Thuis zitten (ik projecteer het nu op mijn eigen situatie indertijd) toch ook niet onderschatten. Ik lees hier "liever thuiszitten dan werken voor 1200 euro netto" of "dan doe ik liever aan zelfstudie" en andere uitspraken.
Kan alleen voor mezelf zeggen dat thuiszitten (gelukkig slechts een paar maanden) wreed ambetant was. De eerste maand ca va nog, maar na twee of drie maanden begint het enorm te irriteren als je mensen tegenkomt die vragen "en edde al werk?" en "wat doe je nu?".
Kan u verzekeren, na 4 maanden ga je niet meer naar de buurtwinkel of ga je je boodschappen doen in het warenhuis een dorp verder.
Mensen vragen niet: "ben je gelukkig of ben je gezond?". Neen, mensen vragen: "en waar werkt ge nu??".
Gelukkig was het na paar maanden voorbij en had ik werk, maar gedurende al die maanden voelde ik me een toerist en durfde ik bij wijze van spreken niet meer naar buiten komen omdat ze zouden vragen: "en waar werkt ge nu?".
Je kan wel zeggen: "trek het u niet aan". Maar ik was enorm blij dat ik werkte en dat ik "er eindelijk bijhoorde" ook al was het toen geen jackpot.
En nu ik werk (al paar jaar) kom ik precies de mensen niet meer tegen die vragen "en waar werkt ge nu"?
T zal wel deels in t koppeke zitten ook zeker
