JPV zei:
je bent relatief oud, hebt geen masterdiploma, het bachelordiploma (psychologie) is alleenstaand quasi niks waard, je hebt een slechte gezondheid. En dan vergeet ik nog je attitude...
Nee, de kans dat je op universitair niveau werk zal vinden is objectief gezien quasi onbestaande, tenzij je naast je studies nog (hyper)actief bent in diverse verenigingen en zo je capaciteiten kan bewijzen. Nu moet je uitleggen waarom je (in vergelijking met een gewone studie die op z'n 18e afstudeert) 9 jaar gedaan hebt om een bachelordiploma van 3 jaar te behalen. Je kan nog voor de zoveelste keer zeggen dat het naast je ziekte de schuld is van de universiteit, maar de enige die je daarvan kan overtuigen, is blijkbaar jezelf.
Ik weet niet of het nog zin heeft om hierop in te gaan.
Als vakbondsman ga je hier mi wel zeer stevig uit de bocht. Ten eerste reeds door zogenaamd informatie die ik je privé heb doorgegeven publiek te maken, alsof dat strookt met de wetgeving voor het privé-leven van iemand, en gewoon zelfs met respect met de mens an sich, ten tweede en dat is nog schrijnender, vervorm je die informatie en maak je er een eigen indianenverhaal van ... laster en eerroof pur sang. Los nog van het feit dat iemand die via de vakbond een sociaal engagement aangaat zich onvoorwaardelijk zou moeten inzetten voor alle mensen en niet enkel voor zij die lidgeld betalen, en zich al helemaal niet zou mogen inlaten met pesterijen ... maarja, van onze vakbondsmedewerkers, het zogenaamde middenveld dat opkomt voor de zwakkere, hebben we recentelijk de maskers sowieso al zwaar zien vallen, is het niet?
Enig fatsoen of enig waardensysteem moet daar duidelijk niet gezocht worden...
Interessant overigens dat je me eens in een totaal andere context ook advies hebt gegeven. Ik heb nu pas door dat ik met dezelfde persoon te doen had, toen. Toen piepte je helemaal anders en begreep je tevens het onrecht niet dat me was aangedaan. Zoals elk ander normaal mens overigens.
Voor alle duidelijkheid: een normaal persoon studeert niet af op zijn achttiende. Toch niet van een universitaire opleiding, is het niet? Ik heb mijn kandidatuur perfect op tijd gehaald... Toen waren de medische problemen immers nog niet dermate invaliderend als later. Ondanks de medische problemen waar ik in tegenstelling tot andere studenten met gelijkaardige of minder decompenserende medische problemen, geen maatregelen voor kreeg die moesten voorkomen dat mijn kansen teniet werden gedaan door de medische problemen, ben ik slechts met één jaar achterstand in mijn stagejaar beland.
Toen begonnen de medische problemen pas echt en heeft de onderwijsinstelling hier zeer gebrekkig op geanticipeerd. Dat weet jij net zo goed als ik ...
Of vind jij het soms normaal dat men je vraagt om volgend academiejaar pas terug te komen, maar het academiejaar waarin je moest stoppen dan wel alles als "niet afgelegd" quoteert met als gevolg dat heel je studiepunten inclusief beursgeld door de plee gespoeld worden, om het jaar erna te horen te krijgen dat je gebuisd bent wegens een te lange onderbreking van de stage wegens medische redenen!! Een onderbreking die zij dan ook nog georganiseerd hebben (hun inbreng was deze tot zes maanden verlengen, namelijk tot in het volgende academiejaar, in plaats van minder)! In die periode na de operatie ben ik uiteraard gaan werken. Ik had ook geen keuze, want geen rooie cent meer om mijn medische facturen te betalen.
En ja, aan een promotor die verdwijnt terwijl je klaarzit om je data te analyseren heb je ook veel... en dan nog komen aandraven met examenspreiding is natuurlijk wel bijzonder cynisch, aangezien ik toen mijn vak niet mocht afleggen omdat ik niet had mee kunnen doen aan de groepsopdrachten. Ik lag toen immers uitgeteld, en geloof me met andere zorgen aan het hoofd, in het ziekenhuis ...
Dan ziet men dat dus in totaal als "twee maal een opleidingsonderdeel zonder succes beëindigd" en blokkeert men je voor vijf jaar. Om je dan na een jaar zwikken en zwoegen en overal wrikken te deblokkeren. Dat betekent dus twee jaar kwijt op conto van de onderwijsinstelling, en men probeert daar nu met veel enthousiasme een jaar aan toe te voegen ... Je wil zelfs niet weten wat ik dit A.J. al mee gemaakt heb.
Niet voor niets dat ik het onlangs mijn zeer lange gevecht niet meer zie zitten daar ik niet de indruk heb dat de bepaalde onderwijsinstelling ooit van plan is mij mijn diploma te geven, al doe ik nog 54345453435 stages van acht maanden en schrijf ik nog 845465 geniale thesissen, denk je niet?
Misschien enigszins ongepast om te spotten met mensen die zoveel miserie hebben, zou het niet? Zeker als iemand die de sociale kaart kent - hoop ik toch - en iets over sociaal recht afweet - mag ik toch ook hopen, wetende dat je mij op z'n minst toch zou mogen doorverwijzen naar iemand die me zou kunnen helpen in deze situatie, maar neen ... meneer vindt het wel komisch en licht bulderlachend over de forumvloer te rollen, de meest kwetsbare mensen uit de samenleving al nawijzend.
Proficiat...
