Mini zei:
Dus in een bepaald opzicht heeft ie wel een punt
Alleen gaat zijn punt verloren doordat zijn replies te wensen te over laten.
Alles hangt ook af van capaciteit van het individu en ambitie, als je onder uw niveau studeren is het een "lui lekker" leven. Als je een job neemt zonder veel verantwoordelijkheid (zonder enige bijklank) dan kan je inderdaad uw benen omhoog zwieren als uw uren geklopt zijn.
Als je dan weer boven je niveau gaat studeren dan heb je als student wel al de tijd nodig die je kan gebruiken, hetzelfde bij een job (met vb veel verantwoordelijkheid). Je zal dan overuren maken, eventueel nog thuis wat werken ect (of niet per se werken maar er in je hoofd mee bezig zijn is al genoeg).
Dit is natuurlijk zeer ongenuanceerd en zwart-wit gesteld terwijl in werkelijkheid het allemaal grijs is.
Om nu te gaan gooien met uitspraken over ALLE 20gers en 30gers :ironic:
De beste tijd van uw leven is die op de kleuterschool en lagere school, toen "de verre toekomst" slechts het volgende schooljaar was. Studeren = elk examen kan je toekomst verkloten = mogelijk x vergooide jaren = stress =... Als je werkt, dan weet je ten minste wat je er op het einde van de dag aan hebt overgehouden. Er gaat echt geen dag voorbij dat ik denk "ik ga later NOOIT zeggen dat dit de beste tijd van mijn leven was"... Natuurlijk lijkt studeren achteraf gezien een leuke tijd (zeker als je geslaagd bent). Er waren wat feestjes, je hebt jezelf bewezen door je diploma te halen, je had wat middagen vrij en je had geen rekeningen om maandelijks te betalen. Maar in retrospect is het altijd gemakkelijk om zo'n uitspraken te doen... Het zijn onregelmatige dagen met heel wat druk op je schouders, en met op het einde van de dag geen enkele garantie.
(Los van het feit dat je betaald wordt door te werken).