Archief - Op zoek naar harde bewijzen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Fliblit
Legacy Member
Bananarama zei:
"Leer een stiel aan" wordt ook enkel maar gezegd door mensen die zelf al een diploma hebben. Het wordt gewoon door de maatschappij verwacht dat je een hoger diploma hebt, of dat nu een prof bach in houtbewerking, event management of management assistant is maakt niet uit. Vroeger werd er van 18-jarigen uit het TSO verwacht dat ze een stiel gingen leren, nu wordt er van ze verwacht dat ze een diploma halen. En als je dat niet haalt ben je in de ogen van de maatschappij gefaald en leer je een stiel aan omdat je niet anders kunt. Want dat is nu eenmaal de hiërarchie.
En als je dan aanmoddert en geen diploma haalt, ben je een mislukkeling. En hooggeschoolde mensen mogen dan wel vinden dat metsers of verkoopsters ook edele beroepen zijn (net zoals jij vindt dat een uitbater van een colruytfiliaal en een uitbater van een hoerenkot hetzelfde is), maar in de werkelijkheid is dat niet zo.
Daarnaast moet je maar eens aan gelijk welke loodgieter, electricien of stukadoor vragen of ze liever een diploma hadden gehad. Je zal zien dat hun antwoorden allemaal hetzelfde zijn.
Bananarama
Legacy Member
Fliblit zei:
Dat moet je mij dan toch eens uitleggen
Fliblit zei:
Ik ken genoeg mensen die in de bouw werken en dat enorm graag doen. Mijn vader is overigens zelf arbeider en had met zijn capaciteiten destijds gemakkelijk bouwkunde of iets dergelijks kunnen gaan doen, maar heeft dat nooit gewild. Voor hem is een dag die voorbij is gegaan zonder dat hij zijn handen uit zijn mouwen heeft kunnen steken, een verloren dag geweest. Hij heeft ooit zelfs eens ergens ontslag genomen omdat hij vond dat hij er niet hard genoeg moest werken (machines in het oog houden). En ik begrijp hem volledig, want het zit in onze oergeest om tastbaar resultaat te willen zien als we ergens veel tijd en moeite in hebben gestoken. Mijn vader ziet op het einde van de dag de muur die hij met eigen handen in elkaar heeft gemetseld en op termijn een heel huis, ik zie later wrs hoogstens de mails die ik verzonden heb...
Bananarama
Legacy Member
Fliblit zei:
Mijn hele familie (ik ben voorlopig de enige met een hoger diploma) zegt dat nochtans tegen de jonge mannelijke generatie (ik ben een meisje dus mij zien ze liever achter een bureau). Ze moedigen tegelijkertijd dat hoger diploma ook wel aan, maar de waarde van een stiel is toch iets waar mijn broer en neven mee zijn grootgebracht.
Fliblit
Legacy Member
Bananarama zei:
Wat ik daarmee bedoel is dat die oude maatschappelijke ladder nog bestaat. Moest ik thuis vertellen dat ik een winkeltje in electronica uitbaat zou ik een andere reactie krijgen dan moest ik zeggen dat ik een plezierhuis uitbaat, en volgens mij zou je daar ook standaard verschillende reacties op krijgen. Ik denk dat je in een soort van linkse fantasiewereld zit waarin alle beroepen een gelijkwaardige maatschappelijke positie hebben, maar dat is niet zo.
Dat begrijp ik. Mijn pa is ook electricien en heeft zelf onze garage gebouwd. Hij is ook erg trots op zijn werk, maar hij wil wel dat zijn zoon een diploma heeft, omdat je dan hoger geraakt, omdat je dan de "vuile werkjes" niet moet doen... Zowat elke stielman die ik heb ontmoet denkt daar hetzelfde over.
Los daarvan ga ik akkoord dat voor een bureau zitten niet meteen een droomjob is - en ik ga het waarschijnlijk zelf ook tegemoet. Maar de voldoening die je werk je geeft heeft niets te maken met de positie ervan op de maatschappelijke ladder.
