Straddle
Well-known member
Geen wettelijke vakantiedag, maar wel een vakantiedag (quasi alle Belgen hebben dit verlof toch?). In Zwitserland krijg je daarvoor geen 10 dagen congé, ondanks hogere (onbetaalde) overuren.
500.000 langdurig zieken in België
- Onderwerp starter Brt
- Startdatum
- Regeerakkoord
Alle discussies over of je echt langdurig ziek kan zijn, zijn an sich ten spijt, ik denk dat niemand dat gaat ontkennen dat minstens een deel van die langdurig zieken, zowel omwille van fysieke diagnoses (kanker of andere erge aandoeningen) als mentaal écht zijn.
Maar ik kijk dan naar onder meer de volgende cijfers:
www.knack.be
Ik geloof niet dat de Belg zo anders is dan de Nederland of de Duitser qua ziektebeeld. Ik denk dan dat binnen die 8%, er onvermijdelijk een stuk misbruik tussen gaat zitten, en dat dat aangepakt mag/moet worden. Tenzij we vergelijken met landen die ongenadig hun zieken in de steek laten? Dat denk ik niet...
Kleine inschatting leert mij dat zelfs met relatief lage ziekte-uitkeringen, dat al snel een paar miljard aan potentiële besparing vertegenwoordigt.
Voor mijn part moet die besparing niet eens volledig gaan richting het dichten van het gat in de begroting. Ik zou ook graag hebben dat een kankerpatiënt gedurende z'n volledige ziekte 100% (met een maximum) van zijn of haar loon kan blijven ontvangen (de werkgever mag daar dan ook wel meer aan bijdragen) zodat die zieke financieel geen extra stress moet ervaren. Maar dat betekent wel dat iemand die langdurig thuis zit omwille van minder erge redenen, en dan kijk ik inderdaad toch weer naar lange burn-outs, dat die daarvoor de rekening moeten betalen.
Burn-out is iets waar men gewoon een maximum op moet durven plakken: dat kan gebeuren dat je mentaal een tegenslag hebt, soms zijn er zelfs verdomd goede redenen, maar véél sneller naar een plan van aanpak en misschien ook gewoon kritischer kijken naar de rol van huisartsen in dit verhaal, en dit "beslissingsrecht" sneller en meer van hen weghalen maar aan andere experten overlaten. Het is overigens ook in die richting dat de overheid lijkt te gaan bewegen met de nieuwe regering.
Maar ik kijk dan naar onder meer de volgende cijfers:
Inloggen
www.knack.be
Ik geloof niet dat de Belg zo anders is dan de Nederland of de Duitser qua ziektebeeld. Ik denk dan dat binnen die 8%, er onvermijdelijk een stuk misbruik tussen gaat zitten, en dat dat aangepakt mag/moet worden. Tenzij we vergelijken met landen die ongenadig hun zieken in de steek laten? Dat denk ik niet...
Kleine inschatting leert mij dat zelfs met relatief lage ziekte-uitkeringen, dat al snel een paar miljard aan potentiële besparing vertegenwoordigt.
Voor mijn part moet die besparing niet eens volledig gaan richting het dichten van het gat in de begroting. Ik zou ook graag hebben dat een kankerpatiënt gedurende z'n volledige ziekte 100% (met een maximum) van zijn of haar loon kan blijven ontvangen (de werkgever mag daar dan ook wel meer aan bijdragen) zodat die zieke financieel geen extra stress moet ervaren. Maar dat betekent wel dat iemand die langdurig thuis zit omwille van minder erge redenen, en dan kijk ik inderdaad toch weer naar lange burn-outs, dat die daarvoor de rekening moeten betalen.
Burn-out is iets waar men gewoon een maximum op moet durven plakken: dat kan gebeuren dat je mentaal een tegenslag hebt, soms zijn er zelfs verdomd goede redenen, maar véél sneller naar een plan van aanpak en misschien ook gewoon kritischer kijken naar de rol van huisartsen in dit verhaal, en dit "beslissingsrecht" sneller en meer van hen weghalen maar aan andere experten overlaten. Het is overigens ook in die richting dat de overheid lijkt te gaan bewegen met de nieuwe regering.
Quasi alle Belgen? Ik zou daar eens cijfers van willen zien, dat is iets dat je bij arbeiders om te beginnen al niet veel gaat zien. Ik werk ook al 22 jaar en ik heb dat ook nooit gehad hoor.
