500.000 langdurig zieken in België

En het is ook gunstiger als je bv anders huismoeder wou worden met je jonge kinderen.

Even gekeken bij mezelf.
40 procent netto zou 1900 ipv 3200 zijn. Als er dan nog kosten voor opvang wegvallen, is het toch een mooi bedrag. Extralegale voordelen heb ik niet, dus valt niet weg.

Anders zou je misschien ook naar halftijds gaan om het te bolwerken, dan is dit interessanter.

Natuurlijk weet ik dat er veel mensen ook niet profiteren he, maar als je wilt profiteren is het helaas eenvoudig en ik zie de oplossing niet.
Toen ik ziek werd had ik weinig voordelen. Ik had netto quasi even veel als toen ik werkte. Voordeel was dat ik er geen tank benzine door draaide elke week. Ik hield daar dus netto meer aan over dan als ik werkte.
Na een jaar val je op invaliditeit, da's heel wat anders. Mijn verloning was volgens mij niet meer de helft netto.

De cijfers verbazen me zo hard niet trouwens. De werkdruk in België is gewoon hoog.
 
Hier ook burnout en tijdje op ziekenkas(2014). twas als ik me goed heriner 70 a 80 van je bruto loon maar wel geplafonneerd. Veel succes als je een grootverdiener bent. Bij mij was het allezins een pijnlijke.

Dit gezegd zijnde net een verhaal gehoord dat er een collega van de wederheflt wegens medische overmacht ontslaan is. Die zit wel vlot op linkedin haar bijberoep te promoten tijdens haar burnout.. 'badum tsssk' Een burnout coach!
Burnout is een reëel ding maar het misbruik is evenzeer reëel.
 
Onze Mac weet bijster weinig van burnout, das duidelijk. En ik baseer me ook op het "heb je mentale problemen topic". De meesten mensen lopen in die val na jaren, niet na een maandje tegenslag.

Ik begin een beetje ferm pissed te raken van al die vooroordelen en de jacht die nu blijkbaar open is op 'zieke mensen' om te besparen, en zeker de jacht op burnouts. Van waar komen ze denk je? België die meer en meer verdeeld raakt, en ferm egoïstisch wordt op sommige vlakken.
Als single voel je dat sterk. Dan nog eens sociale of werkdruk op je overal. Meer en meer zaken die ook fout lopen, lang wachten op zoveel zorgen en diensten. Je moet maar eens een huis zoeken om te huren vandaag omdat kopen geen optie is, een ramp ...
Chronisch ziek zijn is financieel een ramp voor me, geen zege. Profiteurs en bedriegers eruit, ja. Maar die zitten overal, oa in het OCMW bij de niet zieken en bij veel werklozen ook. Een zieke mens wil vooral niet ziek zijn.

Als de overheid hier met een te grove borstel gaat doorgaan zal het resultaat zijn: nog meer en langere burnouts en zieken.
In de supernota van Dewever stonden wel goeie dingen voor re-integeratie. Meer samenwerking tussen huisarts riziv of arbeidsgeneesheer en werkgever. Dat heb ik ferm gemist toen ik na een jaar out (door een slepende aandoening) terug begon en toch moest opgeven. Afijn HR gaf me keuze tot onstlag. Och ja, en m'n huisarts die niet twijfelde aan m'n aandoening schreef maar tot 3 maand, daarna moest ik naar een specialist.
Elk geval is anders natuurlijk. Ik denk dat er op 10 burnouts wel een tweetal profiteurs zijn.
Dat is het probleem van een burnout, het is gebaseerd op de klachten van de patiënt. Het valt niet zwart op wit met zekerheid te bewijzen met een bloedafname of een hersenscan.

En dan zijn er mensen die chronisch ziek zijn met rugproblemen en andere kwalen, die op invaliditeit staan etc, waarvan er veel nog zouden kunnen werken moesten ze aangepast werk krijgen of zich herscholen.
Ok je kan dan misschien geen zwaar fysiek werk meer doen. Maar je kan dan misschien wel aan de kassa werken in een winkel, of een bureaujob doen?
Een manager of een accountant o.i.d. met een hoog salaris die een burnout heeft gaat ook geen rekken willen vullen in een magazijn voor de helft van het loon (ook al kan die dat)

Hier ook burnout en tijdje op ziekenkas(2014). twas als ik me goed heriner 70 a 80 van je bruto loon maar wel geplafonneerd. Veel succes als je een grootverdiener bent. Bij mij was het allezins een pijnlijke.

