PineMangoes zei:
Als je ambitie hebt word je toch best geen arbeider hé. Die klopt zijn uren en is gedaan, carrièremogelijkheden quasi nul. Nachtarbeid is trouwens een hypotheek op je gezondheid en op je gezinsleven nemen.
Als je slim bent studeer je voor een technisch-wetenschappelijk diploma (ingenieur, elektromechanicus, etc.), daarmee kan je in de fabriek al twee-drie niveaus hoger starten en kom je uiteindelijk mijlen verder zonder fysiek zwaar werk te moeten doen. Geen luiheid, niet ambitieloos, gewoon gezond verstand.
Los van het ietwat sullige en arrogante gedrag van onze goedverdienende arbeider, ik twijfel er niet aan dat er arbeiders zijn die dergelijke lonen verdienen. Ze zijn dun gezaaid en ze hebben onregelmatige uren, maar ze bestaan. Of ze dan altijd erg ongezond of hard moeten werken, dat durf ik te betwijfelen.
Ik durf ook te betwijfelen dat de hogergeschoolde bediende meer gaat verdienen. Eer dat de ingenieur een zelfde loon heeft dan hetgeen hij hier post, zal die ingenieur ook hard en lang mogen werken, met risico op burn-out, echtscheiding, etc. Handenarbeid kan tegenwoordig gerust een stuk meer opbrengen dan hersenarbeid, tot spijt van wie het benijdt.
Misschien is het verkeerd om te zeggen, maar telkens als een baas jou vraagt om je toch nog eens wat extra in te spannen zonder er voor beloond te worden (als kaderlid schering en inslag), kan je mss beter eens nadenken of de sop de kolen wel waard zijn.
In dat opzicht apprecieer ik de situatie van onze arbeider wel. Hij heeft een duidelijk verband tussen wat hij presteert en wat hij verdient. Als hogergeschoolde mag je eerst een hele tijd presteren in de hoop achteraf er op de een of andere manier voor beloond te worden. En de argumenten van "hij zal over 20 jaar kapot zijn, als hij zijn werk verliest, zal hij enkel nog slechtbetaald werk vinden, etc" kunnen evengoed gelden voor een hooggeschoolde. Probeer maar eens werk te vinden als 50 jarige middenkader. Overal te duur, etc.
