Archief - Waarom Lerarenopleiding

Cadiuro zei:

Dan moet je ook beseffen dat in de vroegere jaren van het middelbaar het vaak niet zozeer om kennis maar om vaardigheden en attituden gaat. Leer een atlas gebruiken, leer naar het landschap kijken, denk altijd eens na over de berichten die je in het nieuws hoort enzoverder. Voor het vak informatica is dit inzichtelijk werken zelfs van cruciaal belang: technologie evolueert zo snel dat je er niets mee bent wanneer je de werkwijze kent, maar echt het inzicht erachter moet verwerven.
.

Klik om te vergroten...

Ben ik het dus niet volledig mee eens.

Het is in de hogere jaren, wanneer er al enige kennis is, dat je moet gaan werken rond "nadenken" en eigen meningen postuleren!

Laat dit nu net het grote probleem zijn: alles draait rond "leren gebruiken" en "vaardigheden"...
In mijn ogen (en veel leekrachten trouwens hun ogen) fout.

Uiteraard moeten ze hun atlas leren gebruiken, maar kennis (fundamentele zaken) moeten nu eenmaal nog geblokt worden.
Je leert een taal niet door ze te "leren gebruiken" , neen je leert een taal door gewoon woorden/vervoegingen te blokken!
En vertalen, driloefeningen! Wanneer je de woordjes kent en de vervoegingen, dan kan je gaan "leren gebruiken"...
Leer eerst eens welke landen in Europa liggen, welke in Afrika.. als je dat kent => dan kunt ge ze leren hoe ze op te zoeken in de atlas enzo...
Het heeft geen zin om ze te leren hoe een land te vinden in een atlas als ze nog niet +- weten waar het land ligt...
(om nu maar een idioot voorbeeld te geven).

Trouwens: wat jij hier vertelt, is min of meer het nederlandse systeem en we weten allemaal wat voor een flop dat is geworden.

Je legt eerst een basis, nadien ga je die gebruiken.
De basis is nog altijd gewoon "hard" , vanbuiten leren, drillen...
Net zoals in het lager: tafels leren, letters/woorden leren... dan pas kun je gaan "spelen" met je kennis.

Inzicht komt pas nadat je de basis door en door beheerst.
En om inzicht in bepaalde zaken te krijgen, is er meestal eerst een periode nodig van "vanbuiten leren".
Verder: sommige dingen vallen gewoon niet te begrijpen en moet je gewoon blokken.

Al is begrijpen natuurlijk ook zeer belangrijk.

Als het nieuwe systeem dan toch zo goed is, waarom klagen proffen dan meer en meer dat ze vooral studenten krijgen die wel iets kunnen opzoeken, maar zelf niks meer weten?
Het is toch duidelijk dat er iets aan het gebeuren is met het niveau?
Cfr. burgelijk ingenieurs ingangsexamen => de huidige generatie zou er gewoon niet meer door geraken...

Hetzelfde met de taalvaardigheid: proffen klagen steen en been dat het niveau van vb. frans serieus aan het dalen is...

nokeyboard zei:

stage= veel zever en kei hard werken (dat is niet simpel, moet je veel, te veel werk in steken) en geluk hebben met je begeleider en mentor

Klik om te vergroten...

Die stages zijn vaak zo subjectief als de pest.
Heb er gehad dat de docent van de school zei dat het volgens methode A moest terwijl de leerkacht van de klas waar je stage deed zei dat het zeker moest zoals methode B en zeker niet zoals A ... Daar sta je dan: kiezen tussen de pest en de cholera want je gaat 1 van de 2 moeten "negeren" qua raad...

Heb zelfs al docenten gehad die zeiden doe het "zo", dan doe je het volgens wat die docent zei, zegt docent 2 dat het toch beter "anders" moest, komt docent 1 die zei dat het "zo" moest en niet "anders" achteraf toch zeggen dat "anders" beter was en vraagt hem u waarom ge het niet "anders" gedaan hebt... Nuja, meneerke, ik heb het "zo" gedaan en niet "anders" omdat jij mij had gezegd het "zo" te doen...

Daar staat ge dan...:doh:

Veel blabla hierboven. Je kan het daar mee eens zijn of niet, maar een leerkracht kiest echt niet gewoon zelf wat hij of zij geeft hoor. Je MOET als leerkracht tegenwoordig je focus op vaardigheden leggen. Dat is van bovenuit opgelegd en staat dus volledig los van je eigen opinie of van je vaardigheden als leerkracht. Dus heel je tirade hierboven is dus eigenlijk totaal zinloos en staat volledig los van deze discussie, omdat dat beleid is en niets te maken heeft met het kennen en kunnen van de leerkracht.

Cadiuro zei:

...

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je nu de gemiddelde student voor het vierde jaar onderschat, toch in een sterke richting. Elke klas heeft wel leerlingen die vragen stellen die een stuk verder gaan dan het schamele beetje leerstof dat moet gegeven worden. En elke klas heeft een paar etters die de boel verzieken.

