Maar het is toch een triestig ongeval. We kunnen er van uitgaan dat die agenten die kleine niet opzettelijk wouden doodrijden. Het kan en zal inderdaad een cascade aan inschattingsfouten geweest zijn maar dat maakt het niet minder een ongeval.
Ik sta daar echt helemaal anders in, sorry. Ik vind dat je alleen maar van een triestig ongeval kan spreken als er niets is dat je redelijk had kunnen doen om het te voorkomen. Van zodra je bewust regels hebt overtreden en/of bewust lak hebt gehad voor de veiligheid van je omgeving, dan klinkt het voor mij extreem cynisch om te spreken van een triestig ongeval. Dat wil nog niet zeggen dat je per opzet of intentioneel iemand iets hebt aangedaan, maar door dit soort dingen te blijven benoemen als een tragisch ongeluk, schuif je alle verantwoordelijkheid weg. Wij gaan daar als maatschappij veel te licht over. Voor mij zou het bewust in gevaar brengen van anderen quasi gelijk beoordeeld moeten worden als het intentioneel schade toebrengen aan anderen.
De schuld ligt dan toch zeker niet bij de politie?
Maar bij wie hem op die step laat rijden, en wie hem heeft geleerd dat als de politie komt je geen respect moet tonen en op de vlucht slaan?
Als iemand vlucht voor de politie is het maar normaal dat ze die achtervolgen.
Waarom is alles altijd zo zwart-wit? Uiteraard moest die jongen niet gevlucht zijn, uiteraard moesten zijn ouders hem die step niet gegeven hebben. Maar dat ontslaat de politie nog niet van haar verantwoordelijkheden.
Ja, het is normaal dat de politie iemand probeert tegen te houden die vlucht, maar is het normaal dat dit tegen elke kost gebeurt? Ik verwacht van onze politie proportionaliteit, en dat ze de correcte risico-afwegingen maakt. Een kind op een step aan hoge snelheid achtervolgen met een politie-combi doorheen een stadspark, wanneer dat kind geen rechtstreeks gevaar was voor de omgeving, faalt voor mij op al die checks.
Natuurlijk kunnen ze wel strafbare feiten plegen, alleen wordt dit als een MOF (als misdrijf omschreven feit) benoemd. Alleen de procedures en straffen zijn anders dan bij volwassenen. Genoeg snotneuzen die (zware) feiten plegen. Zelfs jonger dan 11 jaar.
En de inschatting van de inspecteurs? Als je vlucht van de politie heb je meestal iets te verbergen lijkt me..
Voor het Internationale Verdrag van de Rechten van het Kind dat ons land ondertekend heeft, en waarbij wij de minimumleeftijd op 12 jaar hebben gezet, worden kinderen onder de 12 jaar niet in staat geacht een strafbaar feit te begaan en rust er een vermoeden van niet-verantwoordelijkheid. Het is ook pas vanaf 12 jaar dat ze onder het jeugddelenquentierecht vallen. Natuurlijk kunnen kinderen in de praktijk MOF'en plegen, dat ontken ik ook niet. Maar opnieuw gaat het hier over proportionaliteit en risico-inschatting. Wat zit je te doen wanneer je met een combi aan hoge snelheid een kind achtervolgt, die volgens onze wetgeving niet eens verantwoordelijk gesteld kan worden voor zijn daden?
Ik kan dat argument van vluchten enigszins snappen als het om een meerderjarige gaat, al mag ook dat zonder andere verzwarende omstandigheden nooit een doodsvonnis betekenen, maar het gaat hier om een kind. Kinderen zijn onvoorspelbaar, kunnen makkelijker in paniek geraken, nemen (voor ons) onlogische beslissingen, ... Er wordt hier door velen ook weer hoogdravend gedaan over slechte opvoeding, maar op zo'n leeftijd kunnen kinderen in onverwachte situaties gewoon anders reageren dan hoe ze opgevoed zijn. Zeker wanneer ze schrik hebben. En als agent, als getrainde professional, zou je moeten weten dat je kinderen niet op dezelfde manier kan en mag behandelen als volwassenen.
