Archief - De merde van een nine-to-five job

Is het niet wat de vergissing geweest om in geen van uw eerste jobs u door de beginnersperiode te werken?

Er is 1 ding dat continue over het hoofd wordt gezien.

Een job moet interessant zijn, dat kan ik beamen. Maar uiteindelijk zit er aan elke job een minder / saaier kantje waar je doorheen moet bijten. Doe je dit niet dan zit je met de opmerkingen die je momenteel hebt... dat je u verveelt of...

Probeer misschien of je zelf binnen uw werk afwisseling kunt creëren zodanig dat je niet continue die factuurtjes moet ingeven (wat overeenkomt met bandwerk) maar al eens een vergadering hebt, sociale contacten met klanten / anderen, etc. Dit is namenlijk ook hetgeen ik doe... indien ik continue enkel het werk moest doen op de manier dat sommige van mijn collegas het doen (hiermee doel ik op puur theoretische installaties ontwerpen) dan had ik mij al lang een kogel door mijn hoofd gejaagd of was ik al lang geleden vertrokken bij de overheid. Maar bon die studies uitvoeren hoort ook nog altijd bij mijn job, er is echter ook meer aan dan enkel de studie. En dat maakt het voor mij mogelijk om door die zure appel te bijten.

Zoek door initiatief misschien iets dat u dag na dag door die sleur kan helpen. En dan ben je blij dat je maar een bureaujob hebt. In het geval dat je bij FOD Financiën werkt, dan kan mobilisme (kan dat in C alle 3 jaar doen, indien u chef u laat gaan) misschien wel iets zijn wat u zou kunnen interesseren.

Hiapoe zei:

hmm, heb je post helemaal gelezen en ik zou een genuanceerd antwoord willen geven.

1. Langs de ene kant begrijp ik je
2. Langs de andere kant ben ik ervan overtuigd dat er toch iets met je eigen tactiek scheelt wat betreft je jobinvulling.
3. Ten derde denk ik dat je verkeerdelijk de link legt tussen het feit dat je je verveelt in je jobs en het 9 to 17 aspect... ik denk niet dat het aan de 'uren' ligt...

Op bepaald moment spreek je over het feit dat je in een 9-5 job zou moeten zitten wachten tot er werk op je afkomt en af en toe is er teveel werk,...
I beg to differ! Als ik even geen werk heb, dan neem ik INITIATIEF... Het enige wat je moet doen in je jobkeuze, is ervoor zorgen dat je voor een bedrijf werkt dat initiatief toelaat en stimuleert!
Er zijn altijd processen die verbeterd moeten/kunnen worden, nieuwe technologieën die je kan onderzoeken, nieuwe manieren om een database efficiënter te maken,...
Administratie is noodzakelijk en aanwezig in elke job, en an sich kan iedereen dat zuivere administratieve werk. Verbeteren van processen, op de barricade gaan staan, lobbyen voor nieuwe ideëen, buy-in proberen krijgen van management,... DAT is waar je voldoening uit moet halen in de bedrijfswereld.

Is dit niet jouw cup-of-tea, OK, dan moet je inderdaad iets zoeken om met je handen te doen ipv met je brains... Maar die keuze kan ik niet voor jou maken. Ik heb evenveel respect voor een goeie timmerman/kruidenier/rekkenvuller als voor een manager.

Veel succes met je zoektocht alvast

Klik om te vergroten...

dikke ²

zeker punt 2: volgens mij heb je nog nooit echt hard (moeten) zoeken achter een job? Is geen probleem maar heb je ook wel uitgekeken wat jij wou?
Vriend van mij heeft ook een tew diploma en heeft echt een toffe/gevarieerde job waar je niet 9-5 achter de pc moet zitten. soms ingezet in het bedrijf zelf. vb moest een dag op een beursstand staan, paar weken erna voor bnp wat zaken doen,.. (weet er ook niet alles van maar klinkt altidj tof als hij er over praat )

mijn voorbeeld: Zit in de it, bij een kmo gesoliciteerd waar de IT afdeling maar klein is. Dus ipv 8-5 achter de pc te zitten programmeren, moet ik soms de productiehal in voor een probleem, pc's en toebehoren aankopen + configureren, programmeren, users helpen, netwerk helpen beheren, leer continu bij,...