Aan groep 2 wordt via allerlei pedagogische vakken hopen aandacht besteed. Aan groep 1 wordt door de gebrekkige vakkennis van een afgestudeerde regent 0,0 aandacht geschonken. Dat terwijl groep 1 doorgaans een stuk nuttiger is.

Ik kan natuurlijk enkel spreken over mijn eigen vakken (Aardrijkskunde en Informatica, zoals je mogelijk al opgemaakt had uit mijn post ), maar voor die vakken denk ik dat de vaardigheden wel degelijk belangrijker zijn dan de kennis.

Begrijp me natuurlijk niet verkeerd, kennis blijft belangrijk. Je hebt altijd een zekere basis nodig - het is ook absoluut niet zo dat er geen kennis aangeleerd wordt. Maar met vaardigheden kan je gemakkelijk je kennis uitbreiden en tot nieuwe inzichten komen. Met enkel kennis ben je eigenlijk niets.

Dan zijn er trouwens nog de eindtermen en leerplannen die door leerkrachten gevolgd dienen te worden. Die van informatica zijn behoorlijk bagger, maar die van Aardrijkskunde - waar trouwens een grotere focus op vaardigheden dan op kennis ligt - zijn in elk geval niet slecht.

Taalvakken zijn een heel ander verhaal, maar het is daarom dat elk onderwijsvak zijn eigen leerplannen en didactisch luik heeft he.

Ben het wel eens dat stagebeoordeling vaak behoorlijk subjectief zijn.

Edit: @Silmarunya: Er zijn uiteraard altijd sterkere en zwakkere leerlingen, maar dat is een kwestie van naar de klassituatie kijken en je lessen daaraan aanpassen hé. In een 4e jaar heb ik zelf nog nooit gestaan, maar die van het derde hadden alvast moeite met het woord 'arbeidsintensief'. Sindsdien ben ik van niet veel meer verbaasd

Guazala zei:

Veel blabla hierboven. Je kan het daar mee eens zijn of niet, maar een leerkracht kiest echt niet gewoon zelf wat hij of zij geeft hoor. Je MOET als leerkracht tegenwoordig je focus op vaardigheden leggen. Dat is van bovenuit opgelegd en staat dus volledig los van je eigen opinie of van je vaardigheden als leerkracht. Dus heel je tirade hierboven is dus eigenlijk totaal zinloos en staat volledig los van deze discussie, omdat dat beleid is en niets te maken heeft met het kennen en kunnen van de leerkracht.

Klik om te vergroten...

?
Ja, dat weet ik....

Staat in mijn ogen toch niet echt los van de discussie... want laat dit een van de redenen zijn waarom voor mij (en sommige anderen ook) de opleiding gewoon niet meer "goed" is.. of niet meer geschikt.
Dat het van bovenuit wordt opgedrongen, weet ik ook wel....

En dat beleid heeft wel veel te maken met het kennen en kunnen van de leerkracht => het is net omdat ze van bovenuit dingen opleggen dat bv het kennis deel van de opleiding gevoelig is ingekrompen.... (iets dat sommigen hier al bv hebben aangeklaagd).


Volgens mij moet een leerkracht die een stof geeft, toch echt wel de stof door en door kennen maw: niet enkel kunnen uitleggen hoe iets op te zoeken, maar het ook gewoon kennen!
Dat wordt stilaan niet meer gevraagd tijdens de opleiding tot leerkracht en dat is jammer want zo vorm je leerkrachten die ook altijd alles moeten gaan opzoeken ipv direct te kunnen antwoorden.

Cadiuro zei:

Ik kan natuurlijk enkel spreken over mijn eigen vakken (Aardrijkskunde en Informatica, zoals je mogelijk al opgemaakt had uit mijn post ), maar voor die vakken denk ik dat de vaardigheden wel degelijk belangrijker zijn dan de kennis.

Begrijp me natuurlijk niet verkeerd, kennis blijft belangrijk. Je hebt altijd een zekere basis nodig - het is ook absoluut niet zo dat er geen kennis aangeleerd wordt. Maar met vaardigheden kan je gemakkelijk je kennis uitbreiden en tot nieuwe inzichten komen. Met enkel kennis ben je eigenlijk niets.

Dan zijn er trouwens nog de eindtermen en leerplannen die door leerkrachten gevolgd dienen te worden. Die van informatica zijn behoorlijk bagger, maar die van Aardrijkskunde - waar trouwens een grotere focus op vaardigheden dan op kennis ligt - zijn in elk geval niet slecht.

Taalvakken zijn een heel ander verhaal, maar het is daarom dat elk onderwijsvak zijn eigen leerplannen en didactisch luik heeft he.

Ben het wel eens dat stagebeoordeling vaak behoorlijk subjectief zijn.

Edit: @Silmarunya: Er zijn uiteraard altijd sterkere en zwakkere leerlingen, maar dat is een kwestie van naar de klassituatie kijken en je lessen daaraan aanpassen hé. In een 4e jaar heb ik zelf nog nooit gestaan, maar die van het derde hadden alvast moeite met het woord 'arbeidsintensief'. Sindsdien ben ik van niet veel meer verbaasd

Klik om te vergroten...

