Vraagske voor de rechtenboys hier..
Kan iemand mij het verschil uitleggen tussen een daad van beheer en een daad van beschikking? En zijn de daden van beschikking opgesomd in art. 410 BW (waarvoor machtiging nodig is) de enige? Mijn boek is hieromtrent wat onduidelijk. Ik dacht aanvankelijk dat een mobiel abonnement ook een daad van beschikking was, maar nu lees ik dat bv. een huurovereenkomst van 3 jaar een daad van beheer is, en een huurovereenkomst van 9 jaar (zoals vermeld in art. 410 BW) een daad van beschikking is.
Kan je dus enkel spreken van een daad van beschikking wanneer ze onderdeel is van de opsomming in art. 410 BW?
Ging eigenlijk over deze casus:
Wanneer een niet-ontvoogde minderjarige zonder de vertegenwoordiging van zijn ouders een iphone met abonnement aankoopt, kan die rechtshandeling:
a) niet worden vernietigd als daad van bewaring
b) slechts worden vernietigd als er eenvoudige benadeling wordt aangetoond
c) worden vernietigd wegens niet-naleving van de vereiste formaliteiten
Volgens de prof is het C. Mijn opvatting als volgt: In artikel 1124 en 1125 vinden we de bepaling terug dat minderjarige onbekwaam zijn om een contract aan te gaan. Een contract is een overeenkomst tussen twee partijen, en daar vind ik de bepaling art. 1108 BW terug die stelt dat een overeenkomst ongeldig (en dus nietig) is wanneer niet aan de vier voorwaarden is voldaan (ook wel vereiste formaliteiten). Eén daarvan is de bekwaamheid van de contractanten. Klopt dit?