Archief - Welke universiteit best voor psychologie?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Omni

Legacy Member
dibardi zei:
Doe gewoon iets wat je graag wilt doen, want alleen voor de job-mogelijkheden zou ik het niet doen. Als je voor psychologie wilt ga er dan voor!

Dit vind ik dus de grootste zever dat hier altijd op het forum wordt gezegd he.
Stel dat je iets studeert dat je heel graag doet maar er zijn geen job mogelijkheden nadien, dan studeer je pakt 5 jaar iets dat je graag doet om daarna een compleet andere job te gaan doen tegen je zin. 5 Jaar iets interessants studeren weegt niet op tegen het feit dat je dan mss de rest van je leven met een job gaat zitten die je niet leuk vindt.

Studeer dan iets wat je ook wel enigszins interessant vindt, waar je wel job mogelijkheden hebt zodat je de rest van je leven tenminste een job kan doen die je toch iets interesseert.

Maarja dat is mijn visie, je hebt natuurlijk ook degene die er dan wel een job in vinden. Maar dat weegt voor mij dus zeker niet op tegen de vele die een andere job moeten aanvaarden die totaal niets met hun gestudeerde richting te maken heeft.

TheFallen

Legacy Member
NotoriousP zei:
Degene boven mij? Tenzij ik mij vergis is, hebben ze in een ziekenhuis veel meer nut aan psychiaters dan psychologen.

Et voila:

TheFallen zei:
Maar een degelijk onderscheid maken doen velen hier nu wel niet. Ik heb de indruk dat velen denken dat een psycholoog één of andere ondergewaardeerde/minderwaardige psychiater is terwijl dit 2 duidelijk verschillende disciplines zijn, gewoon betrekking op éénzelfde werkveld (of één van de werkvelden waar psychologen operatief zijn).

Je hebt beiden nodig. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat er meer nood is aan psychologen aangezien hun interventies meer tijd vragen dan die van een psychiater. Psychotherapieën plannen, uitvoeren, ... neemt meer tijd in dan een voorschrift voor medicatie op te schrijven (Om even een zwart-wit onderscheid te maken).

Omni zei:
Dit vind ik dus de grootste zever dat hier altijd op het forum wordt gezegd he.
Stel dat je iets studeert dat je heel graag doet maar er zijn geen job mogelijkheden nadien, dan studeer je pakt 5 jaar iets dat je graag doet om daarna een compleet andere job te gaan doen tegen je zin. 5 Jaar iets interessants studeren weegt niet op tegen het feit dat je dan mss de rest van je leven met een job gaat zitten die je niet leuk vindt.

Pak dan iets wat je ook wel enigszins interessant vindt, waar je wel job mogelijkheden hebt zodat je de rest van je leven tenminste een job kan doen die je toch iets interesseert.

Maarja dat is mijn visie, je hebt natuurlijk ook degene die er dan wel een job in vinden. Maar dat weegt voor mij dus zeker niet op tegen de vele die een andere job moeten aanvaarden die totaal niets met hun gestudeerde richting te maken heeft.

Dat is allemaal relatief. Jobmogelijkheden later zijn één van de factoren waarmee je rekening moet houden in uw studiekeuze maar dat betekent niet dat die bepalend mogen zijn. Welke factoren je het meeste gewicht toekent is dan weer subjectief.

Zo lijkt het mij dwaas dat als je een enorme uitgesproken interesse hebt voor een bepaald gebied, je dan voor eender welke andere richting kiest zuiver voor werkzekerheid. Zo heb je immers nooit een perfect beeld van eventuele evoluties op de arbeidsmarkt en kan je het achteraf altijd beklagen.
Nu als je twijfelt tussen verschillende richtingen die je +- even graag zou doen, dan kan het een doorslaggevende factor zijn.

Je moet het in zijn geheel bekijken. Er zijn genoeg mensen die zich later heroriënteren omdat ze een keuze gemaakt hebben die hun niet echt interesseerde maar die namen omdat ze moesten (ouders), of veiligheid (werkzekerheid). Wees er gewoon realistisch in. Zo is het ook niet slim om een richting te kiezen met al dan niet werkzekerheid maar waar je enkel en alleen voor kiest om een bepaalde "droomjob" te hebben die dan eigenlijk zo goed als onbereikbaar blijkt te zijn.

