Archief - Werken met academische bachelor/stoppen studies

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

kokolee

Legacy Member
Soekie zei:
Net daarom ... dat die zingeving zo belangrijk is voor mij en dat ik hier iets kan bijdragen dat een wezenlijk verschil maakt. Zoals ik reeds stelde: ik ben altijd zeer ambitieus geweest.

Ik had en heb dat statuut nog steeds, maar als je zo vaak naar de dokter en specialisten moet als ik en constant naar de apotheek, merk je dat nauwelijks nog hoor.
Overigens zeer grote problemen met mijn mut, ze kunnen maar niet begrijpen dat ik geen inkomen heb. Daarvoor is geen statuut. Ik val niet ten laste van ouders, ik krijg geen leefloon, geen werkloosheidsvergoeding en geen inkomen uit arbeid, ... die categorie bestaat niet. :-S


Soekie, zolang jij en andere leden van het gezin gedomicilieerd bent op hetzelfde adres dan ben je voor de wet 'ten laste van' !!! (Alleen als jij een feitelijk gezin vormt en geen inkomen hebt dan kan jij niet ten laste zijn, anders wel!)

Of jij nu inkomen hebt of niet verandert niets voor de mut want jij mag als persoon ten laste met dat Omnio statuut toch maar max. 3000 en zoveel € jaarlijks inbrengen...!!!

"Je hebt recht op de verhoogde tegemoetkoming wanneer het bruto-belastbare gezinsinkomen op jaarbasis onder 16 632,81 euro ligt. Dit bedrag mag je verhogen met
3 079,19 euro per persoon ten laste (bedragen van toepassing vanaf 1 december 2012)."


Plus dat jij via de zogehete maximumfactuur via de mut terugbetaling kunt krijgen als je een bepaald plafond van ziekenkosten overschrijdt....

"Wat is de inkomens-MAF?
Dit is de Maximumfactuur in functie van het gezinsinkomen. Het remgeld boven een bepaald plafond wordt volledig terugbetaald. Dat plafond hangt af van het netto belastbaar gezinsinkomen: hoe hoger het inkomen, hoe hoger het plafond.

De inkomensschijven en plafonds hieronder zijn geldig sinds 1 januari 2013.

Jaarlijks netto gezinsinkomen (EUR) Plafond (EUR)
Jonger dan 19 jaar 650
0 - 17.523,66 450
17.523,67 – 26.939,35 650
26.939,36 – 36.355,07 1.000
36.355,08 – 45.378,45 1.400
Vanaf 45.378,46 1.800

Dit plafond wordt verminderd met 100 EUR voor het gezin wanneer één gezinslid de 2 voorafgaande kalenderjaren individueel telkens 450 EUR remgeld heeft betaald."



Verder bestaat er ook de mogelijkheid om geneesmiddelen op stofnaam te laten voorschrijven en via zoekmodule op de site van de mut (hier heb ik die van de voorzorg genomen) naar het goedkoopste medicijn zoeken....

Soekie

Legacy Member
Ik ben gedomicilieerd bij de rest van het gezin, omdat er geen andere uitkomst is. Maar ik ben niet ten laste van. Ik ben dan ook ouder dan 25 dus ik sta op mezelf op de mut. Vorig jaar had ik de MAF bereikt. Meer dan een doekje voor het bloeden zijn zulke dingen echter niet. Zeker omdat de werkelijke uitgaven veel hoger liggen dan er in die MAF vervat wordt. Apothekerskosten bv., je hebt geen idee hoe duur pillen kunnen zijn, al betaal je er het laagste tarief voor. En dan nog zijn er dingen die totaal niet terugbetaald worden omdat ze zogezegd voor het comfort zijn. Zo heb ik een huidziekte, bijgevolg heb ik speciale zepen, shampoos en dure zalfjes nodig (van bijna 1 euro per mg ... :-S). Bovendien moet ik supplementen innemen omdat anders mijn haar uitvalt. Vaak ben ik dan nog zo moe dat ik zonder iets of wat stimulerende middelen (gewone apothekersspullen) niet kan leren ... Mijn wens om niet de godganse dag uitgeput in de zetel te liggen, nog haar te hebben en een huid waarmee ik buiten kan komen (indien ik dat niet zou gebruiken zou men mij nogal raar beginnen aankijken, de uitslag zit namelijk ook op mijn gezicht en in mijn hals) is voor de overheid luxe. Dan heb ik het nog niet over de gewone medische problemen waarvoor ik medicijnen moet nemen die een gewoon leven mogelijk maken/het leven niet onmogelijk maken/de ziekte verergerd als ik ze niet neem ... Pak dat mijn medicijnen toch snel 120 euro/maand kosten hoor, als het niet veel meer is. Mijn moeder zei niet zo lang geleden nog "jij hebt altijd meer gekost aan medicijnen, dan aan eten". :-/

En dan heb je nog het probleem dat je met erelonen en supplementen zit op je ziekenhuisfacturen... daar houdt de MAF geen rekening mee.