Dit gezegd zijnde net een verhaal gehoord dat er een collega van de wederheflt wegens medische overmacht ontslaan is. Die zit wel vlot op linkedin haar bijberoep te promoten tijdens haar burnout.. 'badum tsssk' Een burnout coach!
Burnout is een reëel ding maar het misbruik is evenzeer reëel.
Je moet kunnen overleven vind ik. De vraag is of iemand die 8K/maand ook 70% moet krijgen zoals iemand die 3K/maand verdient. Het is wel goed dat er een limiet op staat. Het bedrag dat je krijgt uitgekeerd zou moeten afnemen in de tijd, vb het eerste jaar aan 70-80% maar dan minder als je langer out bent.
 
Laatst bewerkt:
Het grootste probleem zit in het systeem, dat terug gaan werken in feite afraadt. Ik ken 2 langdurig zieken en allebei zouden ze graag terug willen gaan werken, maar je moet dom zijn om dat te doen (in hun geval):

#1: Kinesist, al >15 jaar op ziekteverlof wegens enorm zware rugpijn waardoor beroep kinesist niet meer kan worden uitgeoefend. Blijkbaar voldoende om permanent op ziekteverlof te staan. Zou perfect andere jobs kunnen uitoefenen, wilt dat in principe ook, maar zou dan wellicht minder verdienen dan hij/zij nu krijgt voor niks te doen. -> Blijft dus liever op de uitkering.

#2: Al paar keer medisch langdurig uitgevallen door gezondheidsproblemen. Laatste job was heel goed betaald, dus ziekte uitkering is berekend op dat laatste inkomen. Zou perfect terug kunnen gaan werken, maar zal met een lager inkomen zijn dan laatste job en heeft schrik dat als hij/zij dan opnieuw langdurig uitvalt, nieuwe ziekte uitkering dus ook lager gaat uitvallen -> Blijft liever op uitkering.
 
Elk geval is anders natuurlijk. Ik denk dat er op 10 burnouts wel een tweetal profiteurs zijn.

Dat is het probleem van een burnout, het is gebaseerd op de klachten van de patiënt. Het valt niet zwart op wit met zekerheid te bewijzen met een bloedafname of een hersenscan.

En dan zijn er mensen die chronisch ziek zijn met rugproblemen en andere kwalen, die op invaliditeit staan etc, waarvan er veel nog zouden kunnen werken moesten ze aangepast werk krijgen of zich herscholen.
Ok je kan dan misschien geen zwaar fysiek werk meer doen. Maar je kan dan misschien wel aan de kassa werken in een winkel, of een bureaujob doen?
Een manager of een accountant o.i.d. met een hoog salaris die een burnout heeft gaat ook geen rekken willen vullen in een magazijn voor de helft van het loon (ook al kan die dat)
Met welke natte vinger is dit berekend? Er zijn talloze ziektes niet te bewijzen met een hersenscan... het grote probleem van veel mensen is niet zozeer dat het niet te bewijzen is, het is dat ze niet geloven wat iemand anders hen vertelt. Een arts die ergens voor gestudeerd heeft, een eed heeft afgelegd en tonnen ervaring heeft zegt X, maar hoe wéét je dat nu echt? Niet. Vertrouwen op de arts.
 
Het grootste probleem zit in het systeem, dat terug gaan werken in feite afraadt. Ik ken 2 langdurig zieken en allebei zouden ze graag terug willen gaan werken, maar je moet dom zijn om dat te doen (in hun geval):

#1: Kinesist, al >15 jaar op ziekteverlof wegens enorm zware rugpijn waardoor beroep kinesist niet meer kan worden uitgeoefend. Blijkbaar voldoende om permanent op ziekteverlof te staan. Zou perfect andere jobs kunnen uitoefenen, wilt dat in principe ook, maar zou dan wellicht minder verdienen dan hij/zij nu krijgt voor niks te doen. -> Blijft dus liever op de uitkering.

#2: Al paar keer medisch langdurig uitgevallen door gezondheidsproblemen. Laatste job was heel goed betaald, dus ziekte uitkering is berekend op dat laatste inkomen. Zou perfect terug kunnen gaan werken, maar zal met een lager inkomen zijn dan laatste job en heeft schrik dat als hij/zij dan opnieuw langdurig uitvalt, nieuwe ziekte uitkering dus ook lager gaat uitvallen -> Blijft liever op uitkering.
Naast gebaseerd op het loon, is die uitkering ook geplafonneerd hoor. Anekdotes over een uitkering die hoger ligt dan een loon, neem ik dus graag met een korrel zout.
 