MrKend54l
Legacy Member
glashelder zei:Zoals anderen al zeiden, probeer zoiets maar eens in de humane wetenschappen
Heb zelf geen enkele kennis over hoe zo een vak gegeven wordt. Moet ik mij dan examens voorstellen waarbij je niet duidelijk kan antwoorden op de vragen en alles draait om perceptie en eigen mening? Wijsbegeerte was bij ons ook zo een kutvak waarvoor je niet kon studeren en je gewoon de prof zijn visie moest volgen.
h0pje
Legacy Member
MrKend54l zei:
Het draait niet allemaal om perceptie en eigen mening maar een kritische houding tov studies en zo wordt wel geapprecieerd. Zoals je weet is het geen exacte wetenschap dus kunnen de antwoorden ook niet 100% objectief vast staan.
Naar mijn gevoel werken onze examens eerder op de volgende manier: je krijgt een vraag waar je bijvoorbeeld aan de hand van een bepaalde theorie en/of paper een globaal antwoord op kan formuleren dat als 'juist' gezien wordt. Dan krijg je een 10/20.
Om meer punten te verdienen moet je linken leggen met andere theorieën/papers die relevant zijn voor het onderwerp. Om nog wat meer punten te verdienen geef je indien mogelijk ook wat onderbouwde kritiek op die theorie/paper adhv andere bronnen en geef je een eigen voorbeeld. Maar wijk ook niet teveel af van het oorspronkelijke onderwerp of dat kost je ook weer punten
. Na een tijdje heb je wel door hoe je essayvragen moet beantwoorden.In jouw geval van wijsbegeerte moet je volgens mij niet zo zeer de visie van de prof beschrijven maar moet je er gewoon voor zorgen dat je redenering klopt. 'k Ben er zeker van dat je heel wat extra punten zou verdienen moest je een compleet andere visie hebben dan de prof, ten minste als het logisch opgebouwd is en klopt.
glashelder
Legacy Member
Wat h0pje zei. En daarnaast is het heel moeilijk om volledig te zijn. Volgens mij is er ook geen ideaalantwoord waar de prof vanuit gaat, alleen bepaalde begrippen en concepten die hij wel in je antwoord wil terugzien. Maar daarnaast kan je aanvullen met vergelijkingen, kritiek, eigen voorbeelden of afleidingen,... Dingen die de prof niet altijd in gedachten had, maar op zich wel juist zijn. Alleen kan je niet verwachten dat iedereen allemaal hetzelfde antwoord geeft (zou nogal vreemd zijn, allemaal dezelfde eigen afleidingen en hetzelfde denkproces) dus in die zin zijn er verschillende antwoorden mogelijk, al is er wel een kern van juistheid. Als er zoveel verschillende antwoorden mogelijk zijn, is het dus enorm moeilijk om volledig te zijn. Van een essayvraag kan gemakkelijk een boek geschreven worden, zeg maarMrKend54l zei:
En dan heb je nog onderling verschil tussen proffen. De ene wil een sec juist antwoord en geeft meer punten op basis van dat criterium (geen overbodige blabla), de ander wil dat je er alles bij betrekt wat er maar bij betrokken kan worden. Dat is een beetje inschatten op basis van wat de prof op voorhand zegt over het examen, of een mogelijke antwoordruimte.Een antwoord is dus nooit 100% goed, maar kan wel 100% fout zijn
Er zullen misschien wel proffen zijn die 5/5 geven voor een uitstekend antwoord, maar ik moet zeggen dat ik eigenlijk nog nooit van iemand gehoord heb die 20/20 haalde voor een examen in mijn richting...Vorig semester had ik een mondeling examen waar er één toepassingsvraag werd gesteld. We kregen een artikel (in mijn geval over de staatsopbouw van Somalië) en de opdracht was "pas daar de cursus op toe." Tja
Daar kan je zo'n beetje alles op toepassen, afhankelijk van welke invalshoek je kiest. De meeste vragen zijn dus ook zo opgesteld dat er geen ideaalantwoord is. Pas op, er zijn soms blokvragen hoor, genre wat heeft persoon X gezegd over onderwerp Y, maar dat zijn meestal maar kleine vraagjes die niet op veel punten staan. De grote vragen, dat zijn toepassings- en vergelijkingsvragen die niet zomaar letterlijk in de cursus staan, maar waar je op het examen zelf veel over moet nadenken en eigenlijk zelf tot een mogelijke oplossing moet komen. Dat kan je ook niet echt voorbereiden, behalve door de leerstof goed te kennen (zodat je die kan toepassen en gebruiken) en eventueel oude examenvragen op te lossen.glashelder