Uiteraard, maar probleem is dat ze het bij andere vakken (waar kennis wel zeer belangrijk is) ook stilaan aan het veranderen zijn (nuja, niet echt stilaan, het is al gebeurd).

De vakkennis van de leerkracht en het focussen van lessen op vaardigheden zijn 2 aparte discussies. Ook om die vaardigheden bij te brengen heb je als leerkracht nog nood aan vakkennis. Je moet nu eenmaal weten waarover je praat. Vaardigheden moeten nog altijd ergens op geënt worden.

Dat lerarenopleidingen veel focus leggen op het overbrengen van die vaardigheden is een logisch gevolg van het huidige beleid. Zou een beetje gek zijn om leerkrachten te vormen die volgens een oud ( niet meer toegelaten) systeem les geven. Dus dat is dan net een positief punt. Dit hoort trouwens bij vakdidactiek en niet bij vakkennis, wat volgens mij 2 verschillende dingen zijn, die elkaar wel dienen aan te vullen.

Hoe meer ervaring je als leerkracht opdoet, hoe meer het besef komt dat die lerarenopleiding weinig voorstelt. Mocht ik lesgeven met alleen datgene dat in mijn cursussen stond, ik zou vaak met mijn mond vol tanden gestaan hebben.

Na vijf jaar ervaring kan ik ook zeggen dat het pedagogische luik van die opleiding veel te wensen overlaat. Als je een half jaar effectief lesgeeft als leerkracht, heb je meer bijgeleerd dan na drie jaar opleiding. Er zijn zo veel facetten aan het beroep waar in die opleiding geen sikkepit aandacht aan werd besteed.

Je moest er wel veel werken, maar het was vooral tijdrovend in plaats van moeilijk of uitdagend.

Ik denk, eerlijk gezegd, dat de meesten die de lerarenopleiding verdedigen nog steeds aan het studeren zijn. Een echt perspectief krijg je pas als die achter de rug is en je het echte werkveld hebt leren kennen.

Guazala zei:

De vakkennis van de leerkracht en het focussen van lessen op vaardigheden zijn 2 aparte discussies. Ook om die vaardigheden bij te brengen heb je als leerkracht nog nood aan vakkennis. Je moet nu eenmaal weten waarover je praat. Vaardigheden moeten nog altijd ergens op geënt worden.

Dat lerarenopleidingen veel focus leggen op het overbrengen van die vaardigheden is een logisch gevolg van het huidige beleid. Zou een beetje gek zijn om leerkrachten te vormen die volgens een oud ( niet meer toegelaten) systeem les geven. Dus dat is dan net een positief punt. Dit hoort trouwens bij vakdidactiek en niet bij vakkennis, wat volgens mij 2 verschillende dingen zijn, die elkaar wel dienen aan te vullen.

Klik om te vergroten...

Tuurlijk, maar de nood aan vakkennis wordt niet meer gesteund vanuit de opleiding.

Trouwens: "een positief punt" ? Er is vanuit de leekrachten zelf toch enorm veel protest tegenover de nieuwe situatie(s) ?
De hervormingen worden toch meer en meer op de korrel genomen?

Ik begrijp nog altijd niet waarom ze vaak verwijzen naar nederland als voorbeeld terwijl het daar een echte flop bleek te zijn...
+ ons systeem werkte : we zaten bij de besten van de wereld, we zien dat we nu aan het zakken zijn... Zou het dus toch kunnen dat "oud" niet noodzakelijk "slecht" is (vergeleken met nieuw) ?
Niet al dat nieuw is, is goed/beter.

Raptyr zei:

Hoe meer ervaring je als leerkracht opdoet, hoe meer het besef komt dat die lerarenopleiding weinig voorstelt. Mocht ik lesgeven met alleen datgene dat in mijn cursussen stond, ik zou vaak met mijn mond vol tanden gestaan hebben.

Na vijf jaar ervaring kan ik ook zeggen dat het pedagogische luik van die opleiding veel te wensen overlaat. Als je een half jaar effectief lesgeeft als leerkracht, heb je meer bijgeleerd dan na drie jaar opleiding. Er zijn zo veel facetten aan het beroep waar in die opleiding geen sikkepit aandacht aan werd besteed.

Je moest er wel veel werken, maar het was vooral tijdrovend in plaats van moeilijk of uitdagend.

Ik denk, eerlijk gezegd, dat de meesten die de lerarenopleiding verdedigen nog steeds aan het studeren zijn. Een echt perspectief krijg je pas als die achter de rug is en je het echte werkveld hebt leren kennen.

Klik om te vergroten...

dikke ²

Raptyr zei:

Hoe meer ervaring je als leerkracht opdoet, hoe meer het besef komt dat die lerarenopleiding weinig voorstelt. Mocht ik lesgeven met alleen datgene dat in mijn cursussen stond, ik zou vaak met mijn mond vol tanden gestaan hebben.

Na vijf jaar ervaring kan ik ook zeggen dat het pedagogische luik van die opleiding veel te wensen overlaat. Als je een half jaar effectief lesgeeft als leerkracht, heb je meer bijgeleerd dan na drie jaar opleiding. Er zijn zo veel facetten aan het beroep waar in die opleiding geen sikkepit aandacht aan werd besteed.

