Archief - De hopeloze zoektocht naar werk - deel 2

BorisdK zei:

werke is voor losers

Klik om te vergroten...

met uw signature verbaast me dat niet.

Ohm zei:

Ik ken dat gevoel. Ben 25 en zit nog altijd mij af te vragen wat ik eigenlijk wil doen/worden. Ik heb een A2 diploma in de elektromechanica, heb 5 jaar ervaring in de technische sector en ben tewerkgesteld bij een goede werkgever met toffe collega's en toch voel ik nog altijd dat ik niet op mijn plek zit. Als alleenstaande naar de unief/hogeschool gaan is geen optie meer want dan heb ik geen inkomen meer en aangezien ik arbeider ben, waar je snel je plafond hebt bereikt, heb ik binnen 10 jaar ook geen uitzichten meer.

Misschien moet ik er maar vrede mee nemen dat ik "vast" zit. Kon ik de tijd terug draaien dan had ik alles totaal anders aangepakt. Ik heb bang dat ik zo'n gefrustreerde persoon wordt die spijt heeft dat hij niet de juiste keuzes heeft gemaakt in zijn leven.

Klik om te vergroten...

Je kan de tijd niet terugdraaien. Je hebt wel nog de mogelijkheid om keuzes te maken die er voor zorgen dat je niet meer 'vast' zit.
Het is me een raadsel waarom je als alleenstaande niet meer naar de hogeschool/unief zou kunnen gaan. Je kan in het weekend werken, er zijn allerhande sociale instellingen die jou eventueel wat kunnen helpen... Dat zou wel moeten lukken hoor.

Prastepius zei:

met uw signature verbaast me dat niet.

Klik om te vergroten...

Wa wilde daarmee zegge menneke?

Ik ben momenteel aan het vooruitkijken naar een job, maar het probleem is..
-Agorafobie.
-Syndroom van Asperger.
+ Ik heb last van mijn medicatie bijwerkingen zoals nu en dan overgeven. (ongv 3x per week)

De weinige vrienden die ik nog heb zeggen mij dat ik koerier zou moeten worden.

Probleem is dat ik geen auto rijbewijs heb, en alleen maar een A2 elektriciteit diplo.

Hebben jullie enig idee of er nog jobs zijn waar je meestal zelfstandig werkt ?
Ik bedoel daarmee jobs met weinig menselijk contact.

Zwaar werk kan het niet zijn want ik heb een 4voudige schouderbreuk opgelopen eerder dit jaar, met blijvende schade..

En van thuis te zitten kom ik depressief.

Thx voor enige reacties.

Kandul zei:

Je kan de tijd niet terugdraaien. Je hebt wel nog de mogelijkheid om keuzes te maken die er voor zorgen dat je niet meer 'vast' zit.
Het is me een raadsel waarom je als alleenstaande niet meer naar de hogeschool/unief zou kunnen gaan. Je kan in het weekend werken, er zijn allerhande sociale instellingen die jou eventueel wat kunnen helpen... Dat zou wel moeten lukken hoor.

Klik om te vergroten...

Ik kan een graduaat EM volgen in avondschool. Dat is 3 jaar, of langer aangezien het modulair is, en daarna kan ik tijdskrediet vragen zodat ik in hogeschool een bachelor kan halen. Die 3 jarige opleiding is zwaar, is 4 dagen 4u en velen geven het op. Hier ben ik nog hard aan het twijfelen of ik dit wel zou doen en of ik dit kan blijven volhouden. De 28ste aug. is er een infoavond en daar ga ik zeker eens langs voor info. Heb wel geen idee of het ook mogelijk is, gecombineerd met een voltijdse baan, dat je voor een Master kunt gaan. Er zijn modeltrajecten en open afstandsonderwijs, maar daar moet ik mij wat verder in verdiepen.

Davidsfonds - cultuurnetwerk

Kwijl ...

MECHcraft zei:

Ik ben momenteel aan het vooruitkijken naar een job, maar het probleem is..
-Agorafobie.
-Syndroom van Asperger.
+ Ik heb last van mijn medicatie bijwerkingen zoals nu en dan overgeven. (ongv 3x per week)

De weinige vrienden die ik nog heb zeggen mij dat ik koerier zou moeten worden.

