Benjamin
Legacy Member
In het citaat van mij wat jij aahaalde zat nog een incongruentiefout die ik inmiddels heb verbeterd (na de komma).QplQyer zei:
Ik ging hierboven uit van de student die niet alleen de juiste vooropleiding heeft en voldoende intelligent is maar ook voldoende de cursus heeft bestudeerd. Inderdaad kan het weleens een probleem zijn om die cursus op tijd te hebben bestudeerd, soms doordat de student te veel heeft uitgesteld maar ook vaak omdat de cursus te laat klaar is of het tempo niet evenredig is verdeeld over het semester.
Mij is het opgevallen dat vaak onvoldoende voorbeeldoefeningen in de cursus staan en dat hierdoor zelfstudie een probleem is voor de meeste studenten. Natuurlijk hoeft niet elke oefening die quasi-identiek is uitgewerkt te worden maar van elke soort oefening zou in principe toch minstens 2 voorbeelden uitgewerkt moeten worden, desnoods in een aparte bundel als de cursus hierdoor te dik zou worden.
Voorbeeldje voor het onderdeel integreren voor calculus/analyse (ik weet dat de meesten hier een wiskundige basis hebben): sommige integralen kan je gemakkelijk omwerken in een vorm van 1/(x^2 + 1) (en dan vervolgens uiteraard het integreren zelf), laat dan ook een voorbeeld in de cursus zien van het omwerken naar de vorm 1/[(x + a)^2 + 1]. Vervolgens kan het ingeslepen worden door hetzelfde principe een paar keer toe te passen, hier kunnen dan geen fouten meer in gemaakt worden wanneer je het begrepen hebt.
Zo zie ik dat ook voor me, met dien verstande dat ook in de master vaak eerst nog een basis moet worden onderwezen. Voor een en hetzelfde vak zou die basis gegeven kunnen worden door de persoon die dit het best kan overbrengen, de hoogleraar kan dan de laatste paar lessen nog wat verdieping geven en eventueel zijn eigen onderzoek bespreken indien dat onderzoek internationaal tot de top behoort (dat komt voor in Leuven en Gent, ofdat ze het onderzoek nu in België hebben gedaan of in het buitenland en daarna pas hier zijn komen lesgeven). Soms kan het ook nog interssant zijn om een onderzoeker van een buitenlandse universiteit een gastles te laten geven, bijvoorbeeld als hij hier toch al in de buurt is voor een congres.
Pfff, die Americaanse handboeken mogen dan vaak te veel woorden gebruiken om iets relatief simpels over te brengen maar hier laten wij vaak stappen weg die helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn, soms uit slordigheid, soms omdat een student een net iets minder degelijke wiskundige basis heeft, soms omdat voorkennis wordt verondersteld die niet aan bod is gekomen bij eerdere vakken.f_dieleman zei:
Ik heb persoonlijk liever dat de informatiedichtheid iets te laag is dan dat die iets te hoog is. Staan er voor jou overbodige tussnstappen in dan lees je daar soepel overheen. Geen probleem toch?
Het is nu niet dat jij voor die 400 pagina's zoveel meer tijd nodig hebt dan voor die 300 pagina's (laten we de verhouding reëel houden), je leest ze immers wel sneller doordat de uitleg explicieter is. Pietluttige details moeten er natuurlijk wel in staan, het is aan de student om de details te onderscheiden van de rode draad. Wie dat niet kan kan beter verdergaan aan de hogeschool.
Het is niet zo moeilijk om voor elke nieuwe versie een andere naam te gebruiken, zet _2 achter de 2de versie en je ziet het wel.mac-bc zei:
Je kan even aantekeningen maken i.p.v. het af te drukken of een ebook-reader gebruiken (of hoe ze dat ook noemen) in welk geval ik je aanraad om iemand die te laten meenemen uit de USA om de invoerheffing te ontwijken.
). Wat voor u makkelijk is kan voor mij moeilijk zijn en omgekeerd. Dus waarom niet alle informatie vrijgeven i.p.v. delen verborgen te houden? Vergeet niet gij zijt een expert in u vakgebied de leerlingen zitten daar om te leren.