde met al de rest eigenlijk, verjaardagen, activiteiten, etc in een gedeelde kalender. Hell ik heb een reminder staan dat eind maart nieuwe lichte schoenen moeten gekocht worden. ( zaterdag 22/03 10:00-10:30 schoenen A&A)

Maw gebruik de werktuigen die er zijn om die zaken uit uw hoofd te halen. Veel eenvoudiger om gewoon zondag avond snel even te zien of er iets speciaal is deze week, dan constant te proberen alles te onthouden. Ik heb het nu anderhalf jaar (volledig) alleen gedaan en ik vroeg me ook af "wat gaat er hier nu allemaal opduiken waar ik me niet van bewust was".. realiteit was dat het +/- niks extra was.

Verkeerde verwachtingen is imo ook vaak een probleem, het is nu weekend geweest. Ik heb mss van vrijdag 16 tot zondag 0:00 5-6 wakkere uren gehad waar ik niet nuttige zaken aan het doen was? ( aka in de avond) De rest is klusjes en random zaken met de kinderen.. sommige gaan dan zeggen dat het geen weekend is, ik denk dat dat gewoon de realiteit is met kinderen.

soit, ik ga niet zeggen dat hiet niet vaak scheef verdeeld zit. Maar ik heb toch ook al heel vaak een tendens gezien waar vrouwen zaken moeilijker maken dan het moet zijn. Cege zegt het vaak wat kort door de bocht en grof, maar er zijn veel zaken die er gewoon niet echt toe doen en die men enkel doet omdat men denkt dat "het moet"

Maar je kan niet ieder gezin over dezelfde kam scheren. Niet iedere vrouw valt uit eh. Cege zei het ook, zodra de tijd wegviel gingen die ‘nutteloze zaken eruit’.
Bij mijn 3 vriendinnen is 1 van de mannen CFO van een gekende internationale speler met een omzet van 5 miljard, een andere bedrijfsleider van zijn uit de grond gestampt KMO’tje met 12 man in dienst.. die vrouwen hebben zelf ook niet de minste carrière, maar die mannen hebben echt geen tijd om in het gezin actief mee te denken, verder dan wat operationele hulp is daar niet. De druk op die vrouwen is vandaag enorm, vroeger zouden die louter aan de haard zitten en vertieren op het loon van de man, vandaag hebben die een eigen carrière en ben je een slechte moeder als je hulp inschakelt van een nanny en een slechte moeder als je geen borstvoeding geeft etc. Je moet maar alle ballen in de lucht zien te houden. Beiden eveneens in een bouwproject/verbouwing waarbij manlief amper tijd heeft om de zaken op te volgen. (Of het vertikken, kan niet zeggen dat dien van mij hier echt actief de bouwwerken opgevolgd heeft, alleen maar klagen tegen mij over zaken die hem niet aanstaan maar zelf kende hij precies niet de telefoonnummers van de verschillende aannemers/architect, alle communicatie verliep via mij. We hebben nog een aangetekend schrijven verstuurd voor de bevalling, een brief met punten die we gezamenlijk hebben opgelijst en hij dus goed genoeg weet waarover het gaat. Daar is een aangetekend antwoord op teruggekomen, ik vertik het nu eens dien brief te openen, het is aan hem.. die brief ligt al 3 maand onaangeroerd op de bureau . En ja ik heb duidelijk aangegeven dat ik verwacht dat hij dit ging opvolgen zodat ik mij kon focussen op het afronden op het werk en de komst van de baby. Hij durfde van’t weekend klagen over een gebrek dat groter leek te worden, awel toen hij vroeg of ik kwam kijken heb ik ronduit geantwoord ‘ik ben de baby aan het borstvoeden, de brief ligt op de bureau, doe er maandag iets mee’.
Vanmorgen durfde hij de vraag te stellen ‘zeg we hebben nu weer kindergeld gestort gekregen, is dat iedere maand?’, seriously, op welke planeet woon je. En ja dat zijn ook zaken waarvoor ik de nodige aanvragen heb gedaan, hij zal zich met al dien administratieve rommel niet bezig houden.)
Ik ken eveneens gezinnen (vaak de generatie van onze ouders) waar de man ronduit zegt ‘de keuken en het huishouden is de taak van de vrouw, ik kom daar niet tussen’. Of alleenstaande vaders die voor alle organisatorische zaken de hulp van hun eigen moeder/zus inroepen. Heb gisteren nog de papa van mijn petekind naar de kledingmaat van mijn petekind gevraagd, er kwam geen zinnig antwoord op dus maar even zijn zus de vraag gesteld, die wist het wel (en die zus die zit daar effectief vaak na school en woensdagnamiddag, die kookt 2 jaar na de scheiding nog steeds voor hun).

Ieder gezin is anders. En de ene zal daardoor vatbaarder zijn om uit te vallen dan de andere.