op het begin vond ik het wa minder tof omdat ik ben afgestuurd als programmeur en dat deed ik ook het liefste. maar nu een jaar te werken ben ik blij dat ik kan opstaan/in beweging ben, onder de mensen kom,...

En over het 'aantal' werk. als het rustig werk ik gewoon meer op mn gemak, kan er een praatje vanaf. als het druk is werk ik harder door, vandaag heb ik bv geen middagpauze genomen.

gewoon om een voorbeeld te geven; het is nie omdat ge tew doet dat ge continu facturen moet ingeven,..

Zoek gewoon veel gerichter, miss wa kleiner bekijken zodat ge meer gevarieerd kunt werken, meer initiatief kunt nemen,.. (komt ook wel meer verantwoordelijkheid/stress bij te pas)

archytas zei:

Ik vond het erg amusant om je intelligent en vlot geschreven openingspost te lezen.

Klik om te vergroten...

Idem!

Voor de rest sluit ik mij aan hiapoe en pieta.
Hoewel we niet jouw exacte situatie kennen, is initiatief nemen en durven nemen echt wel belangrijk.
Ik heb een paar maand stage gedaan bij een webdevelopment bedrijf, en als ik wou kon ik ook een hele dag niksen en op facebook zitten (letterlijk!). Maar zoals je zegt, daar schiet je niets mee op en je wordt er op den duur zot van! Ik ben denk ek zelf elke dag minstens 2-3 keer aan iedereen gaan vragen of er nog projecten zijn waar ik zelf aan kon meehelpen, of zelfs of ik zelf projecten volledig mocht afwerken (wat na 3 maand eindelijk mocht).
Het is misschien niet te vergelijken met uw werksituatie, maar ik wil maar zeggen dat zelf eens de stap nemen geen overbodige luxe is.

Voor de rest, succes met het vinden van een gepast beroep

Sev-O zei:

Jaloers op rekkenvullers? Die mensen werken onregelmatige uren, tot 40u soms in de week, zaterdagen en het is fysiek niet te onderschatten. Liever dan de bureau tbh.

Klik om te vergroten...

Tot 40 uur per week? Dat zal dan toch met overuren bij zijn. Ik geloof dat de retail een CAO heeft die nog geen 38 uren tikt.

Als rekkenvuller in de Carrefour mocht ik 25 uur per week werken, en voor de vaste werknemers was dit ook zo. Dus je zou in zo'n branche ook veel uren vrij hebben. Je zou je niet vervelen op je werk, maar wat doe je met de andere uren?

Het is waarschijnlijk te laat, maar ik denk dat een job als advocaat wel iets voor u was en dan in de richting van burgerlijk/strafrecht. Je hebt altijd wel werk waar je redelijk wat voldoening uithaalt. Uren kloppen is geen probleem, 10 a 12u per dag voor een advocaat is de eerste jaren regel.

De verscheidenheid beperkt zich tot uw specialisatie over het algemeen, maar deze zijn nog breed genoeg om u bezig te houden en nieuwe dingen te leren over de mens, de maatschappij,...

Je hebt ook altijd een uitdaging vind ik. Is het niet voor uw cliënt dat je wil winnen, dan wil je het naar alle waarschijnlijkheid wel voor uzelf. Als ik lees dat 18'n halen een kick geeft, zal een gerechtelijke overwinning behalen dit ook wel zeker.

Nuja, als je aangeeft dat je geen 3 jaar, laat staan 8 jaar wil studeren/werken tot je een volwaardig advocaat bent, is dit misschien geen goede reply, maar het geeft je een idee.

