Sooth Awful zei:
Ach man, is het je nog niet opgevallen dat iedereen je gewoon aan het uitlachen is met je domme praat?
Iedereen? Je bedoelt die volle 3 man, die alledrie banden hebben met het dokterswereldje? Tja, van hun kant verwacht ik inderdaad niet dat ze staan roepen dat ze overbetaald zijn.
De rest zijn neutrale mensen die geen enkel persoonlijk belang hebben bij het normaliseren van dokterslonen, behalve het maatschappelijk belang om de kosten van de gezondheidszorg te drukken.
Het enige argument van jullie zijde die overeind blijft, en die naar voor is gekomen uit dat parlementair stukje tekst overigens, is het feit dat een kunstmatige schaarste creëren aan artsen ervoor zorgt dat de resterende artsen meer ervaring kunnen opdoen en dus hun skills kunnen bijschaven in een tempo die iets sneller is. Nu is dit een argumentatie waarvoor iets te zeggen valt in de extremen; iemand die slechts enkele patiënten per week ziet zal inderdaad nooit zo goed worden als iemand die aan een normaal tempo patiënten ziet.
Blijft de vraag natuurlijk;
1) Waarom moeten die artsen per se skills verwerven aan een tempo van 80u per week? Alsof een arts die een normale full-time (40u/week) afwerkt en continu patiënten ziet, alsof die incompetent zou zijn. Beweren jullie dat? Vreemd, want sommige artsen doen effectief slechts een normale full-time en worden nochtans nergens bestempeld als incompetent. Toch verdienen ook zij al snel een 2 à 3-voud van een gemiddelde universitair.
2) Als "een minimum aantal patiënten moeten zien" een noodzakelijke voorwaarde is om competente artsen af te leveren, wat doe je dan met de pas afstuderende artsen? Zijn die dan zo onervaren dat ze als "incompetent" moeten beschouwd worden? Neen, ook die artsen beschouwen we als competent en functioneren compleet normaal.
3) Stel dat er dan toch effectief zoveel gewerkt moet worden (quod non), waarom moet de verloningscurve dan zo exponentieel stijgen?
Veel van bovenstaande zaken komen op hetzelfde neer. Het ophangen en instandhouden van een soort mythische cult-status van "een goede dokter" terwijl 99,9% van de gevallen exact hetzelfde zouden aangepakt zijn door een doodgewone, middelmatige dokter van 40u per week en een loon van pakweg 4000 bruto. Maar zoals ik al eerder zei; het gaat hier om mensen hun gezondheid en daarvan wordt geprofiteerd. Mensen zouden een fortuin geven om bij de 0,1% "goede dokters" te mogen gaan. Dat is een normale, emotionele reactie. Maar het is aan de overheid om die emotie te doorprikken en het rationele van de zaak te bekijken; zou onze gezondheidszorg zo significant verslechten omdat we onze artsen vanaf nu blootstellen aan normale uren en normale lonen, i.p.v. het dubbel van de uren en het 5-dubbel van de lonen zoals nu? Het antwoord is neen, niet significant. Want mochten er significante verschillen optreden zou men de 40u-dokter van vandaag ook als incompetent beschouwen en zijn werk niet laten doen.
Als je daar nog eens bijrekent dat op die manier:
1) Je de uitgespaarde bedragen kan herinvesteren in de gezondheidszorg onder de vorm van research, robotica, screenings, ... en
2) Je de wachttijden voor specialisten drastisch naar beneden haalt, de alertheid en concentratie van uw artsen drastisch verbetert, de beschikbaarheid van spoedartsen vergroot, ...
kom je gegarandeerd een
verbetering van de gezondheidszorg uit.
En allemaal door gene poot uit te steken, het leven kan toch zalig zijn
