Net de openingspost gelezen en het verhaal komt op verschillende vlakken sterk overeen met het mijne en misschien kan mijn ervaring je helpen.
In het middelbaar was ik steeds zonder inspanningen de eerste van de klas. Erna TEW (afstudeerrichting: accountancy) gestudeerd, wat ik een heel interessante richting vond en zonder veel inspanningen grote onderscheiding gehaald. Lievelingsvakken waren eveneens alles wat met boekhouden te maken had.
Eerste job in audit heb ik 6 maand gedaan (proefcontract werd niet verlengd na subtiele hints van mijn kant
). De jobinhoud op zich vond ik nog niet interessant, maar dat zou op lange termijn wel beteren. De werkomstandigheden daarentegen waren absoluut niet aan mij besteed. Ik kom uit een bescheiden gezin met één inkomen voor 4 personen en eerlijk gezegd ligt het bedrijfsleven me niet. Ik werk vrij snel met als gevolg dat ik, in tegenstelling tot sommige van mijn toenmalige collega's op juniorniveau, bijna steeds klaar was met mijn werk zonder veel overuren te werken. De mentaliteit was echter dat lange uren = veel werken, ik zag dat eerder als lange uren = inefficiënt werken. Ik hecht ook weinig belang aan materiële zaken, dus ik zag het niet zitten om lange uren te werken om (iets) meer te verdienen dan anderen. Hetgeen wat me nog het meeste stoorde was hoe sommige personen neerkeken op het personeel bij de klant.
Vervolgens nog 4 maand bij een klein boekhoudkantoor gewerkt, maar daar werkte ik te snel, waardoor ik in de BTW-periode 1 maand werk had en dan 2 maand met mijn vingers zat te draaien.
Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat mijn vakantiejob (welke ik elk jaar deed tot mijn afstuderen) in een supermarkt als aanvuller tot dan de enige was waar ik met plezier ging werken, ondanks laag loon en vroeg opstaan. Zoals je zegt, ben je met een universitair diploma TEW overgekwalificeerd en maak je geen kans op zo'n job. Omdat ik, volgens mijn ouders en mijn toenmalige vriendin, stilaan in een depressie verzeild was (ik zag het absoluut niet zitten om in het bedrijfsleven te blijven, maar zag geen alternatief), besloot ik een sabbatjaar te nemen en nog een jaar bij te studeren aan UGent (op eigen kosten, om mijn ouders niet financieel in de problemen te brengen). Dat is uiteindelijk mijn redding geweest. Ik studeerde ook hier zonder problemen af en kreeg de tijd om mentaal er weer bovenop te komen.
Tijdens het jaar heb ik bij de politie gesolliciteerd voor de functie hoofdinspecteur met bijzondere specialisatie economische en financiële criminaliteit. Momenteel zit ik in de opleiding, maar het is een ware verademing. De opleiding is zwaar en ondanks lange werkdagen (om 4u45 sta ik op en rond 18u15 ben ik thuis) ga ik elke dag met plezier gaan werken. Eens mijn opleiding voltooid is, zal ik een afwisselende job hebben, waar ik het uitpluizen van bedrijfsdocumenten (zoals in de audit) kan combineren met een bedrijfscultuur / mentaliteit die me op het lijf geschreven is. Reeds bij de sollicitaties viel me dit op. Ik solliciteerde tegelijk bij FOD Financiën (als noodplan) en de politie, maar bij de politie was men veel opener, losser en directer. Je hoeft niet in kostuum te gaan werken (tijdens opleiding heb je een uniform, maar erna werk je in gewone burgerkledij) en ik heb veel minder het gevoel dat iedereen zijn eigen verborgen agenda heeft. Ik kan je mijn keuze dus enkel aanraden. Als je nog vragen hebt, mag je altijd PMen.
Ik vermoed dat men in februari / maart nieuwe selectieproeven zal organiseren.
Conclusie: na goed zoeken en je even te bezinnen zal je op je pootjes terecht komen. Ik zag het absoluut niet meer zitten, maar ben nu gelukkiger dan ik ooit geweest ben.
, die werken dan meestal ergens bij een bank/verzekeringenkantoor. Normaal gezien komt ge wel ergens met druk terecht ze.
