Ik ben gisteren mijn persoonlijkheidsproef gaan afleggen in Brussel. Naar mijn gevoel ging alles wel goed, toch zeker de groepsproeven. Het gesprek met de psychologe was soms een beetje ambetant maar niets onoverkomelijk. De psychologe vroegen dingen zoals:
- Waarom de politie
- Waar zie je jou toekomst bij de politie
- Welke afdeling van de politie wil je werken?
- Waarom die afdeling
- Geef eens wat voordelen van bij de politie te werken
- Geef eens wat nadelen van bij de politie te werken
- Geef de structuur van de federale politie (ik heb hier goed op geantwoord, wist alle namen die ze vroeg (korpschef van mij dorp, ministers, commissaris generaal = strikvraag op het moment, maar wist wel wie er in pole position lag voor de job :-D,...)
- Waar kan je je aan ergeren
- Met wat kan je niet om
- Hoe ben je in een groep
- Zit je in een vereniging
- Drugs?
- al eens in contact geweest met de politie?
- Hoe heb je je voorbereidt op deze dag
- Wat vond je zelf van de groepsproeven
- Wat had je beter kunnen doen
- Wat vondt je het beste van jezelf
- Komen mensen met hun problemen naar jou?
- Wat doet een interventie ploeg juist
- Wat zijn de taken van de lokale politie?
...
Er waren mensen waar de psycholoog gewoon vroeg naar de structuur van de politie waarop ze antwoorde dat ze het niet wisten en gewoon is hadden gelezen over de politie voor deze proef. Dat vonden de psychologen blijkbaar toch niet zo erg (zeide ze toch, of het waar is is een andere zaak).
Maar ik antwoorde volledig op de vraag met namen en al , en ze bleef maar vragen stellen daarover. Ik veronderstel dat ze gewoon wou zien hoeveel ik juist wist.
Er was ook een kerel die had geen pasfoto op zijn papier plakken (want hij vond er gene...^^) en smiddags kwam hij dan te laat binnen. Die gast had het volgens mij al verscheten voor het begonnen was.
Voor de rest was mijn groep echt toffe mensen en relaxed. Niemand die de andere niet liet uitspreken tijdens de proeven ofzo. Ik denk op basis van de groepsproeven
dat iedereen er wel eens door kon zijn.
De groepsproeven hielden in:
- Iedereen krijgt een situatie / conflict op papier. Je mag dit lezen voor 2 minute ofzo en moet deze dan voorleggen aan je medekandidaten.
Daarna is het aan jullie samen om een oplossing te vinden. In ons geval waren de situaties:
Boeren die ruzie hadden met de mensen die op het platteland kwamen wonen. Mensen vonden de modder irritant , hanen die kraaiden, ... De boeren konden niet overweg met de quads die rondreden en beschuldigde de mensen van broodroof
Politie die drugs controle doet op een school maar te hardhanding. De sfeer tussen politie en de leerlingen is dus om zeep
Jongeren die op een pleintje rondhangen waar ouderen van een rusthuis komen, ouderen voelen zich onveilig + er is vandalisme
Op een school waar veel migranten zitten is de sfeer tussen de allochten en de autochtonen niet zo goed door verschillende redenen
NOg eentje die ik vergeten ben
- Iedereen krijgt een plan van een stad die in zones is verdeeld en een aantal oproepen (iedereen verschillende) op een papier. Je bent een inspecteur die dienst heeft van bepaalde uren
op een bepaalde dag. Het is nu aan jou om de oproepen de op prioriteit te plaatsen. Je moet hier rekening houden met jou diesnturen, zone, nationaal/zonaal veiligheidsplan, dag dat je werkt, ...
- Daarna moeten jullie in groep de 7 oproepen opschrijven die de hoogste prioriteit hebben volgens jullie!
- Je moet ook een vragen lijst invullen in de namiddag met typische vragen over je karakter en solicitatie redenen
- Je moet een postbak oefening maken (kijk politieforum.be voor meer uitleg)
- Je moet persoonlijkheidstest op de computer maken (wat past het meeste / minste bij jou)
Vragen? Let me know!
Wat ik ook heb gemerkt is dat die psychologe precies niet mogen lachen ofzo. Ze kijken je aan als robotten en probere zo weinig mogelijk emotie te laten zien precies.
Nu weet ik niet of dit een rol is dat ze speelden of dat ze echt gewoon 'streng' zijn.