Naast gebaseerd op het loon, is die uitkering ook geplafonneerd hoor. Anekdotes over een uitkering die hoger ligt dan een loon, neem ik dus graag met een korrel zout.
Kan wel het geval zijn als je een job moet aannemen die gevoelig minder betaalt dan de vorige job waarop de uitkering berekend is. Of ja, als het 100 euro meer is, ga je toch ook niet gaan werken?
 
Met welke natte vinger is dit berekend? Er zijn talloze ziektes niet te bewijzen met een hersenscan... het grote probleem van veel mensen is niet zozeer dat het niet te bewijzen is, het is dat ze niet geloven wat iemand anders hen vertelt. Een arts die ergens voor gestudeerd heeft, een eed heeft afgelegd en tonnen ervaring heeft zegt X, maar hoe wéét je dat nu echt? Niet. Vertrouwen op de arts.
Misschien zijn het er meer, misschien minder, doet er nu niet echt toe of er op 10 burnouts 1 of 3 profiteurs zijn. Een arts moet dat kunnen beoordelen, maar ook daar zullen er charlatans tussen zitten die al snel iemand langdurig thuis zetten. Of mensen die heel sluw zijn en die het goed kunnen faken.
 
Kan wel het geval zijn als je een job moet aannemen die gevoelig minder betaalt dan de vorige job waarop de uitkering berekend is. Of ja, als het 100 euro meer is, ga je toch ook niet gaan werken?
Nee, uiteraard. Maar je moet daarmee opletten natuurlijk. Het is altijd makkelijk om te beslissen voor een ander. En de uitkeringsbedragen verlagen om enkele profiteurs te filteren, gaat er gewoon voor zorgen dat diegene die het echt nodig hebben in een serieus neerwaartse spiraal terechtkomen. Dat zijn toestanden die je niet wil in een beschaafd Westers land (enfin, nergens wil je dat natuurlijk).
 
Misschien zijn het er meer, misschien minder, doet er nu niet echt toe of er op 10 burnouts 1 of 3 profiteurs zijn. Een arts moet dat kunnen beoordelen, maar ook daar zullen er charlatans tussen zitten die al snel iemand langdurig thuis zetten. Of mensen die heel sluw zijn en die het goed kunnen faken.
Het doet er wel toe, hè. Jij zegt 1 of 3 op 10. Als ik zeg 1 op die 500.000 is daar evenveel basis voor, dan hebben we allebei evenveel gelijk: kan kloppen, maar who knows. Alleen heb je bij dat laatste misschien iets minder reden om het over "zieken" te hebben in plaats van zonder de aanhalingstekens.
 
Burnout is een reëel ding maar het misbruik is evenzeer reëel.
Dit is de juiste samenvatting, ik denk niet dat iemand hier gaat ontkennen dat een burnout bestaat of niet ernstig kan zijn.
Daarlangs is het ook fair om in te zien dat er veel misbruik zit bij mensen die burnout als excuus gebruiken om ziekteverlof te verkrijgen. Op de grootbank waar ik in België bij heb gewerkt had je verschillende collega's die dit gebruikten voor 1-3 maanden verlof te krijgen, hier werd tijdens de koffiepauze zelfs openlijk over gesproken. Op die manier snap ik goed dat we aan 500k langdurig zieken komen.
 
Toen ik ziek werd had ik weinig voordelen. Ik had netto quasi even veel als toen ik werkte. Voordeel was dat ik er geen tank benzine door draaide elke week. Ik hield daar dus netto meer aan over dan als ik werkte.
Na een jaar val je op invaliditeit, da's heel wat anders. Mijn verloning was volgens mij niet meer de helft netto.

De cijfers verbazen me zo hard niet trouwens. De werkdruk in België is gewoon hoog.
Zou de werkdruk in België dan hoger liggen dan in een ander land?
 
Ik lees
1. anekdotes
2. ongefundeerde buikgevoel cijfers

Misbruik is idd een reëel ding zoals bij werkloosheid, ocmw, andere soorten van inkomensfraude ... maar laat ons niet met cijfers gaan gooien uit ons buikgevoel. 20% is veel hoor.

