Vorig jaar had ik een gekneusde pols waardoor ik mijn rechterhand totaal niet meer kon gebruiken: schrijven, typen, autorijden, fietsen, ... was allemaal onmogelijk geworden. Als voorbeeldige burger ben ik niet naar spoed gegaan maar trachtte ik een afspraak te maken bij een orthopedist: verschillende orthopedisten gebeld, waarvan de minimum wachttijd 3,5 weken was vooraleer ze een plaatsje hadden. Ik legde hen uit dat ik totaal werkonbekwaam was en dat het toch niet de bedoeling kon zijn dat ik 3,5 weken niet kan gaan werken. Hun reactie: #dontcare, vol is vol. Geen enkele uitleg.
Uiteindelijk via mijn vriend-dokter gehoord dat ik best het traject afleg via de huisarts, omdat die mannen u dan doorverwijzen waardoor er op miraculeuze wijze TOCH een plaatsje in de agenda van een orthopedist kan vrijkomen. Kijk eens aan, dat zijn speciale agenda's van die dokters zeg.
Dus dan heb ik eerst noodgedwongen een compleet nutteloze afspraak moeten vastleggen bij mijn, eveneens volgeboekte, huisarts. Om na het betalen van zijn consultatie doorgestuurd te kunnen worden naar een orthopedist. Om na het betalen van zijn consultatie doorgestuurd te kunnen worden naar een radioloog.
Conclusie: ik ga de volgende keer ook gewoon naar spoed.
Tip: ik weet dat de geneeskunde-sector daar blind voor is, maar kijk misschien eerst naar de eigen idiote proces-flow i.p.v. patiënten telkens het stempeltje van dramaqueens op te kleven omdat ze te snel naar spoed gaan. Er is misschien wel een rationele reden voor.
.
.