Het kan gerust zijn hoor, maar in mijn dichte omgeving weet ik eigenlijk ook niet meteen iemand die dat heeft.
contextbinder
Well-known member
Zou me verbazen dat er een verband is tussen vakantiedagen en ziekteverzuim, NMBS heeft een hoog ziekteverzuim, net als de zorgsector - toch geen sectoren met weinig vakantie en ADV dagen.
Mja, als consultant die op uurbasis werkt, op uurbasis registreert en op uurbasis verantwoording moet afleggen naar mijn hiërarchie en naar mijn klanten durf ik deze stelling tegen te spreken. Elk uur telt. Er is wel degelijk een verschil tussen een 38u- en een 40u-week.
ADV-dagen zijn voor mij inderdaad pure recupdagen. Zie ook "ambtenaren vs privé"-topic. Vanaf nu vul ik het brutoloontopic altijd in met "20 verlofdagen". Niet langer "20+12".
Wanneer je daarentegen in een job zit met vage lange termijndoelen, dan sluit ik me aan bij het idee dat ADV-dagen effectief verlofdagen zijn.
Sneeuwstorm
Well-known member
In de zorg is er toch een hoge werkdruk , onregelmatige uren, veel overuren etc
Dus misschien juist daarmee dat mensen het niet meer aankunnen en uitvallen.
contextbinder
Well-known member
Zeer sterk afhankelijk van taken, maar ook individu niet onderschatten - geef 10 mensen dezelfde taken en see what happens. Feit is wel: mocht iedereen daar wat minder ziek zijn zou dat de werkdruk alvast sterk verlagen.
DogFacedGod
Well-known member
Dat kunnen mensen zijn die ook een tussenkomst van een verzekering gewaarborgd inkomen ontvangen waardoor ze een hogere "uitkering" krijgen dan het plafondbedrag van ziekte-uitkeringen.
Brt
Banned
Iedereen die zijn loopbaan start verplichten om 1 jaar te werken in een fabriek in een ploegensysteem.
Ik heb zo een vermoeden dat er dan niet veel meer zullen zijn die tijdens de rest van hun loopbaan gaan klagen over een burn-out.
Leerkrachten met een burn-out: Hoe is het mogelijk! Een job met mooie uren, veel verlof, 20 uurtjes en een deftig loon. Daguren. Geen fysieke arbeid behalve misschien af en toe eens een klets krijgen van een tiener.....
Ik heb zo een vermoeden dat er dan niet veel meer zullen zijn die tijdens de rest van hun loopbaan gaan klagen over een burn-out.
Leerkrachten met een burn-out: Hoe is het mogelijk! Een job met mooie uren, veel verlof, 20 uurtjes en een deftig loon. Daguren. Geen fysieke arbeid behalve misschien af en toe eens een klets krijgen van een tiener.....
phate_13
Well-known member
Er is buiten het fysieke toch ook nog een heel andere component? Ik heb een 8-tal jaren in een ploegensysteem gewerkt, dat was ook als leidinggevende. Maar eenmaal uitgetikt, dan was het gedaan en kon ik alles laten varen. Sinds ik dagpost zit, met zoals het hierboven vernoemd wordt, "vage langetermijn doelstellingen" (naast natuurlijk heel wat zaken die op korte termijn moeten gebeuren), merk ik toch dat dat mentaal heel wat meer vergt.
Ik snap alvast niet waarom er altijd weer zo'n simplismen opgegooid moeten worden.
Straddle
Well-known member
Bij bedienden hebben de meesten dat toch hoor, ik ken niemand die dat bijv. niet heeft.
Ik vind geen statistieken terug over wie wel of niet ADV verlofdagen geniet, wel statistieken dat 28.5 verlofdagen het gemiddelde is per Belg. Voor firma's boven de 500 werknemers springt het gemiddelde boven de 30.5 dagen.
Belg heeft gemiddeld 28,5 vakantiedagen. Leerkrachten spannen de kroon - Jobat.be
Bij lange na niet iedereen heeft recht op evenveel vakantie in België, zo blijkt uit het Jobat Salariskompas...
Wel, ik heb sinds dit jaar hier een leerkracht in huis:
1) daguren? wanneer denk je dat die lesvoorbereidingen gedaan worden?
2) Mooie uren? Het zijn weer eens deliberatie en oudercontacten vandaag. Een werkdag van 9u deze morgen tot 23u vanavond.
Je kan best kritiek hebben op leerkrachten, maar misschien eerst eens de effectieve situatie bekijken voor je commentaar geeft.