Ik denk dat er ook 'mogelijks' meer misbruik is in het eerste ziektejaar, waar je nog niet op invaliditeit komt. Dat is ook makkelijker, eens 1 tot 3 maand out zijn omdat je wat te moe loopt, en dan even lekker tijd hebt om te gaan fietsen overdag.

Afijn mijn broer doet bij Proximus aan burn out preventie als coach. Dat is ook een optie voor bedrijven. Hij is daar ook project ingenieur en de werkdruk is daar toch ferm gestegen de laatste 10 jaar. Die was nooit laag bij hem eigenlijk.
Belgen worden ook wel eens harde werkers genoemd langs de andere kant, dat kan oa ook een deel van het probleem zijn.
 
Laatst bewerkt:
Als je de getuigenissen in de serie "Het Hoge Noorden" (VRT1) mag geloven, hoger dan in Noorwegen.
Heb gewerkt in Nl en Parijs.
Ik kan zeggen dat de werkdruk (die we onzelf grotendeels opleggen) hier veel hoger is.
Als je met mensen als Mac bc bv werkt, dan probeer je uit schuldgevoel allemaal even hard te werken.
 
Heb gewerkt in Nl en Parijs.
Ik kan zeggen dat de werkdruk (die we onzelf grotendeels opleggen) hier veel hoger is.
Als je met mensen als Mac bc bv werkt, dan probeer je uit schuldgevoel allemaal even hard te werken.
Ik werk nu in Zwitserland en de werkdruk ligt hier gemiddeld een pak hoger. Je hebt veel minder thuiswerk en de mensen blijven hier ook langer op kantoor zitten (en er zijn minder vakantiedagen).
Ik heb daarvoor vooral met US collega's en Japanse collega's gewerkt, in die landen ging het er toch ook zwaarder aan toe qua werkdruk dan in België.
 
Ik werk nu in Zwitserland en de werkdruk ligt hier gemiddeld een pak hoger. Je hebt veel minder thuiswerk en de mensen blijven hier ook langer op kantoor zitten (en er zijn minder vakantiedagen).
Ik heb daarvoor vooral met US collega's en Japanse collega's gewerkt, in die landen ging het er toch ook zwaarder aan toe qua werkdruk dan in België.
Ik kom overal dit tegen:

Het wettelijke minimumaantal vakantiedagen in Zwitserland is als volgt: Volwassenen (vanaf 20 jaar): Werknemers hebben recht op minstens vier weken (20 werkdagen) betaalde vakantie per jaar.

Dat is toch exact hetzelfde als hier? Ik tel voor beiden ook 10 feestdagen.
 
Ik kom overal dit tegen:

Het wettelijke minimumaantal vakantiedagen in Zwitserland is als volgt: Volwassenen (vanaf 20 jaar): Werknemers hebben recht op minstens vier weken (20 werkdagen) betaalde vakantie per jaar.

Dat is toch exact hetzelfde als hier? Ik tel voor beiden ook 10 feestdagen.
In België heb ik nooit onder de 30 dagen verlof gehad, hier zit ik nu op 22 dagen verlof. In België zit je al snel aan +8/10 dagen met het systeem van ADV.
 
Op mijn vorig werk zat ik op een bepaald moment ook in het begin van een burnout.
Ik deed zoveel uren en was voor zoveel verantwoordelijk. Op een avond met naar huis te rijden heb ik naar de baas gebeld en gezegd dat ik die week ziek ging nemen omdat het teveel werd.
Ik heb dat weekend mijn ontslagbrief geschreven en ben ander werk gaan zoeken. (in dezelfde sector, zelfde functie)
Ik kan me niet voorstellen dat ik toen naar de dokter zou gegaan zijn en mij x maanden ziek had gemeld.
Ik zie ook niet in hoe dat mijn probleem had opgelost.
Als ik lees over burnoutcoaches. Volgens mij heb je maar 2 coaches nodig. Een psycholoog of een werkcoach.
 
In België heb ik nooit onder de 30 dagen verlof gehad, hier zit ik nu op 22 dagen verlof. In België zit je al snel aan +8/10 dagen met het systeem van ADV.
Jij persoonlijk dus, niet de gemiddelde belg. ADV is ook maar een soort recup natuurlijk, geen wettelijke vakantiedag.
 
Terug
Bovenaan