Soekie

Legacy Member
Bijkomende ervaringen en/of tips zijn nog steeds welkom. Momenteel ben ik er nog niet uit (ook omdat het nog even afwachten is wat het verdict is van de rechtbank over de beslissing van het ocmw, maar ik geloof niet dat een rechtbank het ocmw vaak tegenspreekt dus - en bij een njet, moet ik dus sowieso stoppen met mijn studies daar ik simpelweg gewoon geen geld heb om mijn stage te doen).

Als ik het goed begrijp, zou niemand dus solliciteren voor een job op masterniveau, door bv te stellen dat hij wel al meer dan drievierde van het masterprogramma heeft afgewerkt (namelijk alle theoretische vakken) en de stage tevens succesvol was maar deze door organisatorische-/administratieve problemen tgv medische problemen werd afgekeurd (officieel luidt het tot nog toe dus dat de stage niet zo lang had mogen onderbroken worden... maar ik heb zelf nooit om die lange onderbreking gevraagd, noch mijn medische problemen).

Enkele mensen uit het echte leven hebben me aangeraden gewoon te liegen over mijn eerste diploma, daar men normaal gezien het verschil niet kan merken (stage is afgelegd, idem dito met alle theorie-vakken) dus ... Zou iemand dat risico durven lopen?
Ik zou het zelf niet doen, maar volgens mij gebeurt dit in de praktijk wel vaker.

Niemand zou verder gaan met de opleiding dus, ook niet als het financieel mogelijk was? Of zich heroriënteren?

Soekie

Legacy Member
Als iemand ervaring heeft met starten als academische bachelor maar met doorgroeien naar een job conform master-niveau, liefst na een niet al te lange tijd, weet ik er ook graag meer van. ;)

kokolee

Legacy Member
Soekie zei:
Ik ben gedomicilieerd bij de rest van het gezin, omdat er geen andere uitkomst is. Maar ik ben niet ten laste van. Ik ben dan ook ouder dan 25 dus ik sta op mezelf op de mut. Vorig jaar had ik de MAF bereikt. Meer dan een doekje voor het bloeden zijn zulke dingen echter niet. Zeker omdat de werkelijke uitgaven veel hoger liggen dan er in die MAF vervat wordt. Apothekerskosten bv., je hebt geen idee hoe duur pillen kunnen zijn, al betaal je er het laagste tarief voor. En dan nog zijn er dingen die totaal niet terugbetaald worden omdat ze zogezegd voor het comfort zijn. Zo heb ik een huidziekte, bijgevolg heb ik speciale zepen, shampoos en dure zalfjes nodig (van bijna 1 euro per mg ... :-S). Bovendien moet ik supplementen innemen omdat anders mijn haar uitvalt. Vaak ben ik dan nog zo moe dat ik zonder iets of wat stimulerende middelen (gewone apothekersspullen) niet kan leren ... Mijn wens om niet de godganse dag uitgeput in de zetel te liggen, nog haar te hebben en een huid waarmee ik buiten kan komen (indien ik dat niet zou gebruiken zou men mij nogal raar beginnen aankijken, de uitslag zit namelijk ook op mijn gezicht en in mijn hals) is voor de overheid luxe. Dan heb ik het nog niet over de gewone medische problemen waarvoor ik medicijnen moet nemen die een gewoon leven mogelijk maken/het leven niet onmogelijk maken/de ziekte verergerd als ik ze niet neem ... Pak dat mijn medicijnen toch snel 120 euro/maand kosten hoor, als het niet veel meer is. Mijn moeder zei niet zo lang geleden nog "jij hebt altijd meer gekost aan medicijnen, dan aan eten". :-/

En dan heb je nog het probleem dat je met erelonen en supplementen zit op je ziekenhuisfacturen... daar houdt de MAF geen rekening mee.