Troj

Legacy Member
NotoriousP zei:
Degene boven mij? Tenzij ik mij vergis is, hebben ze in een ziekenhuis veel meer nut aan psychiaters dan psychologen.

Gewoon ter informatie: in de meeste ziekenhuizen staat een psychiater aan het hoofd van een multidisciplinair team. Die komt daar dan tweemaal per week op de teamvergadering luisteren naar de resultaten van het psychodiagnostisch onderzoek dat louter door psychologen werd uitgevoerd, en geeft dan een behandeladvies dat zelden of nooit afwijkt van de aanbevelingen van de psycholoog.

Een psychiater zal zelf zelden (maar dat hangt van psychiater tot psychiater af) consulten doen in een ziekenhuis zelf. Heel de psychologische hulpverlening in een PZ wordt wel degelijk gedragen door de psychologen, en da's geen misplaatste trots ofzo, da's gewoon de realiteit door het gebrek aan psychiaters en ook de invulling die zij aan hun beroep geven. Meestal combineren zij het leiden van twee of drie teams met een zelfstandige praktijk. De reden daarvoor zal wel niet zo moeilijk te bedenken zijn :p.

Feit is en blijft: ik zou geen psychiater willen zijn louter voor die hogere verloning (wat wel mag na meer dan 10 jaar studie) of voor die leidende functie. Als je ziet wat een psychiater werkelijk aan hulpverlening doet, ben ik liever 'simpel' psycholoog.

Tha_nOn

Legacy Member
NotoriousP zei:
Degene boven mij? Tenzij ik mij vergis is, hebben ze in een ziekenhuis veel meer nut aan psychiaters dan psychologen.

ge vergist u dus (met dank aan troj die alles heel duidelijk en goed uitlegt altijd ^^)

Starrk

Legacy Member
De waarde in de psychologie zit hem denk ik gewoon in het verder studeren. Er zijn er maar weinig die na 5j nog in iets gaan specialiseren. Specialization is key!

medea

Legacy Member
Starrk zei:
De waarde in de psychologie zit hem denk ik gewoon in het verder studeren. Er zijn er maar weinig die na 5j nog in iets gaan specialiseren. Specialization is key!

Dat is iets interessant dat je ophaalt. Specialiseren.
Ik wil het gerust wel (Ik zit nu in mijn eerste bac psychologie, dus ik kijk ver in de toekomst ;)) maar wat voor opties zijn er daarvoor?
Wat mij wel interesseert is de medicatie enz die aan patiënten gegeven wordt enz.
Maar waar kan ik info vinden over zulke specialisaties? En moet je dan een master klinische hebben?
Of als ik de richting Bedrijfspsychologie volg, wat voor specialisatieopties zijn er dan? of zou ik dan beter een paar jaartjes economie bijvolgen zodat het technische er ook al in zit?

Ik zit met veel vragen, en ik kijk ver in de toekomst, maar alsk nu al de antwoorden weet, kan ik langer denken over keuzes :D

Troj

Legacy Member
medea zei:
Dat is iets interessant dat je ophaalt. Specialiseren.
Ik wil het gerust wel (Ik zit nu in mijn eerste bac psychologie, dus ik kijk ver in de toekomst ;)) maar wat voor opties zijn er daarvoor?
Wat mij wel interesseert is de medicatie enz die aan patiënten gegeven wordt enz.
Maar waar kan ik info vinden over zulke specialisaties? En moet je dan een master klinische hebben?
Of als ik de richting Bedrijfspsychologie volg, wat voor specialisatieopties zijn er dan? of zou ik dan beter een paar jaartjes economie bijvolgen zodat het technische er ook al in zit?

Ik zit met veel vragen, en ik kijk ver in de toekomst, maar alsk nu al de antwoorden weet, kan ik langer denken over keuzes :D

Je kan verschillende postgraduaten volgen, ga daarvoor maar eens kijken op de websites van de faculteiten.

