Als prille tiener heb ik een ontelbaar aantal uren gespendeerd aan Age of Empires II: The Age of Kings. Na World of Warcraft, America's Army en Wolfenstein: Enemy Territory, is dit waarschijnlijk een van de spellen waar ik het meeste tijd aan heb verloren. Het grappige is dat ik destijds de campagnemodus nauwelijks heb aangeraakt en volgens mij enkel wat missies van William Wallace heb gespeeld. Het grootste deel van mijn tijd ging gewoon naar de Scenario-modus, waarbij ik het geweldig vond om gewoon een beschaving op te bouwen en naar het einde toe je vijanden te overrompelen met een overweldigende aanvalskracht, al dan niet aangevuld met een bepaald type van auto (wink, wink). Wanneer ik de kans kreeg om het spel te herontdekken op PlayStation 5 bracht dit natuurlijk heel wat nostalgische gevoelens naar boven.