cege zei:
Een manama erbij doen, deeltijds studeren en erbij werken etc, zijn allemaal valabele varianten op het modeltraject. Dat is nogal wiedes lijkt me... Daar zal ook niemand moeilijk over doen. Bricoleren en 7 jaar studeren over iets van 4 jaar, daar gaan ze wel vragen over stellen.
Is dat een fabeltje wat leeft onder studenten of zo? Ook bij de ingenieurs is er een zekere lat waar je over moet springen. Dat blaadje papier is geen garantie op een job. Precies of elke job is zo dun bezaaid met kandidaten dat ze de eerste de beste gaan aanwerven om de positie te vullen...
HR kan misschien gefopt worden met wat wollige uitleg, uiteindelijk kom je voor de aanwerving terecht bij collega's met hetzelfde profiel die perfect weten hoe de markt in elkaar zit, wat de moeilijke/makkelijke vakken zijn tijdens een studie, met wat geluk zelfs les gehad op dezelfde faculteit/universiteit. Als ze daar moeten kiezen tussen iemand die 4 jaar of 6 jaar deed over zijn studies, hebben ze snel gekozen.
Verder heb ik ook nergens over 19-20s gesproken. Precies of de doorsnee student haalt enkel 10s en 11s... Ja, ik heb problemen met studenten die chronisch 10 of 11 halen en 6jaar ipv 4 jaar er over gedaan hebben. Die rijden er chronisch de kantjes af, daar heb ik geen zin in. Nee ik heb geen problemen met studenten die 16s halen en af en toe eens een slippertje gemaakt hebben en gedubbeld hebben omdat ze na hun Erasmus blijven plakken zijn omdat ze er een lokale schone opgescharreld hadden. En nee, ik zoek geen studenten die straight A 19-20 gehaald hebben en voor de rest sociaal gestoord zijn.
En jammer, maar helaas, ik denk niet dat er velen super liggen te wachten op chronische hakken over de sloot studenten. Wat is de redenering 'die studenten kunnen omgaan met tegenslagen en zijn doorzetters'? Dat is pas een kromme redenering, alsof je dat enkel kunt leren in een schoolse omgeving...
Uw uitleg lijkt plausibel maar mijn persoonlijke ervaring strookt daar toch niet mee.
Ik heb ook te lang gestudeerd. Hoeveel precies laat ik aan jullie weelderige fantasie over, maar het was een pak boven het gemiddelde. Ik ging dus met knikkende knieën op de arbeidsmarkt, denkend dat elke recruiter een "Cege" was. Niet persoonlijk oppakken, cege.
Totaal onterecht, zo blijkt. Ik heb een stuk of 8 sollicitaties gedaan, waarvan
- 2 bij het eerste gesprek al duidelijk bleek dat ze niet zochten naar een profiel zoals mij en ik ook niet zocht naar een job zoals deze
- 2 ik uitgenodigd was voor het volgende gesprek maar er zelf niet op ingegaan ben wegens andere, interessantere jobaanbiedingen
- 4 ik doorgestoten ben naar de laatste ronde, als beste kandidaat naar voor kwam en een concreet contractvoorstel kreeg. Ik zat in een zetel en kon "rustig" kiezen tussen de 4. Deze 4 situeren zich van grote multinationals met een professionele HR-dienst tot kleine KMO's.
M.a.w. geen enkele job waarin ik écht geïnteresseerd was heb ik mislopen, tot mijn eigen grote verbazing. En ja, mijn CV was volledig correct ingevuld met alle jaartallen erbij, ook mijn geboortedatum. Het is misschien een cliché maar je soft-skills zijn blijkbaar echt zoveel belangrijker, zeker in technische branches waar je nogal wat vakidioten vindt en sociaal incapabale Michiels.
En wat ben ik de bedrijfswereld dankbaar dat ze wat ruimdenkend zijn op dat vlak. Zoals ik al tijdens mijn opleiding uitgebreid heb mogen vaststellen zijn sommige mensen nu eenmaal geknipt om in ons onderwijssysteem perfect te functioneren (gelijk welke richting ze doen) en andere mensen nu eennmaal niet. Heeft amper iets te maken met IQ, met je capaciteiten als "goede ingenieur", ... Ze voelen zich als een visje in het water in de academische wereld. Leg een willekeurig boek voor hun neus, geef hen een aantal weken en die slagen voor dat examen. Vraag iets buiten hun cursus en ze beginnen te raaskallen. Als recruiters zulke mensen willen? Ok, je mag ze hebben.