Probleem is dat ik geen auto rijbewijs heb, en alleen maar een A2 elektriciteit diplo.

Hebben jullie enig idee of er nog jobs zijn waar je meestal zelfstandig werkt ?
Ik bedoel daarmee jobs met weinig menselijk contact.

Zwaar werk kan het niet zijn want ik heb een 4voudige schouderbreuk opgelopen eerder dit jaar, met blijvende schade..

En van thuis te zitten kom ik depressief.

Thx voor enige reacties.

Klik om te vergroten...

Je weet dat je beroep kan doen op GTB (geïndividualiseerde trajectbegeleiding) via de VDAB omwille van een "arbeidshandicap of beperking"? (zo noemen ze dat dan)

Men begeleidt je daar tot een geschikte job waarbij hier rekening mee wordt gehouden. Bijkomend is dat je toekomstige werkgever je door deze erkenning als persoon met een arbeidshandicap ondersteuning van de overheid ontvangt voor je aanwerving, waardoor je extra interessant voor hem of haar wordt.


Er zijn overigens genoeg jobs met geen tot weinig sociaal contact hoor of waarin dit zeker niet op de voorgrond treedt.

Denk maar aan administratieve jobs (post openen, nietjes eruit halen, sorteren, data-input, dossierbeheerder, data-analyse, ... waarbij je de hele dag tussen papier of voor de pc zit, of beide.

Waarschijnlijk is uw beperking ook gerelateerd met het type van sociaal contact. Voor de meeste aspergers is zeer gestructureerd en geformaliseerd sociaal contact niet zo'n probleem. Je zal prima iemand de weg kunnen wijzen bv als het moest zijn, of iemand ticketjes afgeven achter de balie van eender wat, of iets aannemen van iemand, ...
Meestal wordt er vooral moeilijkheid ervaren in geval het gaat om de gewone contacten die niet gestructureerd of volgens voorgeschreven regels verlopen maar waarbij het aan de betrokkenen is om het contact vorm te geven, dat het grootste probleem optreedt. Maar dit is in professionele contacten doorgaans minder aan de orde.
Je hoeft hier dus niet noodzakelijk op te letten denk ik.

BorisdK zei:

werke is voor losers

Klik om te vergroten...

BorisdK zei:

Wa wilde daarmee zegge menneke?

Klik om te vergroten...

19 jaar ? ik dacht 10 ofso

Soekie zei:

Je weet dat je beroep kan doen op GTB (geïndividualiseerde trajectbegeleiding) via de VDAB omwille van een "arbeidshandicap of beperking"? (zo noemen ze dat dan)

Men begeleidt je daar tot een geschikte job waarbij hier rekening mee wordt gehouden. Bijkomend is dat je toekomstige werkgever je door deze erkenning als persoon met een arbeidshandicap ondersteuning van de overheid ontvangt voor je aanwerving, waardoor je extra interessant voor hem of haar wordt.


Er zijn overigens genoeg jobs met geen tot weinig sociaal contact hoor of waarin dit zeker niet op de voorgrond treedt.

Denk maar aan administratieve jobs (post openen, nietjes eruit halen, sorteren, data-input, dossierbeheerder, data-analyse, ... waarbij je de hele dag tussen papier of voor de pc zit, of beide.

Waarschijnlijk is uw beperking ook gerelateerd met het type van sociaal contact. Voor de meeste aspergers is zeer gestructureerd en geformaliseerd sociaal contact niet zo'n probleem. Je zal prima iemand de weg kunnen wijzen bv als het moest zijn, of iemand ticketjes afgeven achter de balie van eender wat, of iets aannemen van iemand, ...
Meestal wordt er vooral moeilijkheid ervaren in geval het gaat om de gewone contacten die niet gestructureerd of volgens voorgeschreven regels verlopen maar waarbij het aan de betrokkenen is om het contact vorm te geven, dat het grootste probleem optreedt. Maar dit is in professionele contacten doorgaans minder aan de orde.
Je hoeft hier dus niet noodzakelijk op te letten denk ik.

Klik om te vergroten...

