Archief - [deleted]
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
NotoriousP
Legacy Member
Umicoren Olen bijvoorbeeld, ik bedoelde specifiek waar ik tewerk gesteld kan worden en dat varieert natuurlijk, nanotechnologie is een zeer brede opleiding. Nanoelektronica/materialen is waar ik voornamelijk in geïnteresseerd ben.
Dat is niet echt een beurs dacht ik maar dan betaalt de universiteit u gewoon. Dat doen ze in bedrijven ook en het is die verloning waarvan ik mij af vraag hoeveel die bedraagt.
Voor een IWT beurs moet je onderscheiding halen ja.
Timmeke zei:
Dat is niet echt een beurs dacht ik maar dan betaalt de universiteit u gewoon. Dat doen ze in bedrijven ook en het is die verloning waarvan ik mij af vraag hoeveel die bedraagt.
Voor een IWT beurs moet je onderscheiding halen ja.
Schwimm
Legacy Member
Even bumpen!
Interessante thread, heb 'm helemaal gelezen.
Er viel me echter één iets sterk op: de meeste doctoraatstudenten hier zijn duidelijk harde wetenschappers (op enkele psychologen na, dacht ik?).
Ik vroeg me af of hier mensen zijn die binnen een sociaal-wetenschappelijke richting doctoreren?
Ik ga misschien de kans daartoe krijgen (doctoraatsbursaal). Zou het in de loop van de maand moeten weten of ik het aangeboden krijg. Ik had op de gesprekken telkens het gevoel dat ik een degelijke kans maakte.
Als werkzoekende pasafgestudeerde is dit ergens een gedroomde kans, maar toch word ik verscheurd door twijfel. Om te beginnen besef ik al te goed dat een doctoraat schrijven een zeer grote inspanning en toewijding vraagt, terwijl ik niet overtuigd ben dat ik 4 jaar geïnteresseerd kan blijven in relatief droge materie (het zijn tenslotte sociale wetenschappen, he ^^). Daarnaast waren mijn twee thesissen (ik heb 2 masterdiploma's) telkens vrij incrementele werken waarbij ik me toch naar de deadline heb moeten slepen, ook al heb ik telkens 1e zit gehaald...
Ik vroeg me dus af of je op den duur je doctoraat en wetenschappelijk onderzoek echt als "werk" kan gaan zien? En dus beseffen dat, zoals bij elke job het geval is, de éne dag leuker is dan de andere? Want ik heb er ook gewoon schrik voor dat ik niet meer op mijn gemak ga zijn als het ware: is een doctoraat een soort "mentale last" die je continu meedraagt en die zo af en toe in je hoofd opduikt om "een domper" te zetten op de leuke avond die je net aan het beleven was?
Hopelijk lezen enkele sociale wetenschappers dit en kunnen ze me enkele meningen aan de hand doen! =)
Bedankt in elk geval.
Interessante thread, heb 'm helemaal gelezen.
Er viel me echter één iets sterk op: de meeste doctoraatstudenten hier zijn duidelijk harde wetenschappers (op enkele psychologen na, dacht ik?).
Ik vroeg me af of hier mensen zijn die binnen een sociaal-wetenschappelijke richting doctoreren?
Ik ga misschien de kans daartoe krijgen (doctoraatsbursaal). Zou het in de loop van de maand moeten weten of ik het aangeboden krijg. Ik had op de gesprekken telkens het gevoel dat ik een degelijke kans maakte.
Als werkzoekende pasafgestudeerde is dit ergens een gedroomde kans, maar toch word ik verscheurd door twijfel. Om te beginnen besef ik al te goed dat een doctoraat schrijven een zeer grote inspanning en toewijding vraagt, terwijl ik niet overtuigd ben dat ik 4 jaar geïnteresseerd kan blijven in relatief droge materie (het zijn tenslotte sociale wetenschappen, he ^^). Daarnaast waren mijn twee thesissen (ik heb 2 masterdiploma's) telkens vrij incrementele werken waarbij ik me toch naar de deadline heb moeten slepen, ook al heb ik telkens 1e zit gehaald...
Ik vroeg me dus af of je op den duur je doctoraat en wetenschappelijk onderzoek echt als "werk" kan gaan zien? En dus beseffen dat, zoals bij elke job het geval is, de éne dag leuker is dan de andere? Want ik heb er ook gewoon schrik voor dat ik niet meer op mijn gemak ga zijn als het ware: is een doctoraat een soort "mentale last" die je continu meedraagt en die zo af en toe in je hoofd opduikt om "een domper" te zetten op de leuke avond die je net aan het beleven was?
Hopelijk lezen enkele sociale wetenschappers dit en kunnen ze me enkele meningen aan de hand doen! =)
Bedankt in elk geval.
