Tr1ploid zei:
Typische redenering. "Als hij groot is zal hij wel anders denken."
Misschien is een kinderwens wel egoïstisch, daar al eens bij stilgestaan? We kampen met een gigantische overbevolking, die aan basis ligt van quasi alle globale problemen: Voedseltekort, armoede, oorlog, milieurampen, en klimaatsverandering.
Mensen moeten stoppen met de kinderwens van 'minstens twee kinderen' als iets normaals te beschouwen. Het is gewoonweg onethisch in deze maatschappij om nog zoveel mensen op deze planeet te zetten.
Geen kinderwens hebben kan ook als egoïsme beschouwd worden. Dit is dan op vlak van economie (welvaart en welzijn). Ik ben dan misschien ook nog van het naïef type dat wat de wereld ondergaat ligt aan de westerse wereld en haar wanbeleid.
Er is ergens een studie gedaan over de draagkracht van de aarde als alles milieuvriendelijker wordt aangepakt (eco voetafruk verlagen etc.) en ik ken geen exact cijfer meer maar daar kwam men tot de conclusie dat er nog enorm kon uitgebreid worden. Kun je weer met het argument afkomen van 'lolol studie' maar 't was iemand die zijn doctoraat deed aan cambridge uni
.
Verder zijn er voor de problemen die je opsomt talloze oorzaken en oplossingen die niet liggen aan de zogezegde overpopulatie maar vooral aan "wanbeheer" van de huidige generatie (en nog meer van vorige generaties die de stuisvogelpolitiek toepasten). Stom voorbeeld trouwens, een grote hond zorgt voor evenveel milieuvervuiling als een 4x4.
Nu brengt ons dit al vrij hard offtopic, maar onze economie zal kelderen als vele mensen afzien van kinderen. Want meneer hier bijvoorbeeld zal later als hij oud is wel de beste zorg willen als hij zelf nietmeer kan. Ik zou hem dat niet ontzeggen want hij heeft ook zijn belastingen betaald en hard gewerkt (hoop ik). Maar dat systeem van sociale zekerheid steunt ook op ons nageslacht.
Verder.. mijn "typische" redenering is niet van het jonge boom/oude boom principe. Ben zelf namelijk nog maar 23 jaar. Mijn redenering gaat voort op het feit dat onze jongeheer van 20 momenteel nog niet echt in die fase van het leven zit.
Een paar jaar verder en dus een paar jaar ouder dan heb je je levenspartner gevonden. Buiten het feit dat je dan een biologische drang naar voortplanting krijgt zijn er ook nog een resem emotionele / psychologische factoren. Als zijn partner, zijn levensgezel, een uitgesproken kinderwens heeft dan ben ik er zeker van dat hij het zelf zal overwegen.
Daar komt nog eens bij dat zijn eigen generatie een nieuwe stap gezet heeft. 90% van zijn leeftijdsgroep (collega's, vrienden, familie) zal zelf kinderen hebben. Geloof mij, dat zal beginnen knagen.
Tuurlijk besef ik ook wel dat er mensen zijn die dan nog steeds geen kinderen willen, maar dat is dan echt een keuze van het koppel en dat komt minder voor dan je denkt.
@ devil man: ik denk dat dat meer thuishoort bij de discussie "heb ik mijn kinderen goed opgevoed?". Niet dat er geen welopgevoede kinderen de foute kant op kunnen gaan, maar het merendeel van de probleemgevallen heeft een achtergrond van slechte opvoeding en/of slecht milieu.