Je moest er wel veel werken, maar het was vooral tijdrovend in plaats van moeilijk of uitdagend.

Ik denk, eerlijk gezegd, dat de meesten die de lerarenopleiding verdedigen nog steeds aan het studeren zijn. Een echt perspectief krijg je pas als die achter de rug is en je het echte werkveld hebt leren kennen.

Klik om te vergroten...

Er zijn veel beroepen waarin je pas "echt" je beroep leert kennen na je opleiding, als ik enkele van mijn net-afgestudeerde vrienden mag geloven toch (en mijn mama! Niet te onderschatten bron! ).

Ik wil wel toegeven dat de opleiding zeker niet perfect is (dat van tijdrovend ipv uitdagend herken ik helaas wel). Maar ik wil hier de boel wel even verdedigen omdat velen de lerarenopleiding totaal afschrijven, wat - in mijn mening - méér dan een brug te ver is.

Ik merk het effect trouwens al in mijn windsurflessen. Ik heb nu 4 zomers windsurfles gegeven en deze zomer - na mijn eerste jaar lerarenopleiding - heb ik eigenlijk gemerkt dat ik toch veel didactische fouten maakte en een aantal lessen ervan zelfs al naar een hoger niveau kunnen tillen heb.
Schrijf die studie dus niet zomaar af; mensen (zeker universitairen) zomaar in het onderwijs droppen zou ronduit rampzalig zijn.

Timmeke zei:

Tuurlijk, maar de nood aan vakkennis wordt niet meer gesteund vanuit de opleiding.

Trouwens: "een positief punt" ? Er is vanuit de leekrachten zelf toch enorm veel protest tegenover de nieuwe situatie(s) ?
De hervormingen worden toch meer en meer op de korrel genomen?

Ik begrijp nog altijd niet waarom ze vaak verwijzen naar nederland als voorbeeld terwijl het daar een echte flop bleek te zijn...
+ ons systeem werkte : we zaten bij de besten van de wereld, we zien dat we nu aan het zakken zijn... Zou het dus toch kunnen dat "oud" niet noodzakelijk "slecht" is (vergeleken met nieuw) ?
Niet al dat nieuw is, is goed/beter.



dikke ²

Klik om te vergroten...

Ja een positief punt. Lerarenopleidingen moeten zich ook gewoon aanpassen aan wat er in de ivoren toren in Brussel wordt beslist. Het zou erger zijn moesten ze dat niet doen.
Ik vind trouwens ook dat de focus te veel naar de kant van vaardigheden is geschoven. Maar dat is zoals ik al zei een beleidsmatige discussie, waar de lerarenopleiding weinig mee te maken heeft. Die moet gewoon aangepast zijn aan de eisen op het werkveld. En op dit vlak proberen ze dat wel degelijk.

Op vlak van vakkennis schieten ze inderdaad vaak tekort. En ook op vlak van omgang met moeilijke groepen is er nog veel werk aan de winkel. Maar je moet redelijk blijven en de schuld van de problemen bij de oorzaak leggen en niet bij degene die gewoon doet wat van bovenuit wordt opgelegd. (Zoals in de evenwicht kennis en vaardigheden discussie)

Het argument dat je veel meer leert tijdens de eerste jaren dat je les geeft, is volgens mij een beetje een non-argument. Dat gaat op voor zowat elke opleiding en elk beroep. Je opleiding moet je een stabiele basis geven, maar kan je onmogelijk perfect voorbereiden op elke situatie die je kan tegen komen. Na meerdere jaren lesgeven kom ik nog soms een situatie tegen die ik totaal niet verwacht had. Op zo'n moment moet je vooral in staat zijn kritisch naar je eigen handelen te kijken en te analyseren waar het fout liep en hoe je dat in de toekomst kan vermijden. En je dat bijbrengen lijkt me wel een belangrijke taak van de lerarenopleiding, meer dan je voorbereiden op elke mogelijke situatie die je zou kunnen tegenkomen.

Guazala zei:

Ja een positief punt. Lerarenopleidingen moeten zich ook gewoon aanpassen aan wat er in de ivoren toren in Brussel wordt beslist. Het zou erger zijn moesten ze dat niet doen.
Ik vind trouwens ook dat de focus te veel naar de kant van vaardigheden is geschoven. Maar dat is zoals ik al zei een beleidsmatige discussie, waar de lerarenopleiding weinig mee te maken heeft. Die moet gewoon aangepast zijn aan de eisen op het werkveld. En op dit vlak proberen ze dat wel degelijk.