Legacy Member
Ik vind dat juist leuk Je kan zoveel kanten op 
Zo'n examen is soms ook echt een soort puzzel die je probeert op te lossen, waarbij er eigenlijk weinig tot geen regels zijn (een aantal concepten die er sowieso moeten instaan en soms een beperkte antwoordruimte). Het is aan jou om met die concepten en je eigen creativiteit en kennis van de lesstof een eigen antwoord te formuleren. Je bent dan soms ook best lang bezig aan het antwoord voor te bereiden (concepten en ideeën opschrijven in klad en dan een bepaalde rode lijn zoeken om die allemaal aan elkaar te rijgen). En dan heb je anderhalve bladzijde antwoord en ben je trots op jezelf
Je kan zoveel kanten op Zo'n examen is soms ook echt een soort puzzel die je probeert op te lossen, waarbij er eigenlijk weinig tot geen regels zijn (een aantal concepten die er sowieso moeten instaan en soms een beperkte antwoordruimte). Het is aan jou om met die concepten en je eigen creativiteit en kennis van de lesstof een eigen antwoord te formuleren. Je bent dan soms ook best lang bezig aan het antwoord voor te bereiden (concepten en ideeën opschrijven in klad en dan een bepaalde rode lijn zoeken om die allemaal aan elkaar te rijgen). En dan heb je anderhalve bladzijde antwoord en ben je trots op jezelf Silmarunya
Legacy Member
glashelder zei:Ik vind dat juist leuk
Ik vind dat ook enorm interessant, en ik lees enorm graag over bijvoorbeeld sociologie of antropologie. Maar ik zou me dood ergeren aan de subjectiviteit die bij het verbeteren van een examen erover hoort...
h0pje
Legacy Member
Silmarunya zei:
Subjectiviteit gaat vooral een rol spelen bij de betere resultaten denk ik, zoals het verschil tussen een 15 of een 17. Het verschil tussen geslaagd zijn en niet geslaagd zijn is eigenlijk redelijk objectief juist omdat er een soort van 'checklist' is voor theorieën/begrippen die gekend moeten zijn.
Subjectiviteit van de prof zal dus je slaagkans (normaal
) niet beïnvloeden.Die hele uitleg geldt trouwens enkel voor essay-vragen. We krijgen ook vaak multiple-choice examens waar er dus minder discussie kan zijn over wat juist of fout is
Hara-K1ri
Legacy Member
Hmm, ik heb ook het gevoel dat hij fraudeert, maar dat is maar de mening van een student die ook niet altijd alles op alles zet.
Bij ons in de lerarenopleiding (Katho Torhout) krijgen wij nog altijd een pdf-bestand, met daarop een digitale handtekening van het departementshoofd en dergelijke. Uiteraard kan er daar ook mee gerommeld worden, maar de meesten hebben er te weinig verstand van, heb er al een paar gehad die mij om hulp vroegen, maar om morele redenen weiger ik dat, zelfs al zijn mijn punten minder, ga ik dat niet onder stoelen of banken steken, ik ben mijn ouders dankbaar dat ik verder mag studeren, maar voel er mij ergens ook schuldig bij dat ik jaar na jaar moet 'profiteren' tot ik mijn diploma heb.
Ik heb ook eerst een jaar verbrod, waar ik achteraf wel spijt van had, als ik daar mijn tanden had ingezet was ik nu afgestudeerd. Nu net mijn derde jaar grotendeels afgerond van de lerarenopleiding, meeste van mijn theoretische vakken zijn achter de rug, heb wel nog herexamens voor bepaalde vakken en hopelijk breng ik die tot een goed eind. Enkel stage van 1 van mijn vakken verloopt totaal niet goed en ik krijg van school uit eigenlijk weinig ondersteuning van de vaklectoren. Een voorbeeldje hiervan is dat ik bezoek kreeg van een lector, die mij gewoon zei dat hij niet veel tijd had en het kort ging houden: 'het trok op niets'. Hij liet mij achter met een serieuze baksteen in de maag die de rest van mijn stages heeft achtervolgd, zijn evaluatieformulier bevatte geen enkele tip om het beter te doen, dus ben ik bij verschillende te raad geweest. Uiteindelijk waren de leerkrachten waar ik bij stond behoorlijk tevreden (laten we zeggen, gemiddeld zeker behaald), maar mijn vaklector blijft mij afbreken.