Damn it, en ik wou net zeggen dat het toch wel iets meer dan 20 uurtjes werken is en dat niemand graag slaag krijgt van een stevig gebouwde tiener, en dat in dat opzicht een job in ploegenarbeid soms beter verdient...
Los daarvan, vond ik toch één van de meest verhelderende zaken aan mijn vakantiewerk in semi-ploegenverband, relatief zwaar (fysiek: de afdeling van alles boven de 50kg) "bandwerk" (maar er bestaat zwaarder bandwerk), toch wel het besef dat naast het fiscaal interessante en mooi meegenomen spaargeld voor de zomer, het prangende besef dat ik die job niet de rest van m'n leven zou willen doen, want dan zat ik nu ook in een burn-out. Dat de job zwaar was speelde me daarbij overigens niet eens parten - kan me wel inbeelden dat éénmaal op leeftijd dat wél zo zou zijn - maar eerder de monotone aard van de job (dag in, dag uit hetzelfde) én het gebrek aan natuurlijk daglicht (die dakkoepels in de fabriekshal waren het toch ook niet...
Dus kan me wel inbeelden dat in bepaalde jobs, het besef van hoeveel luxe je hebt, soms wel bij sommige mensen ontbreekt. Maar die jobs kunnen dan ook weer andere nadelen hebben. Misschien is voor mij persoonlijk de clou eerder: mensen zouden vaker in hun leven misschien eens - al is het maar voor even - iets anders moeten gaan doen. Ik wou ook wel dat ik qua studiekeuze op dat vlak "beter" was begeleid of zelf had kunnen nadenken.
Waarom zou mijn uitkering waar ik net met toekom moeten verlagen? Omdat er profiteurs tussen zitten? Ik sluit me aan bij @Remake. Zoek de profiteurs en laat de echt zieken gerust. Nodig dan elk jaar hen uit op controle, en ga daar dan vanuit verder als er niet genoeg artsen verslagen zijn ofzo.Alle discussies over of je echt langdurig ziek kan zijn, zijn an sich ten spijt, ik denk dat niemand dat gaat ontkennen dat minstens een deel van die langdurig zieken, zowel omwille van fysieke diagnoses (kanker of andere erge aandoeningen) als mentaal écht zijn.
Maar ik kijk dan naar onder meer de volgende cijfers:
Inloggen
Ik geloof niet dat de Belg zo anders is dan de Nederland of de Duitser qua ziektebeeld. Ik denk dan dat binnen die 8%, er onvermijdelijk een stuk misbruik tussen gaat zitten, en dat dat aangepakt mag/moet worden. Tenzij we vergelijken met landen die ongenadig hun zieken in de steek laten? Dat denk ik niet...
Kleine inschatting leert mij dat zelfs met relatief lage ziekte-uitkeringen, dat al snel een paar miljard aan potentiële besparing vertegenwoordigt.
Voor mijn part moet die besparing niet eens volledig gaan richting het dichten van het gat in de begroting. Ik zou ook graag hebben dat een kankerpatiënt gedurende z'n volledige ziekte 100% (met een maximum) van zijn of haar loon kan blijven ontvangen (de werkgever mag daar dan ook wel meer aan bijdragen) zodat die zieke financieel geen extra stress moet ervaren. Maar dat betekent wel dat iemand die langdurig thuis zit omwille van minder erge redenen, en dan kijk ik inderdaad toch weer naar lange burn-outs, dat die daarvoor de rekening moeten betalen.
Burn-out is iets waar men gewoon een maximum op moet durven plakken: dat kan gebeuren dat je mentaal een tegenslag hebt, soms zijn er zelfs verdomd goede redenen, maar véél sneller naar een plan van aanpak en misschien ook gewoon kritischer kijken naar de rol van huisartsen in dit verhaal, en dit "beslissingsrecht" sneller en meer van hen weghalen maar aan andere experten overlaten. Het is overigens ook in die richting dat de overheid lijkt te gaan bewegen met de nieuwe regering.
Een maximum ziekte termijn plakken op burn out? Iets die zeer afhankelijk is van persoon tot persoon naar recuperatie (zoals zoveel ziekten). En wat is dan de burn out definitie volgens de staat, of volgens uw eigen? Dat zijn medische diagnoses. Als iemand 2 jaar doodmoe loopt van een loodzware burn out, even moe als een kanker patient ... gaan we hem toch niet na 1 jaar in de steek laten? Dat is niet besparen, dat is ronduit walgelijk. De rijken zullen wel naar hun privé klinieken gaan als ze ziek zijn en top behandeling krijgen. Maar hey, de arme zieke sukkelaar zal de helft van het begrotingsgat wel mee helpen vullen terwijl de rijken rijker en rijker worden, ziekelijk is dat. Ik ben geen ferme socialist ofzo, maar tevens ook geen hardcore donkerblauw liberaal, maar m'n moet hier even serieus blijven.
