trab69
Legacy Member
tom1 zei:'t Is dat de chemisten weten hoe al hun reactiemechanismen werken he...
De meest voorkomende weten ze natuurlijk wel maar er zijn er ieder geval die ze niet weten maar dit vind ik toch een groot verschil aangezien dit het hier over medicijnen gaat. De vraag die ik mij altijd stel is: Hoe kan iets veilig zijn (zeker op lange termijn) als ze niet eens weten hoe het reageert in het lichaam? Ja ze kunnen klinische proeven doen en daardoor de grootste bijwerkingen eruit zeven maar er zijn toch voorbeelden dat dit niet het geval was.
Wetenschappelijk gezien is het black box principe natuurlijk ook al op elke manier te verwerpen en ook steeds meer bedrijven stappen van deze methode af omdat het niet de gewenste resultaten heeft.
Tom1 mag ik u er ook op wijze dat ik dit nooit beweert heb maar je bent appelen met peren aan het vergelijken. Deze pillen kunnen levens kosten terwijl een reactie waar ze niet precies weten hoe deze werkt dit niet doen. Een goede wetenschapper neemt zoveel maatregels rond veiligheid enzo dat in deze gecontroleerde omgeving die geschept wordt het kwaad van het niet weten tot het minimum gereduceerd wordt. Dit in tegenstelling met medicijnen, hier zijn enkele factoren waar geen tot heel moeilijk is om rekening mee te houden. Dan doel ik bijvoorbeeld op consument gedrag (bv. het slecht nemen van medicijnen teveel of te weinig) maar ook bijvoorbeeld naar genetica er zijn wel degelijk medicijnen die beter werken op ****** (totaal niet discriminerend bedoeld) dan op blanken en vice versa. Ik heb de cursus chemical pathways genomen en deze cursus heeft mij in verband met dit topic mijn ogen geopend. Elke reactie hangt aan elkaar als je er eentje veranderd veranderd de heleboel en om eerlijk te zijn, zijn onze medicijnen helemaal niet verfijnd genoeg. Waardoor deze op verschillende plaatsen kunnen ingrijpen terwijl dit in het lichaam onmogelijk zou zijn door vaak zeer kleine reactiviteitsverschillen. Dit heeft vaak al gevolgen op korte termijn die makkelijk bestudeerd kunnen worden door deze clinical trials maar in die cursus werden er ook voorbeelden aangehaald waar de schade pas te zien was na X aantal jaar.
Het punt was dat het ingrijpingspunt verkeerd lag waardoor andere processen ook beïnvloed werden. Dit kan vermeden worden door te weten hoe het werkt want dan kan er beter ingeschat worden welke problemen er zouden kunnen opduiken en kan men op deze manier ook korter op de bal spelen.