Vlaanderen scoort ook heel hoog hoor, voor mij is de link tussen zelfmoorden en psychische problemen wel vrij duidelijk. Los van euthanasie of zelfmoord door pijnlijke of ongeneeslijke aandoeningen. Euthanasie is ook geen zelfmoord.
Ik heb op géén enkel punt gezegd dat Vlaanderen niet hoog scoort. Enkel dat bepaalde regio's in Europa, bv. Normandië in Frankrijk of Karinthië in Oostenrijk "hoger" scoren.
De Standaard publiceerde op 8 september een artikel over het tekort aan vrijwilligers bij de Zelfmoordlijn. Daarin wordt beweerd dat Vlaanderen “het hoogste zelfmoordcijfer van West-Europa” heeft.
factcheck.vlaanderen
Ik heb ook nergens de link tussen zelfmoord en psychische problemen ontkend, dat zou absurd zijn.
@Brt wauw 1350€. Je huishuur (als je pech hebt) en energie kosten en onderhoud en benzine voor een autootje betalen en het is al op. En als invalide (vanaf +1 jaar ziekte) +-10% bedrijfsvoorheffing op je uitkering (jaarlijks te betalen bij belastingen).
Je hebt de links die ik postte (oa jobat) over burnout en stres en invloed op het lichaam totaal niet begrepen of gelezen. Een ware burnout is je lichaam die crashed, niet je geest of gebrek aan wilskracht. Net mensen die (veel) te lang doorduwen in stres situaties krijgen het fysiek heel zwaar en het lijdt ook soms to een resum aan andere aandoeningen. Ja, de één kan wat tegen meer dan de ander. Soms heb je geluk in het leven of veel pech. Erfelijkheidsfactoren spelen oa mee naar depressie en angst of bepaalde aandoeningen. Slopende ziektes of zware revalidaties zijn zeer belastend op elk vlak (mentaal, fysiek, financieel). Zelfs vechtscheidingen kunnen mensen doen crashen, of doorslaan met oa geweld (zie kranten vandaag)
Ongelukkig zijn, i.e. depressie, of een stukgelopen relatie kan verschrikkelijk zijn, zelf ook al meegemaakt, maar ik heb er géén enkele dag ziekenverlof voor genomen. Ik heb hobby's opgegeven om energie te conserveren maar ben wél blijven werken.
Ik lees vooral veel excuses waarmee mensen eigenlijk een mooi systeem dat voor ziekte zou moeten dienen ondergraven:
Die slopende ziektes of zware revalidatie zijn géén mentale aandoeningen natuurlijk.
Vechtscheidingen zijn ook wel eigen, gedeelde verantwoordelijkheid, het kan niet de bedoeling zijn dat de rest van de samenleving hiervoor opdraait, het is al erg genoeg als er kinderen tussen zitten.
Zoals ik zei. Ga er met een te lompe borstel door bij de zieken, en ze zullen het geweten hebben.
Mogelijks afgang nummer zoveel van de Belgische staat. Na de ziekenzorg die nu ook al ferm begaf gaat, en wat nog allemaal wat vierkant draait. Het gaat absoluut niet goed in ons land met veel zaken eigenlijk, en dat valt niet of minder op als je het goed hebt, of niet ziek bent of er alleen voorstaat.
Afgang? Mij lijkt de afgang eerder dat
géén enkel land zoveel langdurig zieken heeft als België. Jij voelt je persoonlijk aangesproken maar dat is helemaal mijn bedoeling niet, maar op het hogere niveau moet inderdaad beslist worden om hierin in te grijpen.
Als Duitsland slechts 3% langdurig zieken heeft, Nederland 4,5% en België 8% en stijgend dan scheelt er iets
fundamenteels.
Ziekenzorg zou in de eerste plaats moeten dienen voor medische pathologiën en niet voor aandoenningen waarvan zelfs medische autoriteiten zoals de WHO in twijfel trekt of het een formele medische diagnose is. Integendeel door burn-out te medicaliseren is hetgeen we nu zien het gevolg: mensen zitten lang thuis alsof ze ziek zijn, in plaats van initiatief te nemen om de oorzaken te veranderen, of mentaal weerbaarder te worden. Je kan perfect naar de psycholoog gaan terwijl je werkt bijvoorbeeld. Je kan een nieuwe job zoeken.
Ziekteverlof voor mentaal leed moet absoluut kunnen, maar ik denk dan eerder aan het verlies van een kind, een familielid of zelfs een nauwe vriend, want dat kan werkelijk alleen de tijd helen, maar niet een vechtscheiding of je ongelukkig voelen op je werk, dat zijn gewoon problemen die je moet aanpakken.
Zet iets op poten die
1. enkel de profiteurs aanpakt
2. meer werk maakt van re integratie door ook werkgevers die vooroordelen hebben om mensen die uit langdurige ziekte komen aan te nemen
3. wees wat milder met belasting voor part time zieken die 60% willen werken
Zoals ik eerder zei: de profiteurs zijn al veel te snel "de ander", wat bij bijna dubbel zoveel langdurig zieken zoals onze buurlanden een moeilijk te verdedigen stelling lijkt voor mij.
En puntje 3: ik zie niet in waarom er een apart belastingregime zou moeten zijn voor mensen die al net uit een steunsysteem komen.