Ge zijt nu toch ook wel een extreme zwartkijker. Een job vinden en carrière maken na een PhD is inderdaad niet alles als je in dezelfde richting wilt verdergaan en niet naar het buitenland wilt verhuizen op jacht naar het juiste profiel. Maar ge doet nu wel alsof het absoluut onmogelijk is.
Volledig mee akkoord dat relaties opbouwen en jezelf verkopen belangrijk zijn, dus waarom dat dan ook niet doen? Ge krijgt geen werkaanbiedingen door af en toe een sollicitatieke in te dienen en te hopen op goed geluk. Alle contacten die ik tot nu toe heb gelegd voor projecten en jobs naar de komende jaren toe komen niet vanop vacature-websites. Maar als ge niemand durft contacteren, gaat ge er niet raken. Op den duur leert ge wel wie mogelijk interesse heeft en wie ge moet contacteren. Momenteel is het hier ook niet bepaald 'leuk' met telkens korte contractverlengingen, maar ik doe nog altijd waar ik mij in amuseer. Er is interesse van de industrie uit en er lopen wat onderhandelingen voor een project.
Ben ik daarmee zeker van een job voor de komende jaren? Nee.
Amuseer ik mij op dees moment met mijn job? Zeker en vast.
Heb ik ondertussen veel nuttige contacten gelegd? Ook zeker en vast.
Als ge niet wat durft inzetten op een onzekere periode zal het niet lukken nee. Het wordt niet in uwe schoot geworpen. Vorig jaar maakte ik mij serieus zenuwachtig met wat ik vanaf dees jaar in godsnaam zou uitspoken zonder interessante vacatures. Dat is nu al lang over, even van maand tot maand leven en op den duur raakt ge uit die spiraal. Als ge meteen zekerheid wilt, moogde voor de saaie jobkes gaan, mij niet gelaten.