Zelf werk ik al 7 jaar als industrieel ingenieur. Bij een machinebouwer van snelle verpakkingsmachines op maat bestaat mijn werk uit: selecteren van de nodige motoren en reductiekasten om de nodige snelheden en versnellingen te halen (rekening houdend met inerties, wrijving,...) , het programmeren van de bewegingsprofielen voor de servomotoren in de PLC's of in de bewegingscontrollers en het tunen van de regelkringen van de servomotoren.
En in al die jaren is het moeilijkste dat ik met de hand uitrekende een tweedegraadsvgl (jaja, uit het 2e middelbaar!). Voor het selecteren van motoren bv. bestaat er zelfs speciale software (van het motormerk zelf) waarin je diameters ingeeft, massa's, wrijvingcoeff., ... en het geeft je automatisch de beste oplossing(en). Formules van inerties of versnellingen heb ik zelfs nooit moeten uitrekenen.
Dit enkel om aan te tonen dat je een opleiding als ingenieur meer moet zien als het leren van de "taal van de wetenschap". Belangrijk is wel te BEGRIJPEN wat er achter die software plaatsvindt, omdat je hem anders niet correct kan gebruiken, nogal logisch.
Ik ben dus VOOR maple en die dingen, omdat dat je realiteit wordt later. En daarbij, reken eens 5 jaar geen enkele differentiaalvgl uit en je bent toch van a tot z vergeten hoe dat moest.
Maar ja, unief of hogeschool is een wereldje waar (soms frustro) profs de plak zwaaien. Het is nu aan je fysica-profs om de evolutie van je wiskunde prof mee te volgen vind ik. Zij vragen toch ook niet meer om een vierkantswortel zonder rekenmachine uit te rekenen, terwijl dat vroeger met een rekenlat was?! Gewoon vriendelijk met die prof overleggen
Mensen leren kennen, was wel aangenaam ^^
.