Zeg Soekie jij bent wel ten laste van, ook al ben jij +25 jaar dan nog geldt dit want je bent nog altijd ingeschreven op hetzelfde adres. (Ik denk dat jij verwart met fiscaal ten laste van.)

"De gezinsvoorwaarde

Het OMNIO-statuut geldt voor het hele gezin zoals dat bestaat op 1 januari van het jaar van de aanvraag. Voor een aanvraag in september 2013 bestaat het gezin dus uit alle personen die op 1 januari 2013 hetzelfde adres hebben als de aanvrager."

kokolee

Legacy Member
Soekie zei:
Bijkomende ervaringen en/of tips zijn nog steeds welkom. Momenteel ben ik er nog niet uit (ook omdat het nog even afwachten is wat het verdict is van de rechtbank over de beslissing van het ocmw, maar ik geloof niet dat een rechtbank het ocmw vaak tegenspreekt dus - en bij een njet, moet ik dus sowieso stoppen met mijn studies daar ik simpelweg gewoon geen geld heb om mijn stage te doen).

Als ik het goed begrijp, zou niemand dus solliciteren voor een job op masterniveau, door bv te stellen dat hij wel al meer dan drievierde van het masterprogramma heeft afgewerkt (namelijk alle theoretische vakken) en de stage tevens succesvol was maar deze door organisatorische-/administratieve problemen tgv medische problemen werd afgekeurd (officieel luidt het tot nog toe dus dat de stage niet zo lang had mogen onderbroken worden... maar ik heb zelf nooit om die lange onderbreking gevraagd, noch mijn medische problemen).

Enkele mensen uit het echte leven hebben me aangeraden gewoon te liegen over mijn eerste diploma, daar men normaal gezien het verschil niet kan merken (stage is afgelegd, idem dito met alle theorie-vakken) dus ... Zou iemand dat risico durven lopen?
Ik zou het zelf niet doen, maar volgens mij gebeurt dit in de praktijk wel vaker.


Niemand zou verder gaan met de opleiding dus, ook niet als het financieel mogelijk was? Of zich heroriënteren?


Nee dat zou ik echt niet doen. Trouwens als ze daar achter zouden komen, dan kan je het wel schudden. Zoals het spreekwoord zegt: Eerlijk duurt het langst.

Tristesse

Legacy Member
Soekie zei:
Enkele mensen uit het echte leven hebben me aangeraden gewoon te liegen over mijn eerste diploma, daar men normaal gezien het verschil niet kan merken (stage is afgelegd, idem dito met alle theorie-vakken) dus ... Zou iemand dat risico durven lopen?

Mensen uit "het echte leven"?

Ja als die dat zeggen moet dat wel een goed plan zijn.

How 'bout you man the fuck up & get to work.

Ge zijt echt niet den enige met miserie, maar gezien het volgens u allemaal de fout van andere mensen is en uw plannen nogal dwaas lijken, geef ik u weinig kans eruit te komen.

Niet slecht bedoeld hoor, maar als je bezig blijft met anderen de fout geven kom je nergens.

Uiteindelijk is het aan uzelf.

En die chronische ziekte die onbekend is .. tsja. Maar dat is natuurlijk ook niet uw fout eh ..

Allé dat verhaaltje van die universiteit. Ik heb het plezier gehad redelijk wat onderwijsinstellingen te leren kennen, en die hadden toch allemaal als doelstelling mensen helpen afstuderen.

Als er 10.000 mensen een studie kunnen voltooien op een universiteit, en één persoon echt niet, ligt dat dan aan de universiteit of aan die ene persoon? Er zijn tal van mensen met ernstige ziektes die studies voltooien.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ltun92DfnPY

Niet echt relevant maar wil het al lang posten & het is echt goed :)