Vanuit Bedrijfs zijn er relatief minder "directe" aanknopingspunten op de faculteiten Psychologie in België, maar die zijn er dan wel weer op andere faculteiten. Vanuit klinische kan je makkelijk specialiseren in forensische psychologie, in psychodiagnostiek, in neuropsychologie, in psychotherapie en dergelijke.

Maar ik zou me daar niet mee bezig houden tot verder in de opleiding want je idee gaat daarover sowieso nog wel wat wijzigen. Ik was vroeger overtuigd om die postacademische vorming neuropsychologie te volgen, maar nu zegt me dat eigenlijk niets meer. Daarom is het wel belangrijk om zoveel mogelijk practica, soort mini-stages, in het werkveld te volgen (op de KUL heb je toch die kans) om eens te zien of wat interessant is op papier ook zo interessant is in de praktijk.

medea

Legacy Member
Het enige wat we nu al gedaan hebben is een testje afgelegd bij 2 mensen, verplichte experimenten meegedaan... en da ist. Ik wil meer :D

Weet iemand of je op ugent ook zo'n ministages etc hebt?

TheFallen

Legacy Member
medea zei:
Het enige wat we nu al gedaan hebben is een testje afgelegd bij 2 mensen, verplichte experimenten meegedaan... en da ist. Ik wil meer :D

Weet iemand of je op ugent ook zo'n ministages etc hebt?

Je hebt enkele practica's. Zo zal je volgend jaar opnieuw een groepswerk moeten maken voor ontwikkelingspsychologie II, ongeveer in dezelfde lijn. In je 2de semester heb je dan testafnama's van 2 personen die je individueel moet doen.
Nu krijg je in uw eerste bach een hele hoop informatie. In uw 2de jaar zal je die al beter kunnen plaatsen en vooral gaan aanvullen, krijg je meer info over eventuele toekomstperspectieven, krijg je een zicht op de vele visies die het veld kenmerken.
In klinische psychologie heb je een lange stage van enkele maanden (ken exact aantal niet van buiten maar alleszins merendeel van uw 2de master) en that's it. Bedrijfs kent 2 stages dacht ik, van iets kleinere duur. Experimentele kent ook één lange stage (dacht mij dit toch te herinneren). Dus het is niet zo ideaal in de zin van kennismaking met verschillende gebieden maar wel goed op je zinnen ergens op te richten mits je de stageplaats van uw keuze krijgt.

Je hebt postgraduate-opleiding, specialisatie door ervaring, ... het biedt veel mogelijkheden maar zoals hierboven aanhaalt kan je gedacht nog veel veranderen op basis van wat je weten komt. Mijn interesse is onder andere vooral neuropsychologie maar of dit na kennismaking met het vak nog zo zal zijn? Wie weet? Jij spreekt van de medicatie die gegeven wordt. Waar wil je u dan precies in specialiseren? De effecten daarvan op het mentaal functioneren nagaan, ondersteuning van (therapietrouw, negatieve bijwerkingen, coping), ... ? Je weet wellicht wel dat je als psycholoog geen medicatie mag voorschrijven? :)

Troj

Legacy Member
32 weken voltijds, trouwens, die stage in klinische. Het hele jaar dus, eigenlijk.

medea

Legacy Member
ik weet idd dat je als psycholoog geen medicatie kan/mag voorschrijven.
Wel heb ik gehoord dat sommige klinische psychologen samenwerken met huisartsen, juist daarom, klopt dat?

Atm interesseert vooral de hersenen me, neuropsychologie is een zeer leuke richting natuurlijk, maar de experimentele psychologie lijkt mij dan weer niets.
Het kan nog alle kanten uit, en dat is het leuke momenteel.

Toch alleszins bedankt voor de info, ik kijk uit naar de stages :p

(Ook wil ik nu eens toevoegen: aan ugent is het eerste jaar idd een gigantische klas. Je moet er wat tegen kunnen. Na het eerste semester zijn er toch al een heel deel afgehaakt, zo komt het niveau ietwat weer omhoog.)

Troj

Legacy Member
Daarom heet het ook klinische neuropsychologie. In se heb je de onderzoekstak (bij experimentele) en de klinische tak (bij de .. klinische). Diagnostiek, begeleiding en dergelijke dus. Zal je wel wat informatie over vinden en krijgen later.