Het ligt dus niet altijd alleen maar aan de student, normaal kan ik kritiek verdragen, maar na 3 jaar kritiek te krijgen (stage 1ste jaar gelukt bij de tweede poging, stage 2 gezakt dit jaar) zonder echt steun, terwijl ik toch alles op alles zet, soms wat kostbare uren slaap laat vallen om toch proberen het goed te krijgen, vreten aan je, zover dat ik nu opnieuw overweeg te stoppen, wat het schuldgevoel (tov ouders) weer doet groeien.
Bij ons in de lerarenopleiding (Katho Torhout) krijgen wij nog altijd een pdf-bestand, met daarop een digitale handtekening van het departementshoofd en dergelijke. Uiteraard kan er daar ook mee gerommeld worden, maar de meesten hebben er te weinig verstand van, heb er al een paar gehad die mij om hulp vroegen, maar om morele redenen weiger ik dat, zelfs al zijn mijn punten minder, ga ik dat niet onder stoelen of banken steken, ik ben mijn ouders dankbaar dat ik verder mag studeren, maar voel er mij ergens ook schuldig bij dat ik jaar na jaar moet 'profiteren' tot ik mijn diploma heb.
Ik heb ook eerst een jaar verbrod, waar ik achteraf wel spijt van had, als ik daar mijn tanden had ingezet was ik nu afgestudeerd. Nu net mijn derde jaar grotendeels afgerond van de lerarenopleiding, meeste van mijn theoretische vakken zijn achter de rug, heb wel nog herexamens voor bepaalde vakken en hopelijk breng ik die tot een goed eind. Enkel stage van 1 van mijn vakken verloopt totaal niet goed en ik krijg van school uit eigenlijk weinig ondersteuning van de vaklectoren. Een voorbeeldje hiervan is dat ik bezoek kreeg van een lector, die mij gewoon zei dat hij niet veel tijd had en het kort ging houden: 'het trok op niets'. Hij liet mij achter met een serieuze baksteen in de maag die de rest van mijn stages heeft achtervolgd, zijn evaluatieformulier bevatte geen enkele tip om het beter te doen, dus ben ik bij verschillende te raad geweest. Uiteindelijk waren de leerkrachten waar ik bij stond behoorlijk tevreden (laten we zeggen, gemiddeld zeker behaald), maar mijn vaklector blijft mij afbreken.
Het ligt dus niet altijd alleen maar aan de student, normaal kan ik kritiek verdragen, maar na 3 jaar kritiek te krijgen (stage 1ste jaar gelukt bij de tweede poging, stage 2 gezakt dit jaar) zonder echt steun, terwijl ik toch alles op alles zet, soms wat kostbare uren slaap laat vallen om toch proberen het goed te krijgen, vreten aan je, zover dat ik nu opnieuw overweeg te stoppen, wat het schuldgevoel (tov ouders) weer doet groeien.
MikeHunt
Legacy Member
denkimi zei:
Wat is dan nog het nut van studeren als je al op voorhand beslist dat je maar de helft gaat leren van wat je zou moeten kennen?
Als ik naar een dokter ga hoop ik echt dat hij alles weet wat een dokter zou moeten weten, en niet alleen de helft omdat hij te lui was om de rest ook te leren...
Hara-K1ri
Legacy Member
MikeHunt zei:
Ik bepaalde opzichten ben ik het met je eens, maar het is in mijn ogen vak-afhankelijk. In bepaalde opleidingen heb je nutteloze toestanden (zo heb ik 3 jaar op een rij Religie, Zingeving en Levensbeschouwing gehad). Het meeste wat ik in die lessen heb gezien zijn dingen als scheppingsverhalen die ik al gehoord had, of ethische/morele visies van enkele speciale gevallen. Op zich wel interessant, maar het heeft weinig nut voor de meeste jobs.
Hara-K1ri
Legacy Member
Nas zei:
Nah dat is mijn doel niet, ik had het over specifiek 'overbodige' vakken in bepaalde opleidingen, dit was maar een voorbeeld van wat ik persoonlijk van mijn richting vind. Ik zei ook niet dat het niet interessant was, maar ik zie de link niet naar de opleiding op zich. Iedere opleiding heeft zijn eigen waarde, je moet studeren omdat je het wil, je mag je niet laten forceren door verplichtingen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.