Soekie

Legacy Member
Je moet mij eens uitleggen hoe het mijn fout is als ik jaarlijks tal van artsen bezoek en me zelf volledig binnenste buiten laat keren door een internist die me vervolgens kerngezond verklaart, als ik op het einde bijna dagelijks naar mijn huisarts ga om over de vloer te kruipen van de pijn, ervoren de huisarts al ettelijke keren heb moeten oproepen om naar mijn thuis te komen om me een inspuiting te geven tegen extreme pijn, hoe dat dat mijn fout kan zijn?
Ik heb het ooit gedacht hoor, dat ik ze heb misleid, dat ik het verkeerd heb uitgelegd, dat ik de symptomen misschien niet duidelijk genoeg heb weergegeven, maar het is mijn fout niet ...
Overigens de professor die gespecialiseerd is in die ziekte zelf, zat voor me en lachte me quasi uit toen ik het over die ziekte had. Hij wou geen beeldvorming laten doen, maar toevallig stond er in zijn ruimte toen het echo apparaat wat hij dan toch even wou gebruiken om me gerust te stellen.
En toen startte de medische mallemolen en stortte mijn wereld in.
Eén van de eerste dingen die ik gezegd heb is "ik was toch gezond???"

Mensen als jij die een oordeel klaar hebben over een situatie die ze helemaal niet kennen, maakt me misselijk.

Mijn ervaren pro deo heeft overigens zelf gezegd dat de onderwijsinstelling zwaar geblunderd heeft en dat hebben ze indirect overigens ook toegegeven... Maar ze hebben me ook iets laten tekenen, wat ik met mijn stomme kop en in al mijn naïviteit natuurlijk gedaan heb ... daarom denkt hij dat er niets meer aan te doen is.

Iedereen die iets of wat contact heeft met een onderwijsinstelling weet overigens dat het allemaal zeer goed gaat, zolang je een doorsnee student bent en alles goed gaat ... Alles lijkt goed georganiseerd, overzichtelijk, duidelijk, het lijkt alsof men weet hoe het systeem in mekaar zit en men weet waarmee men bezig is, alsof het personeel op de hoogte is van de regels binnen de eigen organisatie, ... tot het fout gaat. Dan merk je dat het een radar is die niet goed werkt en zeer grote hiaten vertoont. Je wil niet weten wat ik heb meegemaakt, met personeelsleden die op een niét laaggeplaatste positie zitten, om het zacht uit te drukken ... maar ook met personeelsleden "op de vloer" die het systeem perfect zouden moeten kennen. Zouden moeten dus ... Dat ik een heel aantal maal verkeerd geïnformeerd ben en dat de duizenden instanties die dienen om je te helpen zeer lang hebben gezegd "we kunnen niets voor je doen", totdat ik uiteindelijk zelf een instantie vond, ook binnen de onderwijsinstelling, die net voor het probleem diende dat ik heb meegemaakt ... (waarbij ik eerst nog werd tegengehouden om er gebruik van te maken). Eén en ander liep daar dan weer grandioos mis (fouten in het dossier, foute gegevens, ...) zoals al gebruikelijk was. En dan uiteindelijk had ik niet veel keuze meer, maar zij ook niet ... en heeft men de waanzinnige maatregel waarvan men moest toegeven dat ze nergens op sloeg ongedaan gemaakt...

Helaas dat is niet genoeg gebleken. Het spel begon toen pas ... Geloof me, de dag dat ik naar de media stap - en die dag zal komen - en ik van naaldje tot draadje uitleg wat er zich allemaal heeft afgespeeld, daar, aan een instelling van hoog aanzien en waarvan redelijk wat beroepsernst en professionaliteit alsook een vakkundige behandeling van een dossier veronderstelt wordt, val je omver denk ik.

Mijn excuses hoor dat ik vind dat ik niet moet boeten voor het geflater van een ander... en dat ik bijzonder boos ben dat ik dit hallucinante verhaal heb moeten meemaken en nog steeds meemaak.

En jip, het ocmw zou moeten dienen om mensen te ondersteunen. Maar het lokale ocmw hier maakt er een sport van om mensen wandelen te sturen met de mededeling dat ze niet de juiste huidskleur (dat zegt ze tegen blanken) hebben. Ik weet dat ik niet de enige ben die letterlijk te horen heeft gekregen dat ze discrimineren.

Soekie

Legacy Member
kokolee zei:
Nee dat zou ik echt niet doen. Trouwens als ze daar achter zouden komen, dan kan je het wel schudden. Zoals het spreekwoord zegt: Eerlijk duurt het langst.

Ik wou dat ik het kon doen. Maar ik zou geen oog meer kunnen dichtdoen, geloof me. Het zou ook gewoonweg niet fair zijn tov de anderen die hun diploma wel behaalden, al kregen zij het quasi in de schoot geworpen door ideale omstandigheden.