Dank u voor u reactie.

Ik heb me al enige tijd ingeschreven bij de GTB, een jaar ofzo geleden, toen starte ik ook met een opleiding als PC Technicus bij Syntra West, 1,1k euro van mijn spaarcentjes om deze te kunnen volgen. ( VDAB wachtlijst voor dezelfde opleiding gratis, maar was te lange wachtijd en ook nog eens te ver )

Nu deze opleiding heb ik moeten stoppen door aanhoudende bijwerkingen van mijn medicijnen, ik was nogtans goed begonnen.
-Sipralexa ( tegen Agorafobie )
-Xanax Retard ( tegen paniekaanvallen )
-Phantomed ( tegen zuur oprispingen die ik heb als bijwerking )
-Deanxit ( tegen overgeven die ik heb als bijwerking )

Deze helpen ietwat maar, ik ben zeker nog niet de gast die ik 10 jaar geleden was.
Nu en dan heb ik dagen dat ik mij perfect normaal voel, dan zijn er dagen dat het totaal niet gaat, waar ik totaal niet kan functioneren.

Ik had in mijn jeugd nooit gedacht dat ik in de toekomst zoveel pillen zou moeten slikken lol.
Maar gelukkig dat die medicijnen bestaan want er was een tijd dat ik schrik had om nog op straat te lopen, of boodschappen te doen.

Nu kan ik dit gelukkig wel maar als ik een tijd tussen de mensen zit dan begint de stress weer op te komen, en dan ben ik meer vatbaar aan de bijwerkingen, mijn mede studenten van de opleiding, hebben mij meermaals zien overgeven, en die opleiding was maar 3 dagen de week.

Als ik te lang tussen de mensen zit kom ik zot, en soms wil ik niet opdagen om daar dan een paniekaanval te krijgen.

De medicatie maakt mij ook enorm moe, maar gelukkig kan ik nog ietwat functioneren in het dagelijks leven.

Maar indertijd heb ik meerdere jobs gedaan, en uiteindelijk buiten gekieperd, ik kon niet in "team samenwerken".

Ik heb niks maar dan ook niks in mijn leven kunnen opbouwen.
Ik ben 30 jaar en al single sinds de jaren stilletjes, gaat ook moeilijk met mijn aandoening.
Huisje, tuintje, kindjes gaan aan mijn neus voorbij, de weinige vrienden die ik nog heb hebben dat al allemaal.

GTB komt niet echt met voorstellen af, ik wil iets doen, een deftige job met weinig menselijk contact maar wat ?

Sry voor de ranting manne, en voor schrijffouten.

Treinbestuurder.

Mss verkeerde thread om dit te vragen maar toch:
Zitten er hier pas afgestudeerden, met bachelor logistiek management?
Wil gwn even polsen wat er voor hen te rapen valt eenmaal je bent afgestudeerd zijn.
Mogen ook mensen zijn die pas/al een tijdje werk hebben gevonden.
Thnx

Al gedacht om in de logistiek te gaan werken?

Not sure if serious?
Tuurlijk overweeg ik wel om uiteindelijk in de logistiek te gaan werken, (ben trouwens momenteel bezig met een tijdelijke opdracht), maar ik overweeg ook wel om eerst een bachelor proberen...?

mechcraft : neem je niet teveel van medicatie?

ik ben geen dokter ofzo, maar ik zie dat je xanax, sipralexa en deanxit tesamen neemt.
Twee ad mag je nooit tesamen nemen. Je zegt dat Deanxit tegen het overgeven is, maar deanxit is ook een antidepressiva. Ik vraag me af of je niet meer gebaat bent bij 1 AD.

Zelf heb ik ooit cymbalta, seroxat, sertraline en wellbutrin genomen.
Cymbalta heb ik 2x 6maand genomen. ging wel zo zo niet super. weinig eetlust en altijd een uur of 2 misselijk. seroxat kon ik niet verdragen an na 2 dagen sprong ik angstig wakker. wellbutrin is een afetamine en kreeg ik hartkloppingen van. had soms 130 in rust.
enige waar ik weinig last van had was sertraline. maar na 4 maand had dat bijna geen effect meer.

Nu neem ik niets. Al heb ik wel voor korte angsten een voorschrift gekregen voor deanxit. Welke ik nog niet genomen heb... dunno dat effectief zal helpen.
Ik had van mensen die ik ken al veel gehoord van sipralexa. Dat dat een van de weinigen is die echt zijn werk doet.

Met de situatie op mijn werk en met mijn oogziekte en met mijn angsten heb ik soms ook weer de neiging om naar iets te grijpen.



OT: we zijn bijna 3 weken ver en nog altijd geen gesprek gehad met de baas...
ie staat soms hele dag in mijn buurt, maar doet geen moeite.
Zelf heb ik ook zoiets van ik heb mijn zeg gedaan, tis nu aan u.
Ik doe nu ook minder en minder mijn best.
Heb intussen ook al contact had met de vakbond, maar levert nog niets op.

@ Prastepius

Van mijn Psychiater moet ik deze nemen.

En van mijn huisarts indertijd kreeg ik Cymbalta en toen ging het nog slechter met mij, precies of dat ik een thermos met koffie had leeggedronken.

Nuja mijn eigen fout, bij de huisdokter kwam ik af met depressie ( ik had schrik om te vertellen over mijn paniekaanvallen, en mijn huidige situatie ).

Uiteindelijk bij mijn Psychiater kwam ik ervoor open, ie heeft de juiste diagnose gesteld en mij deze medicatie gegeven.

Ik heb van mijn vrienden gehoord dat ik koerier zou moeten worden. ( weinig menselijk contact )

En op dit forum "treinbestuurder", maar ik denk dat ze me niet zo graag zullen zien komen met al de medicatie dat ik neem, en ik heb maar een elek A2 diplo...

hoe heb je dan de stap gemaakt van huisarts naar psychiater.


Qua angst en depressieve gevoelens begrijp ik wel hoe je je moet voelen.
Bij mij knaagt het ook aan me als ik dan kijk naar andere mensen.
neem nu bijv op men facebook. Altijd lachen, reizen, goed werk, getrouwd,... net alsof die nergens last van hebben.
Ik blijf zo altijd al jaren teren op dezelfde gevoelens en maak geen vooruitgang.
Het is net alsof ik de enige ben van de klas geweest, die zich niet lekker voelt in zijn vel en die het soms allemaal niet meer zie zitten.

Y-Ssin zei:

Mss verkeerde thread om dit te vragen maar toch:
Zitten er hier pas afgestudeerden, met bachelor logistiek management?
Wil gwn even polsen wat er voor hen te rapen valt eenmaal je bent afgestudeerd zijn.
Mogen ook mensen zijn die pas/al een tijdje werk hebben gevonden.
Thnx

Klik om te vergroten...

Ik heb dit jaar nog twee zon afgestudeerden mogen opleiden
Verwacht niet dat je met dat diploma kunt gaan highrollen in de logistiek
Als je in de buurt van Antwerpen woont, kan je best voor expediteur solliciteren. (of hulpexpediteur afhankelijk van uw kwaliteiten)
Of als je het goed kunt uitleggen, inside sales. Meer doorgroei, en chiller.
Expediteur = stress en tijdsdruk
Sales is vakantie


Sent from my iPhone.

Je kan altijd doorgroeien in de logistiek hoor, mits je er goed in bent natuurlijk. Ik zit er al bijna 8 jaar in, maar in mijn huidig bedrijf kan ik vrijwel niet doorgroeien. Ik heb ook geen voldoening meer. Mijn loon is niet slecht, maar buiten de index is dat nog nooit gestegen. Ik weet dat ik veel meer in mijn mars heb, dus moet ik maar eens knopen beginnen doorhakken.
Nu heb ik mijn gegevens eens doorgestuurd naar een bedrijf in een totaal andere sector. Geen concrete ervaring maar ik weet dat ze veel mensen zoeken. Wie weet valt er wel iets uit de bus, maar ik zet er niet teveel hoop op.

Hangt er vanaf welke logistiek hè

Van magazijngedoe etc ken ik nix.
Maar ik dacht dat hij achter expeditie vroeg


Sent from my iPhone.