Tha_nOn
Legacy Member
ik denk da da voor elke doctoraatsstudent wat wennen is, en leren dat ge dat idd meer als werk moet zien dan een lang uitgerekte thesis want denk niet dat iemand dat aankan 
tis gewoon ook ni helemaal hetzelfde want ge neemt het altijd wel mee naar huis (uw hersenen stoppen ni als er zo iets blijft knagen eh ^^) (kunt ge natuurlijk me gewone jobs ook hebben
)
en den enen dag is ook gewoon ni zo leuk als den andere
en dan verpest ge al nekeer een experiment/hebt ge rotdata, maar dan begint ge opnieuw en beter eh
in tegenstelling tot nen thesis hebt ge normaal gezien tijd genoeg om iets degelijks op te bouwen en af te leveren (in mijn geval vond ik da toch het meest frustrerende, ge doet uw exp en ge moet het dan maar doen met de data die ge hebt, ookal is da rotdata want ge hebt geen tijd/geld om het opnieuw te doen en te verbeteren)
tis gewoon ook ni helemaal hetzelfde want ge neemt het altijd wel mee naar huis (uw hersenen stoppen ni als er zo iets blijft knagen eh ^^) (kunt ge natuurlijk me gewone jobs ook hebben
)en den enen dag is ook gewoon ni zo leuk als den andere
en dan verpest ge al nekeer een experiment/hebt ge rotdata, maar dan begint ge opnieuw en beter eh
in tegenstelling tot nen thesis hebt ge normaal gezien tijd genoeg om iets degelijks op te bouwen en af te leveren (in mijn geval vond ik da toch het meest frustrerende, ge doet uw exp en ge moet het dan maar doen met de data die ge hebt, ookal is da rotdata want ge hebt geen tijd/geld om het opnieuw te doen en te verbeteren)
Schwimm
Legacy Member
Thanks!
Ik denk wel dat ik mijn kansen de grond heb ingeboord, tbh. De professoren zeiden me letterlijk dat ze geïnteresseerd waren in mij om een van hun projecten uit te voeren, en ik maar blijven de nadruk erop leggen hoe onzeker ik ben over dat doctoraat.
Dommerik dat ik ook ben.
Ik denk wel dat ik mijn kansen de grond heb ingeboord, tbh. De professoren zeiden me letterlijk dat ze geïnteresseerd waren in mij om een van hun projecten uit te voeren, en ik maar blijven de nadruk erop leggen hoe onzeker ik ben over dat doctoraat.
Dommerik dat ik ook ben.
Greenie
Legacy Member
Light sense of necroposting, maar tis toch een "DE" post 
Een van de jury leden van men thesis stelde voor eens over doctoreren te praten. (Beetje laat want dat was in juli, ma bon)
Ik ben geneigd toch gewoon verder naar een job in de industrie te zoeken want:
- doctoraat lijkt zeer stressvol
- de uit te voeren simulaties en onderzoek lijken me niet echt relevant voor jobs in de industrie
- ik al 25 ben en toch liever iet zou willen opbouwen dan over 4 jaar een startersbaan te zoeken.
- pensioen, ... ?
Echter:
- het loon is wel leuk
- nog op de unief zitten kan ook leuk zijn
Wat vinden jullie ? Bekijk ik het verkeerd, zouden jullie voor een doctoraat gaan of toch laten liggen ?
Een van de jury leden van men thesis stelde voor eens over doctoreren te praten. (Beetje laat want dat was in juli, ma bon)
Ik ben geneigd toch gewoon verder naar een job in de industrie te zoeken want:
- doctoraat lijkt zeer stressvol
- de uit te voeren simulaties en onderzoek lijken me niet echt relevant voor jobs in de industrie
- ik al 25 ben en toch liever iet zou willen opbouwen dan over 4 jaar een startersbaan te zoeken.
- pensioen, ... ?
Echter:
- het loon is wel leuk
- nog op de unief zitten kan ook leuk zijn
Wat vinden jullie ? Bekijk ik het verkeerd, zouden jullie voor een doctoraat gaan of toch laten liggen ?
Genious
Legacy Member
Ge kunt altijd eerst een jaarke in de privé werken en zien wat dat u geeft.
Het is niet eenmaal weg van de unief, altijd weg van de unief.
En het is waarschijnlijk een meerwaarde in de zin dat ge weet hoe het er in de privé aan toegaat en dus toch een beetje de relevantie van onderzoek kunt inschatten.
Het is niet eenmaal weg van de unief, altijd weg van de unief.
En het is waarschijnlijk een meerwaarde in de zin dat ge weet hoe het er in de privé aan toegaat en dus toch een beetje de relevantie van onderzoek kunt inschatten.