 

[cege]

Van het puur operationele zoals boodschappen doen/koken/dweilen etc gaat een mens geen burn out krijgen. Wel van de zwevende lijstjes en blokjes in uw hoofd die onrust scheppen en u wakker houden. Dingen die je moet gaan organiseren/opvolgen. En dat zal qua huishouden/kinderen vaker traditioneel de vrouw zijn. Om paar domme vben te geven. Hoeveel mannen kennen er hier de exacte maat van hun kinderen en weten wanneer welke kledingstuks vervangen moeten worden? Maken de boekentas/valies (in ons geval luiertas) van de kinderen? Bedenken de instructies van de poetshulp? Maken de volledige boodschappenlijst? etc
Het is een opeenstapeling van, en ja daar zitten vaak klein onnozel prullen tussen maar veel kleintjes vullen op den duur een overvolle emmer. Doe daar voor sommigen nog verbouwingswerken bij, een lastige zwangerschap/nasleep, misschien een ziek familielid en een job vol lijstjes en blokjes en men crasht.

Met alle respect, maar je maakt het complexer dan het moet zijn. Zwevende lijstjes is een intentionele keuze om het jezelf moeilijk te maken.

Ik maak de boodschappenlijst en doe de boodschappen volledig onafhankelijk van de madam (ook het weekmenu is volledig mijn keuze). Er hangt een blad aan de muur, schrijf het erop als het moet gekocht worden (je mag zelfs gewoon een gerecht erop kribbelen dat je wil en de ingredienten gaan gekocht worden). Zo moeilijk is dat niet. Ik pak zelfs 2 kleuters mee naar het wekelijkse winkel bezoek. Voor de madam is dat een horror activiteit want 'de kinderen hangen het uit'. Ja, die hangen aan de kar, die kruipen erin en eruit, die zitten/liggen onderaan de kar. Zolang ze stil zijn en niemand ambeteren, all fine by me. Voor mij is dat uithuizelijke ontspanning.

De boekentassen en luiertas maak ik ook. Ja, soms zit brooddoos 1 in rugzak 2 en vice versa. En dan komen ze in mijn oor fluisteren "we hebben de brooddozen gewisseld in de refter", nadat ik de keer ervoor de toorn des gods over me kreeg van de madam omdat ik drinkbus 2 in rugzak 1 gestoken had. Die vrouwen leggen de lat op een niveau van 100%, terwijl je met 80 of 90% ook niet dood gaat. Er is nog nooit iemand dood gegaan van om de 20d eens een drinkbus te moeten wisselen. Er is wel al iemand kapot gegaan van een rugzak elke dag 3x te controleren om dat te vermijden.

Ja, de madam doe de 'vervanging van de kledingstukken'. Maar ik weet dat ze 27 schoenmaat hebben, 104 kledingmaat. Het zijn 2 getallen e. En als het te klein is, dan ga je terug naar de winkel. Als het te groot is, steek je het in de 'voor binnen 6 mnd' doos. Wederom, 100% perfectie is niet nodig. Voor alles is er een oplossing.

De madam thuis vindt 'dat ik alles met lijstjes doe'. Schrijf het op, schrap het uit je hoofd. Nee, liever alles in je hoofd proppen, want, euh, ja, waarom ?

Dat is zoals 'kan ik helpen met de was ?' - 'Nee, IK MOET DAT DOEN'. OK dan. 'Waarom'. 'Er zijn instructies die je niet op papier kunt zetten'. OK - fair enough. Maar als je 5 bergjes klaar legt in de badkamer en 2 weken later liggen die daar nog altijd en ik heb op den duur geen kousen meer, ja, dan word ik pissig. Het is niet dat kousen wassen zo moeilijk is. Open machine, flikker berg kousen erin, dashpod, programma X en gaan. Wacht 2h, smijt in droogmachine. Klaar. En waarom gaat bergje 1-4 de wasmachine niet in ? 'omdat het bergje nog niet groot genoeg is'. 'Waarom zijn er 5 bergjes'. Omdat er 5 wasprogramma's zijn. Ja wel, fair enough (ik ken niemand met standaard 5 wasprogramma's, maar goed - elk zijn hobby). Maar je kunt dus een wasmachine draaien als het 3/4 vol zit ipv 2weken te moeten wachten op propere kousen. "Maar dat kost elektriciteit"... Zonnepanelen *kuch*

In ons vorige huis (ik ben daar komen wonen nadat zij er al woonde) heeft de madam 3y lang enkel wasmachines opgezet na 8h s avonds "voor het nachttarief". Tot ik eens van leverancier wou wisselen en tot de realisatie kwam dat er een enkelvoudige teller was. Dat zijn zo van die regeltjes die van haar moeder komen en die er in gedrild zijn zonder te weten waarom... En dan ben je dus je leven aan het moeilijker maken dan het nodig is...

De lijst van 'moeilijk maken' is lang hoor. Emails en admin, nog zoiets. De madam haar mailbox is letterlijk een diarree van 15000 ongelezen emails, daar komen dagelijks 100-200 brol emails toe van '3 cent korting in kruidvat', 'HEMA korting', .... Ik doe elke ochtend en elke avond 5 min prive emails. Mijn mailbox is ofwel leeg ofwel 5-10 mails waar ik nog iets mee moet doen/opvolgen. Al de rest is delete of ergens in een mapje steken, type 'facturen kinderen', 'huis', 'administratie'.

De madam wil dan voor whatever reden bepaalde facturen bij haar laten toekomen 'zodat jij niet alles moet doen'. OK, sympathiek, maar bij mij is dat letterlijk 2 min werk als de factuur toekomst. 3x raden hoeveel keer de PIDPA factuur al op tijd betaald is (tip: functie voorschrift is x^2+y^2 = 1)? En dan half in paniek slaan als er een aangetekende zending is van PIDPA van 'laatste herinnering' En elke oplossing die je aanreikt (laat de factuur bij mij toekomen, hou je mailbox proper, unsubscribe al die spam emails, ...), krijg je 'ik ben een zelfstandige vrouw'. Ja, wie of wat je er mee probeert te bewijzen, is mij een mysterie. Over de jaren heen, denk ik dat ik ongeveer alles van betalingen ofwel via domicilie geregeld gekregen heb, naar mij verhuisd heb of geschrapt heb. Maar dat was aan het begin van onze relatie echt een nachtmerrie. Gas, electric, telenet, cm, pidpa, whatever. Allemaal manuele overschrijvingen. Papieren facturen die niet betaald werden, emails die gemist werden omdat dat verzuipt tussen digitale spam of reclame prut in de brievenbus... Je moet natuurlijk wel open staan voor oplossingen ipv alles zelf te willen doen.

Zoals bij zara is ook hier bijna alles geautomatiseerd in een Google familie kalender tegenwoordig. Verjaardagen met reminders 2w op voorhand voor cadeaus. Alle zwemlessen, vrije dagen op school, ... met relevante reminders op voorhand (vb als maandag een pedagogische studie dag is, op donderdag al een reminder om opvang te fixen, ...). En de madam lacht met mijn entries. Maar ik steek daar al mijn tuinwerkzaamheden die wat tijd vragen ook in. Gras afrijden, hagen snoeien, weet ik veel wat. Anders is het altijd gezaag 'de hagen zijn niet gesnoeid'. Ja, uiteraard niet. Als elk weekend vol zit in mei en juni, dan heb ik geen tijd om hagen te snoeien, e.

Edit: Pas op, ik zie ze graag e. Maar je kunt snel afglijden eens je achterop raakt en dan moet je gewoon een door flushen ipv het verleden te willen opkuisen, daartegenop te zien en gewoon niks te doen dan. Delete de emails van 20y geleden tot 1mnd geleden. Unsubscribe op alle prut. En hou je mails proper vanaf vandaag. Elke dag 5 min opkuisen ipv 30min reels te checken op de wc. Ik ga nooit een voorstel afslaan om als een ander werk wil overnemen. "Ik wil factuur XYZ wel opvolgen". Hell yes, hier, pak maar over.

 

[cege]

Maar je kan niet ieder gezin over dezelfde kam scheren. Niet iedere vrouw valt uit eh. Cege zei het ook, zodra de tijd wegviel gingen die ‘nutteloze zaken eruit’.

Ja, maar het probleem blijft dat er altijd gepland wordt naar 120%. Waarom kun je als je niet werkt, de laat zo hoog/laag leggen als wanneer je wel werkt en de extra vrije tijd gebruiken om de dingen te doen die je al jaren wil doen. Wat meer sporten, om de 2d naar de fitness gaan, wat meer piano spelen... Nee, gaan we wat kleren in papieren enveloppes steken en 1 euro voor vragen en naar een random Italiaan sturen. Smijt die toch gewoon in een container in het container park en gebruik je 20h om iets anders/leuker te doen...

 

[pardal]

De vrouw van een koppel dat ik ken, kan niet meer werken, pijn aan de rug: invalide.

Is wel met haar man nu gaan skiën voor 10dagen. Ineens is die rug geen issue meer.

wie zegt dat het geen issue meer is? Evengoed zit zij niet op de latten en doet ze dit voor haar man te plezieren?

Evengoed heeft ze daar evengoed pijn, heeft ze de periode erna zo veel last dat ze niet meer uit bed kan.

Of mogen mensen met een invalide uitkering niet op vakantie gaan?

 

[zarathustra]

@iamhollywood die voorbeelden die je daar aangeeft zijn imo gewoon voorbeelden van crappy mensen, heeft weinig met man/vrouw te maken. En die eerste twee, ik denk niet dat als je CFO en bedrijfsleider met 12 mensen + elk een partner met serieuze carriere er nog veel werk is dat je niet gewoon kan uitbesteden.