Akkoord en 200% akkoord dat m'n meer moet inzetten op preventie.
Laatst bewerkt:
DogFacedGod
Well-known member
Ik denk dat er wel een paar kanttekens moet gemaakt worden.
Een: vergelijken met USA (waar ze een levensverwachting hebben gelijk aan die van Albanië) en Japan (een land waar ze een woord hebben voor zelfmoord door werkdruk...), dat is al kantje boordje
. En ik ken senior developers die in de VS werken, die werken ook 40u per week. Dat is soms een wilde fantasie dat iedereen daar 70u per week werkt zonder betaald verlof.Twee:
Ik heb een sterk vermoeden dat de "totale werkgerelateerde bestedingstijd" in Zwitserland lager ligt dan in België. Totale tijd definieer ik als "werktijd + tijd verloren aan woon-werkverplaatsingen = totale werkgerelateerde bestedingstijd". De vloek van de Belgische ruimtelijke ordening
.Commuters in Switzerland travelled an average of 14km to work in 2022,
<->
Belgen hebben een gemiddelde van 39km. Dat huisje met zicht op de akkers, dat heeft zijn kostprijs
.Drie:
Ik heb geen cijfers maar in welke mate zijn er meer anderhalve verdienergezinnen in Zwitserland dan in België? Misschien dat de combinatie met kinderen "leefbaarder" is in Zwitserland dan in België. Voordeel van hoge salarissen.
SomeDude
Banned
Als startend leerkracht SO moet je dacht ik 17u geven voor voltijdse (of toch als je nog je lerarenopleiding aan het volgen bent)
17 lesuren van 50min weliswaar dus nog heel veel tijd over om lesvoorbereidingen te maken (en dan heb je nog alle vakanties voor leerlingen)
Deliberaties zijn er enkel op einde van het schooljaar
' De deliberaties mogen ten vroegste 5 lesdagen voor het einde van het schooljaar starten.'
Laatst bewerkt:
Is het geen 20/21 lesuren waardoor ze op 17 effectieve uren komen?Als startend leerkracht SO moet je dacht ik 17u geven voor voltijdse
17 lesuren van 50min weliswaar dus nog heel veel tijd over om lesvoorbereidingen te maken (en dan heb je nog alle vakanties voor leerlingen)
Deliberaties zijn er enkel op einde van het schooljaar
' De deliberaties mogen ten vroegste 5 lesdagen voor het einde van het schooljaar starten.'
Tijd dat het voorstel om 38u in te voeren in het onderwijs er door komt, dan valt heel die discussie weg.
Ik ben wél een socialist, toch op dat vlak, vandaar mijn pleidooi om mensen met kanker meer uitkering te geven,
maar ik plaats burn-out in een andere categorie dan ziekten zoals kanker ja.
Ben daar overigens ook heus niet alleen in:
Occupational phenomenon betekent zoveel als werkgerelateerd fenomeen. Dus ik zou denken: oké pas je werk/privé situatie aan, want vanzelf gaat die burn-out niet verdwijnen, en terugkeren met dezelfde state of mind naar dezelfde job gaat doorgaans ook niet helpen. Dat kan niet onbeperkt duren naargelang je huisarts en de mutualiteit die ook weinig incentive tot reïntegratie had.
Gemakkelijk gezegd "zoek de profiteurs"... want vaak wijst men dan naar de "andere". Maar als ik in dit systeem zou moeten gaan zoeken naar "profiteurs" dan loop ik inderdaad los voorbij aan degenen die een langdurige medische ziekte/fysieke aandoening hebben die je onmogelijk/moeilijk met werken kan combineren en kom ik uit bij ofwel de fysieke aandoeningen waar men een weg rond zal moeten vinden (met zware rugklachten kan je nu éénmaal bepaalde jobs niet meer doen, sommige andere nog wel) en mentale problemen zoals burn-out die gerust ernstig kunnen zijn, maar die daarom ook niet onbeperkt moeten kunnen duren.
Het gaat er ook niet om om de rijken rijker te maken en de armen armer, in feite komt datzelfde geld voor die langdurig zieken ook van mensen die véél minder verdienen maar desondanks toch gaan werken.
