Nina123 zei:
Ik heb geen kinderen (en niet van plan er te krijgen) en tegen mijn 52ste is mijn huis afbetaald dus vanaf dan kan ik het gerust met wat minder doen he. De grootste kosten in het leven maak je uiteindelijk toch tussen je 25ste en 35ste en voor mensen met kinderen sleept het nog wat langer aan totdat deze de deur uit zijn. Geld maakt niet gelukkig maar ik ben toch blij dat ik niet op elke cent hoef te kijken. En hetgeen ik nog het allerbelangrijkste vind is mijn vrijheid. Niet elke dag om 7u s'ochtends moeten opstaan voor nen 9 to 5. Gewoon van thuis uit kunnen werken en geen dagelijkse filesleur is al megazalig. Omdat ik mijn werkdagen zelf kan plannen ga ik tot wel 6 keer per jaar op vakantie (ouders hebben huis in het buitenland) en ik ga ook regelmatig ontvangen op andere locaties binnen België of in andere Europese steden of wereldsteden (Londen, Parijs, New York, Monte Carlo ...). Zo zie ik ook nog eens iets van de wereld
-Wat vertel je dan je ouders? Die zien toch ook dat je geen normaal patroon hebt?
-Hoe zit dat met ooit een partner vinden dan? En dan mogelijk toch een gezin?
-Denk je echt dat je dit nog gaat toen binnen 10j als je 43 bent, en zo niet waar sta je dan? Mij lijkt het gewoon dat je er nu best goed uit moet zien op uw 33 om nog relevant te zijn in die wereld?
-Je hebt dan wel een master maar 0,0 werkervaring dus die kan je eigenlijk ook zo de vuilbak in gooien, en als je nu een andere job moest zoeken wat zet je dan op je CV?
-Je moet ook maar wachten tot de bank waarbij je bent door heeft wat je doet en dan vriendelijk uw geld zal weigeren. Ik weet bijvoorbeeld van zowel KBC als BNP dat die geld uit uw sector weigeren, en met die mensen geen zaken wil doen.
-Als je eenmaal niet meer aantrekkelijk genoeg bent vind je het dan acceptabel om op een werkloosheidsuitkering te teren, wetende dat dat van de echte werkende mens komt?
-Waarom heb jij een laptop van het werk nodig?