En inderdaad, er zijn zelfstandige psychologen in huisartsenpraktijken die samen de medicatie bespreken. Niet meer dan logisch uiteindelijk, dat je in samenspraak een behandelplan opstelt en in de planning van de therapie rekening houdt met de afbouw van medicatie.

gilbereke

Legacy Member
Persoonlijk vind ik psychologie toch een van die richtingen waarmee je een diploma haalt, en dat is het dan.

Hoeveel mensen die psychologie doen, doen later iets met dat diploma?

Ergens in een recruteringsbureau zitten en van die "pseudo" psychologische testjes doen en interpreteren lijkt mij iets dat iemand anders ook kan. Het gaat daar vaak maar om standaardtesten die via een antwoordenschaal worden beoordeeld.
Althans voor bedrijfsppsychologen lijkt mij dat het geval.
Mijn broer studeert daar nu dit jaar in af en ik vind het toch serieus tegenvallen wat die uiteindelijk kan/mag doen en waar zijn jobpotentieel ligt.
Ik vermoed dat bedrijfspcyhologie misschien ook de meest "algemene" en minst interessante richting is?

Als ik zo hoor wat mijn broer voor stage had.. redelijk rudimentair werk, daar moest je zeker niet voor gestudeerd hebben.

TheFallen

Legacy Member
gilbereke zei:
Persoonlijk vind ik psychologie toch een van die richtingen waarmee je een diploma haalt, en dat is het dan.

Hoeveel mensen die psychologie doen, doen later iets met dat diploma?

Ergens in een recruteringsbureau zitten en van die "pseudo" psychologische testjes doen en interpreteren lijkt mij iets dat iemand anders ook kan. Het gaat daar vaak maar om standaardtesten die via een antwoordenschaal worden beoordeeld.
Althans voor bedrijfsppsychologen lijkt mij dat het geval.
Mijn broer studeert daar nu dit jaar in af en ik vind het toch serieus tegenvallen wat die uiteindelijk kan/mag doen en waar zijn jobpotentieel ligt.
Ik vermoed dat bedrijfspcyhologie misschien ook de meest "algemene" en minst interessante richting is?

Als ik zo hoor wat mijn broer voor stage had.. redelijk rudimentair werk, daar moest je zeker niet voor gestudeerd hebben.

grappig dat je dat "pseudo"psychologische testjes noemt. Hoe kom je daarop? :unsure:

Bedrijfspsychologie heeft veel potentieel maar net zoals op elk gebied heb je daar interessante, uitdagende en ook minder interessante en uitdagende jobs in. Ik kan u alleszins verzekeren het meer is dan een blad papier in hun handen geven/computer en dat vervolgens laten berekenen. bedrijfspsychologie is zeker niet algemeen en interessant is dan een persoonlijk gegeven. ;)

gilbereke

Legacy Member
TheFallen zei:
grappig dat je dat "pseudo"psychologische testjes noemt. Hoe kom je daarop? :unsure:

Bedrijfspsychologie heeft veel potentieel maar net zoals op elk gebied heb je daar interessante, uitdagende en ook minder interessante en uitdagende jobs in. Ik kan u alleszins verzekeren het meer is dan een blad papier in hun handen geven/computer en dat vervolgens laten berekenen. bedrijfspsychologie is zeker niet algemeen en interessant is dan een persoonlijk gegeven. ;)

Waarom ik het zo noem? Omdat veel van die vragen triviaal zijn en vaak geen jusit beeld kunnen geven van een persoon.
Ik kan mij nog altijd niet van de indruk ontdoen dat het vaak testen zijn zoals die 'vlekkentesten" waarmee vroeger "zot-niet zot" mee werd bepaald... (die test is trouwens al jaren afgevoerd).

+ als je zelf een beetje logisch nadenkt kan je vaak bewust eht "juiste" of beste antwoord geven.

Die testen halen doorgaans vaak enkel de echte zeer marginale mensen eruit.
Beter lijkt mij te screenen op basis van een gesprek ofzo (maarja, hier is niet altijd tijd voor)

En jij zal er effectief wel meer vanaf weten dat ik, als jij zelf psychologie studeert, maar als ik hoor en zie wat mijn broer doet, dat is echt triestig.
En je zegt dat er veel interessantere tests enzo zijn, ja misschien wel, maar ik vermoed dat dat niet het geval is in de meeste bedrijven?