Op vlak van vakkennis schieten ze inderdaad vaak tekort. En ook op vlak van omgang met moeilijke groepen is er nog veel werk aan de winkel. Maar je moet redelijk blijven en de schuld van de problemen bij de oorzaak leggen en niet bij degene die gewoon doet wat van bovenuit wordt opgelegd. (Zoals in de evenwicht kennis en vaardigheden discussie)

Het argument dat je veel meer leert tijdens de eerste jaren dat je les geeft, is volgens mij een beetje een non-argument. Dat gaat op voor zowat elke opleiding en elk beroep. Je opleiding moet je een stabiele basis geven, maar kan je onmogelijk perfect voorbereiden op elke situatie die je kan tegen komen. Na meerdere jaren lesgeven kom ik nog soms een situatie tegen die ik totaal niet verwacht had. Op zo'n moment moet je vooral in staat zijn kritisch naar je eigen handelen te kijken en te analyseren waar het fout liep en hoe je dat in de toekomst kan vermijden. En je dat bijbrengen lijkt me wel een belangrijke taak van de lerarenopleiding, meer dan je voorbereiden op elke mogelijke situatie die je zou kunnen tegenkomen.

Klik om te vergroten...

Het verschil met andere jobs is wel dat je als leerkracht direct voor een klas staat en je van in het begin moet weten hoe het moet!
Anders hebt ge wel een klas op een "minderwaarde" manier les gegeven dat eerste "leerjaar"...

Dus een leerkachtopleiding moet juist wel iemand klaarstomen om het direct "goed" te doen..
(ik besef ook wel dat je altijd bijleert, maar voor leerkrachten is het toch belangrijk dat ze direct goed bezig zijn, er is daar ook geen "backup" in de klas zoals in andere jobs je wel een supervisor hebt die nog bij u staat bv.).

Ik vind uw argument dus een non-argument.

trouwens: raar dat je zegt dat je u zomaar blindelings moet aanpassen aan wat ze in de ivoren toren beslissen? Is dat niet net iets waar veel commentaar op gegeven wordt? Dat we net niet de ivoren toren moeten volgen in alles?

Guazala zei:

Het argument dat je veel meer leert tijdens de eerste jaren dat je les geeft, is volgens mij een beetje een non-argument. Dat gaat op voor zowat elke opleiding en elk beroep. Je opleiding moet je een stabiele basis geven, maar kan je onmogelijk perfect voorbereiden op elke situatie die je kan tegen komen. Na meerdere jaren lesgeven kom ik nog soms een situatie tegen die ik totaal niet verwacht had. Op zo'n moment moet je vooral in staat zijn kritisch naar je eigen handelen te kijken en te analyseren waar het fout liep en hoe je dat in de toekomst kan vermijden. En je dat bijbrengen lijkt me wel een belangrijke taak van de lerarenopleiding, meer dan je voorbereiden op elke mogelijke situatie die je zou kunnen tegenkomen.

Klik om te vergroten...

Het probleem is dat die stabiele basis heel wat beter kan. Hoeveel lectoren en docenten hebben effectief voldoende ervaring met lesgeven in het secundair? En dan nog in verschillende onderwijsvormen?

En het beleid die de slinger veel te ver naar de vaardigheden heeft doen doorslaan, is uiteraard ook mee schuldig. Maar dat is dan een andere discussie.

Ik doe ook aan zelfreflectie en spijker mezelf voortdurend bij wat de vakinhoud betreft. Maar die attitudes heb ik niet dankzij de lerarenopleiding. Hun manier was de juiste: inductief werken was de heilige graal. Ik geloof nog steeds dat de didactische aanpak in functie moet staan van de leerling en de lesinhoud. Een doceerles heb ik bijvoorbeeld nooit mogen geven in mijn stageperiode. Precies alsof iedereen dat automatisch kan en dit de leerlingen niet kan motiveren en boeien.

edit: Trouwens, in mijn lerarenopleiding (Artevelde) waren vaklectoren en pedagogen elkaar soms zelfs aan het tegenspreken wat vakdidactiek betreft. Dit zou toch niet mogen in een kwalitatieve opleiding.

Timmeke zei:

Het verschil met andere jobs is wel dat je als leerkracht direct voor een klas staat en je van in het begin moet weten hoe het moet!
Anders hebt ge wel een klas op een "minderwaarde" manier les gegeven dat eerste "leerjaar"...

Dus een leerkachtopleiding moet juist wel iemand klaarstomen om het direct "goed" te doen..
(ik besef ook wel dat je altijd bijleert, maar voor leerkrachten is het toch belangrijk dat ze direct goed bezig zijn, er is daar ook geen "backup" in de klas zoals in andere jobs je wel een supervisor hebt die nog bij u staat bv.).

Ik vind uw argument dus een non-argument.

trouwens: raar dat je zegt dat je u zomaar blindelings moet aanpassen aan wat ze in de ivoren toren beslissen? Is dat niet net iets waar veel commentaar op gegeven wordt? Dat we net niet de ivoren toren moeten volgen in alles?

Klik om te vergroten...

Ja je moet u aanpassen aan wat de ivoren toren beslist. Want in die toren zit nog altijd uw baas en zo werkt dat bu eenmaal, de bazen beslissen, het voetvolk voert uit. Staat het u niet aan, zoek je een andere job.

En dat eerste is toch gewoon een mopje neem ik aan? Tuurlijk dat lerarenopleiding een goede basis moet geven, maar lesgeven leer je door het te doen. De eerste jaren gaan je lessen sowieso minder goed zijn. Dat is een realiteit waar je niet buiten kan, zelfs al zou de opleiding de perfectie benaderen, dit kan nooit hetzelfde bewerkstelligen als ervaring.