StrongSurvivor
Legacy Member
Greenie zei:Light sense of necroposting, maar tis toch een "DE" post
Een van de jury leden van men thesis stelde voor eens over doctoreren te praten. (Beetje laat want dat was in juli, ma bon)
Ik ben geneigd toch gewoon verder naar een job in de industrie te zoeken want:
- doctoraat lijkt zeer stressvol
- de uit te voeren simulaties en onderzoek lijken me niet echt relevant voor jobs in de industrie
- ik al 25 ben en toch liever iet zou willen opbouwen dan over 4 jaar een startersbaan te zoeken.
- pensioen, ... ?
Echter:
- het loon is wel leuk
- nog op de unief zitten kan ook leuk zijn
Wat vinden jullie ? Bekijk ik het verkeerd, zouden jullie voor een doctoraat gaan of toch laten liggen ?
Over welke richting hebben we het hier ? Voor de ene is een doctoraat al interessanter dan voor de andere.
Ik ben geneigd toch gewoon verder naar een job in de industrie te zoeken want:
- doctoraat lijkt zeer stressvol --> ge wordt beladen met allerlei taken (thesis begeleiden, lesgeven, practica begeleiden, congressen mee opzetten, vaste taken binnen het labo) waardoor de week (en soms het weekend) altijd goed gevuld is. Of dit echter stressvol is, hangt van persoon tot persoon af. Ik heb geen echte deadlines tijdens mijn onderzoek, mijn promoter weet ook dat in onderzoek vanalles kan gebeuren waardoor je vertraging oploopt .... Ik heb nog geen werkervaring, maar volgens mij is het niet stressvoller dat een leidinggevende functie in de industrie.
- de uit te voeren simulaties en onderzoek lijken me niet echt relevant voor jobs in de industrie --> dat is ook zo, belangrijker is dat je expertise en vaardigheid opdoet, zelfstandig leert werken, wetenschappelijk communiceren (schriftelijk als mondeling)
- ik al 25 ben en toch liever iet zou willen opbouwen dan over 4 jaar een startersbaan te zoeken. --> hier heb je een punt, alhoewel een doctoraat gelijkstaat met 4 jaar werkervaring
- pensioen, ... ? --> dit zal afhangen van je statuut, heb je een beurs, dan draag je nog niet af voor je pensioen. Ben je mandaatassistent, dan weer wel. Op voorhand informeren is de boodschap!
Echter:
- het loon is wel leuk --> het loon is zeker niet verkeerd
- nog op de unief zitten kan ook leuk zijn --> je voelt jezelf wel snel oud worden
, vermits de nieuwe ladingen studenten telkens 18-19jaar zijn, wordt het verschil pijnlijk duidelijk SlashDotDash
Legacy Member
StrongSurvivor zei:
Niet alle bedrijven zien een doctoraat als relevante ervaring. En of ze het al-dan-niet doen maakt een groot verschil in startersloon. Dat maakt dat je in het slechtste geval moet inleveren aan nettoloon nadat je je doctoraat hebt afgerond.
Ik heb op dat vlak geluk gehad denk ik. Ik had de indruk dat de meeste bedrijven je toch als starter zien.
Fighting Hobbit
Legacy Member
Matt. zei:
Allereerst zijn die lonen sterk afhankelijk van het type financiering, maar als je de standaardfinanciering op projecten bekijkt betaalt men in België zeer goed.
In Zwitserland betaalt idd goed, hoewel ik van velen al gehoord heb dat vooral de woningprijzen ook wel sterk tegenvallen. Je kan comfortabel leven, maar het is geen geweldig loon.
Wat betreft Duitsland moet ik je toch teleurstellen. Een fulltime positie is hier hetzelfde als in België, maar eigenlijk hebben enkel post-docs deze posities. Het overgrote deel van de doctorandi zit in hetzelfde schuitje als ik en wordt halftime betaald. Je gaat uiteraard wel fulltime werken.
Ik moet er wel bij vermelden dat dit in bepaalde vakgebieden anders is, als je in labo's staat wordt je bijvoorbeeld wel eens wat meer betaald.
De voorbije week was ik op conferentie in Engeland en daar heb ik toch ook heel wat verhalen te horen gekregen over redelijk lage lonen. Hetzelfde geldt voor Canada en de VS, al heb je daar ook beurzen die gigantisch dik betalen.
Over de Scandinavische landen en Nederland durf ik me minder goed uitspreken, daar heb ik niet meteen veel contacten. Ik kan me wel inbeelden dat het leven daar een pak duurder is, wat inschattingen alweer wat lastiger maakt.
Globaal valt het me gewoon op dat alle academici waarmee ik deze discussie voer schrikken dat het loon bij ons zo hoog ligt. Mijn eigen ervaringen bevestigen dit ook.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.