In al de bedrijven waar mijn broer stage gedaan heeft enzo waren het vrij standaardtesten die nadien via een antwoordformulier getest werden, score vanop gesteld.
Dat waren dingen die iedereen kan want je had gewoon de sleutel van de tests.

(ps. de stages van mijn broer waren ronduit triestig en hadden op zich bitter weinig te maken met "psychologische" zaken. Het waren doorgaans veredelde secretaresse jobkes)

Ik vermoed dat veel afhangt van waar ge werkt en of ge effectief de mensen zelf moet "ondervragen", screenen.
Maar die echte algemene tests lijken mij redelijk triviaal.

Nu het kan ook zijn dat mijn broer pech heeft qua stages en qua taken en dat die daarom zo van die algemene zaken moet doen die zeer onozel lijken.

Maar anderzijds: als ik dan hoor van hem en jaargenoten in zijn richting dan komt toch altijd hetzelfde terug en dat is dat ze de richting te algemeen en te uitgehold vinden en dat er bijna niemand echt interesse heeft om later specifiek in die branche te gaan werken omdat dat werk echt vrij rudimentair is.


Nu goed, ik geef maar een beeld zoals ik het opvang op basis van wat mijn broer mij zegt en doet.

Maar eerlijk gezegd: sinds dat mijn broer dat doet, predikt die vaak pseudononsens die misschien wel "psychologisch" verklaard kunnen worden, maar waar vaak een brok statistiek achter zit die ENORM veel ruimte voor interpretatie vrijlaat en heeft hij het dus vaak over algemene gemiddeldes die meer niet dan wel geldig zijn.
Naast de statistiek die er vaak achter zit, heeft hij het vaak over zaken die getest werden in specifieke omstandigheden waar "irl" totaal geen gelijkenis mee valt op te merken.


(trouwens valt mij hard op: de statistiek erachter wordt in zijn richting enorm veracht en enorm vermeden... met statistiek valt vaak alles te bewijzen en ik stel mij soms de vraag hoever ze daarin gaan).


+ tel daar dan nog bij dat zijn jaar zijn thesis blijkbaar gewoon moet schrijven en afgeven en niet zelf verdedigen... heeft mij toch een serieuse deuk gegeven qua opvaating in "kwaliteit" van die richting.
Ik weet niet of het in elke psychologie-afstudeerrichting zo is, maar zijn keuze lijkt mij toch echt niet de beste die er is.

Nu goed zoals ik al zei: het is gebasseerd op wat ik hoor en merk. Ik kan er natuurlijk dik naast zitten, maar sommige zaken die ik opmerk, zijn toch verbazend.

Troj

Legacy Member
De Rorschach-test wordt, terzijde, nog frequent gebruikt in België. Geeft een goed beeld van bepaalde zaken, maar is inderdaad triviaal bij zowat 95% van de populatie omdat die mensen gewoon sociaal wenselijk zullen antwoorden. Het gaat hier dus vooral over psychotici en dergelijke. Al denk ik niet dat je het nu specifiek daarop had.

De testing bij arbeidspsychologie en klinische psychologie is verschillend, maar toch hetzelfde in die zin dat de aanpak er vooral in bestaat om vanuit die tests en een gesprek een geïntegreerd beeld te krijgen van een cliënt of sollicitant. Het is dus vooral de interpretatie van die tests en het koppelen ervan aan de informatie uit het gesprek en de observaties, wat de taak is van de psycholoog.

Overigens ben ik niet akkoord met je "een diploma, en dat is het dan"-uitspraak, al kan ik niet spreken voor de arbeidspsychologen. Het diploma van klinisch psycholoog is wel degelijk heel sterk gericht op het beroep en is zeer specifiek opgebouwd om juist die taken te kunnen uitoefenen. Dat er mensen alsnog afhaken in de richting en iets anders gaan doen, ligt eerder aan die mensen dan aan de opleiding.