Ik snap sommige mensen niet hoor, ze moeten niets doen op hun en werk en worden er zelfs voor betaald...en dan nog klagen ze..

shiche zei:

Ik snap sommige mensen niet hoor, ze moeten niets doen op hun en werk en worden er zelfs voor betaald...en dan nog klagen ze..

Klik om te vergroten...

Een dag waarop ge niks te doen hebt, gaat traag voorbij hoor. Geef mij dan maar een pak werk. Dan vliegen de uren voorbij en haalt ge tenminste ergens voldoening uit.

Ten gronde:
1) Uw post bewijst eigenlijk waar hier vaak over gediscussieerd wordt in 'wat moet ik doen na mijn middelbaar'-threads. Interesse in een vakdomein is (in mijn ogen toch) zo veel belangrijker dan de latere beroepsuitwegen die een studie je voorspiegelt. Maar ik werp geen steen, het is moeilijk om op je achttiende te weten waar je met je leven naartoe wilt. Ik had er zelf ook geen flauw benul van.

2) Misschien een suggestie voor een mogelijke job: solliciteer eens voor economisch journalist bij enkele kranten? De meeste redacties hebben een gebrek aan journalisten met een economische achtergrond. Ik weet zeker dat je je in zo'n job niet gauw gaat vervelen. Er is afwisseling, je bent de hele dag bezig en je hebt het gevoel dat je de maatschappij toch iets bijbrengt. De kans dat je aangenomen wordt, is natuurlijk wel miniem, maar je weet maar nooit.

3) Good luck.

Deze situatie herken ik maar al te goed. Ik heb 10 jaar gewerkt als accountant / boekhouder / opt einde zelfs financial controller en ben er uiteindelijk uitgestapt omdat het mij niet meer interesseerde. Vooral de fraude, profiteurs in het systeem en het constant "messengetrek" begon mij danig de keel uit te hangen.

Daarna heb ik mij herschoold in de security (nuja, herschoold) en nu ben ik aan de slag als alarm operator in een high security omgeving. Tis fun, veel minder stress, en ik moet hooguit 15 dagen per maand werken. Wel slechter betaald, maar daar geef ik minder om. Het verschil is niet zodanig groot dat ik het een probleem vind.

In mijn ogen kan je twee dingen doen :

1. Je zoekt werk die dicht aanleunt bij hetgeen je gestudeerd hebt, maar toch iets anders is.
2. Je gaat je herscholen in iets dat je écht interesseert.

Aangezien je nu een deftig diploma hebt, kan je dit achteraf nog gebruiken om makkelijker te klimmen. Als ze morgen bij wijze van spreken op mijn werk een manager zoeken, dan maak ik een betere kans omwille van mijn administratieve / leidinggevende / organisatorische achtergrond dan mijn collega's.

De perfecte job is daar ergens hoor. Gewoon goed zoeken en volhouden.

ik herken dit verhaal.
Ik heb nog iemand gekend die bij ons op de Post werkte als postbode en die was ook universitair en had een zeer mooie job waar hij zich stierlijk verveelde.
Die is toen begonnen als postbode en het is voor hem de job van zijn leven.
Als je werk gedaan is mag je naar huis, je hebt tijd voor hobby's, sociaal contact met je klanten,...

let wel, dit was een tiental jaar geleden, nu is de job niet meer zo aantrekkelijk qua zwaarte van werk en qua verloning (je mag rekenen op een 1150 euro/maand netto)

Leuke openingspost. Ik denk dat je alles eens even van een afstand moet bekijken.
Ik weet niet hoe jij er tegenaan kijkt, maar ik ga in de eerste plaats werken om brood op de plank te krijgen.
Dat is voor mij het belangrijkste. Daarnaast is het natuurlijk altijd mooi meegenomen als je leuk werk kan doen, dat je graag doet en waarbij de tijd (relatief) snel voorbij gaat.
Vergeet niet dat het gras altijd groener is aan de andere kant. Denk je echt dat je gelukkiger gaat zijn als je de ganse dag rekken mag vullen in de delhaize? Dag in dag uit? Volgens mij zeg je na een paar weken dan ook “motherfucking hell dees is saai”. Al begrijp ik de drang naar afwisseling wel. Ik denk echter ook dat je blij mag zijn dat je vandaag de dag relatief makkelijk goed (zal wel ni slecht zijn) je brood kan verdienen. Dus ik zou toch maar twee keer nadenken om je goede job die je nu hebt (ook al is het niet zo boeiend) zomaar op te geven. Ik denk dat er héél véél mensen zijn die dagelijks aan de band staan in de fabriek, rekken vullen in de delhaize of achter de vuilkar lopen die maar wat graag uw job zouden willen doen. Zou wel kunnen dat je dat pas beseft als je effectief eens een redelijke tijd zo’n werk gedaan hebt.
Mij lijk je eigenlijk eerder een type om voor zichzelf te werken. Als je zelfstandig bent dan zorg je wel dat je werkt en zal je ongetwijfeld ook werk hebben

Ga naar het buitenland. Zoek werk in de VS, ga met een jobs & travel-programma van WEP naar Australië, ga ontwikkelingshulp doen... Dat is een hele ervaring, zo kan je er even tussenuit en goed nadenken over hoe je verder wil. Ik heb zelf ook 6 maanden in de VS gezeten en het enige waar ik spijt van heb is dat het niet langer was.

Eens je terug bent zou ik uitkijken naar een job als consultant bij een groot bedrijf waar initiatief aangemoedigd wordt en waar je kan doorgroeien naar heel diverse posities.

Je bent echt niet de enige in deze situatie.

Ik werk ook in de verkeerde sector en heb een 9to5 job. In het begin ben je nog wat gemotiveerd op "bijkomend werk" te verrichten. Maar na een tijdje raakt die motivatie echt op en zit je gewoon "als ne zak patatten" het werk te doen wat echt noodzakelijk is. Dat "doen alsof je bezig bent" klinkt me zeer bekend in de oren en is ergens enorm vermoeiend.

Ik denk trouwens ook wel dat je ergens een knop moet omdraaien en even stilstaan bij de basics: waarom werk ik ? Om te overleven. Om elke dag te kunnen eten en warm te zitten. Als je al genoeg geld hebt en je toekomst financieel rooskleurig is, zal je je rapper ergeren aan die saaie 9to5 job imo.

Ik wil trouwens ook kwijt dat ik volledig jou type ben: een eeuwige twijfelaar die niet weet welke kant hij op moet in het leven.
Waar ik een passie voor heb: auto's. Echter is het praktisch soms niet haalbaar in de sector te werken waar je veel passie voor hebt. Waarschijnlijk mis ik lef om mijn goedbetaalde, vast 9to5 job te verlaten en testpiloot te worden..

Ik snap u situatie volledig, ik heb zelf identiek hetzelfde meegemaakt in de informatica. De topics over 'vervelen op het werk' en 'van IT naar loodgieterij' zijn ook van mijn hand. Ik heb indertijd ook nog gesolliciteerd voor rekkenvuller bij Colruyt, maar ik kwam ook niet in aanmerking omwille van mijn hoger diploma. Ik ben nog bij het leger willen gaan ook, kortom een hele soep. Ik ben ook 26 en heb al een hele hoop gesukkel achter mij.

Mijn enige doel is nu om zo snel mogelijk zelfstandig te worden, want ik werk momenteel met iemand samen waarmee het echt net klikt. En ook al doe ik dat werk enorm graag, op die manier kan het ook niet verder.

Probeer anders iets in de horeca? Zegt kok u niets, volg desnoods een koksopleiding bij Syntra ofzo.

er zijn al zoveel koks dat het niet meer grappig is om te zien...

Wat mij opvalt is dat je vooral rond financieel gerelateerde jobs blijft draaien . De mogelijkheden met een diploma TEW zijn immens. Kunt terecht binnen IT, HR, Marketing, Sales, Productieplanning, Logistiek, Management (van bijvoorbeeld één of andere winkel), etc. Mogelijkheden in binnen- en buitenland. Genoeg uitdaging voor het rapen als je het mij vraagt. Het lijkt soms alsof je raprap intekent op hetgeen je wordt toegefluisterd of wat via één of ander vacatureblad je pad kruist op het moment je werkloos bent.. misschien moet je eens beginnen voor jezelf op een rijtje te zetten wat je echt wil. Tijd maken om de mogelijkheden actief te bestuderen? Trek naar jobbeurzen (het komende semester weer genoeg te doen op den unif), open bedrijfsdagen, etc. Praat met mensen over hun jobinhoud. Kunt dit doen terwijl je ergens aan de slag bent of zelf uw tijd nemen als je werkloos bent, het is geen schande om paar maand uit te trekken om voor jezelf uit te maken waar je naartoe wilt.

En ergens heb ik ook wel een gevoel dat je meteen teveel verlangt en geen geduld kunt opbrengen . Audit is de eerste maanden nogal ééntonig, ergens normaal dat men niet meteen teveel van u gaat verwachten, zeker niet op 2 maand tijd . Waarschijnlijk dan nog eens onder het jaar binnengevallen zonder de opleiding, krijgt ge al zeker niet meer te zien dan het simpelste van het simpelste. Maar iedere week binnen audit is voor mij opnieuw een nieuw avontuur met een andere bedrijfscontext, andere sectorgerelateerde problematiek, andere manier van werken van de klant, andere uit te voeren taken, ander team rondom mij etc. Dien maandag is meestal altijd een dagske van bezinning hoe ik dees weer ga aanpakken om tegen vrijdagavond te geraken waar ik moet zijn (waar let ik op binnen de sector, met welke bedrijfsdomeinen (HR, productie, Marketing, Sales, Legal, etc) kom ik van de week in aanraking en hoe pak ik dat aan, ...) Nuja ieder zijn ding, maar ik heb wel al ergens zo'n beeld als mensen beginnen te klagen op de FAMS en den 61 . Ik heb dien 61 ook vaak vervloekt ze, maar eens hogerop wanneer je alles aan elkaar kan linken en een transactie over verschillende accounts heen kunt plaatsen lijkt dien 61 zo banaal nog niet .
Dus met andere woorden, misschien moet je ergens wel aanvaarden dat je in een job moet groeien en je in het prille begin je niet meteen de meest fancy dingen gaat mogen doen. Ik kan mij goed inbeelden dat je in een KMO dan nogal lang moet wachten, dat is persoonlijk ook wat mijn angst, daarom heb ik eerder voor een competitieve sfeer gekozen. Maar niettemin zijn er genoeg opties (en dan bedoel ik vooral ook buiten consulting/audit), geef uzelf de tijd om uw mogelijkheden te verkennen .

Vegitoo zei:

Ik wil trouwens ook kwijt dat ik volledig jou type ben: een eeuwige twijfelaar die niet weet welke kant hij op moet in het leven.

Klik om te vergroten...

Ik ook man, en niet alleen op professioneel gebied. Het lijkt alsof je na één verkeerde zet in het verleden voorgoed op de dool bent. En hoe ouder je wordt hoe sterker die twijfel.

Ik blijf er ook steeds maar opnieuw in slagen om het mezelf moeilijk te maken. Nu dronken auto in de prak gereden waardoor ik noodgedwongen terug bij mijn ouders moet gaan wonen. Ik zie voor mezelf helemaal geen gestructureerde toekomst liggen, maar is dit dan wel iets voor mij?

Misschien zijn we zelfs allen avonturiers die hier gewoon niet op onze plaats zitten? Niet iedereen past in het systeem, maar wat we dan wel moeten doen weet ik niet hoor.

misschien dit euvel grijpen om te stoppen met dronken worden?

Renegadexxripxx zei:

misschien dit euvel grijpen om te stoppen met dronken worden?

Klik om te vergroten...

Alles is te herleiden tot oorzaak - gevolg. Maar we gaan de thread nu wel niet gaan hijacken .

Wonkelrijm zei:

Misschien zijn we zelfs allen avonturiers die hier gewoon niet op onze plaats zitten? Niet iedereen past in het systeem, maar wat we dan wel moeten doen weet ik niet hoor.

Klik om te vergroten...

"In a society that has abolished every kind of adventure
the only adventure that remains is to abolish the society."

Oldschooler zijn post is goud waard.
Wat maakt het uit dat uw werk niet nuttig of plezant is, als je er maar geld voor krijgt...

Ik heb ook al lang getwijfeld over mijn situatie, heb dan een eigen bedrijfke begonnen, om al snel te beseffen dat dat dezelfde zever is.
Ik kan mij gewoon niet geboeid blijven door dingen te doen die ik al ken.
Zelf al zou ik naar een totaal andere sector gaan, eens ik ingewerkt ben, ga ik het toch weer saai vinden...

En afwachten tot ik kan doorgroeien? Pfft fuck da, als ze mij promotie aanbieden weiger ik die. Liever minder geld en minder verantwoordelijkheid en meer vrije tijd... (heb ook mijn aandelen in het bedrijfje dat ik heb gestart gehalveerd, voor dezelfde reden)


Vrije tijd > Carrière

Bij deze my 2 cents:
1) zoals al eerder aangehaald, een beetje een naive verwachting dat je al na zes maanden de tofste job van uw leven , vol intellectuele uitdagingen gaat krijgen. De meesten onder ons, inclusief ik, hebben enkele jaren hersenafstompend werk moeten doen. Het is ook logisch ook: eerst doe je enkele jaren unief, waar je tot het naadje uitgedaagd wordt, en dan kom je weer onderaan de ladder terecht, waar je blij mag zijn als je met je mastersdiploma 2500 documentatiebrochures mag samenstellen, nieten en verzenden (trust me, been there, done that).
2) Kijk uit met zelfstandige worden. Te zitten facebooken omdat er geen werk is, maar aan het eind van de maand toch 1800€ krijgen, is gans iets anders dan te staan wachten op klanten en u te zitten opvreten van stress of ge wel gaat rondkomen. Dat is pas stress (trust me, been there, done that).
3) Het idee van air traffic controller lijkt me wel wat. Het is een bepaald uniek soort mensen die onder constante druk kunnen werken, je hebt er zelfs die daar in opleven. Traders in een marktzaal (commodities/stocks/...) zijn ook zo (hint hint, TEW). Ikzelf werk op projecten: sommige dagen worde zot, andere dagen/weken schuim ik youtube af. Net zoals je studiekeuze moet je inje carriere zoeken waar je goed in bent/graag doet.
4) Ik heb de indruk dat je graag reactief werkt: je doet het werk zoals het op je afkomt, en als het een piekmoment is, doe je er graag een schepje bij. Andere mensen gaan pro-actief op zoek naar werk, maar kunnen er dan weer niet tegen als andere omstandigheden hun planning in de war gooit. Elk heeft zijn plaats op de markt. Zoek dus een reactieve job (ATC, cassière,..)
5) Er zitten er hier een beetje te veel die in sprookjes geloven, en de zever van interimkantoren, dat een job de gelukkigste moment van uw dag/leven is. In werkelijkheid genoeg moeten 99.9% van de mensen hier werken om in hun levensondderhoud te voorzien. Je mag dus al blij zijn dat je niet zoals de andere 99% van de wereld in mensonterende omstandigheden moet werken voor 1USD per dag. Dus: man up! Het is niet leuk, maar dat heet "volwassen zijn".