@Raptyr: we zijn het dan gewoon eens dat die basis beter kan, ik denk niet dat ik dat ergens ontkent heb. Maar omdat het beter kan, wil dat niet zeggen dat de opleiding ineens niets meer waard is.

Ik heb zelf een academische lerarenopleiding gedaan en bij ons stond die zelfreflectie eigenlijk heel erg centraal. Na elke stageweek hadden wij een werkcollege waarin moeilijke situaties geanalyseerd werden in groep en gezocht naar waar het fout liep, hoe je dit kon vermijden, ....
Dat dat in jouw opleiding ontbrak is natuurlijk jammer, maar ik denk dat dat dan ook gewoon een gebrek in jouw school was, gezien mijn opleiding beel beperkter was en het daarin heel erg op de voorgrond kwam.

Guazala zei:

Ja je moet u aanpassen aan wat de ivoren toren beslist. Want in die toren zit nog altijd uw baas en zo werkt dat bu eenmaal, de bazen beslissen, het voetvolk voert uit. Staat het u niet aan, zoek je een andere job.

En dat eerste is toch gewoon een mopje neem ik aan? Tuurlijk dat lerarenopleiding een goede basis moet geven, maar lesgeven leer je door het te doen. De eerste jaren gaan je lessen sowieso minder goed zijn. Dat is een realiteit waar je niet buiten kan, zelfs al zou de opleiding de perfectie benaderen, dit kan nooit hetzelfde bewerkstelligen als ervaring.

@Raptyr: we zijn het dan gewoon eens dat die basis beter kan, ik denk niet dat ik dat ergens ontkent heb. Maar omdat het beter kan, wil dat niet zeggen dat de opleiding ineens niets meer waard is.

Ik heb zelf een academische lerarenopleiding gedaan en bij ons stond die zelfreflectie eigenlijk heel erg centraal. Na elke stageweek hadden wij een werkcollege waarin moeilijke situaties geanalyseerd werden in groep en gezocht naar waar het fout liep, hoe je dit kon vermijden, ....
Dat dat in jouw opleiding ontbrak is natuurlijk jammer, maar ik denk dat dat dan ook gewoon een gebrek in jouw school was, gezien mijn opleiding beel beperkter was en het daarin heel erg op de voorgrond kwam.

Klik om te vergroten...

Ik vind het enorm erg dat jij "denkt" dat het eerste een mopje is..

Sorry, maar jij ziet precies uw eerste klassen/jaren als een soort van experiment of proefkonijnen..
Neen: een leerkracht die net afgestudeerd is, moet in staat zijn al op een gedegen manier les te geven!
(dat je progressie maakt naarmate je meer ervaring hebt, is correct, maar dat is iets anders! Niemand verwacht dat het perfect is die eerste keer, maar voor marge voor "fouten" is er wel niet, ge zijt tenslotte met mensen/kinderen besef die jij iets moet bijleren, een basis geven)


Verder is uw uitleg over de ivoren toren toch wel zeer raar!
Gebruik jij dan je eigen "hersenen" niet? Als uw leerkracht u iets uitlegt dat echt lachwekkend is (en dat gebeurt) dan slik jij dat zoetjes en voer je het ook uit?

Wat bedoel je trouwens met een "academische" leraarsopleiding? Via de unief? Via uw master?
Zoja: ge zit hier ook appelen met citroenen te vergelijken dan.

Timmeke zei:

Ben ik het dus niet volledig mee eens.

Het is in de hogere jaren, wanneer er al enige kennis is, dat je moet gaan werken rond "nadenken" en eigen meningen postuleren!

Laat dit nu net het grote probleem zijn: alles draait rond "leren gebruiken" en "vaardigheden"...
In mijn ogen (en veel leekrachten trouwens hun ogen) fout.

Uiteraard moeten ze hun atlas leren gebruiken, maar kennis (fundamentele zaken) moeten nu eenmaal nog geblokt worden.
Je leert een taal niet door ze te "leren gebruiken" , neen je leert een taal door gewoon woorden/vervoegingen te blokken!
En vertalen, driloefeningen! Wanneer je de woordjes kent en de vervoegingen, dan kan je gaan "leren gebruiken"...
Leer eerst eens welke landen in Europa liggen, welke in Afrika.. als je dat kent => dan kunt ge ze leren hoe ze op te zoeken in de atlas enzo...
Het heeft geen zin om ze te leren hoe een land te vinden in een atlas als ze nog niet +- weten waar het land ligt...
(om nu maar een idioot voorbeeld te geven).

Klik om te vergroten...

Als je iemand in de lagere jaren de vaardigheden leert om zaken op te zoeken, kan dat wel degelijk een grote meerwaarde zijn.

M'n vriendin werkt in een onderwijssysteem die nét draait rond leren gebruiken en vaardigheden, nog meer dan in het traditionele onderwijs. En wat blijkt: de kinderen hebben na het zesde geen achterstand en eerder zelfs een (significante) voorsprong op begrijpend lezen. En de testen waren enkel op wiskunde en spelling, niet op creativiteit/zelfstandigheid (daar zouden ze merkelijk hoger scoren)/

Je idiote voorbeeld pakken ze daar trouwens anders aan: Als een kind vol trots verteld over z'n trip naar Duitsland, zal hij daar zelf moeten opzoeken waar dat ligt, met enkel als referentie een kaart waar ook België op ligt. Dan moet hij daar een werkje over maken en zal dat kind mss zelf de buurlanden opzoeken, waarna ze het eens kunnen hebben over de EU. Op het einde van het jaar kennen ze de landen van de EU en hun hoofdsteden, maar niet door domweg vanbuitenblokken, maar doordat elk kind wel eens met passie verteld heeft over een land waar hij/zij/z'n pa/ma/leerkracht/... al eens geweest is of waar een voetbalploeg toevallig net tegen gespeeld heeft.

Timmeke zei:

Je legt eerst een basis, nadien ga je die gebruiken.
De basis is nog altijd gewoon "hard" , vanbuiten leren, drillen...
Net zoals in het lager: tafels leren, letters/woorden leren... dan pas kun je gaan "spelen" met je kennis.

Inzicht komt pas nadat je de basis door en door beheerst.
En om inzicht in bepaalde zaken te krijgen, is er meestal eerst een periode nodig van "vanbuiten leren".
Verder: sommige dingen vallen gewoon niet te begrijpen en moet je gewoon blokken.

Klik om te vergroten...

Hangt sterk af van de jaren, maar "vanbuiten leren" moet je mss veel in talen, maar zelfs daar is het gevoel belangrijk, zie de talenknobbel (die ik mis :'().

Tafels leren/letters/woorden leren, hoef je niet enkel te drillen, maar kan je ook met zelf verkennen.

Guazala zei:

Ik heb zelf een academische lerarenopleiding gedaan en bij ons stond die zelfreflectie eigenlijk heel erg centraal. Na elke stageweek hadden wij een werkcollege waarin moeilijke situaties geanalyseerd werden in groep en gezocht naar waar het fout liep, hoe je dit kon vermijden, ....
Dat dat in jouw opleiding ontbrak is natuurlijk jammer, maar ik denk dat dat dan ook gewoon een gebrek in jouw school was, gezien mijn opleiding beel beperkter was en het daarin heel erg op de voorgrond kwam.

Klik om te vergroten...

Ik heb het dus inderdaad over de professionele bachelor. Daar ging de discussie hier ook voornamelijk over. En toen ik in 2008 afstudeerde was Artevelde (volgens de inspectie) één van de beste hogescholen voor die opleiding. Dat zegt ook al genoeg. Afgaande op wat stagestudenten (uit verschillende hogescholen) zoal allemaal moeten doen als ze mijn les komen overnemen, stemt me ook niet gerust dat het nu al beter zou zijn. Om nog maar niet aan die befaamde algemene kennisenquête en de huidige instroom in de lerarenopleidingen te denken.

Dat verbaast me net, dat in dat ene jaartje, dat dan eigenlijk nog niets voorstelde, daar zoveel focus op werd gelegd, dat het dan zou ontbreken in een vierjarige opleiding.

En Timmeke: ik vergelijk niet, ik stel vast dat het in mijn pakket zat. Maar ik heb denk ik voldoende ervaring op het werkveld ( met stagaires en collega's en van die dingen, om hier toch wel een mening mogen over te hebben).
En neen ik slikte niet alles wat mijn leerkrachten zeiden, maar werken is net dat beetje anders. Als je baas je oplegt dingen op een bepaalde manier te doen, dan doe je dat, wat je daar zelf ook over denkt. Dat lijkt me nu toch wel de logica zelve. Degene die jouw betaalt om iets te doen, heeft nu eenmaal het recht daar zijn regels voor op te leggen. Dat dat geen evidentie is, zegt veel over jouw mentaliteit, eerder dan over mijn vermogen tot kritisch denken.

JPV zei:

Als je iemand in de lagere jaren de vaardigheden leert om zaken op te zoeken, kan dat wel degelijk een grote meerwaarde zijn.

M'n vriendin werkt in een onderwijssysteem die nét draait rond leren gebruiken en vaardigheden, nog meer dan in het traditionele onderwijs. En wat blijkt: de kinderen hebben na het zesde geen achterstand en eerder zelfs een (significante) voorsprong op begrijpend lezen. En de testen waren enkel op wiskunde en spelling, niet op creativiteit/zelfstandigheid (daar zouden ze merkelijk hoger scoren)/

Je idiote voorbeeld pakken ze daar trouwens anders aan: Als een kind vol trots verteld over z'n trip naar Duitsland, zal hij daar zelf moeten opzoeken waar dat ligt, met enkel als referentie een kaart waar ook België op ligt. Dan moet hij daar een werkje over maken en zal dat kind mss zelf de buurlanden opzoeken, waarna ze het eens kunnen hebben over de EU. Op het einde van het jaar kennen ze de landen van de EU en hun hoofdsteden, maar niet door domweg vanbuitenblokken, maar doordat elk kind wel eens met passie verteld heeft over een land waar hij/zij/z'n pa/ma/leerkracht/... al eens geweest is of waar een voetbalploeg toevallig net tegen gespeeld heeft.

Hangt sterk af van de jaren, maar "vanbuiten leren" moet je mss veel in talen, maar zelfs daar is het gevoel belangrijk, zie de talenknobbel (die ik mis :'().

Tafels leren/letters/woorden leren, hoef je niet enkel te drillen, maar kan je ook met zelf verkennen.

Klik om te vergroten...

Ik hoop dat jij niet verwijst naar systemen zoals vb. het "steiner-school" model?

Ongeacht de heise rond die alternatieven => studies tonen aan (recent nog) dat ze niet werken en die studenten grote achterstanden hebben..
(er zitten effectief studenten bij die er wel baat bij hebben, maar zijn kleine minderheden).
Het "traditionele" model blijft nog altijd het beste.


Tafels leren/letters/woorden leren niet drillen maar zelf verkennen?

Ruikt verdacht naar het nederlandse systeem en opnieuw: grote flop!
(in uw voorbeeld moeten studenten trouwens zeer actief zijn en de "les" aangeven, dus bepalen studenten vooral wat ze studeren.... werkt ook niet altijd en zeker niet in een middelbaar waar 70% er zit omdat ze er moeten zitten)


Klinkt allemaal goed in theorie, maar in praktijk werken die systemen niet omdat de grote meerderheid van de leerlingen er gewoon niet "actief" genoeg voor is om het zelf te doen...
Jammer genoeg!

Misschien dat het nog werkt tot een leeftijd van 12 jaar (ongeveer), daarna werkt het gewoon niet meer.

Guazala zei:

Dat verbaast me net, dat in dat ene jaartje, dat dan eigenlijk nog niets voorstelde, daar zoveel focus op werd gelegd, dat het dan zou ontbreken in een vierjarige opleiding.

En Timmeke: ik vergelijk niet, ik stel vast dat het in mijn pakket zat. Maar ik heb denk ik voldoende ervaring op het werkveld ( met stagaires en collega's en van die dingen, om hier toch wel een mening mogen over te hebben).
En neen ik slikte niet alles wat mijn leerkrachten zeiden, maar werken is net dat beetje anders. Als je baas je oplegt dingen op een bepaalde manier te doen, dan doe je dat, wat je daar zelf ook over denkt. Dat lijkt me nu toch wel de logica zelve. Degene die jouw betaalt om iets te doen, heeft nu eenmaal het recht daar zijn regels voor op te leggen. Dat dat geen evidentie is, zegt veel over jouw mentaliteit, eerder dan over mijn vermogen tot kritisch denken.

Klik om te vergroten...

Ik krijg bij u toch sterk het gevoel dat je niet echt kritisch denkt.
(ik stel me trouwens de vraag: jij als leerkracht, het verschil niet kennen tussen jou en jouw?)

Als een baas iets zegt en jij weet (denkt) dat het anders/beter kan: ga dan de confrontatie aan en praat erover, maar slik het niet gewoon.

Zeker wat les geven betreft.

Als ik trouwens uw betoog moet geloven ga jij juist geen vorderingen maken want je gaat trouw blijven aan wat je "geleerd" hebt tijdens uw opleiding..
Als jij leert dat X het beste is in uw opleiding, maar jij merkt dat Y beter is, ga jkij dan toch bij X blijven? (vermoedelijk wel aangezien jij nooit Y zal uittesten in de eerste plaats?)

Tuurlijk mag jij er een mening over hebben.

Cadiuro zei:

Ergens in de eerste pagina's van dit topic stond dan nog het argument dat een lerarenopleiding overbodig is omdat je "gewoon" een master-diploma kan halen en vervolgens een cursus bij kan doen om les te gaan geven (tot in het 6e middelbaar! met een hoger loon!).
Hier kan ik ook uit ervaring spreken dat dit niet zo vanzelfsprekend is dan je zou denken. Ik heb 2 jaar universiteit geprobeerd (in dezelfde richting) en was - zeker op het einde - nét gebuisd. Ik ben niet dom, maar blijkbaar toch net niet slim genoeg om universiteit aan te kunnen. Ik kan er in elk geval niet hard genoeg voor werken (en geloof me, ik heb het geprobeerd).
De lerarenopleiding biedt mij dan nu ook een heel mooie uitweg om toch nog leerkracht te kunnen worden, een job die ik zelfs met mijn universitair diploma wel al in gedachte had. Moet ik me daarom minderwaardig voelen? Ik hoop echt van niet.

Klik om te vergroten...

De vraag die je je dan moet stellen is: zul je de vakkennis hebben om in de eerste vier jaar het even goed te doen als zo'n master? In mijn ervaring is dat de eerste twee jaar het geval, maar vanaf het derde misten de meeste regenten de vakkennis om hun vak op een iets hoger niveau te geven dan het minimum dat het leerplan is (want zo behandelden mijn leerkrachten in de derde graad het leerplan meestal: als een minimum van een minimum - en dat zou het in een sterke richting ook moeten zijn).