Tristesse

Legacy Member
Kijk, als ik je post lees, de internist is in fout, de onderwijsinstelling is in fout, het OCMW is in fout ..

Ga dan naar de media. Doe er iets aan.

Met hier zelfbeklag te posten kom je nergens. Morgen is een nieuwe dag, doe er iets mee.

Mijn vader lag met een terminale ziekte in Leuven toen ik op hogeschool zat. Heeft mij niet tegengehouden een diploma te halen. Alle lessen gemist, geen voeling met de groep, fuck it, gewoon doen wat nodig is.

Ik zit nu ook zonder job, en misschien zal dat zo blijven tot ik een "kutjob" wil doen. Maar als ik wil heb ik volgende week werk.

Het is wat je ervan maakt. Anderen gaan het niet voor je doen, het is uw leven.

Soekie

Legacy Member
Tristesse zei:
Kijk, als ik je post lees, de internist is in fout, de onderwijsinstelling is in fout, het OCMW is in fout ..

Ga dan naar de media. Doe er iets aan.

Met hier zelfbeklag te posten kom je nergens. Morgen is een nieuwe dag, doe er iets mee.

Mijn vader lag met een terminale ziekte in Leuven toen ik op hogeschool zat. Heeft mij niet tegengehouden een diploma te halen. Alle lessen gemist, geen voeling met de groep, fuck it, gewoon doen wat nodig is.

Ik zit nu ook zonder job, en misschien zal dat zo blijven tot ik een "kutjob" wil doen. Maar als ik wil heb ik volgende week werk.

Het is wat je ervan maakt. Anderen gaan het niet voor je doen, het is uw leven.

Ik was in Leuven terwijl ik wist wat er hier thuis gebeurde ... en ik moest al gaan liggen nadat ik 's ochtends mijn tanden had gepoetst omdat ik niet meer kon. Na mijn tweede jaar ben ik dus ook nooit meer op een les geraakt en ik heb nog steeds geen idee wie mijn collega-psy's in godsnaam zijn.

Doen wat nodig is, ik heb alles gedaan wat nodig is ... Maar als je pech hebt met je thesis en nadat je acht maanden je best hebt gedaan op je stage die dan nog over anderhalf jaar werd uitgesmeerd op vraag van de onderwijsinstelling en stageplaats omdat er zogenaamd geen supervisie zou zijn tijdens die periode, terwijl er geen supervisie was toen ik terugkwam ... om dan te horen te krijgen dat je gebuisd bent door de lange onderbreking die er wegens je ziekte is geweest, om dan te horen dat je uitgesloten wordt om het nog ooit te doen omdat je je stage zogenaamd twee maal zonder succes hebt afgelegd.

Niet enkel die internist heeft een fout gemaakt... Zoals ik reeds zei heb ik tal van artsen gecontacteerd, zo graag wou ik beter worden toevallig. Maarja ik had niks dus ... volgens hun althans. Dat spel heeft in totaal tien jaar geduurd ... (maar dat is niet ongewoon bij deze diagnose...).

Vind je het raar dat ik dan: wtf zeg? Dat terwijl ik nooit heb opgegeven ondanks mijn ziekte en mijn familiale problemen en sociale achtergrond?

Ik ben er nu al anderhalf jaar iets aan aan het doen. Als dat vanzelf ging, postte ik deze thread niet in the first place ... ;)

De gelukzakken in het leven wijten hun succes graag aan zichzelf, en denken daarom dat anderen voor wie de kaarten minder rooskleurig zijn ongeluk ook te danken hebben aan zichzelf. Dat is heus niet zo. Geloof me, ik had een heel ander toekomstbeeld voor ogen en ik zweer je op alles wat ik heb dat ik daar ook alle inspanningen voor heb gedaan die binnen mijn mogelijkheden lagen... Maar soms laat men het je zelfs niet eens toe dat je inspanningen doet omdat men je afschrijft. Aan bepaalde onderwijsinstellingen betekent niet aan een vak kunnen deelnemen of het niet kunnen vervolmaken (zoals bij de stage) wegens ziekte "niet afgelegd" krijgen en als dat tweemaal gebeurd drukt men blijkbaar op een knop waarna zich een val opent en zakt de vloer onder je voeten weg. Zelfs al ben je op een zucht van je diploma verwijderd.