Wie moet anders het werk van een klinisch psycholoog doen, vandaag? Maatschappelijk werkers? Laat mij niet lachen. Als er één ding is waar ik wel serieus geïrriteerd door kan raken zijn het sociaal werkers die een extra opleiding 'gedragscounseling' of iets dergelijks gaan volgen en zich dan psychotherapeut noemen, of zich het recht toe-eigenen om psychologische testing uit te voeren. Dat doen ze dan na 3 of 4 jaar betrekkelijk beperkte opleiding, terwijl een psychotherapeut die de master in de psychologie heeft gedaan én dan nog eens de universitaire opleiding tot psychotherapeut, 8 jaar intensieve vorming heeft gehad.

Hopelijk zal er met de erkenning van de titel eindelijk eens het kaf van het koren gescheiden worden, maar dat zit er ook aan te komen.

TheFallen

Legacy Member
Ik sluit alleszins al volledig aan bij Troj.

Hierbovenop wil ik toch even inpikken over uw opmerkingen m.b.t. statistiek. Het kan soms een triestige zaak zijn hoe sommige studenten statistische gegevens interpreteren. Statistiek is uiteindelijk een middel dat maar zo krachtig is als de persoon die het hanteert.
Statistiek wordt zeker niet gemeden in de richting (althans aan UGent). Zo krijg je in uw eerste 2 jaren alvast Statistiek I, II (elk 6+ SP) hierbij aansluitend m.b.t. onderzoek ook nog methodologie, psychometrie, psychodiagnostiek, ... Deze laatste zijn allemaal vakken waar procedures, interpretatie van statistische gegevens centraal staan. Bovendien wordt er in elk ander vak gebruik gemaakt van statistische gegevens en veel waarde aan gehecht om die correct te interpreteren. De 3 jaren daarop gaan daar alleen maar op door.

Desondanks slagen er nog altijd veel studenten in om statistische gegevens fout te interpreteren. Zelf de gouden regel "correlatie impliceert geen causaliteit" blijken sommigen steeds weer te vergeten. Het zou kunnen dat uw broer één van die mensen is en in zijn enthousiasme onderzoeksresultaten verkeerd interpreteert en schikt naar zijn eigen ideeën.
Anderzijds hebben ook mensen blijkbaar de neiging om statistische evidentie te diskwalificeren omdat dit zou botsen met hun eigen intuïtie.

[...] Ik kan mij nog altijd niet van de indruk ontdoen dat het vaak testen zijn zoals die 'vlekkentesten" waarmee vroeger "zot-niet zot" mee werd bepaald... (die test is trouwens al jaren afgevoerd). [...]

Toch even vermelden dat een algemeen beeld dat mensen hebben van klinische psychologie (zulke testen, op de zetel liggen en babbelen over uw dromen, etc ...) veelal een, misschien niet foutief, maar zeker een veralgemeend beeld is en niet opgaat voor elke therapievorm, stromingen, ... (Zo ben ik aldus zeker geen fan van de Psychoanalyse).

En het is niet omdat men vroeger instrumenten gebruikten die achteraf bekeken niet betrouwbaar, valide, ... waren dat men dat nu niet heeft en begint te benaderen. Het is nog maar sinds kort dat we enerzijds meer inzicht beginnen krijgen in het menselijk brein en anderzijds degelijke instrumenten ontwikkeld hebben en deze vervolgens perfectioneren. Immers als je kijkt naar het begin van bijvoorbeeld geneeskunde zal je ook eens fronsen :-).

Tha_nOn

Legacy Member
ik denk dat gilbereke dat eerder afleidt uit het feit dat zijn broer (en medestudenten) statistiek veracht en vermijdt ^^ net zoals de meesten die psychologie doen (hoewel ge er nu eenmaal niet omheen kunt bij psychologie, en mits een goei dosis verstand kunt ge ook wel inzien waarom da belangrijk is)

TheFallen

Legacy Member
Tha_nOn zei:
ik denk dat gilbereke dat eerder afleidt uit het feit dat zijn broer (en medestudenten) statistiek veracht en vermijdt ^^

De Marchant-factor allé :doc: De proffen statistiek I en II aan UGent zijn alleszins fantastisch in "hoe motiveer ik zo weinig mogelijk mensen om naar de les te gaan". :doh:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan