Laat ik eerst even antwoord geven op Kandul: kijk eens naar adoptie- een tweelingstudies. Het is nog geen 100% bewijs maar het suggereert toch sterk dat er een aanzienlijke erfelijke component is. Ik geloof in die rubberen band hypothese: de bandbreedte van je potentiële intelligentie wordt bepaald door je genen, hoe hoog of laag je binnen die bandbreedte scoort door de milieufactoren.
Ook voor andere vaardigheden blijkt talent een grote rol te spelen. Kijk bijv. eens bij de F-pupillen van een voetbalclub, daar zie je al dat de een toch echt wel heel wat meer talent heeft dan de ander. Al moet ik zeggen dat ik Johan Cruijff zijn talent als kleine jongen nu niet zo imponerend vond dat ik denk dat het een uniek talent betrof, wanneer ik zuiver naar zijn balvaardigheid kijk wat maar een onderdeel van zijn talenten als voetballer was (hij had een extreem grote explosiviteit en een subliem inzicht).
Als ik even 1 kant van mijn eigen familie mag gebruiken: 1 neef haalde alleen negens en tienen voor het gymnasium, van de overige 6 neven hebben 4 een universitair diploma (in die tijd 6% van de Nederlanders) en 2 een HBO-diploma (in die tijd 20% van de Nederlanders). Mijn broer en zus hebben ook beiden een universitair diploma. Dat is beduidend meer dan wat je statistisch zou verwachten. Dat is gewoon genetisch. De Donnerfamilie is een mooi voorbeeld: vader hoogleraar rechten, opa minister, broer grootmeester en Piet-Hein zelf ook rechtsgeleerde en minister. Talent t.g.v. een soort van veredeling.
matt77hias zei:
Ik ben persoonlijk toch ergens van mening dat wat betreft kennis (dus niet vaardigheden) iedereen in staat is om deze te verwerven. Het verschil zit natuurlijk in de tijdspanne, motivatie en dergelijke. Maar als iemand gemotiveerd is en degene die iets aanleert geduldig is en het op een goede manier aanbrengt, dan kan die persoon volgens mij de meeste complexe materie verwerken. Dus in plaats van naar de student te kijken, moet je toch ook voor de helft naar de kwaliteit van het beschikbare materiaal en diensten kijken.
Iedereen die niet een bepaalde hersenbeschadiging heeft opgelopen kan allerlei kennis opdoen ja. Bij veel opleidingen (burgelijk ingenieur, wiskunde, natuurkunde, ...) onderscheid je je echter niet met de kennis die je opdoet maar met het inzicht wat je opdoet. Voor dat inzicht is een bepaalde mate van intelligentie nodig. Je hoeft niet hoogbegaafd te zijn maar met een IQ van 100, als ik even heel erg kort door de boch IQ als maatstaf voor intelligentie gebruik wat op zich nergens op slaat, ga je echt geen schijn van kans hebben. Ik schat dat je voor de relevante IQ-testen (matrices en analogieën bijv.) een IQ van minimaal 115-130 nodig hebt om het goed te doen bij dergelijke opleidingen. Dit baseer ik op het feit dat ik op die onderdelen minstens rond de 130 scoor (officieel getest) en dat ook ik me goed moet concentreren.
matt77hias zei:
Verder is je opmerking over muziek hier niet van toepassing. Muziek spelen is een vaardigheid. Muziek componeren is idem wel vergelijkbaar met voortbouwen op bepaalde achtergrond. Dat is niet voor iedereen weggelegd, maar iedereen is volgens mij naïef of niet toch ergens in zekere mate in staat om die basis op een of andere manier te kunnen vatten.
Ik ben toevallig een talentvolle amateurmuzikant. Het eerste lesboekje had ik in 2 weken uit, eigenlijk in 1 week maar een tweede les was nodig om dit te demonstreren aan de lerares. Het tweede lesboekje ging 1-2 maanden mee en mijn moeder begon zich wat zorgen te maken om de kosten.
Dezelfde ervaring had ik met de gitaar, na pak hem beet 2-3 lessen werd het duidelijk dat ik het heel wat sneller leerde dan mijn medeleerlingen, na 1 jaar kon ik technisch gemakkelijker bepaalde greepovergangen onder de knie krijgen dan een lesgenoot die aan haar negende jaar begon en die al weken aan het worstelen was met een of ander nummer.
Dat is puur een kwestie van wel of niet talent hebben in je vingercoördinatie en al dan niet een goed ritmegevoel en een goed gehoor hebben. Met zingen merk je ook het verschil in talent, ik schat dat hooguit 5% van de mensen zuiver kan zingen en misschien is dat nog wel een optimistische schatting. De rest van de mensen hoort onvoldoende goed het verschil tussne frequenties om zuiver te kunnen zingen, gek genoeg.
Componeren is inderdaad een prachtig en uniek talent maar gewoon musiceren kunnen al weinig mensen goed leren.
Mensen kunnen mogelijk een verkeerde indruk krijgen uit deze reactie. Ik moedig het van harte aan dat mensen zich niet teveel aantrekken van hun aangeboren talenten (benut de talenten die je hebt wel!) en gewoon doen wat ze leuk vinden en er vol voor gaan. Ben echter wel realistisch.
Gelukkig biljken mensen ook met een middelmatig talent tot te kunnen presteren. Richard Feynman, de populairste Americaanse natuurkundige die zeer bijzondere prestaties heeft verricht (op 15-jarige leeftijd verschillende vormen van calculus onder de knie, hoogste score ooit voor een toelatingsexamen van Princeton University, bekend van zeer populaire opnames van fysicacolleges naar aanleiding waarvan boeken zijn geschreven n die een leidende rol had bij het Manhattan-project ,had slechts een gemeten IQ van 126. Albert Einstein begon pas op late leeftijd te spreken en hij presteerde ondanks zijn hoge intelligentie onvoldoende om zelfs maar een baan als leraar te krijgen (overigens wel een prestigieuze functie in die tijd). Als je helemaal geen talent hebt dan wordt het wel erg moeilijk om iets te bereiken op dat vlak.