(Mbt die stage zei overigens zelfs de huisjuriste dat ik een zeer goede kans had gemaakt om, als ik het had aangeklaagd waar ik toen te stom en te naïef en braaf voor was, het te winnen ... logisch eigenlijk ook. Had ik dat toen gedaan, dan was ik 2 jaar geleden afgestudeerd ...).

Trouwens als je zoveel contacten hebt met onderwijsinstellingen, mag ik dan vragen op welk vlak je deze contacten hebt?
Misschien kan je iets voor me doen.

Soekie

Legacy Member
kokolee zei:
Kun je niet gewoon van unief veranderen?

Dat had gekund, maar dat impliceert dat ik sowieso een volledig nieuwe stage moet beginnen en een volledig nieuwe thesis moet maken... die thesis was quasi af...
En de stage, ik moet er geen tekening bij maken dat ik niet sta te springen om opnieuw acht maanden gratis en voor niets te werken, dan nog in het achterhoofd dat ik weer hetzelfde zal meemaken als blijkt dat er bv. weer een operatie nodig is of ik langer ziek word, moest ik het me natuurlijk al kunnen permitteren een stage af te leggen...

Ik mag nu in principe verder van mijn univ, indirect hebben ze dus de fout toegegeven. Probleem is echter dat men het op facultair niveau zo ingewikkeld heeft gemaakt en me op allerlei regeltjes probeert vast te pinnen en contracten onder de neus schuift, die ze zelf niet nakomen ten eerste en die ten tweede inconsequent zijn en die als dusdanig niet door mij kunnen worden nagekomen. Ze creëren als het ware een soort glazen plafond of een soort schijn "jaja, natuurlijk krijg je van ons de kans om alsnog je diploma te behalen" enerzijds, anderzijds màg ik niet meer spreken over wat er vroeger gebeurd is en waarom dit zo gelopen is en in werkelijkheid maakt men het onmogelijk dat ik binnen de krijtlijnen die zij uittekenen afstudeer, omdat ik daar gewoonweg niet in kan passen (bv vragen om een stage van zoveel dagen uit te voeren, dus opnieuw een volledige stage, over een periode die minder werkdagen bevat dan ze vragen om te doen ... daar heb ik reeds een 150x op gewezen maar meer dan gestamel als reactie en van onderwerp veranderen krijg ik dan niet. Men is blijkbaar te intelligent om te kunnen snappen dat ik van een dag van 24u, er geen 48u kan maken. :-/ Noch wenst men rekening te houden met mijn medische problemen en aldus daar aanpassingen voor te voorzien. Op het moment dat ik daar eindelijk duidelijke informatie over krijg nadat ik er voor de zoveelste maal op gehamerd heb, blijkt dat de deadline om dat aan te vragen helaas al lang verlopen is ...

Straatje zonder einde dus... ik voel me als een ezel die een wortel voor gehouden wordt.

kokolee

Legacy Member
Soekie ik zou als ik van jou was gaan informeren bij een andere unief, wie weet dat daar wel alsnog een gunstiger traject voor jou is weggelegd...

Tristesse

Legacy Member
We zijn een werkdag verder.

Soekie, kan je met ons delen wat je vandaag gedaan hebt om uit de miserie te geraken?

Mijn contacten met onderwijsinstellingen vielen binnen een scriptie, waarbij ik bij studenten en docenten peilde naar hun visie op een goede onderwijsinstelling.

Ik vrees dan ook dat ik je niet zal kunnen helpen. Dat moet je zelf doen, dat kan ik niet genoeg benadrukken.

Blijven hopen tot de hulp van elders komt zal niet werken.

NotoriousP

Legacy Member
Iemand die ook stilletjes aan het gevoel krijgt dat kokolee & Soekie gewoon dubbelaccounts zijn van dezelfde troll?

Tristesse

Legacy Member
asmo zei:
Soekie, zonder zeveren: dat zit gewoon allemaal in uwen kop.

K heb ook al gedacht aan psychosomatische problemen.

Maar hoe triest zou dat zijn.

Tristesse

Legacy Member
Tristesse zei:
We zijn een werkdag verder.

Soekie, kan je met ons delen wat je vandaag gedaan hebt om uit de miserie te geraken?

Ik wil het echt weten.

Indien niets, wat ga je morgen doen?

Tristesse

Legacy Member
De lag die zelfs tripple posts veroorzaakt op dit forum begint mij de strot uit te hangen.

Is dit een forum van telenet, of van een of andere chinese scam firma?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan